καρκινος στο παγκρεας με μετασταση στους λεμφαδενες

(1/3) > >>

ματινα:
καλησπερα ειμαι νεο μελος.Με λενε Ματινα και πριν απο 1 μηνα ο πατερας μου εκανε εγχειρηση whipple στο Γεννηματα.Δυστυχως η βιοψια εδειξε μετασταση στους λεμφαδενες και αδενοκαρκινωμα.Ειναι πολυ νεος μολις 62 χρ.και δεν ξερει την αληθεια.Το μονο που γνωριζει και εκεινος και η μητερα μου ειναι πως θα κανουμε προληπτικες χημειοθεραπειες γιατι ειναι τετοιο το σημειο που χρειαζονται(Αν γνωριζει καποιος το γιατρο Ξυνογαλο στο γεννηματα παρακαλω να μου δωσει πληροφοριες.Δεθελω να τον αντιμετωπισουν σαν τελειωμενη κατασταση)Και πως να πω την αληθεια οταν και στη μητερα μου ετων 60 βρισκουν μια διογκωση στο παγκρεας και την ca 19-9 256;;ειμαι απελπισμενη οποιαδηποτε συμβουλη ειναι δεκτη.Σας ευχαριστω!

stefanange:
Παράθεση από: ματινα στις Αύγουστος 06, 2013, 04:02:58 μμ

καλησπερα ειμαι νεο μελος.Με λενε Ματινα και πριν απο 1 μηνα ο πατερας μου εκανε εγχειρηση whipple στο Γεννηματα.Δυστυχως η βιοψια εδειξε μετασταση στους λεμφαδενες και αδενοκαρκινωμα.Ειναι πολυ νεος μολις 62 χρ.και δεν ξερει την αληθεια.Το μονο που γνωριζει και εκεινος και η μητερα μου ειναι πως θα κανουμε προληπτικες χημειοθεραπειες γιατι ειναι τετοιο το σημειο που χρειαζονται(Αν γνωριζει καποιος το γιατρο Ξυνογαλο στο γεννηματα παρακαλω να μου δωσει πληροφοριες.Δεθελω να τον αντιμετωπισουν σαν τελειωμενη κατασταση)Και πως να πω την αληθεια οταν και στη μητερα μου ετων 60 βρισκουν μια διογκωση στο παγκρεας και την ca 19-9 256;;ειμαι απελπισμενη οποιαδηποτε συμβουλη ειναι δεκτη.Σας ευχαριστω!

Mατίνα καλως όρισες,δυτυχώς.Σε καταλαβαίνω απόλυτα γιατί έχασα πριν 2,5 χρόνια τον πατέρα μου απο καρκίνο του ύπατος και η μητέρα μου πριν 2 μήνες έκανε την ίδια εγχείρηση,με μετάσταση στους κοντινούς λεμφαδένες.Κάνει ήδη προληπτική χημειοθεραπεία.Θεωρώ δύσκολο οι γονείς σου να μην γνωρίζουν την αλήθεια,καθώς όλοι ξέρουν οτι χημειοθεραπείες κάνουμε μόνο σε καρκίνο...Το ξέρω οτι είναι δύσκολο για τον ασθενή,αλλά η καλή ψυχολογία είναι απαραίτητη για την υγεία του.Χρειάζεται μεγάλη δύναμη απο μέρους σου,εγώ προσπαθώ να την αντλώ απο τον Θεό.Προς το παρόν ο πατέρας σου και η μητέρα μου δεν κινδυνεύουν,παρα μόνο αν θα γίνει υποτροπή της νόσου στο μέλλον.Ας κρατήσουμε τουλάχιστον αυτό.Εύχομαι ειλικρινά όλα να πάνε καλά για τους γονείς μας...

ματινα:
ειναι δυσκολες καταστασεις ....λυπαμαι για τον πατερα σου...μεσα σ ενα μηνα εχει αλλαξει ολη μας η ζωη...οσο για την ψυχολογια ειναι βασικο σιγουρα το βασικοτερο αλλα δειχνει να τα παραταει και να χανεται στον εαυτο του ακομα και τα εγγονια του η εμεις ξαφνικα σταματησαμε να ειμαστε μερος της ζωης του και αυτο με ανησυχει πολυ

stefanange:
Eπιμένω τόσο πολύ στον τομέα της ψυχολογίας,οχι μόνο γιατί αυτό σου δίνει κουράγιο,αλλά επειδή έχω μιλήσει με ψυχολόγους και έχω διαβάσει πολλά,όταν είμαστε χαρούμενοι και γελάμε,ο οργανισμός μας παράγει κάποιες ορμόνες οι οποίες είναι άκρως θεραπευτικές.Το ίδιο το σώμα θεραπεύει τον οργανισμό,όπως υποστηρίζει ο γιατρος Χάμερ.Πείσε τον πατέρα σου οτι τώρα που αφαιρέθηκε ο όγκος και είναι υγιής,δεν έχει κανένα λόγο να υποβαθμίσει την ζωή του,πρέπει να κάνει ο,τι ακριβώς έκανε και πρίν.Απο κει και πέρα,κανένας γιατρός δεν μπορεί να αποφασίσει πόσο θα ζήσει κάποιος,γι αυτά αποφασίζει άλλος.Τα παραδείγματα αμέτρητα.Αυτό κάνουμε και εμείς.Βήμα-βήμα πηγαίνεις σ αυτές τις περιπτώσεις...

ματινα:
σ ευχαριστω πολυ για τις συμβουλες τετοιες ωρες ειναι πολυ χρησιμες!η μητερα σου εχει αρχισει χημειοθεραπεια;ευχομαι να πανε ολα καλα

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα