Πάρε-Δώσε

Προειδοποίηση! Ακολουθούν πολύ σκληρές εικόνες!

Οι εικόνες που θα δείτε στο βίντεο, προέρχονται από την Κίνα.
Λόγω των φρικιαστικών σκηνών που περιέχει, είναι μάλλον αμφίβολο ότι θα αντέξετε να το παρακολουθήσετε ολόκληρο, τουλάχιστον την πρώτη φορά.

Όπως θα δείτε, στις πρώτες σκηνές, τα ζώα περιέρχονται σε ημιθανή κατάσταση, με κάποιους παλιούς «παραδοσιακούς» τρόπους: Χτυπήματα με ρόπαλο, ή αλλεπάλληλα δυνατά χτυπήματα στο έδαφος.
Οι «άνθρωποι» αυτοί, χτυπούν ανελέητα τα ζώα, αλλά δεν έχουν σκοπό να τα θανατώσουν, τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή. Δεν θέλουν ούτε το κρέας τους. Θέλουν μόνο να μειώσουν τις αντιστάσεις τους.
Ο λόγος είναι ακόμα πιο ανατριχιαστικός. Θέλουν να γδάρουν τα ζώα, ενώ είναι ακόμα ζωντανά.
Αυτό γιατί, ενώ τα άμοιρα ζώα γδέρνονται ζωντανά, βρίσκονται σε κατάσταση σοκ (πως αλλιώς θα μπορούσαν να βρίσκονται άλλωστε;), με αποτέλεσμα το τρίχωμά τους να ανασηκώνεται, δίνοντας έτσι την καλύτερη δυνατή ποιότητα (έτσι υποστηρίζεται τουλάχιστον)! Σημειώστε δε, ότι μερικά από τα ρακούν, εξακολουθούν να ζουν και να αναπνέουν για μερικά ακόμη λεπτά, μετά την ολική εκδορά τους.
Φυσικά αυτό το ανώτερης ποιότητας τρίχωμα, θα γίνει μια πανάκριβη γούνα που θα στολίσει τους ώμους κάποιας «ευγενούς» κυρίας της «υψηλής» κοινωνίας …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Δυστυχώς αυτά συμβαίνουν εκατέρωθεν. Ένας «πόλεμος» που εξαπλώνεται μέχρι και το YouTube.
Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα, αρχίζουν τα χτυπήματα κάτω απ’ τη ζώνη. Αδυνατούν όμως πολλοί να κατανοήσουν, ότι το διαδίκτυο είναι το σύγχρονο τέρας της Λερναίας Ύδρας. Ένα κεφάλι κόβεται και γεννιούνται στη θέση του δέκα.

Πριν λίγους μήνες είχε κάνει την εμφάνισή της, μια ιστοσελίδα αρκετά πρωτότυπη θα έλεγα.
Ο τίτλος της είναι «Πυθία online».
Η ιστοσελίδα αυτή, είχε αναλάβει τον ρόλο του…διαδικτυακού Μαντείου των Δελφών δίνοντας «χρησμούς».
Σήμερα υπάρχουν κάποιες ιστοσελίδες που «απαντάνε» σε πάσης φύσεως ερωτήσεις. Οι ιστοσελίδες αυτές βασίζονται σε αλγόριθμους και φυσικά δίνουν αυτοματοποιημένες απαντήσεις.
Η πρωτοτυπία της συγκεκριμένης ιστοσελίδας βρισκόταν στο γεγονός, ότι τους «χρησμούς» δεν τους έδινε κάποιος αλγόριθμος, αλλά κάποιο φυσικό πρόσωπο, που είχε αναλάβει τον ρόλο της «Πυθίας» (συμβατικά, ας θεωρήσουμε ότι είναι γυναίκα).
Απ’ ότι φαίνεται, η ιστοσελίδα αυτή δεν κρατήθηκε ενεργή για μεγάλο διάστημα, καθώς έγινε σύντομα γνωστή σε διάφορα ελληνικά forum και τα μέλη αυτών, άρχισαν να «βομβαρδίζουν» την Πυθία με κάθε είδους ερωτήσεις, στις οποίες έδινε συνήθως κάποιον πικρόχολο «χρησμό» συνοδευόμενο από «δολοφονικό» (και πολλές φορές εύστοχο) χιούμορ.
Από ένα σημείο και μετά, η Πυθία μάλλον τα «έπαιξε», καθώς δεν τους προλάβαινε όλους και ανέστειλε την λειτουργία της ιστοσελίδας.
Εν τω μεταξύ, κάποιοι απ’ τους «χρησμούς» αυτούς είχαν δημοσιευτεί στα επιμέρους forum, από τα μέλη που έκαναν τις ερωτήσεις.
Ένα μικρό «ανθολόγιο» με κάποιες απ’ αυτές τις ερωτήσεις, μαζί με τους «χρησμούς» που δόθηκαν, αναδημοσιεύονται σήμερα εδώ:

Ερώτηση: Πως με λένε;
Χρησμός: Δες τι γράφει η ταυτότητα.

Ερώτηση: Τι φοράω;
Χρησμός: Δεν θα τα έλεγες και ρούχα πάντως.

Ερώτηση: Θα περάσω στο πανεπιστήμιο;
Χρησμός: Ευτυχώς για την ακαδημαϊκή κοινότητα, όχι.

