Πάρε-Δώσε

Ιστοχώρος ποικίλης ύλης
Ελληνική σημαία
Ακολουθήστε μας στο Twitter

Από την βρόμικη ιστορία του ΚΚΕ: Όταν οι κομμουνιστές ονειρεύονταν «ανεξάρτητο» κράτος στην Ήπειρο και τη Μακεδονία

  25/03/2014 | 1.614 εμφανίσεις | Σχολιασμός

ΚΚΕΌσοι έχουν ψάξει λίγο στα βοθρολύματα της ιστορίας του ΚΚΕ (και δυστυχώς δεν είναι κι αρκετοί αυτοί), πιθανότατα να έχουν λάβει γνώση για τις προθέσεις του σταλινικού αυτού μορφώματος να δημιουργήσει «ανεξάρτητη» Μακεδονία και Θράκη, με σκοπό αυτές να ενταχθούν σε μια βαλκανική κομμουνιστική ομοσπονδία υπό την αιγίδα του μεγάλου «πατερούλη» Στάλιν.

[Ναι, ναι... Πρόκειται για το ίδιο κόμμα, που έχει καταφέρει να ενοχοποιήσει όσους δεν ήταν και δεν είναι κομμουνιστές, σαν «φασίστες», «γκεσταπίτες», «δωσίλογους», «γερμανοτσολιάδες» και «προδότες». (Στις μέρες μας μάλιστα, έχει φθάσει να θεωρείται, ότι το να είσαι αντικομμουνιστής, ισοδυναμεί περίπου με ύβρι κατά της δημοκρατίας). Μιλάμε δηλαδή, για τον ορισμό του θράσους...]

Δυστυχώς όμως, οι άνωθεν προθέσεις, τις οποίες οι ξενοκίνητοι κομμουνιστές τις υποστήριξαν και με τα όπλα, δεν αποτελούν τον πάτο στο βαρέλι με τα σκατά της «ένδοξης» ιστορίας του -μιας ιστορίας, που δυστυχώς αγνοούν και οι ίδιοι οι οπαδοί του.

Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπόλεμου (αυτόν, που χάριν της πολιτικής ορθότητος αποκαλείται «Εμφύλιος»), οι σταλινίσκοι του ΚΚΕ, απέδειξαν ότι δεν είχαν κανέναν φραγμό και κανέναν ενδοιασμό για τα μέσα που θα χρησιμοποιούσαν, αρκεί να έφταναν στον στόχο τους, ακόμη κι αν αυτός ο στόχος προϋπόθετε διαμελισμό της Ελλάδος...

Έτσι, αφού «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», το ΚΚΕ προσανατολίστηκε προς την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, κάτι το οποίο θα συνεπάγονταν αναγνώριση από τις κομμουνιστικές χώρες, σύναψη διπλωματικών σχέσεων και συνεπώς απρόσκοπτη βοήθεια. Δηλαδή, θα δημιουργούσαν μια, ας την πούμε, «Λαϊκή Δημοκρατία της Δυτικής Ελλάδος», κατά τα πρότυπα της Ανατολικής Γερμανίας και της Βορείου Κορέας. Η συνέχεια θα ήταν μάλλον προβλέψιμη: Έχοντας μια σταθερή βάση, θα προσπαθούσαν ν' «απελευθερώσουν» και την υπόλοιπη «σκλαβωμένη» Ελλάδα κι ολόκληρη πλέον θα έμπαινε στο άρμα του Παραπετάσματος.

Η πρόθεση αυτή (δηλαδή η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους), γνωστοποιήθηκε επισήμως στο Στρασβούργο από τον Μιλτιάδη Πορφυρογένη, ο οποίος βρέθηκε εκεί ως αντιπρόσωπος του ΚΚΕ στο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας. Η ομιλία του Πορφυρογένη, δημοσιεύθηκε στον «Ριζοσπάστη», στις 28 Ιουνίου 1947...

«Ριζοσπάστης», 28 Ιουνίου 1947 - Ομιλία Πορφυρογένη

Μεταξύ άλλων, σύμφωνα και με τον «Ριζοσπάστη», ο Πορφυρογένης ανέφερε τα εξής:

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΛΛΑΞΙΑ...

 

Σήμερα γίνεται ολοένα πιο φανερό, ότι δίπλα στις ακούραστες προσπάθειες του ΕΑΜ και του δημοκρατικού κόσμου για λαϊκή συμφιλίωση και κατευνασμό, μόνο η αποφασιστική πολεμική επίδοση και η ανάπτυξη του Δημοκρατικού Στρατού μπορεί να εξαναγκάσει την αντίδραση να σκεφθεί σοβαρές υποχωρήσεις σαν κι αυτές που διαγράφτηκαν την άνοιξη, μα τις ματαίωσε η ξετσίπωτη αμερικανική ιμπεριαλιστική παρεμβολή. Και η αποφασιστική πολεμική επίδοση και ανάπτυξη του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας, μπροστά στο γεγονός της αμερικανογγλικής και μοναρχοφασιστικής αδιαλλαξίας, αναγκαστικά τείνει να αποκρυσταλλωθεί και αποκρυσταλλώνεται κιόλας προς τη δημιουργία μιας λεύτερης δημοκρατικής Ελλάδας, με δική της κυβέρνηση και δική της κρατική υπόσταση.

 

Για ένα τέτοιο πράγμα, υπήρχαν και πριν και υπάρχουν και σήμερα, ακόμα περισσότερο, όλες οι απαραίτητες αντικειμενικές στρατιωτικές, πολεμικές, υλικές, πολιτικές, ηθικές, ψυχολογικές, μα και γεωγραφικές προϋποθέσεις.

 

Αν προς την κατεύθυνση αυτή είμαστε ακόμα κάπως διστακτικοί, είναι γιατί η δύναμη της λαϊκής πλειοψηφίας και η εμπιστοσύνη που μας έχει ο λαός, μας επιτρέπουν να κάνουμε υποχωρήσεις, δημοκρατικά ανεκτές και να εξαντλούμε και την παραμικρή δυνατότητα. Από την άλλη όμως μεριά, γίνεται ολοένα και περισσότερο φανερό, ότι η αδιαλλαξία της αντίδρασης, ξένης και ντόπιας, δεν βρίσκει δισταγμούς και αναγκαστικά το υπέρτατο συμφέρον της Δημοκρατίας και της Εθνικής Ανεξαρτησίας, φέρνει προς τη δημιουργία λεύτερης Ελλάδας με δική της κυβέρνηση.

Στη συνέχεια, ο Πορφυρογένης, καλεί σε περισσότερη και «συγκεκριμένη και χειροπιαστή βοήθεια», από την «παγκόσμια δημοκρατική κοινή γνώμη», για τους όρους της οποίας, θα πρέπει να «συζητήσουν ιδιαιτέρως».

Αναφορά στο ίδιο θέμα, υπάρχει και στο δίτομο αφιέρωμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ με τίτλο «Χρονικό του ΚΚΕ - Εξήντα χρόνια αγώνων και θυσιών», εκδόσεως 1979. Στη σελίδα 46, του δεύτερου τόμου, διαβάζουμε:

27 του Ιούνη: Αντιπροσωπεία του ΚΚΕ από τους Ν. Ζαχαριάδη και Μ. Πορφυρογένη που πήγε στο Συνέδριο του ΚΚ Γαλλίας στο Στρασβούργο κάνει κατηγορηματική προειδοποίηση στην ελληνική Αντίδραση ότι «η αποφασιστική πολεμική επίδοση και ανάπτυξη του ΔΣΕ, μπροστά στο γεγονός της αμερικανογγλικής και μοναρχοφασιστικής αδιαλλαξίας, αναγκαστικά τείνει να αποκρυσταλλωθεί και αποκρυσταλλώνεται κιόλας προς τη δημιουργία μιας λεύτερης δημοκρατικής Ελλάδας, με δική της κυβέρνηση και δική της κρατική υπόσταση...».

Έτσι, στις 23 Δεκεμβρίου του 1947, οι κομμουνιστές δημιούργησαν την «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» (με την συμμετοχή και Σλαβομακεδόνων «υπουργών»), με «πρόεδρο» τον καπνεργάτη-«στρατηγό» Μάρκο Βαφειάδη (είναι ο ίδιος, που το 1989-90, ο Ανδρέας Παπανδρέου τον έμπασε στη Βουλή ως βουλευτή Επικρατείας του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ενώ τον έχρισε και αντιστράτηγο του...ελληνικού στρατού -δηλαδή, του στρατού τον οποίον πολέμησε[!]). Ο ίδιος ο Πορφυρογένης έγινε «υπουργός» Δικαιοσύνης σ' αυτή την κυβέρνηση, η οποία εγκαταστάθηκε στα βουνά της Πίνδου. Ο αρχηγός του ΚΚΕ, Νίκος Ζαχαριάδης, δεν έλαβε κάποιο αξίωμα, το οποίο άλλωστε θα ήταν περιττό, καθώς σε κάθε περίπτωση τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον είχε αυτός και ουδείς μπορούσε να το αμφισβητήσει αυτό χωρίς να έχει τάσεις «αυτοκτονίας».

