Ένα απ’ τα αντιπροσωπευτικά παραδείγματα διαστρέβλωσης και κακοποίησης της ιστορίας που αφορά την εμφυλιοπολεμική περίοδο στην Ελλάδα, είναι αυτό το οποίο αναπαράγεται με ιδιαίτερη σπουδή απ’ την κομμουνιστική Αριστερά και αφορά την υποτιθέμενη συνεργασία μεταξύ του αρχηγού του ΕΔΕΣ, Ναπολέοντα Ζέρβα και των Γερμανών κατακτητών, το φθινόπωρο του 1943. Το βασικό κίνητρο, αναζητείται στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από την διαφορετική ιστορική πραγματικότητα: Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ως μεταμφίεση του ΚΚΕ, είχε το ίδιο συνάψει συνθήκες ανακωχής με τους Γερμανούς (κάτι το οποίο αποδεικνύεται με έγγραφα), όχι βέβαια για να ξεκουραστεί απ’ την «αντίσταση», αλλά για να επιδοθεί απερίσπαστο στην διάλυση των άλλων αντάρτικων ομάδων που δεν συντάσσονταν ιδεολογικά με το ΚΚΕ και ιδιαιτέρως της πιο επικίνδυνης: Του ΕΔΕΣ. Ο αντικειμενικός σκοπός του «ξεκαθαρίσματος», ήταν η αποφυγή ανεπιθύμητων καταστάσεων στις πολιτικές διεργασίες μετά την επικείμενη αποχώρηση των Γερμανών απ’ την Ελλάδα και η μονοπώληση της Εθνικής Αντίστασης απ’ το ΚΚΕ (όπως και γίνεται μέχρι σήμερα).
Όσοι ισχυρίζονται ότι ο Ζέρβας συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, αντιμετωπίζουν κατ’ αρχάς μια αντικειμενική δυσκολία, την οποία δεν μπορεί να παρακάμψει κάποιος τόσο εύκολα: Την έλλειψη τεκμηρίων. Κανένα συμφωνητικό και καμμία υπογραφή δεν υπάρχει που να τεκμηριώνει τον παραπάνω ισχυρισμό και κυρίως κανένα στοιχείο δεν υπάρχει που να αποδεικνύει τη συκοφαντία ότι ο ΕΔΕΣ πολεμούσε, συμμαχώντας με τους Γερμανούς, εναντίον των Ελλήνων. Όσοι επικαλούνται «στοιχεία», για την δήθεν συνεργασία Ζέρβα-Γερμανών, βρίσκουν καταφύγιο, κυρίως στα βιβλία του Γερμανού ερευνητή Χέρμαν Μέγιερ και στο βιβλίο του Πολυχρόνη Ενεπεκίδη «Η ελληνική αντίστασις», όπου γίνεται επίκληση γερμανικών αρχείων. Ο Μέγιερ επικαλείται μαρτυρίες Γερμανών στρατιωτικών και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Ζέρβας τα βρήκε με τους Γερμανούς … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει, ή δεν έχουμε πει κι εμείς οι ίδιοι, «μα αφού το έγραψαν οι εφημερίδες», ή «αφού το είπε και στην τηλεόραση», όταν θέλουμε να προσθέσουμε μια εγκυρότητα και βαρύτητα στον λόγο μας;
Η δύναμη του λόγου της τηλεόρασης, των εφημερίδων (και των ιστοσελίδων τους) και γενικότερα των ΜΜΕ, είναι πολύ μεγάλη. Μπορούν να επηρεάζουν ή να καθορίζουν, κρίσεις και συνειδήσεις. Κάθε λέξη, περνά στο υποσυνείδητο, ως αλήθεια και γεγονός, με μεγάλο ειδικό βάρος -ίσως λιγότερο στις μέρες μας, σε σχέση με το παρελθόν και σ’ αυτό έχει διαδραματίσει μέγιστο ρόλο το Διαδίκτυο. Κι αυτό το γνωρίζουν όλοι, πολύ καλύτερα όμως, αυτοί που που υπηρετούν τα ΜΜΕ και την «ενημέρωση».
