Γενική συζήτηση

[xristina]

λοιπον η ζωη ειναι τελειως απροβλεπτη! Υστερα απο μεγαλη ταλαιπωρια στα προσωπικα μου βρηκα επιτελους τον καταλληλο ανθρωπο, αρραβωνιαστηκαμε , εμεινα εγκυος , καναμε πολιτικο και στα μεσα της εγκυμοσυνης μου μαθαμε οτι ο πεθερος μου εχει καρκινο του πνευμονα .Μεσα σε 3 μηνες τον χασαμε και δεν προλαβε να δει ,ουτε το γιο μου ,ουτε την κορη του αδερφου του αντρα μου,ημασταν ταυτοχρονα εγκυες.Περασε αυτο το καναλι και μολις ο γιος μου εγινε 3 μηνων μαθαμε οτι ο πατερας μου εχει ογκο στο κεφαλι,πολυμορφο γλοιοβλαστωμα.Απο τη στενοχωρια μου ενω θηλαζα μου κοπηκε το γαλα.Επισης η αδερφη μου ειναι εγκυος στον ογδοο μηνα .Ο πατερας μου εκανε εγχειρηση δεν καταφεραν να το καθαρισουν ολο,εκανε 30 ακτινοβολιες και τωρα παιρνει το τεμονταλ.Ενας ανθρωπος γεματος ζωη,54ων ετων ,δραστηριος,ανησυχο πνευμα ,κατεληξε να μην μπορει να μιλησει και να εχει σχεδον παραλυσει η δεξια πλευρα του.οι γιατροι μας τα λενε μαυρα εμεις ομως τον αγαπαμε και  δεν μπορουμε να διαννοηθουμε κατι τετοιο,σαυτη τη φαση του δειχνουμε την αγαπη μας και ειμαστε συνεχως διπλα του.Προσωπικα,τον ξυριζω τον βοηθαω μαζι με την μητερα μου να κανει μπανιο και πραγματικα το κανω με ολη μου την ευχαριστηση γιατι και αυτος μια ζωη ηταν το στηριγμα μας και φροντιζε να μην μας λειπει τιποτε.φοβαμαι,τι αλλο να πω;