Με αφορμή κάποια συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση των ΟΥΚ, την 25η Μαρτίου 2010 και τα οποία φρόντισε να βιντεοσκοπήσει κάποιο «τσακάλι» της δημοσιογραφίας και στην συνέχεια να ανεβάσει το βίντεο στο YouTube, ως ατράνταχτο αποδεικτικό του «ρατσισμού» που διακατέχει τις Ένοπλες Δυνάμεις, βγήκαν οι διάφοροι κονδυλοφόροι της συμφοράς κι έκαναν την τρίχα τριχιά, βρισκόμενοι σε «αντιρατσιστική» υστερία.
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς γι’ αυτό το «συγκλονιστικό ντοκουμέντο» (που ο κάτοχός του, έβαλε και φαρδύ-πλατύ το λογότυπο του εργοδότη του πάνω);
1. Ας ξεκινήσουμε, απ’ το γεγονός, ότι αυτός που ανέβασε το βίντεο, έχει απενεργοποιήσει τον σχολιασμό του. Γιατί; Τί φοβάται;
2. Είναι φανερό, ότι αυτό το «ντοκουμέντο» το τράβηξε κάποιος άσχετος με τον στρατό. Είτε πρόκειται για γυναίκα, είτε για κάποιον κάτοχο «τρελόχαρτου», είτε για κάποιον που είχε το κατάλληλο «βύσμα», έτσι ώστε να βγάλει «καθαρή» την θητεία του, σε κάποιο γραφείο. Διαφορετικά θα γνώριζε ότι τέτοια συνθήματα είναι καθημερινή ρουτίνα και μέρος της εκπαίδευσης στον στρατό (και πολύ υποψιάζομαι, όχι μόνο στον ελληνικό).
3. Παρ’ ότι αυτά τα συνθήματα, όπως προαναφέρθηκε, είναι συνηθισμένα εντός του στρατοπέδου, είναι κομματάκι περίεργο που τα φώναξαν έξω στον κόσμο, γιατί κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται (είναι περισσότερο για εσωτερική κατανάλωση και τόνωση του ηθικού). Κάποιοι καχύποπτοι μιλάνε ευθέως για προβοκάτσια. Απ’ την άλλη πάλι, παρακολουθώντας κανείς το βίντεο, δεν διαπιστώνει απ’ τον κόσμο και σοβαρές…αρνητικές αντιδράσεις. Απεναντίας μάλιστα…
4. Οι κονδυλοφόροι, αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι, να κάνουν την οποιαδήποτε αναφορά στους νεκρούς των ΟΥΚ, από την αλβανική μαφία που πραγματοποιούσε ληστρικές και δολοφονικές επιθέσεις στα παράλια της Κέρκυρας την δεκαετία του ’90.
5. Όσοι αισθάνθηκαν ντροπή για τα συνθήματα αυτά, δεν ντράπηκαν καθόλου για την «παρέλαση» των γραφικών του ΠΑΜΕ;
6. Να υποθέσουμε, ότι ο ιδανικός στρατός, για τους επαγγελματίες αντιρατσιστές, θα έπρεπε να είναι κάπως έτσι;…
Είναι ευρέως διαδεδομένος σήμερα ο μύθος, ότι οι μαθητικές παρελάσεις στην Ελλάδα, είναι επινόηση του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά κι ως εκ τούτου σύμφωνα με τις απόψεις που επικρατούν σε ένα τμήμα, κυρίως του αριστερού χώρου (και κυρίως του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), έχουν φασιστικό και μιλιταριστικό νόημα και θα πρέπει να καταργηθούν.