Η επίκληση όμως των ΜΜΕ, αποτελεί πάντα μια καλή απόδειξη, ή πολλές φορές οι «επαγγελματίες» δημοσιογράφοι παραπλανούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, διαπράττοντας δημοσιογραφικές απάτες, «μαϊμουδιές», ή και γκάφες;
Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγες ημέρες ένας Βρετανός ευρωβουλευτής, ο Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage), ηγέτης ενός μικρού κόμματος στην χώρα του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), όταν σε ομιλία του στην Ευρωβουλή, τα «έχωσε χοντρά» στον διορισμένο Βέλγο πρόεδρο της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμποϊ (Herman Van Rompuy), που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν την ύπαρξή του και τις εξουσίες του.
Η είδηση έφτασε φυσικά και στην Ελλάδα και τα ελληνικά ΜΜΕ δεν παρέλειψαν να κάνουν μια αναφορά στο συμβάν. Μόνο που το έκαναν με τον δικό τους, συνηθισμένο τρόπο: Μετέδωσαν μόνο τα «πιπεράτα» αποσπάσματα της σύντομης ομιλίας του Βρετανού ευρωβουλευτή, φροντίζοντας παράλληλα να τον προβάλλουν ως έναν κοινό εθνικιστή.
Μόνο που ο Φάρατζ, δεν είπε μόνο μόνο αυτά. Είπε κι άλλα, που τα ελληνικά ΜΜΕ θεώρησαν ότι δεν αξίζουν προσοχής, ενώ έθεσε και κάποια άλλα εύλογα ερωτήματα. Μεταξύ αυτών, ο Φάρατζ, έκανε και μια μικρή αναφορά στην Ελλάδα και τον τρόπο που την μεταχειρίζεται η Ε.Ε, στα πλαίσια της οικονομικής κρίσεως. Αυτά τα αποσπάσματα, τα ελληνικά ΜΜΕ τα έκαναν, κατά το κοινώς λεγόμενον, «γαργάρα» … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τον ανθελληνισμό που αποδίδεται στην Γενική Γραμματέα τού Υπουργείου Παιδείας, Θάλεια Δραγώνα. Η «πέτρα τού σκανδάλου», απ’ ότι φαίνεται είναι το βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;», μέσα στο οποίο, σύμφωνα με ένα κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, γράφονται «σημεία και τέρατα».
Ο στόχος τού συγκεκριμένου θέματος, δεν είναι να «χαϊδέψει» την κυρία Δραγώνα, ούτε και να την «στήσει» στον τοίχο για όσα άλλα τής αποδίδονται. Ο αντικειμενικός σκοπός είναι να διερευνηθεί η βασιμότητα τού συγκεκριμένου κειμένου και μόνο αυτός.
Το βασικό κείμενο έχει ως εξής:
Μας έκαναν Έλληνες ενώ δεν ήμασταν!
Ας δούμε τώρα μερικά απ΄ όσα γράφει στο κακογραμμένο βιβλίο της «Τι είν΄ η Πατρίδα μας;» η νέα βουλευτίνα Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Θάλεια Δραγώνα:
1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.
2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16). Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).
3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81), κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).
4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.
5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86), ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).
7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9. Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100). Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.
Προσωπικά δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, και δεν έχω ιδία άποψη. Απ’ ότι φαίνεται όμως, μπήκαν στον πειρασμό να το διαβάσουν άλλοι. Σύμφωνα με έρευνα τού ιστολογίου «Jungle-Report», το κείμενο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, από το 2007 (και που εικάζεται ως αρχική πηγή διάδοσης, το περιοδικό «Ρεσάλτο»), παραποιεί συνειδητά τα πραγματικά γραφόμενα τής Δραγώνα, εξάγοντας αυθαίρετα συμπεράσματα, με μοναδικό σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις. Θεωρώντας λοιπόν ως δεδομένο, ότι τα αποσπάσματα από το βιβλίο τής Θάλειας Δραγώνα, είναι αληθή (χωρίς να αποκρύπτεται κάτι, που αλλάζει το νόημα) και αντίστοιχα με τις παραγράφους τού διαδικτυακού κειμένου, αναδημοσιεύονται εδώ, τα βασικά σημεία τού άρθρου. Στον ακόλουθα πίνακα παρατίθενται δίπλα δίπλα, οι ισχυρισμοί τού ανώνυμου κειμένου και οι παράγραφοι τού βιβλίου, στο οποίο παραπέμπει. Όποιος διαθέτει κριτικό πνεύμα, ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Σε κάποια ΜΜΕ και ειδικά σε κάποιες μεγαλοεφημερίδες, ως φαίνεται, δεν έχουν κατανοήσει ακόμα ότι το διαδίκτυο είναι ανεξάντλητη πηγή πληροφόρησης, αλλά και γνώσης, παρ’ όλο που και οι ίδιες «εκπέμπουν» πλέον ηλεκτρονικά (ενίοτε για να παραπληροφορούν). Οι κακές συνήθειες όμως δεν κόβονται εύκολα. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν ακόμα την προπαγάνδα τους, παραποιώντας ή αποκρύπτοντας την αλήθεια, έχοντας την εντύπωση ότι απευθύνονται σε ηλίθιους.
