καρκινος στο παγκρεας με μετασταση στους λεμφαδενες

Ξεκίνησε από ματινα, Αύγουστος 06, 2013, 03:02:58 μμ

« προηγούμενο - επόμενο »

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Κάτω

ματινα

καλησπερα ειμαι νεο μελος.Με λενε Ματινα και πριν απο 1 μηνα ο πατερας μου εκανε εγχειρηση whipple στο Γεννηματα.Δυστυχως η βιοψια εδειξε μετασταση στους λεμφαδενες και αδενοκαρκινωμα.Ειναι πολυ νεος μολις 62 χρ.και δεν ξερει την αληθεια.Το μονο που γνωριζει και εκεινος και η μητερα μου ειναι πως θα κανουμε προληπτικες χημειοθεραπειες γιατι ειναι τετοιο το σημειο που χρειαζονται(Αν γνωριζει καποιος το γιατρο Ξυνογαλο στο γεννηματα παρακαλω να μου δωσει πληροφοριες.Δεθελω να τον αντιμετωπισουν σαν τελειωμενη κατασταση)Και πως να πω την αληθεια οταν και στη μητερα μου ετων 60 βρισκουν μια διογκωση στο παγκρεας και την ca 19-9 256;;ειμαι απελπισμενη οποιαδηποτε συμβουλη ειναι δεκτη.Σας ευχαριστω!

stefanange

Παράθεση από: ματινα στις Αύγουστος 06, 2013, 03:02:58 μμ
καλησπερα ειμαι νεο μελος.Με λενε Ματινα και πριν απο 1 μηνα ο πατερας μου εκανε εγχειρηση whipple στο Γεννηματα.Δυστυχως η βιοψια εδειξε μετασταση στους λεμφαδενες και αδενοκαρκινωμα.Ειναι πολυ νεος μολις 62 χρ.και δεν ξερει την αληθεια.Το μονο που γνωριζει και εκεινος και η μητερα μου ειναι πως θα κανουμε προληπτικες χημειοθεραπειες γιατι ειναι τετοιο το σημειο που χρειαζονται(Αν γνωριζει καποιος το γιατρο Ξυνογαλο στο γεννηματα παρακαλω να μου δωσει πληροφοριες.Δεθελω να τον αντιμετωπισουν σαν τελειωμενη κατασταση)Και πως να πω την αληθεια οταν και στη μητερα μου ετων 60 βρισκουν μια διογκωση στο παγκρεας και την ca 19-9 256;;ειμαι απελπισμενη οποιαδηποτε συμβουλη ειναι δεκτη.Σας ευχαριστω!


Mατίνα καλως όρισες,δυτυχώς.Σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί έχασα πριν 2,5 χρόνια τον πατέρα μου απο καρκίνο του ύπατος και η μητέρα μου πριν 2 μήνες έκανε την ίδια εγχείρηση,με μετάσταση στους κοντινούς λεμφαδένες.Κάνει ήδη προληπτική χημειοθεραπεία.Θεωρώ δύσκολο οι γονείς σου να μην γνωρίζουν την αλήθεια,καθώς όλοι ξέρουν οτι χημειοθεραπείες κάνουμε μόνο σε καρκίνο...Το ξέρω οτι είναι δύσκολο για τον ασθενή,αλλά η καλή ψυχολογία είναι απαραίτητη για την υγεία του.Χρειάζεται μεγάλη δύναμη απο μέρους σου,εγώ προσπαθώ να την αντλώ απο τον Θεό.Προς το παρόν ο πατέρας σου και η μητέρα μου δεν κινδυνεύουν,παρα μόνο αν θα γίνει υποτροπή της νόσου στο μέλλον.Ας κρατήσουμε τουλάχιστον αυτό.Εύχομαι ειλικρινά όλα να πάνε καλά για τους γονείς μας...

