Είναι στιγμές, που όσο νηφάλιος κι αν θες να παραμείνεις, εν τούτοις δεν σ’ αφήνουν ν’ «αγιάσεις». Όταν το θράσος, τεντώνει στα άκρα την μέση ανθρώπινη ανοχή, δεν μπορείς να παραμένεις απαθής. Όταν αυτοί που πουλάνε «αγάπη» στο «ποίμνιο», όπως οι ρασοφόροι ψυχοσώστες, είναι ικανοί να εκμεταλλευτούν την τυχόν ανθρώπινη αδυναμία, προϊόν θρησκευτικού ψυχαναγκασμού, με σκοπό να τούς χειραγωγήσουν, δεν μπορείς να προσποιείσαι πως δεν είδες ή δεν άκουσες, ή δεν «κατάλαβες».
Εν ολίγοις, είναι στιγμές, που θέλεις να βουτήξεις μερικά ρασοφόρα καθίκια και να τα κρεμάσεις ανάποδα απ’ τ’ ατροφικά αρχίδια τους στο πλησιέστερο καμπαναριό…
5 Μαρτίου 2001, ξημερώματα Κυριακής. Ένα μικρό παιδί, μεταφέρεται με συμπτώματα υποθερμίας στην Παιδιατρική Κλινική τού Νοσοκομείου Μυτιλήνης. Μετά από λίγο, με όση δύναμη τού απομένει, λέει στην μάνα του, «να κάνω νάνι…». Στο επόμενο δευτερόλεπτο ξεψυχά…
Ήταν ο τετράχρονος Παναγιώτης Βασιλέλλης. Η είδηση και η εικόνα τού θανάτου του, όπως αυτή αποτυπώθηκε στον τηλεοπτικό φακό, συγκλονίζει το πανελλήνιο.
Μέχρι τότε, είχαν προηγηθεί γεγονότα, που φανέρωναν σε όλο τους το μεγαλείο, απ’ τη μια, το αίσθημα αλληλεγγύης και την ευαισθησία τών απλών Ελλήνων πολιτών κι απ’ την άλλη, την σήψη, την διαφθορά και την αναλγησία τού «κοινωνικού» κράτους «πρόνοιας».
Ο Παναγιωτάκης, στάθηκε εξαιρετικά άτυχος στην σύντομη ζωή του. Το 1999, σε ηλικία 18 μηνών, τού διαγνώσκεται μια σπάνια μορφή καρκίνου και μάλιστα σε προχωρημένο στάδιο: Νευροβλάστωμα δεξιού επινεφριδίου. Σε απλή γλώσσα: Λευχαιμία. Θα νοσηλευθεί στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Η κατάστασή του όμως, είναι, δυστυχώς, σοβαρότατη και μη αντιμετωπίσιμη στην Ελλάδα. Η μόνη ελπίδα βρίσκεται στο νοσοκομείο «Μεμόριαλ» τών Η.Π.Α. Τα νοσήλια όμως που απαιτούνται, είναι δυσβάσταχτα για την φτωχή οικογένεια από την Γέρα τής Λέσβου: Πάνω από 100 εκατομμύρια δραχμές.
Η υπόθεση παίρνει δημοσιότητα. Ο ιδιοκτήτης τής «Τηλεόρασης Μυτιλήνης», Μανώλη Γιαννακέλος, ανοίγει λογαριασμό στην «Εθνική Τράπεζα» τής Μυτιλήνης και καταθέτει το πρώτο ποσό, προς ενίσχυση τού μικρού Παναγιώτη. Αμέσως, τα ανακλαστικά χιλιάδων Ελλήνων πολιτών διεγείρονται και σε σύντομο χρονικό διάστημα, συγκεντρώθηκε ένα ποσό τών περίπου 300 χιλιάδων ευρώ (100 εκατομμύρια). … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
To 1977, στα πλαίσια προηγούμενης απόφασης που έλαβε το Συμβούλιο Υπουργών της Σοβιετικής Ένωσης και όριζε την αύξηση τής παραγωγής ενέργειας για τις ανάγκες τής χώρας, δημιουργήθηκε το εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας με το όνομα Τσερνομπίλ (Πλήρες όνομα: Eργοστάσιο Παραγωγής Πυρηνικής Ενέργειας τού Τσερνομπίλ – Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν), πλησίον τής ουκρανικής πόλης Πριπιάτ (κοντά στα σύνορα τής σημερινής Ουκρανίας, Ρωσίας και Λευκορωσίας), η οποία έγινε γνωστή πλέον και σαν «ατομική πόλη».
Το 1983, θα τεθεί σε λειτουργία, ο τέταρτος στην σειρά πυρηνικός αντιδραστήρας τού εργοστασίου. Τον Φεβρουάριο τού 1986, το περιοδικό «Σοβιετική ζωή», παρουσίαζε το εν λόγω εργοστάσιο ως «πρότυπο ασφαλείας», με την πιθανότητα ατυχήματος, να είναι σχεδόν ανύπαρκτη, παρ’ ότι μέχρι τότε τα ατυχήματα στο Τσερνομπίλ δεν ήταν κάτι το άγνωστο. Τα 30 ατυχήματα (αν και σχετικά μικρής έκτασης) που είχαν συμβεί (σύμφωνα με τα αρχεία τής KGB) μεταξύ τών ετών 1977 και 1983, αποδείκνυαν το ακριβώς αντίθετο. Ότι δηλαδή η κατασκευή τού εργοστασίου ήταν προβληματική. Ειδικά ο μοιραίος αντιδραστήρας υπ’ αριθμόν 4, μπήκε σε λειτουργία εσπευσμένα, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, με αποτέλεσμα να τεθούν σε δεύτερη μοίρα οι κανόνες ασφαλείας και οι σχεδιαστικές προδιαγραφές.
Τα τραγικό δυστύχημα, θα συμβεί στις 00:23 (ώρα Ελλάδος) την 26η Απριλίου τού 1986, μετά από μια σειρά διαφωνιών και λανθασμένων εκτιμήσεων και χειρισμών τών υπεύθυνων, στα πλαίσια δοκιμών ασφαλείας. Ο αντιδραστήρας υπ’ αριθμόν 4 θα εκραγεί, λόγω υπερθέρμανσης, σκοτώνοντας άμεσα δυο άτομα που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στον χώρο τού αντιδραστήρα, σε σύνολο 200 περίπου συνολικά εργαζομένων που βρίσκονταν στο εργοστάσιο.
Tι είναι τα κονδυλώματα;
Τα κονδυλώματα ανήκουν στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Είναι συνέπεια μίας μόλυνσης με ιούς ανθρωπίνων κονδυλωμάτων (ΗPV=Human Papilloma Virus). Κλινικώς εμφανίζονται ομαδικοί σχηματισμοί όγκων σε μέγεθος περίπου κεφαλής καρφίτσας με εικόνα επιφανείας κουνουπιδιού (τα λεγόμενα οξυτενή κονδυλώματα) και μπορεί να φτάσουν και το μέγεθος κερασιού. Τα κονδυλώματα εμφανίζονται στα γεννητικά όργανα της γυναίκας αλλά και του άνδρα. Ο ΗPV είναι ένας πολύ διαδεδομένος, σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός. Υπολογίζεται ότι περίπου 75% του σεξουαλικά ενεργού πληθυσμού έχει μολυνθεί με κάποια μορφή του ιού. Ένα μικρό ποσοστό ανδρών και γυναικών που έχουν τον ιό, θα εμφανίσουν και εξωτερικά κονδυλώματα. Ο ίδιος ιός αλλά διαφορετικός τύπος, προκαλεί τις μυρμηγκιές στα χέρια και στο σώμα. Υπάρχουν περισσότεροι από 80 τύπους ανθρωπίνων κονδυλωμάτων, από τους οποίους μερικοί είναι ανθεκτικότεροι σε θεραπευτικές ενέργειες. Κάποιοι από του τύπους αυτούς, ενοχοποιούνται –σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες– ότι προξενούν καρκίνους στον τράχηλο της μήτρας.