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύτηκε στα Νέα, την Τρίτη 9 Ιουνίου 2009 και στην συνέχεια θα ακολουθήσει και η «αποκωδικοποίηση»:
«Απίστευτο κι όμως αληθινό! Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται μια φωτεινή δασκάλα, η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους.
Το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Περισσότερο από το 75% των μαθητών του είναι αλλόγλωσσοι, προερχόμενοι από διαφορετικές εθνότητες. Λίγα χρόνια πριν, η μαθητική διαρροή κινούνταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ήταν συχνά. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέλλα Πρωτονοταρίου και ο σύλλογος διδασκόντων αντιμετώπισαν συλλογικά το πρόβλημα, προχωρώντας σε μια σειρά παιδαγωγικών παρεμβάσεων, με στόχο την αντιστροφή της κατάστασης. Στα πλαίσια αυτά διοργάνωσαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και μαθήματα μητρικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μαθητές (αλβανικής και αραβικής καταγωγής), εξέδιδαν τις ανακοινώσεις του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) και ανέλαβαν πλήθος άλλων πρωτοβουλιών με σκοπό πάντα την εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών τους. Πολύ σύντομα εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών, η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους και οι Έλληνες και οι μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου.
Σύμφωνα όμως με το ΥΠΕΠΘ, η ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών δεν αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών, γι΄ αυτό την προηγούμενη σχολική χρονιά η Στέλλα Πρωτονοταρίου απομακρύνθηκε από το 132ο Δημοτικό Σχολείο. Η νέα διοίκηση επέβαλε τη διακοπή όλων των προαναφερθεισών παιδαγωγικών παρεμβάσεων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους δασκάλους και τους γονείς, καθώς και από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς φορείς και πανεπιστημιακούς.
Η δίωξη
Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.
Στο πλευρό της οι εκπαιδευτικοί
Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της, καθώς πιστεύουν ότι “η επίθεση που γίνεται στη συγκεκριμένη δασκάλα είναι επίθεση απέναντι σε κάθε σύλλογο διδασκόντων και κάθε εκπαιδευτικό που με τις παιδαγωγικές του πρωτοβουλίες ξεπερνάει την κρατική παιδαγωγική και παλεύει για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση”.» Τα Νέα (Χρήστος Κάτσικας)
ΣΧΟΛΙΑ:
1. Το 75% των αλλοδαπών μαθητών, μάλλον θα πρέπει να κρίνεται απολύτως φυσιολογικό για να περνάει «αβρόχοις ποσίν» στο άρθρο.
2. Η αναφορά στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων απουσιάζει παντελώς από το κείμενο και προκαλεί ερωτηματικά -για τους μη γνωρίζοντες- η απουσία του απ’ αυτούς που στηρίζουν τη δασκάλα (έχει σημασία αυτό).
3. Η έκδοση ανακοινώσεων ενός ελληνικού(;) σχολείου σε 3 γλώσσες, είναι ομολογουμένως κάτι «πρωτοποριακό». Αναρωτιέμαι μόνο, σε ποια άλλη χώρα γίνεται αυτό.