ματινα

ειναι δυσκολες καταστασεις ....λυπαμαι για τον πατερα σου...μεσα σ ενα μηνα εχει αλλαξει ολη μας η ζωη...οσο για την ψυχολογια ειναι βασικο σιγουρα το βασικοτερο αλλα δειχνει να τα παραταει και να χανεται στον εαυτο του ακομα και τα εγγονια του η εμεις ξαφνικα σταματησαμε να ειμαστε μερος της ζωης του και αυτο με ανησυχει πολυ

stefanange

Eπιμένω τόσο πολύ στον τομέα της ψυχολογίας,οχι μόνο γιατί αυτό σου δίνει κουράγιο,αλλά επειδή έχω μιλήσει με ψυχολόγους και έχω διαβάσει πολλά,όταν είμαστε χαρούμενοι και γελάμε,ο οργανισμός μας παράγει κάποιες ορμόνες οι οποίες είναι άκρως θεραπευτικές.Το ίδιο το σώμα θεραπεύει τον οργανισμό,όπως υποστηρίζει ο γιατρος Χάμερ.Πείσε τον πατέρα σου οτι τώρα που αφαιρέθηκε ο όγκος και είναι υγιής,δεν έχει κανένα λόγο να υποβαθμίσει την ζωή του,πρέπει να κάνει ο,τι ακριβώς έκανε και πρίν.Απο κει και πέρα,κανένας γιατρός δεν μπορεί να αποφασίσει πόσο θα ζήσει κάποιος,γι αυτά αποφασίζει άλλος.Τα παραδείγματα αμέτρητα.Αυτό κάνουμε και εμείς.Βήμα-βήμα πηγαίνεις σ αυτές τις περιπτώσεις...

ματινα

σ ευχαριστω πολυ για τις συμβουλες τετοιες ωρες ειναι πολυ χρησιμες!η μητερα σου εχει αρχισει χημειοθεραπεια;ευχομαι να πανε ολα καλα

stefanange

Ναι,ήδη έκανε 3,θα κάνει 6 μήνες,τρεις φορές τον μήνα(σύνολο 18).Μακάρι να πάνε όλα καλά για όλους μας.Καλό μας κουράγιο...

ματινα

πιστη υπομονη και ελπιδα!η δεκαχρονη κορη μου με ταρακουνησε σημερα μου ειπε¨ολα εχουν αλλαξει...ο παππους ειναι αρρωστος,εσυ χαλια ο μπαμπας λειπει(σε δουλεια)πως να περασουμε ομορφα με τ αδερφια μου;(εχω 3 παιδια 10χρ,7 κ 6)Αποφασισα ν αρχισω να χαμογελαω ξανα οσο δυσκολο και αν ειναι γιατι μας περιμενουν δυσκολες μερες και οι δικοι μου μ εχουν αναγκη...δε μπορει σιγουρα μεσα απο αυτες τις δυσκολιες θα βγουν και θετικα πραγματα που αν δεν τα ζησουμε χαμογελωντας θα χασουμε ολες τις ομορφες στιγμες μας σαν οικογενεια!και εσυ να εισαι αισιοδοξη ολα θα πανε καλα φτανει να το πιστεψουμε εμεις για να το μεταδωσουμε στους δικους μας ανθρωπους!και μια μικρη διορθωση ο ο πατερας μου γνωριζει οτι εκανε εγχειρηση καρκινου στο παγκρεας αλλα δε γνωριζει για τη  μετασταση στους λεμφαδενες...

stefanange

Ετσι είναι ακριβώς όπως τα λες...Τα παιδιά σου δεν το αξίζουν όλο αυτό.Και μια παρένθεση,είμαι άντρας,ονομάζομαι Στέφανος και είμαι απο την Πετρούσα Δράμας.Αισιοδοξία λοιπόν και οτι απορίες έχουμε,μπορούμε να τις αναφέρουμε και να τις μοιραζόμαστε εδώ...