Στην ιδρυτική διακήρυξη της «Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης», μεταξύ άλλων, αναφέρεται πως ένας από τους σκοπούς της είναι: «Να εκπροσωπεί τη δημοκρατική Ελλάδα στο εξωτερικό και να αποκαταστήσει φιλικές σχέσεις με όλους τους δημοκρατικούς λαούς και τις κυβερνήσεις τους» («Χρονικό του ΚΚΕ, 1945-1978», τόμος Β', σελ. 52). Δεν χρειάζεται, φυσικά, και μεγάλη φαντασία για να γίνει κατανοητό σε ποιους «δημοκρατικούς λαούς» αναφέρονται οι κομμουνιστές.

Εφημερίδα «Εμπρός», 25 Δεκεμβρίου 1947 - «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση»

Μια (ψευδο)κυβέρνηση, φυσικά, χρειάζεται κι ένα (ψευδο)κράτος που θα κυβερνά, το οποίο όμως μέχρι τότε οι κομμουνιστές δεν το διέθεταν. Για να δημιουργήσουν λοιπόν οι «μαχητές» του σταλινίσκου Ζαχαριάδη την «λεύτερη δημοκρατική Ελλάδα», χρειάζονταν μια περιοχή όπου να έχουν και τον έλεγχό της και την οποία, βεβαίως, θα μπορούσαν να αποσχίσουν από τον εθνικό κορμό. Την εποχή εκείνη, ο ΔΣΕ είχε έναν σχετικό έλεγχο στην ύπαιθρο και ειδικά στην Ήπειρο και τη δυτική Μακεδονία. Αυτή η περιοχή ήταν ιδανική από την άποψη των «γεωγραφικών προϋποθέσεων», όπου σωστά εστίαζε ο Πορφυρογένης, καθώς στα βόρεια σύνορα συνόρευε με τις κομμουνιστικές χώρες που τροφοδοτούσαν τον ΔΣΕ. Ένα κράτος όμως, χρειάζεται και μια πρωτεύουσα και σίγουρα τον ρόλο της πρωτεύουσας δεν θα μπορούσε να το παίξει κάποιο από τα κατσικοχώρια που είχαν υπό τον έλεγχό τους οι κομμουνιστές. Χρειάζονταν ένα αστικό κέντρο, μια πόλη και οι κομμουνιστές μέχρι τότε δεν είχαν τον έλεγχο σε κανένα αστικό κέντρο. Για τον σκοπό αυτό, επελέγη η Κόνιτσα, η οποία βρίσκεται και κοντά στα σύνορα με την Αλβανία...

Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, οι κομμουνιστές επιτέθηκαν στην πόλη με πάνω από 2.000 άνδρες στις 25 Δεκεμβρίου 1947...

Εφημερίδα «Εμπρός», 27 Δεκεμβρίου 1947 - Η μάχη της Κόνιτσας

Η μάχη κράτησε μια εβδομάδα. Στο διάστημα αυτό, η Κόνιτσα πολιορκήθηκε και πέρασε δύσκολες στιγμές, έως ότου κατέφθασαν οι ενισχύσεις του εθνικού στρατού κι έδωσαν τέλος στο απατηλό κι αντεθνικό όνειρο των κομμουνιστών (αν και προσπάθησαν στη συνέχεια -ανεπιτυχώς και πάλι- να καταλάβουν κάποιο αστικό κέντρο). Όπως το ίδιο τέλος έδωσαν και οι κομμουνιστικές χώρες που αρνήθηκαν να δώσουν την πολυπόθητη αναγνώριση στην «κυβέρνηση» του Ζαχαριάδη και του Βαφειάδη.