Σε ποιο μέρος των γεννητικών οργάνων εμφανίζονται;
Τα κονδυλώματα στη γυναίκα μπορεί να εμφανιστούν στην είσοδο του κόλπου, στα μικρά και μεγάλα χείλη, στον πρωκτό και στο δέρμα μεταξύ του πρωκτού και των γεννητικών οργάνων. Μπορεί όμως να αναπτυχθούν και σε σημεία που δεν είναι ορατά, όπως το εσωτερικό του κόλπου και ο τράχηλος της μήτρας. Στον άνδρα, κονδυλώματα εμφανίζονται συνήθως στο πέος αλλά μπορεί να εμφανιστούν και στον πρωκτό. Σχηματίζουν μικρές, μυτερές προεξοχές που αρχικά είναι μεμονωμένες, ανώδυνες, στο χρώμα του δέρματος και δεν παρουσιάζουν πρήξιμο ή κοκκινίλα. Με την πάροδο του χρόνου όμως διογκώνονται και μπορεί να ματώσουν και γίνουν επώδυνα (ιδίως αν βρίσκονται στον πρωκτό).
Τι κάνω αν νομίζω ότι έχω κονδυλώματα;
Εάν νομίζετε ότι έχετε κονδυλώματα, είναι σημαντικό να επισκεφτείτε τον δερματολόγο σας για να θεραπευτείτε. Επειδή τα κονδυλώματα μεταδίδονται εύκολα, είναι επίσης σημαντικό να ενημερώσετε τον/τους ερωτικούς συντρόφους σας, καθώς αυτοί στη συνέχεια θα πρέπει να ελεγχθούν και να θεραπευθούν αν είναι απαραίτητο.
Πως κόλλησα κονδυλώματα αφού κάνω έρωτα με προφυλακτικό;
Η χρήση προφυλακτικών παρέχει κάποια προστασία, καθώς όμως δεν καλύπτουν όλη την περιγεννητική περιοχή, ούτε όλα τα στάδια της ερωτικής συνεύρεσης, δεν προσφέρουν απόλυτη προστασία. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι η χρήση του προφυλακτικού μπορεί να μας προφυλάξει σε μεγάλο βαθμό και από την HPV λοίμωξη και από πολλά άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.
Είναι επικίνδυνα τα κονδυλώματα;
Αν και δεν θα πρέπει να θορυβηθείτε εάν ανακαλύψετε ότι έχετε γεννητικά κονδυλώματα, εν τούτοις είναι σημαντικό αυτά να θεραπευτούν. Είναι ενθαρρυντικό να γνωρίζετε ότι σήμερα υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές αποτελεσματικές θεραπείες.
Αν και αποφεύγω με θρησκευτική ευλάβεια, θα κάνω μια εξαίρεση και θα ασχοληθώ με το «τηλεσκουπιδαριό» των ελληνικών ΜΜΕ και τους «ήρωες» που παράγουν. Πιστά στην θεωρία, ότι ο κόσμος διψάει για «νούμερα» (που φυσικά φέρνουν και νούμερα), συνεχίζουν αυτή την παραγωγή, με την λογική της «αποθέωσης του τίποτα».
Θα αναλογιστεί κάποιος, ότι δικαίωμα του καθενός είναι, να εκτίθεται κυριολεκτικά και μεταφορικά, στο «διψασμένο» και «αδηφάγο» κοινό, υποβάλλοντας τον εαυτό του, πολλές φορές και σε εξευτελιστικές διαδικασίες. Σωστά, έτσι είναι. Πόσο μάλλον, όταν υπάρχει και το πρόσφορο έδαφος, που παρέχουν τα ανεξέλεγκτα ΜΜΕ και οι διάφορες «κοινωνικές» εκπομπές τους (κοινώς «πρωινάδικα», «μεσημεριανάδικα» κ.ά.). Υπάρχουν όμως και κάποια όρια, τα οποία προσφάτως η κυρία Θώδη τα ξεπέρασε κατά πολύ: Δεν περιορίστηκε απλά στο να «πουλάει τρέλα» (με την υπόδειξη των «υπευθύνων» των διάφορων εκπομπών στις οποίες εμφανίζεται, όπως έχει δηλώσει η ίδια), αλλά προχώρησε κι ένα βήμα παραπέρα (με δική της πρωτοβουλία άραγε; ) και άρχισε να πουλάει και ελπίδα.
Έτσι, από εκεί που η κυρία Θώδη ήταν γνωστή (και μάλλον σεβαστή ως όνομα, έστω και σε ένα περιορισμένο σχετικά κοινό) σαν ερμηνεύτρια λαϊκοδημοτικών τραγουδιών (ατάλαντη και «άφωνη» κατ’ εμέ, που οφείλει την όποια φήμη της, περισσότερο στον πολύ καλό κλαρινίστα Γ. Δημητρόπουλο, αλλά αυτό δεν έχει και τόση σημασία) και σήμα κατατεθέν των πανηγυριών (που για κάποιες περιοχές και χωριά, εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις ελάχιστες επιλογές διασκέδασης), εξαιτίας ενός «χάπενινγκ», όπου κλήθηκε να ερμηνεύσει με την χαρακτηριστική προφορά της το «Can’ t take my eyes off you» (I love you baby), δημιούργησε μια παράξενη αίσθηση και έγινε «διάσημη». Η συνέχεια ήταν μάλλον αναμενόμενη. Τα ΜΜΕ βρήκαν ένα ακόμα «λαβράκι» και η κυρία Θώδη, θεωρώντας ότι «έπιασε τον παπά απ’ τ’ αρχίδια» (κατά την λαϊκή ρήση), δεν άφησε αυτή την «ευκαιρία» να πάει χαμένη.
Η κυρία Θώδη προφανώς και γνώριζε απ’ την αρχή το κόστος της «διασημότητας», όταν αποφάσισε να πάρει τον «εύκολο δρόμο» της αναγνωρισιμότητας, ο οποίος στηρίζεται στην καθιερωμένη συνταγή της «επιτυχίας»: «Δεν έχει σημασία με ποιον τρόπο ασχολούνται μαζί σου, φτάνει ν’ ασχολούνται». Έτσι,στην ατέρμονη προσπάθεια διατήρησης στην επικαιρότητα, είδαμε την Θώδη σαν Κλεοπάτρα, Πετρούλα, Μαντόνα, Βουγιουκλάκη, υψίφωνο, μπαλαρίνα, τενίστρια, μαγείρισσα, διαιτολόγο, νύφη. Την είδαμε να τραγουδάει στο μπάνιο της, να «μιλάει» γαλλικά, να τα «χώνει» στον πρωθυπουργό, να χορεύει με…ψάρια, να μας εκθέτει τα «κάλλη» της σε ινστιτούτο μασάζ, να ζητάει πίσω την χαμένη της τιμή, εεε…συγνώμη, το χαμένο της…αρνί και τέλος να βρίσκεται στον…φυσικό της χώρο.
Αφού λοιπόν η κυρία Θώδη υποδύθηκε και εξάντλησε(;) όλους τους διαθέσιμους ρόλους, συνειδητοποιώντας προφανώς ότι βρίσκεται στην χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα, όπου ότι δηλώσεις είσαι, χωρίς καμία ή σοβαρή συνέπεια, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα: Καλεσμένη στην εκπομπή «Μπορώ», της γνωστής από την υπόθεση της «φραπελιάς», Άννας Δρούζα, δεν δίστασε να δηλώσει θαυματοποιός και θεραπεύτρια του καρκίνου. Έπεσε δηλαδή στο χαμηλότερο ίσως ηθικό επίπεδο που μπορεί να βρεθεί κάποιος. Στο χαμηλότερο επίπεδο ανευθυνότητας. Έγινε έμπορος της ελπίδας, ανθρώπων που στην απόγνωσή τους, ξέρει ότι μπορεί να πιστέψουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε την προσφέρει. Και δεν βρέθηκε ένας εισαγγελέας να την μαζέψει αυτή την κυρία, τουλάχιστον με τις κατηγορίες της απάτης ή της διασποράς ψευδών ειδήσεων. Όπως δεν βρέθηκε κι ένα ΕΡΣ να μαζέψει όλον αυτόν τον συρφετό που διαιωνίζει αυτή την μπούρδα, μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες και καλά με την μορφή «ρεπορτάζ».
Μέσα σ’ αυτή τη παραφροσύνη, ένας απ’ αυτούς που θέλησε να επαναφέρει την κυρία Θώδη στην τάξη και να της υπενθυμίσει ότι έχει ξεφύγει από τα «επιτρεπτά» όρια (ακόμα και για τα τηλεοπτικά δεδομένα), ήταν η μάνα της. Μια αγράμματη γυναίκα του χωριού, βγήκε κλαίγοντας και ζήτησε βοήθεια για το παιδί της, «γιατί τον τελευταίο καιρό δεν είναι στα καλά της». Και η απίθανη Θώδη, «έπαιξε» ακόμα και με την μάνα της για να διατηρηθεί στην δημοσιότητα. Δεν δίστασε να την διακωμωδήσει, να κάνει βαρύγδουπες δηλώσεις του τύπου «είναι τυχερή η μάνα μου που με γέννησε» και να την αποκαλέσει ούτε λίγο ούτε πολύ «χωριάτα και αμόρφωτη» (μάλιστα… μίλησε τώρα και η Υπατία).
Κυρία Θώδη (και κάθε κυρία Θώδη), να είστε βέβαιη ότι ανάμεσα στην αγνή «χωριάτα» μάνα σας που απαξιώνετε με τόση ευκολία κι ανάμεσα στην αλλοτριωμένη «πρωτευουσιάνα» Θώδη, η επιλογή του «κοινού» είναι μάλλον εύκολη. Το θέμα είναι αν είστε σε θέση να το αντιληφθείτε. Όπως είναι αμφίβολο αν μπορείτε να αντιληφθείτε, πως άλλο «τραγουδώ στα πανηγύρια» κι άλλο «είμαι για τα πανηγύρια»…
13/12/2011 | 
Σχολιασμός 
Είναι στιγμές, που όσο νηφάλιος κι αν θες να παραμείνεις, εν τούτοις δεν σ’ αφήνουν ν’ «αγιάσεις». Όταν το θράσος, τεντώνει στα άκρα την μέση ανθρώπινη ανοχή, δεν μπορείς να παραμένεις απαθής. Όταν αυτοί που πουλάνε «αγάπη» στο «ποίμνιο», όπως οι ρασοφόροι ψυχοσώστες, είναι ικανοί να εκμεταλλευτούν την τυχόν ανθρώπινη αδυναμία, προϊόν θρησκευτικού ψυχαναγκασμού, με σκοπό να τούς χειραγωγήσουν, δεν μπορείς να προσποιείσαι πως δεν είδες ή δεν άκουσες, ή δεν «κατάλαβες».
Tι είναι τα κονδυλώματα;
Αν και αποφεύγω με θρησκευτική ευλάβεια, θα κάνω μια εξαίρεση και θα ασχοληθώ με το «τηλεσκουπιδαριό» των ελληνικών ΜΜΕ και τους «ήρωες» που παράγουν. Πιστά στην θεωρία, ότι ο κόσμος διψάει για «νούμερα» (που φυσικά φέρνουν και νούμερα), συνεχίζουν αυτή την παραγωγή, με την λογική της «αποθέωσης του τίποτα».
