Αντικαρκινική Κοινότητα Συνδρομή RSS
Οκτώβριος 26, 2014, 08:55:00 πμ *
Καλώς ορίσατε, Επισκέπτης. Παρακαλούμε συνδεθείτε ή εγγραφείτε.
Χάσατε το email ενεργοποίησης;

Σύνδεση με όνομα, κωδικό και διάρκεια σύνδεσης
Νέα: Καλώς ήρθατε στην Αντικαρκινική Κοινότητα. Η δημοσίευση θεμάτων και σχολίων, επιτρέπεται μόνο σε εγγεγραμμένα μέλη.
Φόρτωση
Σύνθετη αναζήτηση
   Αρχική   Επικοινωνία Σύνδεση Εγγραφή  

Προσοχή...

1. Αποφεύγετε την χρήση greeklish (ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες). Είναι δυσανάγνωστα και δυσκολεύουν την λειτουργία της αναζήτησης.
2. Μην χρησιμοποιείτε την σελίδα της «Επικοινωνίας», για ερωτήσεις ιατρικού χαρακτήρα. Δημοσιεύστε την ερώτησή σας στους πίνακες συζητήσεων.
3. Τα δημοσιευμένα άρθρα και τα μηνύματα που τα συνοδεύουν, δεν υποκαθιστούν σε καμμία περίπτωση τις συμβουλές των γιατρών σας!
4. Ο σκοπός της κοινότητας, είναι η ανταλλαγή πληροφοριών που μπορούν να αποβούν χρήσιμες. Μην τις ανταλλάσετε με προσωπικά μηνύματα, αν δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος.
5. Δεν επιτρέπεται η δημοσίευση ονομάτων γιατρών, τα οποία συνοδεύονται από σοβαρές καταγγελίες, που μπορεί να επιφέρουν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση.
Σελίδες: [1]   Κάτω
  Εκτύπωση  
Αποστολέας Θέμα: Η δική μου εμπειρία...  (Αναγνώστηκε 8500 φορές)
0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.
anastasia
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Γυναίκα
μηνύματα: 1


E-mail
« στις: Αύγουστος 30, 2008, 02:53:49 μμ »

Ευχαριστώ για το καλοσώρισμα!
Αισθάνθηκα την ανάγκη να πώ και εγω την δικιά μου εμπειρία, έτσι νομίζω οτι μοιράζομαι μαζί σας τον πόνο που νοιώθω.
Η μητέρα μου έχει καρκίνο τον οωθηκών  σε προχωρημένο στάδιο. Για να τα παρουμε τα πράγματα λίγο απο την αρχη... Η μητέρα μου ήταν πάντα πολύ τακτικη στα τσεκ -απ και ο λογος ήταν επειδή φοβόταν αυτην την ασθένεια και επειδη και η μητερά της πεθανε απο καρκίνο του εντέρου, πάντα ηταν στους γιατρους και ψαχνότανε με το παραμικρό. Μέσα Μαρτίου λοιπόν αρχισε να έχει ενοχλήσεις στην δεξιά πλευρα της κοιλιάς της, ήρθε λοιπόν στον γυναικολόγο που εργαζόμουν εδώ και 10 χρονια και την εξέτασε, τεστ παπ, κολπικο υπέρηχο κλπ και της λέει δεν εχεις ΤΙΠΟΤΑ μάλλον θα είναι το εντερό σου, πήγαμε σε γαστρεντερολόγο έκανε κολονοσκόπηση και της είπε δεν εχεις τίποτα κάποια σπαστική κ΄λίτιδα θα είναι , κανε δίαιτα και μην έχεις αγχος. Οπότε ηρεμήσαμε όλοι.ΟΙ μήνες περασαν, και ειχε φτασει Ιουνιος οι πονοι σεν ήταν εντονοι αλλα ήταν ενοχλητικοί οπότε παει και κάνει αρχές Ιουλίου από μόνη της μία αξονική. Το αποτέλεσμα τραγικό, εχασα τη μιση ζωή μου, δεν το πίστευα και ουτε ακόμα το εχω συνειδητοποιήσει. Μπήκε στο Αλεξάνδρας να κάνει εγχειρηση αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσαν να της αφαιρέσουν τίποτα, μου είπαν οτι ήταν πολύ προχωρημένο στάδιο. Μετά από μια εβδομάδα έκανε την πρώτη χημειοθεραπεία και την περασμένη Τρίτη την 2η. Ειμαι πολυ απογοητευμένη, η ζωη μου εχει αλλάξει τελειως νοιωθώ οτι δεν μπορώ να το αντιμετοπήσω το ενδεχόμενο να μήν πανε τα πράγματα καλά.Οι γιατροι ήταν απογοητευτικοι εγω αρνούμε να πιστέψω οτι σε 1 χρονο δε θα βλεπω τη μανούλα μου....
Καταγράφηκε
Π-Δ
Διαχειριστής
*****
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Άντρας
Ελλάς Ελλάς

