ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Ξεκίνησε από elenaki, Μάιος 16, 2013, 10:01:09 μμ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Κάτω

elenaki

Τον Οκτωβριο του 2010 μου βρηκαν οτι ειχα καρκινο στην ωοθήκη, υποβλήθηκα σε ολικη υστεροκτομη  χωρις να μου αφαιρεσουν τον επίπλουν. Εκανα χημειοθεραπειες ...μεχρι στιγμης ολα καλα ετσι θελω να πιστευω γιατι τον αλλο μηνα παλι θα παω για αξονικες και καθε φορα εχω αγχος μεγαλο οταν πλησιαζει ο καιρος να παω για αξονικη...Δεν μπορω να πω οτι το εβαλα κατω ποτε μου , ισα ισα ειχα αρχισει να ανησυχω για την ολη αναισθησια μου ...Θυμαμαι οταν το εμαθα ειμουν στο νοσοκομειο για εξετασεις οι γιατροι δεν με αφηνανα να φυγω επρεπε πρωτα να γινει εγχειριστω ...οκ κανενα προβλημα ειπα   παρακαλεσα να με αφησουν τουλαχιστον να παρω μερικα πραγματα που θα χρειαζομουνα απο το σπιτι και φυσικα το βαλιτσακι μου με τα καλυντικα μου αλλωστε και ο συντροφος μου επρεπε να του ετοιμασω ποια πραγματα θα επαιρνε και αυτος μαζι του γιατι δεν υπηρχε περιπτωση απο εκμερους του να με αφησει μονη μου , οταν φτιαχναμε το βαλιτσακι μας εμεις λεγαμε οτι θα παμε διακοπες και γελαγαμε αφου το καλοκαιρι δεν μπορεσαμε να παμε...για καλη μας τυχη σε αυτο μας βοηθησαν κρυφα   απο μεσα απο το νοσοκομειο .Στην αρχη μας ειχαν πει οτι σε 3 μερες θα χειρουργηθώ αλλα σε δυο βδομαδες τελικα χειρουργηθηκα.Αγχος κανενα, εμεις συνεχιζαμε τη ζωη μας φυσιολογικα και μεσα στο νοσοκομειο,κοιμομασταν,τρωγαμε μαζι,παιζαμε το ταβλακι μας , την μπιριμπα μας τσαντιζομασταν ορισμενες φορες μεταξυ μας γιατι το αποτελεσμα δεν μας συμφερε η εγω θα τον νικαγα η αυτος και αφου δεν ειχε ζεστο νερο να κανουμε μπανιο ειχε τύχει να παρουμε 2 φορες  αδειες Σαββατοκυριακο παρακαλω και πηγαιναμε στο σπιτι μας και την αλλη μερα  στις 10 το πρωι στο νοσοκομειο επισκεπτηριο ιατρων.Οταν ηρθε η στιγμη να με παρουνε μεσα στο χειρουργειο ... σκίρτησα οχι μπροστα στον συντροφο μου ...δεν μπορουσα να ηρεμισω , η νοσοκομα προσπαθησε να με καθυσηχασει μα ματαια , μονο οταν με ρωτησε με τι ασχολουμε τοτε επιασα τον εαυτο μου να ηρεμει γιατι σκεφτηκα οτι ισως θα αποχτησω πελατη (εκεινο το καιρο ασχολιομουν με διαχειριση πολυκατοικιων )Χριστε μου δε το πιστευω ακομα , εκεινη με ετοιμαζε και εγω μιλουσα για τη δουλεια μου μονο οταν μου εβαλε τη μασκα σταματησα να μιλαω. Οταν βγηκα απο το νοσοκομειο μετα απο 3 μερες με ραμματα ακομα ηθελα να βγαινω εξω , φερομουνα σαν να μη συμβαινει τιποτα , επισης τον καιρο που εκανα χημειοθεραπεια τα ιδια περιποιημενη με το βαψιματακι μου το γελιο μου .Ακομα και οταν χρειάστηκε να ξυρίσω το κεφαλι μου γιατι δεν ηθελα να βλεπω σιγα σιγα να μου πεφτουν τα μαλλια ...ηταν λιγο μετα την πρωτη χημειοθεραπεια πρωτοχρονια , το βραδυ εκεινο εγω και ο συντροφος μου θα πηγαιναμε να γιορτασουμε εξω ..στο μπανιο ειδα τις πρωτες τουφες να φευγουν απο το κεφαλι μου ...εγω ομως εκεινο το βραδυ ηθελα να το γιορτάσω και να μη κανω τον συντροφο μου ουτε στιγμη να στεναχωρεθει ..μετα απο δυο μερες πηγαμε σε ενα κομμωτήριο  μου ξυρισαν το κεφαλι μου . Η περουκα που διαλεξα για καλη μου τυχη ειχε το κουρεμα , το χρωμα οπως ειχα και γω τα δικα μου πριν , κανεις δεν μπορουσε να το καταλαβει ακομα και εγω ελεγα και ξανα ελεγα  δεν ειναι δυνατο...επρεπε να ξεπερασω το κομματι αυτο που κοιτιέσαι στον καθρεπτη , αυτο λιγο αργησα να το ξεπερασω περιπου 3 μηνες εκανα ..μεχρι τοτε οταν εβγαζα την περουκα αμεσως φοραγα το καπελακι μεσα στο σπιτι χωρις να κοιτιεμαι στον καθρεπτη η και το αντιθετο ,Ηθελα πρωτα να νοιωσω καλα  εγω και οταν συνηδυτοποιησα πως ειμουν ετοιμη τοτε αντικρυσα ενα γλυκο προσωπο του χαμογελασα και του ειπα ολα καλα θα πανε ...Συναναστρεφομουν με πολλους ανθρωπους αλλοι ξερανε αλλοι οχι , μα και αυτοι που ξερανε   ποτε δεν αλλαξαν την συμπεριφορα τους απεναντι μου (τους ευχαριστω πολυ επισης και τους γιατρους μου που χωρις αυτους δεν ξερω αν μεχρι σημερα θα ειμουν καλα τις νοσοκομες... )ισως γιατι εγω δεν ειχα αλλαξει παρέμενα οπως παλια σαν να μη με ειχε αγγίξει ποτε ο καρκινος. Τωρα τα μαλλια μου μακρυναν και ειναι κατσαρα απο ισια που ηταν WOW...δεν χρειαζονται μπιστολακι και φτιαξιμο καθε φορα και επισης ουτε περμανατ να τα κανω που καιγοτουσταν καθε φορα που τα εκανα ...Σε ευχαριστω Θεε μου που με εχεις καλα , σε ευχαριστω επισης με τα οποια προβληματα και να ειχα είτε με θεματα υγειας είτε οικονομικα δεν με αφησες να με αγγιξουν ...εσυ μου εδωνες παντα το χαμογελο στα χείλη μου , εσυ μου εδωνες λυσεις και εσυ Θεε μου μου εδωσες εναν ανθρωπο στη ποιο δυσκολη στιγμη στη ζωη μου να με στηριζει και να χαμογελαμε στα προβληματα μας ......ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ ....( ειχα αναγκη να τα μοιραστώ μαζι σας ) ;)