Το αν θα πρέπει να καταργηθούν οι μαθητικές παρελάσεις ή αν κακώς γίνονται, βεβαίως είναι ένα θέμα που σηκώνει συζήτηση, όχι όμως για τον λόγο (ο οποίος αποτελεί και το ισχυρότερο επιχείρημα) που επικαλούνται οι «διεθνιστές» (και κατά πολλούς, «εθνομηδενιστές»). Ο Μεταξάς μπορεί να καθιέρωσε τις μαθητικές παρελάσεις, αλλά δεν τις επινόησε αυτός, ούτε και τις εισήγαγε από τις χώρες του φασισμού και του ναζισμού, δηλαδή την Ιταλία και την Γερμανία. Μαθητικές παρελάσεις μαρτυρούνται* και πριν την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά:
Στην εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» της 26ης Μαρτίου 1899, διαβάζουμε: «Μετά την δοξολογίαν τα παρατεταγμένα σώματα παρήλασαν με την μουσικήν επικεφαλής δια της οδού Σταδίου. Ιδιαιτέραν αίσθησιν έκαμεν η πρώτην φοράν εφέτος γενομένη παρέλασις των μαθητών των νομαρχιακών σχολείων Αττικής κατά τετράδες βαινόντων με την ελληνικήν σημαίαν εμπρός. Οι μικροί μαθητές με κανονικότατον βάδισμα (…) έψαλλον πατριωτικά άσματα μεταδίδοντα παντού την συγκίνησιν και τον ενθουσιασμόν. Η παρέλασις εκείνη των χιλίων παιδίων έδωκε μίαν εξαιρετικήν ζωήν εις την εορτήν (…) Εύγε εις τον έχοντα την ωραίαν ιδέαν κ. Μιχαλόπουλον επιθεωρητήν των σχολείων».
Κατά τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου του 1914, διαπιστώνουμε από την ίδια εφημερίδα (26/3/1914) πως οι μαθητές των σχολείων του Πειραιά προσήλθαν συντεταγμένοι στη δοξολογία, κρατώντας ταινίες γαλανόλευκες. Στο Άργος οι μαθητές συμμετείχαν σε πομπή λαμπαδηφορίας άδοντας πατριωτικά τραγούδια. Λαμπαδηφορία έγινε, επίσης, στη Λάρισα με τη συμμετοχή των σχολείων και του στρατού. Στην Κέρκυρα οι μαθητές όλων των σχολείων προσήλθαν το πρωί στη δοξολογία, ενώ «την νύκτα εγένετο λαμπρά παρέλασις προ των Ανακτόρων και δια των κεντρικοτέρων οδών, των στρατιωτικών λαμπαδηφορούντων, των δε μαθητών του Γυμνασίου μετά ανηρτημένων ενετικών φανών τη συνοδεία της μουσικής Ρομποτή έψαλλον το εμπνευσμένο εμβατήριο ‘’Ήπειρος’’».
Το 1926 στην Αθήνα ο εορτασμός έγινε στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Σύμφωνα με την εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ» της 26ης Μαρτίου, υπήρξε πρωτοφανής συρροή πλήθους: «Προ του Σταδίου είχε παραταχθή τάγμα του 1ου Συντάγματος και άνδρες της αστυνομίας πόλεων (…) Άλλα στρατιωτικά τμήματα είχον παραταχθή επί των μικρών οδών των αγουσών εις το Στάδιον (…) Μέχρι τις 10:30 είχε τελειώση η προσέλευσις των σχολείων, των προσκόπων, των μαθητριών, των Λυκείων, κτλ». Μετά την προσέλευση των επισήμων σχηματίστηκε εκκλησιαστική πομπή και τελέστηκε η δοξολογία. Ακολούθησε χορός. «Μετά τον χορόν επρόκειτο να παρελάσουν ενώπιον των επισήμων τα σχολεία (…) Το πλήθος που είχε συρρεύσει εντός του στίβου καθίστα αδύνατον την παρέλασιν».
Δεν υπάρχει χρεία και άλλων μαρτυριών. Οι προαναφερθείσες τεκμηριώνουν αδιάσειστα ότι η συμμετοχή των σχολείων αποτελούσε πανελλαδικά μέρος του εθνικού εορτασμού της 25ης Μαρτίου, δεκαετίες προ της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, του φασισμού και του χιτλερισμού (που τότε δεν υπήρχαν καν σε έννοιες, φυσικά). Σημαντικό γεγονός, επίσης, το οποίο σκοπίμως παρασιωπείται είναι ότι καθ’ όλη αυτή την περίοδο στον εθνικό εορτασμό συμμετείχαν και τα σωματεία των εργαζομένων, τα οποία προσέρχονταν στη δοξολογία με τις σημαίες τους.
Θα πρέπει δε, να διευκρινιστεί σ’ αυτό το σημείο, πως οι μαθητικές παρελάσεις σήμερα είναι θεσμοθετημένες, όχι βάσει του νόμου Μεταξά, αλλά νεότερων διαδοχικών νομοθετικών ρυθμίσεων (καλώς ή κακώς, είναι συζητήσιμο κι αυτό), από κυβερνήσεις δημοκρατικά (βεβαίως) εκλεγμένες:
Τα σχολεία ιδιωτικής και δημοσίας εκπαίδευσης συμμετέχουν υποχρεωτικά στις παρελάσεις με το σύμβολο του έθνους. Τα τμήματα των σχολείων κατά την παρέλαση θα παρουσιάζουν, ένα ομοιόμορφο σύνολο και η εμφάνιση θα είναι αυτή που θα αρμόζει σε μαθητές-τριες.
Οι επικεφαλείς των τμημάτων καθηγητές Φυσικής Αγωγής, οφείλουν να ακολουθούν τα τμήματά τους από το αριστερό μέρος σε όλη τη διαδρομή της παρέλασης.
Επειδή η παρέλαση γίνεται για ανάμνηση αλλά και για να τιμηθούν πρόσωπα και γεγονότα μια ορισμένης χρονικής περιόδου που έχει αξία για μας σήμερα θα πρέπει η ποιότητα αυτής της εκδήλωσης να είναι η υψηλότερη.
Και καθώς σήμερα, εκτός του ότι, σε αντίθεση με ότι προβλέπει ο νόμος, η συμμετοχή στις μαθητικές παρελάσεις έχει καταστεί ουσιαστικά προαιρετική, ίσως θα ήταν καλό να δει κάποιος τα πράγματα κι από άλλη οπτική γωνία, σύμφωνα και με το σχόλιο του αριστερού γελοιογράφου, Στάθη:
«Αδικεί τον εαυτόν της η Αριστερά, αν κάποιοι, όταν κάνουν παρέλαση παιδιά με ειδικές ανάγκες, διακριβώνουν μιλιταρισμό!… Ή, αν στη χαρά της λαϊκής γιορτής με τα σημαιάκια των πιτσιρικάδων, το καμάρι των χαζομπαμπάδων και το νυφοπάζαρο, βλέπουν τα… Ες-Ες να ξανάρχονται! […] Τα σύμβολα, όπως η σημαία και οι εκδηλώσεις, όπως οι παρελάσεις, δεν της ανήκουν της Δεξιάς… Είναι κτήμα του λαού, που πολέμησε, αντιστάθηκε κι έζησε… Δεν μπορεί να τα χαρίσει η Αριστερά…».
Θα ήταν ίσως και χρήσιμο να εξηγήσει κάποιος στην ανύμπορη γιαγιά της ακόλουθης φωτογραφίας, σε γλώσσα κατανοητή γι’ αυτήν, γιατί δεν θα πρέπει να ξαναπάρει το καρεκλάκι της και να πάει να χειροκροτήσει τα εγγόνια της…
* Τα αποσπάσματα από την εφημερίδα «ΕΜΠΡΟΣ», δημοσίευσε ο Χρήστος Α. Κορκόβελος στην ιστοσελίδα «Αντίβαρο».
Είναι φορές που μπροστά στην εικόνα, τα λόγια χάνουν την σημασία τους.
Χωρίς πολλά λόγια λοιπόν, απολαύστε το θέαμα που πρόσφεραν οι «Μακεδόνες πολεμιστές» των Σκοπίων.
Οι «Μακεδόνες» υποδέχονται στο αεροδρόμιο «Αλεξαντάρ Μακεντόνσκι» τον «απόγονό» τους, πρίγκιπα της φυλής Χούνζα του Πακιστάν.