Ερώτηση: Πότε θα πάρω το πτυχίο μου; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Η λέξη άσυλο, προκύπτει από το στερητικό «α» και την λέξη «σύλη», που σημαίνει αφαίρεση, απογύμνωμα, λεηλάτηση. Σημαίνει δηλαδή, κάτι το ιερό, ασφαλές κι απαραβίαστο.

Σήμερα υπάρχουν διάφορα ήδη ασύλων, όπως πολιτικό, κατοικίας κ.α.

Στο συγκεκριμένο θέμα, θα ασχοληθούμε με το ακαδημαϊκό (πανεπιστημιακό) άσυλο, αφού κάνουμε πρώτα μια αναδρομή στο παρελθόν, έτσι ώστε να γνωρίσουμε την αρχική του σημασία κι εφαρμογή.

Άσυλο, ικέτης και ικετηρία
Κατά την αρχαιότητα, άσυλο αποτελούσαν οι ναοί και οι βωμοί, δηλαδή χώρο απαραβίαστο και ιερό, προστατευμένο απ’ τους Θεούς.
Ήταν ένας θεσμός εθιμικού δικαίου, ευρύτατα διαδεδομένος στον αρχαίο κόσμο, ένας θεσμός που σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις αγνοήθηκε.
Εκεί προσέφευγε για να προστατευτεί ο «ικέτης». Ο «ικέτης», βεβαρημένος συνήθως με το φοβερό αδίκημα της ανθρωποκτονίας, προσέφευγε στα ιερά των θεών, γνωρίζοντας ότι εκεί δεν μπορεί κανείς να τον πειράξει, κρατώντας την «ικετηρία», ένα κλαδί ελιάς πάνω στο οποίο είχε τυλίξει μαλλί προβάτου, συνήθως λευκό. Άφηνε τον κλάδο ελιάς, την ικετηρία, πάνω στο βωμό και περίμενε εκεί για να αποφύγει την οργή των συγγενών του δολοφονημένου, οι οποίοι τον καταδίωκαν. Το κλαδί της ελιάς παρέμενε πάνω στο βωμό όσο εκκρεμούσε η αίτηση για ικεσία. Όταν ο άρχων της πόλης αποδεχόταν την αίτηση ικεσίας ο ικέτης έπαιρνε από το βωμό τον κλάδο της ελιάς και έφευγε, περιμένοντας συνήθως να εκδικαστεί η υπόθεσή του από κάποιο δικαστήριο.
Προστάτης των ικετών ήταν ο ίδιος ο Δίας, ο οποίος γι. αυτό το λόγο ονομαζόταν Ικέσιος και Καθάρσιος.

Το Κυλώνειο Άγος
Με το όνομα Κυλώνειον Άγος έμεινε γνωστή στην ιστορία μια σειρά από δεινοπαθήματα και θεομηνίες που έπληξαν την αρχαία Αθήνα και που αποδόθηκαν στην οργή των θεών για τη σφαγή των οπαδών του Κύλωνα που συνέβη κάτω από τις ακόλουθες συνθήκες: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Είναι απ’ τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό, παρ’ ότι δεν με βρίσκει σύμφωνο στο σύνολό του. Κάπως μακροσκελές, αλλά πιστεύω ότι αξίζει το κόπο να του αφιερώσετε λίγο χρόνο. Νομίζω ότι θα δημιουργήσει κάποιους προβληματισμούς, μέσα στην γενική παράνοια και τον τυφλό παροξυσμό που δημιουργήθηκαν το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τον θάνατο του νεαρού Αλέξη Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια.
Το κείμενο αναδημοσιεύεται απ’ την σελίδα του ΕΑΜ Β’.

Είμαστε ακόμα ζωντανοί…
…Υπάρχει μυστικό σχέδιο αποσταθεροποίησης του ελληνικού κράτους;

Σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες πολίτες πρέπει:
Α) Πάση θυσία…
…να προστατεύσουν την Ελληνική Αστυνομία.

Β) Πάση θυσία…
…να δείξουν αυτοσυγκράτηση και να μην παρασυρθούν στην τυφλή αντίδραση.

Γ) Πάση θυσία…
…να αποφύγουν τη μαζική ρήξη με τους οικονομικούς μετανάστες.

Στην αντίθετη περίπτωση, τα σημερινά “Δεκεμβριανά” θα γίνουν πραγματικά Δεκεμβριανά και η Ελλάδα θα μετατραπεί σε “Κόσσοβο”.

Αν κάποιος άνθρωπος χτυπήσει άσχημα έναν σκύλο, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κινδυνεύει. Άνθρωπος είναι και μπορεί να παγιδεύσει τον σκύλο. Αν τον χτυπήσει με ένα “γάντι”, μπορεί στη συνέχεια να του το δώσει και εκείνος θα ξεσπάσει το μένος του πάνω στο “γάντι”. Αυτός που τον χτύπησε θα γελάει, γιατί απλούστατα με αυτήν την έξυπνη πράξη του έφυγε από το “κάδρο” αυτών τους οποίους αντιλαμβάνεται ως εχθρούς και άρα δεν κινδυνεύει. Ο σκύλος βλέπει σαν εχθρό του το “γάντι”. Δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Ενεργεί με βάση τα ένστικτα και άρα με βάση την τελευταία εικόνα που έχει στο μυαλό του …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »