sigano potamaki
Μέλος
 Εκτός σύνδεσης
Φύλο: 
μηνύματα: 18
|
 |
« στις: Ιανουάριος 17, 2012, 01:16:04 πμ » |
|
Καλησπερα σε ολους και να εχετε μια ευτυχισμενη χρονια μονο με υγεια και τιποτα αλλο.. Εχω φτασει στα ορια μου, ο πατερας μου μετα απο 7 χρονια μαχη με καρκινο αρχιζει να πεφτει μετρωντας τον τελευταιο χρονο απανωτα χτυπηματα.. Τι απανωτα χειρουργεια κ παντα εκει να δινει περισσοτερη δυναμη εκεινος σε μας απο οσο εμεις σε εκεινον και το τελειωτικο να ακρωτηριαστει στο ενα μελος.. Τα εχω ξαναγραψει ζητω συγγνωμη σε οσους αναγκαζω να τα ξαναδουν αλλα εχω λυγισει... Ποση κοροιδια απο γιατρους κ νοσοκομους στο βωμο το χρηματος ολα.. Και ολα αυτα γιατι? Για να δουμε 6 μηνες μετα γεματη παλι κοιλια με μεταστασεισ στο νεφρο και αλλα οργανα αν μου λενε ολη την αληθεια γιατι λειπω για εξεταστικη καποιες μερες.. Μιλαμε για GIST που παντα η εστια του στον πατερα μου ηταν στην πυελο.. Τωρα πανε ολα, παει το ποδι παει ενας ουρητηρας, αν αυτος ο ογκος πειραξει και το νεφρο ...τι αλλο πια? Γνωριζει κανεις βρε παιδια τιποτα παραπανω για αυτο το βρωμοGIST πια? Εχει δοκιμασει ολες τις θεραπειες! Τι αλλο πια? Να περιμενουμε απλα το μοιραιο? Μπορει καποιος να μου πει κατι? Ποσο χαρακτηριστικη ειναι πια αυτη η φραση ''ανιση μαχη'' με τον καρκινο?? Ποση δυναμη μπορει να εχετε ολοι οσοι τον αντιμετωπιζετε?? Την αγαπη μου σε ολους σας,ειλικρινα απο τα βαθη της καρδιας μου, σας αξιζουν τα καλυτερα.. Υγεια σε ολους,μονο..
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΑ
|
|
« Απάντηση #1 στις: Ιανουάριος 17, 2012, 11:51:16 μμ » |
|
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
sigano potamaki
Μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο:
μηνύματα: 18
|
|
« Απάντηση #2 στις: Ιανουάριος 18, 2012, 12:14:07 πμ » |
|
Τι να πω τα λογια ειναι περιττα ειδικα οταν βλεπω ποσα κοινα τελικα μπορει να εχουν οι μοναδικες ιστοριες του καθενα.. Πλεον ειναι το μονο πραγμα που δε με κουραζει , να ακουω και να διαβαζω ολα αυτα.. Εμαθα να ζω με αυτα απο τα 14 μου, περιεργη ηλικια για να συνειδητοποιησω πολλα πραματα κι ομως ναι ειδα κι γω πολυ νωρις τη ζωη με αλλο ματι.. Εμαθα να δεχομαι συνεχεια κριτικη για ανουσια πραγματα απο τον γλυκο μου μπαμπα, να ακουσω κ καμια φωνη παραπανω και ολα αυτα απο την αρρωστεια.. Και τι να πω? Μπορει να με εχει ''αδικησει'' καποιες φορες αλλα κρατιεμαι.. Κρατιεμαι μεχρι να γυρισει η μαμα μου απ τη δουλεια και να μεινω λιγο μονη να πλανταξω, να σκεφτω, να ξεσπασω, να μιλησω μονη μου.. Δε γνωριζει τιποτα για τα τελευταια ,οχι καλα, νεα και ουτε εχουμε σκοπο να του πουμε κατι.. Καθε μερα κανει σχεδια, καθε μερα.. Αξιζει να του χαλασουμε αυτη τη χαρα? Αξιζει τον κοπο να λογομαχησω μαζι του οταν θα ''τα βαλει μαζι μου'' για κατι? Τον βλεπω καθε μερα να βασανιζεται να ειναι κλεισμενος μεσα σε ενα σπιτι να μη μπορει να κανει πραγματα που εκανε λογω του ακρωτηριασμου και απορω οπως ολοι μας.. Γιατι? Κανω τον καραγκιοζη μονιμως γιατι ξερω οτι περναει δυσκολα, οτι ειναι πιεσμενος ψυχολογικα που αλλαξε η ζωη του απ τη μια στιγμη στην αλλη.. Βλεπω ποσο ποναω καθε μερα και ποσο πονουσα και γω κ η μητερα μου και η αδερφη μου εξω απ τα χειρουργεια..ομως δε ξερω ποσο ποναει εκεινος καθε μερα, τοσα χρονια, δε ξερω τι νιωθει μεσα του, πως νιωθει το σωμα του..Πολλες φορες αναρωτηθηκα πως να νιωθει αραγε ενας καρκινοπαθης? Και μετα σκεφτηκα οτι ισως ειμαι πολυ γκρινιαρα οταν λεω οτι ποναω, οτι νιωθω θλιψη .. Αλλα παντα σε μια εντονη στιγμη γυρνουσα παλι στο ιδιο σημειο.. ''ΓΙΑΤΙ?''.. Οσο κουραστικο κι αν κατανταει ελπιδα και να δινουμε αγαπη στους γυρω μας |
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΑ
|
|
« Απάντηση #3 στις: Ιανουάριος 18, 2012, 12:39:26 πμ » |
|
Πραγματικά,έθεσες το καυτό ερώτημα:τι αισθάνεται,τι νιώθει ένας καρκινοπαθής;;;;Πόσο λιγόψυχοι είμαστε εμείς οι γύρω όταν εκφράζουμε παράπονα όταν έχουμε πονοκέφαλο,ένα πιάσιμο ή κακή διάθεση...πόσο αχάριστοι είμαστε αλήθεια..μίλησες μέσα στην καρδιά μου...έχουμε πολλά κοινά στοιχεία..υπάρχει ένα παιδί που μεγαλώνει βλέποντας τον μπαμπά πότε αδιάθετο,πότε σε καλή κατάσταση,πότε όχι...εγώ πιστεύω πως ωρίμασε πριν της ώρας του...τον λατρεύει,νιώθω πως γνωρίζει τα πάντα μα δεν θέλει να το συζητήσουμε....κάνω τα πάντα να μην πληγωθεί....το σπουδαίο όμως είναι πως κάνει τα πάντα και ο ίδιος της ο πατέρας....τι άλλο να πω,σηκώνει πολλή κουβέντα το θέμα...
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
sigano potamaki
Μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο:
μηνύματα: 18
|
|
« Απάντηση #4 στις: Ιανουάριος 18, 2012, 12:45:58 πμ » |
|
Ποσο χρονων ειναι ?
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΑ
|
|
« Απάντηση #5 στις: Ιανουάριος 18, 2012, 01:04:28 πμ » |
|
Είναι 65 ετών και παλεύει από το 2002....
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
kontze
Ανώτερο μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο: 
 Ελλάς
Ηλικία: (-)
Τόπος: PATRA
μηνύματα: 139
|
|
« Απάντηση #6 στις: Μάρτιος 21, 2012, 09:54:13 μμ » |
|
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
sigano potamaki
Μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο:
μηνύματα: 18
|
|
« Απάντηση #7 στις: Απρίλιος 24, 2012, 05:35:10 μμ » |
|
Kontze τωρα μονο ειδα το μηνυμα σου και σ'ευχαριστω για τη βοηθεια ξανα.. Δε ξερω πως να το πω, απλα 6 μερες μετα , στις 27 μαρτιου εφυγε.. Και να το εβλεπα δεν ειχε κανενα νοημα.. Δεν αντεξε.. Ευχομαι σε ολους σας, δυναμη και κουραγιο και αν υπαρχει θεος καπου ας βοηθησει επιτελους .ειναι τοσο κριμα.. Αφου μας τους παιρνει ας μην τους ταλαιπωρει τουλαχιστον κ ας μην τους υποβαλλει σε αυτα τα φρικτα μαρτυρια που περασε ο μπαμπας μου αλλα και αλλοι τοσοι που παλευουν καθημερινα.. Υπομονη.... |
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
kontze
Ανώτερο μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο:
Ελλάς
Ηλικία: (-)
Τόπος: PATRA
μηνύματα: 139
|
|
« Απάντηση #8 στις: Απρίλιος 24, 2012, 11:58:37 μμ » |
|
sigano potamaki Πραγματικά λυπάμαι πολύ για την απώλεια σας. Μπορω να φανταστω μόνο ποσο δύσκολο ειναι να χάνεις τον μπαμπά σου σε αυτή την ηλικία και να έχεις βιώσει όλη αυτή τη ταλαιπωρεία της νόσου από μικρή ηλικία. Πρέπει όμως να κανείς κουράγιο και να δείξεις δύναμη. Θα πρέπει να έχεις κατά νου οτι κάνατε οτι μπορούσατε για τον μπαμπά σου και οτι ενδεχομένως το οτι έφυγε ίσως να ήταν λυτρωτικο για τον ίδιο μετά από όλη αυτή την δύσκολη κατάσταση που βίωνε.
Να ξέρεις οτι για ότι χρειαστείς μπορείς να μου γράψεις εδώ ή ακόμα και να μου στέιλεις μήνυμα.
Να είσαι καλά και γερή
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
mariao
|
|
« Απάντηση #9 στις: Απρίλιος 25, 2012, 11:20:10 πμ » |
|
Καλημέρα Sigano Potamaki, Η απώλεια είναι όπως λεει κ ο Κωστας τεράστια. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι να έχεις κουράγιο και υπομονή. Χρειάζεται χρόνος για να το ξεπεράσεις και ακόμα είναι πολυ νωπό... Να χαμογελάς, και να είσαι καλή με τον εαυτό σου!  |
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
sigano potamaki
Μέλος
Εκτός σύνδεσης
Φύλο:
μηνύματα: 18
|
|
« Απάντηση #10 στις: Απρίλιος 27, 2012, 07:49:30 μμ » |
|
Να εισαστε ολοι καλα μαζι με τους ανθρωπους σας..
Πριν ενα μηνα παντως ακριβως αυτη τη στιγμη ηταν ακομη εδω.. Μονο το σωμα του ομως, τιποτα αλλο δε δουλευε δυστυχως και στις 8 ξεψυχησε διπλα μας.. Κουραστηκα να λεω τα ιδια και τα ιδια,μα ενα καταλαβα μετα απο τοσα χρονια.. Τα χαμογελα και η ευτυχια που μπορεις να προσφερεις σε καποιον ειναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ δωρο που μπορεις να του χαρισεις.. Και λεγοντας μοναδικο εννοω, πολυτιμο.. Το ειδα, το εζησα, το εκανα, τον ευχαριστησα χωρις να περιμενω τιποτα απολυτως και τον ενιωθα τοσο κοντα μου οσο δεν ειχα νιωσει ποτε κανεναν.. Αυτη ειναι η ευτυχια λοιπον.. Χαμογελαστε τους , κρατειστε τους συντροφια, βγειτε βολτα, γελαστε.. Να ειστε καλα
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
Αντικαρκινική Κοινότητα
|
|
|
|
|
|
Καταγράφηκε
|
|
|
|
|