Οι «Μακεδόνες πολεμιστές» παρουσιάζονται στον «βασιλιά» Γκρούεφσκι (απορία: γιατί πατάει σε εφημερίδα;). Πληροφοριακά, οι περικεφαλαίες είναι φτιαγμένες από γυψόστοκο για να προστατεύουν το «πολύτιμο» περιεχόμενο αυτών των κρανίων ενώ είναι βαμμένα με κίτρινη λαδομπογιά πολυτελείας λόγω έλλειψης…σε αποθέματα χρυσού.
Οι «Μακεδόνες» άγρυπνοι φρουροί του παρελθόντος των.
Οι «Μακεδόνες» ετοιμάζονται για παρέλαση, σε αντιπερισπασμό της παρέλασης των ΛΟΚ στη Θεσσαλονίκη την 28η Οκτωβρίου, το 2008. Απ’ αυτή την «εκδήλωση» επιτέλους μαθαίνουμε ότι οι αρχαίοι Μακεδόνες, πολεμούσαν φορώντας…κάλτσες, αθλητικά παπούτσια και σαγιονάρες! … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα kokkinipatrida.blogspot.com
Η σελίδα αυτή δεν υπάρχει πλέον. Απ’ ότι λέγεται, στην πραγματικότητα η ιστοσελίδα αυτή δεν ανήκε στον αριστερό χώρο, αλλά ήταν δημιούργημα (προβοκατόρικο προφανώς) ενός οπαδού του ΛΑ.Ο.Σ.
Το αν είναι αλήθεια ή ψέματα, αυτό είναι άγνωστο.
Παρ’ όλα αυτά, ανεξαρτήτως των προθέσεων του συντάκτη, αναδημοσιεύεται το κείμενο, γιατί πραγματικά είναι ίσως κατά μία έννοια συγκλονιστικό.
Πριν προλάβει ο οποιοσδήποτε καλόβουλος ή κακόβουλος αναγνώστης τού πολύ ενδιαφέροντα Ιστοτόπου σας να με κατηγορήσει ως «εθνικιστή», «στρατόκαυλο» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, να δηλώσω ότι ήμουν ο πρώτος, πριν από χρόνια, που χαρακτήριζε μ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς οποιονδήποτε φίλο, γνωστό ή συγγενή συμμετείχε κατά οποιονδήποτε τρόπο (είτε ως θεατής είτε ως παρελαύνων) σε αυτές τις «εθνικιστικές φιέστες», όπως συνήθιζα να αποκαλώ τις μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις.
Όχι, δεν διακατεχόμουν τόσο από το σύνδρομο της «εθνοφοβίας» (και πολύ περισσότερου του εθνομηδενισμού) που χαρακτηρίζει ένα cosmopolitan κομμάτι της συνασπισμένης «αριστεράς». Ήμουν απλά ένας κλασικός ανένταχτος αριστερός της γενιάς μου, που συνήθιζε να αναπαράγει όλα εκείνα τα «αντιεθνικιστικά» και «αντιμιλιταριστικά» στερεότυπα, που έβγαζε φλύκταινες κι αυτός, με τη θέα μαθητών, ομοιόμορφα ντυμένων, να ακολουθούν ένα σταθερό βηματισμό, υπό τους ήχους της σφυρίχτρας της κακιασμένης γυμνάστριας (που αν δεν συμμετείχες στην παρέλαση σού έμπηγε μια κουλούρα να! (με το συμπάθιο) στον έλεγχο του σχολείου). … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
27/03/2010 | 
Σχολιασμός 
Είναι ευρέως διαδεδομένος σήμερα ο μύθος, ότι οι μαθητικές παρελάσεις στην Ελλάδα, είναι επινόηση του δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά κι ως εκ τούτου σύμφωνα με τις απόψεις που επικρατούν σε ένα τμήμα, κυρίως του αριστερού χώρου (και κυρίως του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), έχουν φασιστικό και μιλιταριστικό νόημα και θα πρέπει να καταργηθούν.
Είναι φορές που μπροστά στην εικόνα, τα λόγια χάνουν την σημασία τους.