Ο επίλογος και το ηθικό δίδαγμα όλων των ανωτέρω: Πόσοι γνωρίζουν σήμερα για την μάχη της Κόνιτσας και τη σημασία της, ώστε να μην ήμαστε σήμερα μια χώρα, νυν ή πρώην, του κομμουνιστικού «Παραδείσου»; Πότε έχει απολογηθεί το ΚΚΕ γι' αυτή την άθλια πράξη του και κυρίως πότε έχει ζητήσει συγγνώμη;


Creative Commons License

Κώδικας ενσωμάτωσης σε ιστοσελίδα:

Κώδικας ενσωμάτωσης σε φόρουμ:

Κοινοποίηση:










Σχετικά θέματα:
  • Το ένοχο κι αντεθνικό παρελθόν του ΚΚΕ
  • Περί της συνεργασίας μεταξύ Ναπολέοντα Ζέρβα και Γερμανών κατά την Γερμανική Κατοχή
  • Το παιδομάζωμα (Γεώργιος Μανούκας)
  • Για τον Μάο ρε γαμώτο!
  • «Η αλήθεια για τα παιδιά της Ελλάδας» - Η «αλήθεια» του ΚΚΕ και του ΔΣΕ για το «Παιδομάζωμα»


  • Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων


    Πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, έχετε υπ' όψιν ότι:
    • Δεν επιτρέπονται τα Greeklish (Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες).
    • Το σχόλιό σας θα πρέπει να είναι σχετικό με το θέμα.
    • Δεν επιτρέπονται οι προσωπικοί προσβλητικοί χαρακτηρισμοί.
    • Χρήση πολλαπλών λογαριασμών και ψευδώνυμων, που έχουν ως σκοπό να οδηγήσουν στην παραπλάνηση των συνομιλητών, δεν είναι κάτι το αποδεκτό.
    • Σχολιασμός με συνεχή παράθεση έτοιμων μεγάλων κειμένων («σεντόνια») άλλων ιστοσελίδων και καταιγισμό εξωτερικών συνδέσμων, δεν βοηθά στην ομαλή εξέλιξη της συζήτησης.
    Με βάση τα παραπάνω, η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα διαγραφής, ή τροποποίησης σχολίων, που αντιβαίνουν στο περιεχόμενό τους, χωρίς καμμία άλλη προειδοποίηση και χωρίς καμμία υποχρέωση παροχής περαιτέρω εξήγησης ή διευκρίνισης. Επιπλέον, η διαχείριση διατηρεί το δικαίωμα αποκλεισμού από τις συζητήσεις, των σχολιαστών που υποτροπιάζουν.


    ΠΡΟΣΟΧΗ! Ο σχολιασμός από απλούς επισκέπτες, για διαχειριστικούς λόγους, κατά περιόδους απενεργοποιείται (ακόμη και χωρίς προειδοποίηση). Συνίσταται λοιπόν ιδιαίτερα, να σχολιάζετε αφού προηγουμένως έχετε συνδεθεί μέσω κάποιας από τις διαθέσιμες υπηρεσίες (Disqus [προτείνεται], Facebook, Twitter, Google). Έτσι, θα έχετε καλύτερο έλεγχο επί των σχολίων σας.



    Μορφοποίηση κειμένου


    Μπορείτε να μορφοποιήσετε το σχόλιό σας, χρησιμοποιώντας τις εξής ετικέτες (tags):
    • Έντονα: <b>Το κείμενό σας εδώ.</b>
    • Πλάγια: <i>Το κείμενό σας εδώ.</i>
    • Υπογράμμιση: <u>Το κείμενό σας εδώ.</u>
    • Διαγράμμιση: <s>Το κείμενό σας εδώ.</s>
    • «Παράθεση»: <blockquote>Το κείμενό σας εδώ.</blockquote>
    • Σύνδεσμος: <a href="Ο σύνδεσμος εδώ." target="_blank">Η περιγραφή του συνδέσμου εδώ.</a>
    • Για να εμφανίσετε κάποια εικόνα ή βίντεο στο σχόλιό σας, το μόνο που χρειάζεται να κάνετε, είναι να επικολλήσετε τον σύνδεσμο του αρχείου. Εάν θέλετε να ανεβάσετε κάποια εικόνα (όχι βίντεο) από τον υπολογιστή σας, χρησιμοποιήστε την αντίστοιχη επιλογή που υπάρχει στο πεδίο σχολιασμού.