4. Η «δυσκοιλιότητα» στους ρυθμούς εκπαίδευσης που παρατηρείται σε σχολεία όπου συνυπάρχουν Έλληνες και αλλοδαποί μαθητές (και ειδικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, με το πρόβλημα της γλώσσας να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι), μένει επίσης ασχολίαστη. Αντί λοιπόν να γίνει εστίαση στο πρόβλημα των Ελλήνων μαθητών (ελληνικό δεν υποτίθεται πως είναι το σχολείο;), το βάρος δίνεται στην δυσκολία προσαρμογής των ξένων μαθητών.
5. Τελευταίο και καλύτερο: Η εφημερίδα αποσιωπά, παριστάνοντας την «έκπληκτη» για τον «σκοταδισμό» του ελληνικού κράτους, τον πραγματικό λόγο της απομάκρυνσής της, η οποία οφείλεται σε καταγγελία που έγινε αρχικά από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του συγκεκριμένου σχολικού συγκροτήματος (που έφτασε μέχρι τη Βουλή). Και ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος; Όπως δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου 2008, στην εφημερίδα «Το Παρόν» (και αναδημοσιεύτηκε κι εδώ), η κυρία Πρωτονοταρίου παραήταν «προοδευτική» και «φωτεινή δασκάλα», αφού δίδασκε παρατύπως σε Αλβανούς μετανάστες μαθητές, το επίσημο αλβανικό βιβλίο της ιστορίας, το οποίο εμφανίζει τους Έλληνες ως αδίστακτους φονιάδες των κατατρεγμένων Αλβανών! Και ποιων Αλβανών; Των Τσάμηδων!!!
16/02/2013 | 
Σχολιασμός 
Ένα απ’ τα αντιπροσωπευτικά παραδείγματα διαστρέβλωσης και κακοποίησης της ιστορίας που αφορά την εμφυλιοπολεμική περίοδο στην Ελλάδα, είναι αυτό το οποίο αναπαράγεται με ιδιαίτερη σπουδή απ’ την κομμουνιστική Αριστερά και αφορά την υποτιθέμενη συνεργασία μεταξύ του αρχηγού του ΕΔΕΣ, Ναπολέοντα Ζέρβα και των Γερμανών κατακτητών, το φθινόπωρο του 1943. Το βασικό κίνητρο, αναζητείται στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από την διαφορετική ιστορική πραγματικότητα: Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ως μεταμφίεση του ΚΚΕ, είχε το ίδιο συνάψει συνθήκες ανακωχής με τους Γερμανούς (κάτι το οποίο αποδεικνύεται με έγγραφα), όχι βέβαια για να ξεκουραστεί απ’ την «αντίσταση», αλλά για να επιδοθεί απερίσπαστο στην διάλυση των άλλων αντάρτικων ομάδων που δεν συντάσσονταν ιδεολογικά με το ΚΚΕ και ιδιαιτέρως της πιο επικίνδυνης: Του ΕΔΕΣ. Ο αντικειμενικός σκοπός του «ξεκαθαρίσματος», ήταν η αποφυγή ανεπιθύμητων καταστάσεων στις πολιτικές διεργασίες μετά την επικείμενη αποχώρηση των Γερμανών απ’ την Ελλάδα και η μονοπώληση της Εθνικής Αντίστασης απ’ το ΚΚΕ (όπως και γίνεται μέχρι σήμερα).
Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει, ή δεν έχουμε πει κι εμείς οι ίδιοι, «μα αφού το έγραψαν οι εφημερίδες», ή «αφού το είπε και στην τηλεόραση», όταν θέλουμε να προσθέσουμε μια εγκυρότητα και βαρύτητα στον λόγο μας;
Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγες ημέρες ένας Βρετανός ευρωβουλευτής, ο Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage), ηγέτης ενός μικρού κόμματος στην χώρα του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), όταν σε ομιλία του στην Ευρωβουλή, τα «έχωσε χοντρά» στον διορισμένο Βέλγο πρόεδρο της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμποϊ (Herman Van Rompuy), που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν την ύπαρξή του και τις εξουσίες του.
Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τον ανθελληνισμό που αποδίδεται στην Γενική Γραμματέα τού Υπουργείου Παιδείας, 