μηνύματα: 95


Google Talk
WWW E-mail
« Απάντηση #1 στις: Αύγουστος 31, 2008, 12:25:15 πμ »

Είναι στιγμές που έχεις το πληκτρολόγιο μπροστά σου και δεν ξέρεις τι να γράψεις.
Όντως δεν ξέρω τι να πω.
Κάποιες φορές (όπως τώρα, στην περίπτωση τη δική σου) είναι καλύτερα να έχεις άγνοια κι ελπίδα, παρά να γνωρίζεις την «ημερομηνία λήξεως».
Απ' ότι καταλαβαίνω, οι γιατροί είναι κατηγορηματικοί και δεν αφήνουν κάποιο παράθυρο ελπίδας, ή έστω μια επ' αόριστον παράταση.
Καταγράφηκε

Παρακαλώ, μην μου στέλνετε ΠΜ ή e-mail με ερωτήσεις ιατρικού χαρακτήρα. Δεν είμαι γιατρός κι ως εκ τούτου δεν απαντώ σε τέτοια μηνύματα. Δημοσιεύστε τις ερωτήσεις σας στο forum.
ΣΟΥΛΗ
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Γυναίκα
Ελλάς Ελλάς

Ηλικία: 55
Τόπος: ΑΘΗΝΑ
μηνύματα: 1



E-mail
« Απάντηση #2 στις: Σεπτέμβριος 07, 2008, 11:18:22 πμ »

ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ!!!!!!!!!!!!!
ΤΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΛΑΘΟΥΣ.
Ο 1 ΧΡΟΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ 2, 5, 10 ΧΡΟΝΙΑ, ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ Η ΜΑΝΟΥΛΑ ΣΟΥ. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ ΓΕΛΙΟ, ΗΡΕΜΙΑ, ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.
ΕΙΜΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΗΣ (ΣΑΡΚΩΜΑ ΠΑΧΕΟΣ ΕΝΤΕΡΟΥ) ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΝΑ ΜΕ ΡΙΞΕΙ.... ΕΓΙΝΑ ΦΙΛΗ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΛΕΥΩ. ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΝΙΚΗΣΩ ΠΑΝΤΩΣ ΤΟΥ ΕΧΩ ΔΕΙΞΕΙ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΟΥ Σαρκασμός.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΣΕ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΓΕΛΑΜΕ Χαμόγελο
ΣΟΥΛΗ
Καταγράφηκε
ekati
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Γυναίκα
Ελλάς Ελλάς

Ηλικία: 38
μηνύματα: 2



WWW
« Απάντηση #3 στις: Σεπτέμβριος 15, 2008, 04:02:06 μμ »

Είναι στιγμές που έχεις το πληκτρολόγιο μπροστά σου και δεν ξέρεις τι να γράψεις.
Όντως δεν ξέρω τι να πω.
Κάποιες φορές (όπως τώρα, στην περίπτωση τη δική σου) είναι καλύτερα να έχεις άγνοια κι ελπίδα, παρά να γνωρίζεις την «ημερομηνία λήξεως».
Απ' ότι καταλαβαίνω, οι γιατροί είναι κατηγορηματικοί και δεν αφήνουν κάποιο παράθυρο ελπίδας, ή έστω μια επ' αόριστον παράταση.
καλησπέρα κι απο μ'ένα.....δυστυχώς στην οικογένεια μου,χτυπησε ο καρκινος 3 φορες....μεσα σε 3 χρονια χασαμε 3 θείους μου.....και ναι......ειναι καλυτεραα να μην ξερουμε την "ημερομηνια λήξεως" γιατι υποφερουμε και μόνο με την σκέψη......
Καταγράφηκε

Δεν ταίριαξα στις λογικές του κόσμου
δεν μ' είχε η αγάπη στα δεξιά.....
καλύτερός μου φίλος ο εαυτός μου
και κολλητή μου η μοναξιά......
Tίνα
Επισκέπτης


E-mail
« Απάντηση #4 στις: Ιανουάριος 20, 2010, 02:06:49 μμ »

Aναστασία,
εύχομαι  η  μητέρα  σου  να  είναι  καλά  μετά  από  την  περιπέτεια που  δάβασα  ότι  είχε.
Με  λένε  'Αντυ  είμαι  32  ετών  και  νομίζω  ότι  θα  πεθάνω  από  την  στεναχώρια  μου   εάν  δεν  συνεχίζω  να  βλέπω  τα  καταπράσινα  λαμπερά  μάτια  της  λατρεμένης  μου  μαμάς  να  με  κοιτάνε  με  τόση  αγάπη ..........
Θα  σε  παρακαλούσα  πάρα  πολύ  να  μου  πεις  κάτι  παραπάνω  για  την περιπέτεια  της  μαμάς  σου επειδή  και  η  δική  μου  μανούλα  διαγνώστηκε  φέτος  τον  Αύγουστο  (μετά  από  3  μήνες  τρέξιμο  σε  πολλά   νοσοκομεία  με  αιματοκρίτη  25  και  φοβερή  ζάλη , και  αφού  κανένας  γιατρός δεν  μπήκε  στον  κόπο  να  μας  πει  να  κάνουμε  ένα  απλό  υπερηχογράφημα  στην  κοιλιά  ή  μια  αξονική)  με  καρκίνο  ωοθηκών  σταδίου  4  με  μεταστάσεις  στο  συκώτι.
Χειρουργήθηκε   τον  Σεπτέμβριο  στο  Ιπποκράτειο  Αθήνας  και   ένα  μήνα  μετά   ξεκίνησε  χημειοθεραπείες  (χθές  θα  έκανε την  πέμπτη)  συνολικά  την  προγραμμάτισαν  για 6 , οι  παρενέργειες  είναι  υποφερτές  όμως  εκείνη  διαμαρτύρεται  περισσότερο  για  τα  πόδια  και τα  χέρια  της  που  ''καίνε"  και  πονάνε  ειδικά  τις  πρώτες  μέρες  της  κάθε  χμθ. Δεν  της  έχω  πει  τίποτε  γιατί  δεν  θα  θέλει  να  συνεχίσει  κι  εγώ  κάνω  την  καρδιά  μου  πέτρα  να  μην  προδοθώ. Ξέρει  ότι  κάνει  θεραπείες  προληπτικά  για  να  μην  εμφανιστεί  ξανά  "αυτό"  που  αφαιρέσαμε...Με  λατρεύει, μου έχει  εμπιστοσύνη  και  δείχνει  να  με  πιστεύει. Εμφανισιακά  είναι  πολύ  καλά, στεναχωριέται  βέβαια  που  της  έπεσαν  τα  μαλλάκια  της  , δεν  έχει  χάσει  κιλά, αντιθέτως  έχει  πάρει  3  δεν  της  έχει  κοπεί  η  όρεξη  και  ψυχολογικά  τις  μέρες  που  δεν  έχουμε  παρενέργειες  είναι  ΜΙΑ  ΧΑΡΑ ! Κάνει  πολλές  δουλειές στο  σπίτι  και  ξεγιελιέμαι  ακόμα  κι  εγώ  που  την  βλέπω  έτσι...Τα  χημειοθεραπευτικά  φάρμακα  που  της  χορηγούνται  καθε  3  εβδομάδες  είναι  carbo + taxol.
Αν  γνωρίζεις  κάτι  παραπάνω  από  αυτά  που  σου λένε   οι  γιατροί  σε  παρακαλώ  -αν  θέλεις-  να  μου   πεις  διότι  εμένα  οι  γιατροί  με  απογοητεύουν....
Σε  ευχαριστώ  εκ  των  προταίρων  και  εύχομαι  ο Θεός  να   δίνει  δύναμη  και  υγεία σε  εσένα  και  τη  μαμά  σου.
ΞΕΧΑΣΑ  ΝΑ  ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ    ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ  ΑΛΛΟΝ  ΕΧΕΙ  ΠΑΡΟΜΟΙΑ  ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ  ΜΕ  ΑΥΤΟ  ΤΟΝ  ΤΥΠΟ  ΚΑΡΚΙΝΟΥ  ΝΑ  ΜΟΥ  ΠΕΙ  ΟΤΙ  ΓΝΩΡΙΖΕΙ ! ! !
Καταγράφηκε
sonia
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Γυναίκα
μηνύματα: 1