ματινα

Καλησπερα!σημερα μιλησαμε με τον ογκολογο αρχιζουμε χημειοθεραπειες την επομενη Δευτερα\.Μια φορα την εβδομαδα για 3 εβδομαδες,παυση για μια εβδομαδα και μετα παλι 3φορες το μηνα παυση για μια εβδομαδα κτλ για το επομενο εξαμηνο.Ο γιατρος μου φανηκε απο χαλαρος και συζητησιμος...το φαρμακο που θα χρησιμοποιησει το λενε γεμσιταμπινη και οι θεραπειες θα ειναι ηπιες χωρις παρενεργειες.Μου κανει εντυπωσει γιατι οι γιατροι που απευθυνθηκαμε μας μιλησαν για πολυ δυνατες χημειοθεραπειες με πολλες παρενεργειες μια που το παγκρεας ειναι δυσκολο οργανο και ο καρκινος του πατερα μου ειναι επιθετικος και μεταστατικος.ΕΙλικρινα δεν ξερω τι να κανω απο τη μια σκεφτομαι να τον παω σε αλλο νοσοκομειο αλλα η ψυχολογια του θα καταρακωθει απο τις δυνατες χημειοθεραπειες,απο την αλλη σκεφτομαι πως αν μεινει στο συγκεκριμενο με αυτες τις ηπιες χημειοθεραπειες η ψυχολογια του θα ειναι καλυτερη γιατι θα συνεχισει να ζει ανθρωπινα...αν καποιος μπορει να βοηθησει συμβουλευτικα θα το εκτιμουσα!

nikoleta

Παράθεση από: ματινα στις Αύγουστος 19, 2013, 03:26:45 μμ
Καλησπερα!σημερα μιλησαμε με τον ογκολογο αρχιζουμε χημειοθεραπειες την επομενη Δευτερα\.Μια φορα την εβδομαδα για 3 εβδομαδες,παυση για μια εβδομαδα και μετα παλι 3φορες το μηνα παυση για μια εβδομαδα κτλ για το επομενο εξαμηνο.Ο γιατρος μου φανηκε απο χαλαρος και συζητησιμος...το φαρμακο που θα χρησιμοποιησει το λενε γεμσιταμπινη και οι θεραπειες θα ειναι ηπιες χωρις παρενεργειες.Μου κανει εντυπωσει γιατι οι γιατροι που απευθυνθηκαμε μας μιλησαν για πολυ δυνατες χημειοθεραπειες με πολλες παρενεργειες μια που το παγκρεας ειναι δυσκολο οργανο και ο καρκινος του πατερα μου ειναι επιθετικος και μεταστατικος.ΕΙλικρινα δεν ξερω τι να κανω απο τη μια σκεφτομαι να τον παω σε αλλο νοσοκομειο αλλα η ψυχολογια του θα καταρακωθει απο τις δυνατες χημειοθεραπειες,απο την αλλη σκεφτομαι πως αν μεινει στο συγκεκριμενο με αυτες τις ηπιες χημειοθεραπειες η ψυχολογια του θα ειναι καλυτερη γιατι θα συνεχισει να ζει ανθρωπινα...αν καποιος μπορει να βοηθησει συμβουλευτικα θα το εκτιμουσα!


Mατίνα μου καλησπέρα.
Το φάρμακο που θα δώσει ο γιατρός ειναι το gemsar , η γεμσιταμπινη δηλαδή και είναι το κατ΄εξοχήν για να μην πω το μοναδικό χημειοθεραπευτικό φάρμακο που δινουν στον καρκίνο παγκρέατος. Και οι άλλοι γιατροί που λες gemsar θα έδιναν πιθανον όμως σε συνδιασμό με κάποιο άλλο γι αυτό σου είπαν ότι θα είναι δυνατές.
Ποτέ όμως δεν ξέρεις τον οργανισμό του ασθενή όσον αφορά τις παρενέργειες. Ο άντρας μου έκανε πολύ δυνατό σχήμα και μετά τη χημειοθεραπεία δεν ερχόταν καν σπίτι πήγαινε δουλειά , κυκλοφορούσε με μηχανή και ερχόταν το απόγευμα και έκανε και δουλειές στο σπίτι. Δεν είχε καμία απολύτως παρενέργεια. Ξεκινήστε λοιπόν με το καλό και βλέπεις. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.

ματινα

καλησπερα!η πρωτη μας θεραπεια πηγε καλα δεν ειχε καμμια παρενεργεια οπως ακριβως μου ειπατε κυρια Νικολετα!η διαθεση του παρα πολυ καλη!το μονο μελανο σημειο ενας θρομβος στην κοιλιακη αορτη μετεγχειρητικος μαλλον και αρχισαμε ενεσεις...χωρις να θελω να ειμαι αδιακριτη μου γραφετε σχετικα με το συζηγο σας;

Πάνω