ΑΝΤΥ

σου εύχομαι υγεία και να χαμογελάς πάντα !!!!!! το αξίζεις !!!!  ;)

mariao

Ελενάκι εισαι μοναδική!
Να είσαι πάντα καλά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΑ

Κάποιοι άνθρωποι σαν την Ελένη δεν είχαν ποτέ τον καρκίνο!!!!!!Εκείνος προσπάθησε να τους έχει αλλά,μάταια!!!!Είσαι αντράκι!!!!Μπράβο!!!!Μάλλον πρέπει να μιλήσεις σε ομάδες ανθρώπων που τρέμουν,που σπαρταρούν κυριολεκτικά ακούγοντας για τη συγκεκριμένη νόσο!!!!!!Γειά χαρά!!!!! ;) ;) ;) ;) ;)

konna70

elenaki να σαι πάντα καλά , να χαμογελάς και να κρατάς σφιχτά το χέρι του συντρόφου σου.
είσαι παράδειγμα για πολλούς..

htsopelas

Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και χαμογελαστή!

elenaki

Παράθεση από: htsopelas στις Ιούλιος 17, 2013, 03:39:51 μμ
Εύχομαι να είσαι πάντα καλά και χαμογελαστή!
...Σε ευχαριστω πολυ , ευχομαι και συ να εισαι καλα επισης και ολος ο κοσμος ...η αληθεια ειναι ποτε κανεις δεν ξερει τι μπορει να μας συμβει , το σιγουρο παντος ειναι οτι εμεις πρεπει να ζουμε και να χαιρομαστε εστω και με τα λιγα αυτα που εχουμε , ποιος ξερει αυριο ...ισως μας ερθουν οπως τα επιθυμουμε γιατι τοτε πρεπει να επιβαρύνω την υγεια μου ...ας μη το σκεφτομαστε και ας ζησουμε τις στιγμες μας οπως θα τις ζουσαμε και πριν  :D




elenaki

Παράθεση από: konna70 στις Μάιος 19, 2013, 05:15:06 μμ
elenaki να σαι πάντα καλά , να χαμογελάς και να κρατάς σφιχτά το χέρι του συντρόφου σου.
είσαι παράδειγμα για πολλούς..
σε ευχαριστω πολυ να εισαι παντα καλα ......Είμαστε παραδειγματα θελεις να πεις . Η απροσεξια μας να πω ,,,, ισως και ο Θεος να μας διαλεξε να δειξουμε το παραδειγμα στους αλλους συναθρωπους μας και να μη τους καταβαλει το καθετι προβλημα που τους παρουσιάζετε ...ξερω ειναι στιγμες που δεν μπορουμε να κανουμε και αλλιως αλλα πρεπει να προσπαθουμε να εχουμε θετικη σκεψη και να συνεχιζουμε να ζουμε και να χαιρομαστε οπως εχει ... :)

mariakavala

καλησπερα πραγματικα μας δινεις δυναμη με αυτα που μας γραφεις.και η μητερα μου διαγνωστηκε με καρκινο ωοθηκων με τοπικες μεταστασεις μητρα και στην αλλη ωοθηκη αδενοκαρκινωμα εδειξε η βιοψια υψηλης διαφορποιησης ενδομητροειδους τυπου μας ειπαν οι γιατροι ειναι καλης προγνωσης. εσυ τι διαφοροποιηση και τυπο ειχες; να εχω ελπιδες οτι θα παμε καλα;

Πάνω