« Απάντηση #5 στις: Ιανουάριος 22, 2010, 12:44:26 πμ »

καλησπερα και απο μενα.εχουμε περιπου παρομοια ιστορια.η μητερα μου ειχε μια κυστη 3 εκατοστα στη δεξια ωοθηκη παρα πολλα χρονια.περυσι πηγαμε στη γυναικολογο για να εξεταστει οπως καθε χρονο.αυτη η κυστη απο 3εκατοστα πηγε 4 και της εδωσε αντιβιωση και καλα για να περασει, και μας ειπε να ξαμαπαμε μετα απο 2 μηνες.3 μερες πριν κλεισουμε ραντεβου την επιασαν αφορητοι πονοι και πηγαμε στο νοσοκομειο.εκει καναμε ολες τις εξετασεις και μας ειπαν πως εχει μια κυστη η οποια ειναι 10εκατοστα και πρεπει να χειρουργηθει αμεσως.καναμε την επεμβαση την πρωτη και ο γιατρος δεν εκανε απολυτως τιποτα....αφαιρεσε μονο ενα κομματακι για βιοψια που αυτο θα μπορουσε να το κανει και με λαπαρασκοπηση..εκανε 3 χημειοθεραπειες και ολα αυτα αδικα...διοτι δεν ειχε αφαιρεθει ο ογκος...τζαμπα ολα..το νοεμβριο καναμε δευτερο χειρουργειο και δοξα το θεο ολα πηγαν καλα..αυριο θα κανουμε την πρωτη χημειοθεραπεια και ελπιζω ολα να πανε καλα.
Καταγράφηκε
star
Επισκέπτης


E-mail
« Απάντηση #6 στις: Φεβρουάριος 19, 2010, 03:40:00 μμ »

καλησπερα σας!
θα ηθελα να ρωτησω αν γνωριζετε καποιον ΚΑΛΟ γιατρο οπου θα μπορουσα να παω για εξεταση.εχουν βρει ογκο στο στηθος και επειδη με τρομοκρατησαν καπως θα ηθελα να παω σε καποιον που να ειναι αρκετα καλος.

ευχαριστω
Καταγράφηκε
Ιάσων
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Άντρας
Ελλάς Ελλάς

μηνύματα: 6


E-mail
« Απάντηση #7 στις: Μάιος 15, 2010, 06:22:47 μμ »

καλησπερα σας!
θα ηθελα να ρωτησω αν γνωριζετε καποιον ΚΑΛΟ γιατρο οπου θα μπορουσα να παω για εξεταση.εχουν βρει ογκο στο στηθος και επειδη με τρομοκρατησαν καπως θα ηθελα να παω σε καποιον που να ειναι αρκετα καλος.

