Σχετικά με τις θεραπείες που εγκρίνουν οι γιατροί και οι φαρμακοβιομηχανίες, δείτε και εδώ

Αντί σχολιασμού: 0  0 (0)

Καλημέρα σε ολους σας!

Ψάχνω καθημερινα εδω και 2 μηνες καποιον γιατρο που να γνωρίζει το DCA και να μας συμβουλευσει αμεσα για τη χορήγηση του (Μικροκυτταρικος Πνευμονα SLCC).

οποια/οποιος μπορει να βοηθήσει ας στειλει ενα μνμ να επικοινωνήσουμε.

kallnick@yahoo.gr

ευχαριστω πολύ & καλή υγεια σε όλους σας!

Αντί σχολιασμού: 0  0 (0)

Η μητέρα μου έχει μεταστατικό καρκίνο ( παχύ έντερο ) και πέρνει DCA . Δεν έχει εγκαταλύψει τις χημειοθεραπείες .

Με παρόμια παραφαρμακευτικά σκευάσματα κατάφερα και κράτησα ζωντανό τον πατέρα μου με μεταστατικό καρκίνο του προστάτη για 4 χρόνια ( + 3 χρόνια που έκανε την κανονική ορμωνοθεραπεία έως ότου έγινε ορμονοάντοχος =7 χρόνια ).

Με απλά μη συνταγογραφούμενα φάρμακα που αγοράζαμε από το φαρμακιο ( ketokonazol , τσιρότα estradiοl ) ή από το διαδικτιο ( PC-Spess ) είχαμε τον καρκινο υπό έλεγχο . Έως την ημέρα που επισκευτίκαμε έναν πολύ γνωστό ογκολόγο που με έπισε ότι όλα αυτά είναι τσαρλατανιές ! Με μία απλή χωρίγιση ZOLADEX προκάλεσε το λεγόμενο flair και ο πατέρας μου ήστερα από 12 ώρες έπεσε στο κρεβάτι και δε συνήλθε ποτέ . Πέθανε ύστερα από μερικούς μήνες . Έως ην ημέρα που ο ογκολόγος έκανε το mall practice ο πατέρας μου εργαzόταν μαζί μου 8 ώρες την ημέρα και τη zoladex πήγε και την έκανε μόνος του ( οδήγούσε κανονικότατα και χωρίς κανένα πρόβλημα με άψογη ποιότητα ζωής ) .

Τον πατέρα μου παρακολουθούσαν 3 ουρολόγοι – ογκολόγοι . Είδαν μόνοι τους ότι παρά του ότι ήταν μόλις 54 χρονων όταν διαγνώστηκε με μεταστατικό pc ( μετασταση στη λεκάνη ) έζησε 3 φορές περισσότερο από τους υπόλυπους ασθενείς στην ίδια κατάσταση ( και αν δεν είχε κάνει αυτή την καταραμένη ένεση θα ήταν ακόμα μαζί μου ) . Ποτέ όμως κανένας από αυτούς τους γιατρούς δεν είπε σε ασθενείς τους ότι όταν έρθει η ώρα μηδέν μπορούν να δοκιμάσουν κάτι άλλο .

Είναι αλήθεια ότι από το ποσσοστό των παραφαρμάκων που λειτουργούν κατά του καρκίνου είναι πολύ μικρό. Όμως κάποια από αυτά λειτουργούν πραγματικά .

Εάν γνώριζα τότε αυτά που γνωρίζω σήμερα ο πατέρας μου θα ζούσε .

Το παιχνίδι είναι στημένο .

Αντί σχολιασμού: 5  0 (+5)

Τσιρακια των φαρμακοβιομηχανων αφιστε την μαυρη προπαγανδα

Αντί σχολιασμού: 0  0 (0)

Προς Skeptic:
Με κάθε ειλικρίνεια,τις καλύτερες ευχές γιά αίσισ έκβαση.

Αντί σχολιασμού: 2  0 (+2)

Σαφές πρέπει να καταστεί πως οτιδήποτε φέρει την ονομασία “Το φάρμακο” δεν πρέπει σε καμία περίπτωση,να αποτρέπει τον ασθενή από τη λήψη φαρμάκων της επίσημης ιατρικής.Εγώ σαν καρκινοπαθής -βρίσκομαι σε ύφεση 12 έτη- αν ο οργανισμός μου υποτροπιάσει ξανά,θα πιαστώ από οτιδήποτε,είτε αυτό είναι DCA,είτε βότανο χ από κάποιο ορεινό χωριό παράλληλα πάντα με τις προσπάθειες που θα καταβάλει ο ογκολόγος μου.Να καταθέσω όμως και κάτι άλλο,ο Παΐσιος διάβασα σε κάποιο από τα βιβλία που κυκλοφόρησαν μετά το θάνατό του,ήξερε το φάρμακο για την ίαση της ασθένειας,υπάρχει σε κάθε νοικοκυριό όπως έλεγε,δε το έκανε ευρέως γνωστό όμως γιατί από την έξαρση της ασθένειας γέμισε ο παράδεισος ψυχές.Μετά από αυτό όπως καταλαβαίνετε το ότι οι φαρμακοβιομηχανίες οικονομούν περισσότερα με τα υπάρχοντα φάρμακα,δε μου κάνει μεγάλη αίσθηση και το βρίσκω αρκετά πειστικό ως επιχείρημα.Η κουβέντα που ανοίχτηκε είναι τεράστια και έχει πολλές παραμέτρους,θα σας παρακαλούσα όμως να κουβεντιάζεται ή να παραθέσετε τις πηγές σας χωρίς αλληλοκατηγορίες-όπως τα πρώτα σχόλια-γιατί το θέμα είναι φλέγον.

Αντί σχολιασμού: 2  0 (+2)

Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω πως το DCA είναι συνεργατικό με τις υπόλοιπες εγκεκριμένες θεραπείες και μπορεί να λαμβάνεται ταυτόχρονα αλλά και σαν μονοθεραπεία. Το απολύτως βέβαιο είναι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος. Το DCA δεν είναι καινούργιο φάρμακο, χορηγείται σε παιδιά εδώ και 40 χρόνια και τα επίπεδα ασφάλειάς του είναι απολύτως γνωστά. Το μόνο καινούργιο είναι η off label χρήση του ως αντικαρκινικό.

Είναι εντυπωσιακό το πόσο πολύ πολεμήθηκε από το ιατρικό κατεστημένο ένα φάρμακο τόσο ασφαλές και αποτελεσματικό, όταν είναι γνωστό πως οι μεταστατικοί ασθενείς παίρνουν τόνους “παρηγορητικής” χημειοθεραπείας που δεν τους προσφέρει κανένα απολύτως όφελος, ενώ τους καταστρέφει την ποιότητα της λίγης ζωής που τους απομένει. Και φυσικά με το αζημίωτο και για τους γιατρούς και για τους φαρμακάδες. Εδώ δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα ιατρικής δεοντολογίας.

Αντί σχολιασμού: 1  0 (+1)

Το DCA δεν είναι πανάκια.
Είναι όμως πολύ πιο αποτελεσματικό από την κλασσική χημειοθεραπεία, με ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες, χωρίς καθόλου τοξικότητα και πάμφθηνο.
Αυτό αποδείχτηκε από τη μελέτη του Μιχελάκη, αλλά ήταν ήδη γνωστό στους χιλιάδες καρκινοπαθείς που το παίρνουν μόνοι τους τα τελευταία 3 χρόνια, επειδή απλά δεν είχαν το χρόνο να περιμένουν να τελειώσει η έρευνα. Αλλά ήταν γνωστό και στους εκατοντάδες έντιμους γιατρούς που το χορηγούσαν στους ασθενείς τους επειδή απλά έβλεπαν αποτελέσματα. Γιατί υπάρχουν και γιατροί που δεν περιμένουν τον εκπρόσωπο της φαρμακευτικής να τους δώσει τη λίστα με τα «επόμενης γενιάς» πανάκριβα φάρμακα, που φυσικά πάει πακέτο με το ταξίδι σε πεντάστερο ξενοδοχείο ή με άλλα τέτοια δωράκια.

Θα πρέπει να απαγορευτεί πλήρως ο χρηματισμός των γιατρών από τις φαρμακευτικές εταιρείες, με πολύ βαριές ποινές για και τους γιατρούς που τα παίρνουν και για τις εταιρείες που τους χρηματίζουν. Και τότε θα βλέπαμε τι πωλήσεις θα έκανα τα πανάκριβα (και συνήθως άχρηστα) φάρμακά τους.
Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο που τροφοδοτεί μια βιομηχανία τρισεκατομμυρίων εις βάρος της υγείας όλων μας.

Αντί σχολιασμού: 4  0 (+4)

Γιά τον Π-Δ.
΄Εχουμε δεχτεί ότι ζούμε μιά πολύ ύποπτη και συνωμοτική εποχή κι
ότι τίποτα δεν είναι και δεν γίνεται τυχαία.Δεν θέλω να αναλάβω
αυτόκλητος συνήγορος υπεράσπισης της αποτελεσματικότητας του DCA,γιατί αυτό είναι θέμα των ειδημόνων κι εγώ δεν έχω τις απαραίτητες γνώσεις.Όμως, ξέρουμε πολύ καλά σε ποιανών τα χέρια
βρίσκονται οι φαρμακοβιομηχανίες και η έρευνα και ποιοί είναι το
σύγχρονο κατεστημένο αλλά και το παλαιό.Μην ξεχνάμε πόσο πολεμήθηκαν μεγάλοι ευεργέτες της Ανθρωπότητας
(Γαλιλαίος,Τέζλα κ.λ.π.),γιατί δεν προέρχονταν από αυτό το σάπιο και παρασιτικό κατεστημένο και πόσο
προεβλήθηκαν άλλοι που προέχονταν από αυτό(Κοπέρνικος,Νεύτων,Αινσταϊν).Λέτε ότι το “φάρμακο”αυτό είναι
απατεντάριστο και δεν συνταγογραφείται.Άρα είναι πάμφθηνο και μη υποχρεωτικό και στερείται σοβαρών
παρενεργειών.Άρα δεν έχει κανείς να χάσει πολύτιμο χρόνο όπως λες κι ούτε να εξαντληθεί οικονομικά.Αν θέλει το εμπιστεύεται κι αν θέλει όχι.Κανείς δεν του το επιβάλλει και δεν θα επιβαρύνει την κατάστασή του
αφού δεν θα διακόψει την φαρμακευτική αγωγή των γιατρών του.Αν το “φάρμακο”είναι νούλα,θα καταρεύσει από
μόνο του και δεν χρειάζεται να σπρώχνουμε κι εμείς.
Ξεκίνησα να κριτικάρω τη ροή της συζήτησης και μπήκα σε άλλα χωράφια.Αυτό έρχεται προς επίρρωση της γνώμης μου ότι είσαι ένας καλός συζητητής και τραβάς τον συνομιλητή σου,όπου εσύ θέλεις

Αντί σχολιασμού: 0  0 (0)

Προς Αλλος Γιάννης:
Προς το παρόν είναι άχρηστο, καθώς βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο. Κι από την ελπίδα και τα πειράματα μέχρι την πραγματική εφαρμογή και την ίαση υπάρχει τεράστια απόσταση. Παραπάνω γίνεται αναφορά σε μια έρευνα και παρουσιάζεται ένα σχεδιάγραμμα. Παρακαλώ ξαναδιαβάστε το. Εκτός κι αν θεωρείτε πιο βαρύνουσας σημασίας ένα ανώνυμο συνωμοτικό chain mail.

Όποιος έχει σχέση με τον καρκίνο (όχι απαραίτητα ως ασθενής), φυσικά και θα πρέπει να τρέφει ελπίδες και να είναι αισιόδοξος και ειδικά όταν είναι συγγενής, να μεταδίδει αυτή την αισιοδοξία και στον ασθενή. Ωφείλει όμως να είναι και ρεαλιστής. Να εκτιμά τα πραγματικά δεδομένα κι όχι οτιδήποτε αποτελεί ευσεβή πόθο.

Δεν απαξιώνω και ούτε φυσικά είμαι εναντίον της έρευνας. Άλλωστε και στο κυρίως κείμενο περιγράφω το DCA ως ένα «ενδεχομένως ελπιδοφόρο, πειραματικό φάρμακο». Όταν όμως ένα φάρμακο, βρίσκεται στο μικροσκόπιο εδώ και σχεδόν 2 δεκαετίες, χωρίς κάποια συνταρακτικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής, είναι τουλάχιστον αφελές να το χαρακτηρίζουμε ως το «φάρμακο» που όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει. Και το ξαναλέω, γιατί όσοι δεν γνωρίζουν, δεν μπορούν να το κατανοήσουν: Ο καρκίνος δεν είναι μια ασθένεια μιας συγκεκριμένης μορφής. Δεν αντιμετωπίζεται με ένα φάρμακο. Είναι απρόβλεπτος (γι’ αυτό και γράφω παραπάνω «Με τον καρκίνο ποτέ δεν λες “ξεμπέρδεψα”»). Δεν είναι πυρετός να πέσει με την ασπιρίνη.

Έχοντας, όπως προανέφερα έναν καρκινοπαθή στην οικογένειά μου, είναι δυνατόν να μην θέλω το καλύτερο; Πως λοιπόν μου καταλογίζεται σπορά απογοήτευσης; Όποιος θέλει να εναποθέσει όλες τις ελπίδες του σε ένα υποσχόμενο φάρμακο ας το κάνει. Ο αστερίσκος που βάζω εγώ είναι ο εξής: Εάν οι υποσχέσεις αποδειχτούν φρούδες (αν όχι καταστρεπτικές), ενδεχομένως ο πολύτιμος χρόνος που θα έχει χαθεί, να είναι καθοριστικός για την ζωή του ασθενή. Εκτός κι αν δεν υπάρχει καμμία ελπίδα πλέον, οπότε τον κατανοώ απόλυτα…

Αντί σχολιασμού: 0  0 (0)