ευχαριστω
Διώξε τον φόβο, και μάθε ότι έχεις πολλά περιθώρια να ΄"διορθώσεις " το κακό, με μερικές απλές πρωτοβουλίες που έχουν πάρει και άλλες γυναίκες και υποχώρησε η πάθηση, χωρίς φαρμακευτική η χειρουργική αγωγή !
Διάβασε το βιβλίο "Ο καρκίνος δεν είναι ασθένεια" απο τις Εκδόσεις "Διόπτρα", και για το στήθος σελίδα 213
Σε μελέτη, στίς ΗΠΑ, τω 1990, επι συνόλου 4.500 γυναικών> Διαπιστώθηκε ότι το 75% των γυναικών που φορούσαν στηθόδεσμο μέρα-νύχτα /σε 24ωρη βάση, εμφάνισαν καρκίνο του μαστού!
Εκείνες που τον φορούσαν μόνο την ημέρα, αλλά τον αφαιρούσαν στον ύπνο τους την νύχτα, εμφάνισαν καρκίνο του μαστού σε ποσοστό 14% .
Όσες τον φορούσαν στηθόδεσμο λιγότερο από 12 'ώρες την ημέρα, εμφάνησαν καρκίνο του μαστού σε ποσοστό 0,657% μόνον!
Όσες τον φορούσαν στηθόδεσμο σπανίως ή καθόλου, εμφάνισαν καρκίνο του μαστού σε ποσοστό 0,595 % μόνον, ( συμπίπτει με αυτό των ανδρών)!
Άρα αγαπητή πέτα τον στηθόδεσμο από πάνω σου, διότι εμποδίζει την "λεμφική αποστράγγιση" και παρακολούθησε το για ένα- δύο μήνες. Κάνε ανάλυση αίματος , και μέτρα τον σχετικό καρκινικό δείκτη-ξέρουν τα μικροβιολογικά εργαστήρια- ανά 10ημερα, για να έχεις και ορατή την βελτίωση της κατάστασής σου.
Επιπλέον κάνε ηλιοθεραπεία στο γυμνό σου στήθος, μιά και κάθε καρκινικός όγκος δεν αντέχει πάνω από τους 40-42 βαθμούς κελσίου, σύν το ότι η υπεριώδης ακτινοβολία του Ήλιου είναι μια πρώτης τάξεως ακτινοθεραπεία χωρίς σοβαρές παρενέργειες σε σχέση με την ραδιενέργεια της επίσημης ιατρικής αγωγής. Πρέπει να δώσεις χρόνο στο δέρμα σου να σχηματίσει μελανίνη ( το φυσικό αντιηλιακό). Ξεκίνα με 3 λεπτά έκθεσης τις 2 πρωτες φορές, το κάνει 5 λεπτά τίς επόμενες λίγες φορές (3-4), και αυξάνεις προοδευτικά απο λίγα λεπτά έως να αποκτήσει το στήθος σου το όμορφο μαύρισμα της ηλιοθεραπείας. Εννοείται ότι δεν θα βάλεις αντηλιακό, διότι απορροφά τις ευεργετικές υπεριώδεις ακτίνες. Απλώς  τήρησε αυστηρώς την διαδικασία των ολιγόλεπτων εκθέσεων, και σταδιακά αύξανέ τες μην πάθεις έγκαυμα. Έτσι θεράπευε στην αρχαιότητα και ο Ιπποκράτης τον καρκίνο του μαστού, γυμνώνοντας το στήθος της γυναίκας στο φως του Ήλιου! Κάνε την ηλιοθεραπεία ακόμα και τον χειμώνα, μέσα από μια δέσμη φωτός που περνά από τα μισόκλειστα σκούρα τού παραθύρου σου. Να μην περνά από τζάμι διότι το τζάμι κρατά τις ευεργετικές υπεριώδεις, και δεν τις αφήνει να φθάσουν στο δέρμα σου. Καλή επιτυχία και ενημέρωσε το φόρουν εσύ ή όποια άλλη ωφεληθεί από αυτή την υπόδειξη. ¨Εχεις χρόνο. Μην πανικοβάλλεσαι. Ο καρκίνος δεν σκοτώνει παρά μόνον αν πιέζει κάποιο ζωτικό όργανο. Ο καρκίνος είναι σύμπτωμα υπερτοξίνωσης του οργανισμού. Κόψε αμέσως από την διατροφή σου, κόκκινο κρέας και ζάχαρη. Να τρέφεσαι με όσο γίνεται περισσότερα ωμά φρούτα και λαχανικά. Επίσης απαλάξου απο κάθε ψυχολογικό αγχος, και κάθε απογοήτευση όσω αυτό είναι δυνατόν. Αυτά δεν θα τα ακούσεις από την επίσημη ιατρική εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Άλλωστε αυτή είναι πάντα εκεί αν δεν αποδώσουν τα απλά μέσα σε 2-3 μήνες !

Καταγράφηκε
elenaki
Νέο μέλος
*
Εκτός σύνδεσης Εκτός σύνδεσης

Φύλο: Γυναίκα
μηνύματα: 4


« Απάντηση #8 στις: Μάιος 16, 2013, 10:45:16 μμ »

Τον Οκτωβριο του 2010 μου βρηκαν οτι ειχα καρκινο στην ωοθήκη, υποβλήθηκα σε ολικη υστεροκτομη  χωρις να μου αφαιρεσουν τον επίπλουν. Εκανα χημειοθεραπειες ...μεχρι στιγμης ολα καλα ετσι θελω να πιστευω γιατι τον αλλο μηνα παλι θα παω για αξονικες και καθε φορα εχω αγχος μεγαλο οταν πλησιαζει ο καιρος να παω για αξονικη...Δεν μπορω να πω οτι το εβαλα κατω ποτε μου , ισα ισα ειχα αρχισει να ανησυχω για την ολη αναισθησια μου ...Θυμαμαι οταν το εμαθα ειμουν στο νοσοκομειο για εξετασεις οι γιατροι δεν με αφηνανα να φυγω επρεπε πρωτα να γινει εγχειριστω ...οκ κανενα προβλημα ειπα   παρακαλεσα να με αφησουν τουλαχιστον να παρω μερικα πραγματα που θα χρειαζομουνα απο το σπιτι και φυσικα το βαλιτσακι μου με τα καλυντικα μου αλλωστε και ο συντροφος μου επρεπε να του ετοιμασω ποια πραγματα θα επαιρνε και αυτος μαζι του γιατι δεν υπηρχε περιπτωση απο εκμερους του να με αφησει μονη μου , οταν φτιαχναμε το βαλιτσακι μας εμεις λεγαμε οτι θα παμε διακοπες και γελαγαμε αφου το καλοκαιρι δεν μπορεσαμε να παμε...για καλη μας τυχη σε αυτο μας βοηθησαν κρυφα   απο μεσα απο το νοσοκομειο .Στην αρχη μας ειχαν πει οτι σε 3 μερες θα χειρουργηθώ αλλα σε δυο βδομαδες τελικα χειρουργηθηκα.Αγχος κανενα, εμεις συνεχιζαμε τη ζωη μας φυσιολογικα και μεσα στο νοσοκομειο,κοιμομασταν,τρωγαμε μαζι,παιζαμε το ταβλακι μας , την μπιριμπα μας τσαντιζομασταν ορισμενες φορες μεταξυ μας γιατι το αποτελεσμα δεν μας συμφερε η εγω θα τον νικαγα η αυτος και αφου δεν ειχε ζεστο νερο να κανουμε μπανιο ειχε τύχει να παρουμε 2 φορες  αδειες Σαββατοκυριακο παρακαλω και πηγαιναμε στο σπιτι μας και την αλλη μερα  στις 10 το πρωι στο νοσοκομειο επισκεπτηριο ιατρων.Οταν ηρθε η στιγμη να με παρουνε μεσα στο χειρουργειο ... σκίρτησα οχι μπροστα στον συντροφο μου ...δεν μπορουσα να ηρεμισω , η νοσοκομα προσπαθησε να με καθυσηχασει μα ματαια , μονο οταν με ρωτησε με τι ασχολουμε τοτε επιασα τον εαυτο μου να ηρεμει γιατι σκεφτηκα οτι ισως θα αποχτησω πελατη (εκεινο το καιρο ασχολιομουν με διαχειριση πολυκατοικιων )Χριστε μου δε το πιστευω ακομα , εκεινη με ετοιμαζε και εγω μιλουσα για τη δουλεια μου μονο οταν μου εβαλε τη μασκα σταματησα να μιλαω. Οταν βγηκα απο το νοσοκομειο μετα απο 3 μερες με ραμματα ακομα ηθελα να βγαινω εξω , φερομουνα σαν να μη συμβαινει τιποτα , επισης τον καιρο που εκανα χημειοθεραπεια τα ιδια περιποιημενη με το βαψιματακι μου το γελιο μου .Ακομα και οταν χρειάστηκε να ξυρίσω το κεφαλι μου γιατι δεν ηθελα να βλεπω σιγα σιγα να μου πεφτουν τα μαλλια ...ηταν λιγο μετα την πρωτη χημειοθεραπεια πρωτοχρονια , το βραδυ εκεινο εγω και ο συντροφος μου θα πηγαιναμε να γιορτασουμε εξω ..στο μπανιο ειδα τις πρωτες τουφες να φευγουν απο το κεφαλι μου ...εγω ομως εκεινο το βραδυ ηθελα να το γιορτάσω και να μη κανω τον συντροφο μου ουτε στιγμη να στεναχωρεθει ..μετα απο δυο μερες πηγαμε σε ενα κομμωτήριο  μου ξυρισαν το κεφαλι μου . Η περουκα που διαλεξα για καλη μου τυχη ειχε το κουρεμα , το χρωμα οπως ειχα και γω τα δικα μου πριν , κανεις δεν μπορουσε να το καταλαβει ακομα και εγω ελεγα και ξανα ελεγα  δεν ειναι δυνατο...επρεπε να ξεπερασω το κομματι αυτο που κοιτιέσαι στον καθρεπτη , αυτο λιγο αργησα να το ξεπερασω περιπου 3 μηνες εκανα ..μεχρι τοτε οταν εβγαζα την περουκα αμεσως φοραγα το καπελακι μεσα στο σπιτι χωρις να κοιτιεμαι στον καθρεπτη η και το αντιθετο ,Ηθελα πρωτα να νοιωσω καλα  εγω και οταν συνηδυτοποιησα πως ειμουν ετοιμη τοτε αντικρυσα ενα γλυκο προσωπο του χαμογελασα και του ειπα ολα καλα θα πανε ...Συναναστρεφομουν με πολλους ανθρωπους αλλοι ξερανε αλλοι οχι , μα και αυτοι που ξερανε   ποτε δεν αλλαξαν την συμπεριφορα τους απεναντι μου (τους ευχαριστω πολυ επισης και τους γιατρους μου που χωρις αυτους δεν ξερω αν μεχρι σημερα θα ειμουν καλα τις νοσοκομες... )ισως γιατι εγω δεν ειχα αλλαξει παρέμενα οπως παλια σαν να μη με ειχε αγγίξει ποτε ο καρκινος. Τωρα τα μαλλια μου μακρυναν και ειναι κατσαρα απο ισια που ηταν WOW...δεν χρειαζονται μπιστολακι και φτιαξιμο καθε φορα και επισης ουτε περμανατ να τα κανω που καιγοτουσταν καθε φορα που τα εκανα ...Σε ευχαριστω Θεε μου που με εχεις καλα , σε ευχαριστω επισης με τα οποια προβληματα και να ειχα είτε με θεματα υγειας είτε οικονομικα δεν με αφησες να με αγγιξουν ...εσυ μου εδωνες παντα το χαμογελο στα χείλη μου , εσυ μου εδωνες λυσεις και εσυ Θεε μου μου εδωσες εναν ανθρωπο στη ποιο δυσκολη στιγμη στη ζωη μου να με στηριζει και να χαμογελαμε στα προβληματα μας ......ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ ....( ειχα αναγκη να τα μοιραστώ μαζι σας )
Είναι στιγμές που έχεις το πληκτρολόγιο μπροστά σου και δεν ξέρεις τι να γράψεις.
Όντως δεν ξέρω τι να πω.
Κάποιες φορές (όπως τώρα, στην περίπτωση τη δική σου) είναι καλύτερα να έχεις άγνοια κι ελπίδα, παρά να γνωρίζεις την «ημερομηνία λήξεως».
Απ' ότι καταλαβαίνω, οι γιατροί είναι κατηγορηματικοί και δεν αφήνουν κάποιο παράθυρο ελπίδας, ή έστω μια επ' αόριστον παράταση.
Καταγράφηκε
Αντικαρκινική Κοινότητα
   

 Καταγράφηκε
Σελίδες: [1]   Πάνω
  Εκτύπωση  
 
Μεταπήδηση σε:  

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.19 | SMF © 2006-2008, Simple Machines Έγκυρη XHTML 1.0! Έγκυρα CSS!
Δημιουργία σελίδας σε 0.209 δευτερόλεπτα. 27 ερωτήματα.
eXTReMe Tracker