Πάρε-Δώσε

Το «The Moment of Truth» είναι ένα παιχνίδι που έκανε την εμφάνισή του στην Αμερική τον Ιανουάριο του 2008 στο κανάλι Fox, ενώ προηγουμένως πρωτοπαίχτηκε στην Κολομβία με τον τίτλο «Nothing But the Truth». Η πλοκή του παιχνιδιού δεν ξεφεύγει από τα συνηθισμένα στερεότυπα ενός τηλεοπτικού παιχνιδιού. Γίνονται ερωτήσεις από τον παρουσιαστή κι ο παίχτης αναλόγως την απάντηση, κερδίζει μεγάλα ποσά ή τα χάνει όλα.
Η ιδιαιτερότητα του παιχνιδιού όμως, βρίσκεται στο ύφος και το περιεχόμενο των ερωτήσεων, οι οποίες δεν είναι απλώς προσωπικές, μα…πολύ προσωπικές (πιο προσωπικές δεν γίνεται). Οι πανούργοι παραγωγοί της εκπομπής προσαρμόζουν τις ερωτήσεις στον κάθε παίκτη και δημιουργούν τρομερή ίντριγκα.
Έτσι, έχει βρεθεί μάνα να λέει ποιο απ’ τα παιδιά της αγαπάει περισσότερο, ή γυναίκα να λέει ότι απάτησε τον σύζυγό της ή ότι κακώς δεν παντρεύτηκε τον πρώην της. Ένας παίκτης που ήταν ξυλουργός παραδέχτηκε ότι κοροϊδεύει τους πελάτες και τους παίρνει περισσότερα χρήματα. Ένας άλλος (που είχε πάει στο παιχνίδι με τη γυναίκα του και με μια οικογενειακή φίλη) ρωτήθηκε αν έχει απατήσει τη γυναίκα του με τη φίλη τους. Μόλις η σύζυγος άκουσε τον αντρούλη της να απαντάει θετικά, άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Όλα τα επεισόδια είναι γεμάτα από τέτοια…«νόστιμα».

Θα αναρωτηθεί κάποιος, γιατί ο παίχτης θα πρέπει ντε και καλά να απαντήσει ειλικρινά σ’ αυτού του είδους τις ερωτήσεις. Η απάντηση είναι μάλλον απλή…
Στο παιχνίδι «συμμετέχει» κι ένας…ανιχνευτής ψεύδους! …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του μ’ ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.

Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο Κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.

Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.

Στην επιστολή του ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραθέτει ως «τροφή για σκέψη» τα εξής:

1. Να καταργηθούν τα γράμματα «η» και «υ» και να αντικατασταθούν από το γράμμα «ι».

2. Να καταργηθεί το γράμμα «ω» και να αντικατασταθεί από το γράμμα «ο».

3. Να καταργηθούν οι εξής συνδυασμοί γραμμάτων και να αντικατασταθούν ως εξής:
«αι»—>«ε»
«ει»—>«ι»
«οι»—>«ι»
«υι»—>«ι»
«αυ»—>«αβ» και «αφ»
«ευ»—>«εβ» και «εφ»

4. Να καταργηθεί η χρήση του «γγ» και να αντικατασταθεί από το «γκ».

5. Να καταργηθεί το τελικό γράμμα «ς» και να αντικατασταθεί από το γράμμα «σ».

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω αλλαγών, αναφέρει ο ευρωβουλευτής, το Ελληνικό αλφάβητο θα έχει μόνο 21 γράμματα (α, β, γ, δ, ε, ζ, θ, ι, κ, λ, μ, ν , ξ , ο , π, ρ, σ, τ, φ, χ, ψ) και ένα μόνο δίψηφο (το «ου»).

Ο κ. Ματσάκης υποστηρίζει ότι η απλοποίηση της Ελληνικής γραφής «καθίσταται αναγκαία μέσα στα πλαίσια μιας τάσης ενωτικής πορείας των γλωσσών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, μια τέτοια αλλαγή θα καταστήσει την Ελληνική γραφή πιο απλή και πολύ πιο εύχρηστη. Ιδιαίτερα όσον αφορά την χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και σε σχέση με μεγάλο αριθμό ατόμων που έχουν διάφορες μορφές δυσλεξίας».

Πηγή: skai.gr

Σχόλιο Π-Δ: Μπορεί ο κύριος Ματσάκης να μας προσδιορίσει τι σημαίνει π.χ. η φράση «όλι αφτί»;
Ήθελα να ‘ξερα που τους βρίσκουν… Αν και πριν κάποιες δεκαετίες, οι Έλληνες κομμουνιστές της Σοβιετικής Ένωσης, είχαν προχωρήσει εμπράκτως στην «απλοποίηση», εκδίδοντας εφημερίδες και βιβλία με 20γράμματο αλφάβητο (το 20γράμματο αλφάβητο καθιερώθηκε σε συνδιάσκεψη Ελλήνων εκπαιδευτικών στην ΕΣΣΔ το 1926). Είχαν καταργήσει τα γράμματα «η», «ω», «ξ» και «ψ», και τους διφθόγγους. Το «υ» πλέον προφέρονταν «ου», ενώ το «ς» αντικατέστησε το «σ» στα πεζά γράμματα. Το σύστημα ήταν μονοτονικό (η λήγουσα δεν τονίζονταν). Οι δυο κυριότεροι εκδοτικοί οίκοι που χρησιμοποίησαν το 20γράμματο αλφάβητο, ήταν ο «Κομμουνιστής» (γράφονταν «Κομυνιςτις») και ο «Κολεχτιβιστής» (γράφονταν «Κολεχτιβιςτις»). Είχε κυκλοφορήσει μάλιστα και η «Γραματικι τις νεοελινικις γλόςας».

Αντικειμενικός σκοπός του παιχνιδιού είναι να ανοίξετε την κεντρική είσοδο και να βγείτε έξω από το κτήριο. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει να ανακαλύψετε τα 4 τρίγωνα που εφαρμόζουν στα αντίστοιχα 4 τρίγωνα πλαίσια του δίσκου που βρίσκεται στον τοίχο. Για να ανακαλύψετε όμως αυτά τα 4 τρίγωνα, χρειάζεστε προηγουμένως να βρείτε 4 αντικείμενα που υπάρχουν μέσα στο σπίτι και θα σας οδηγήσουν στην ανακάλυψη των τριγώνων.
Αν κρύβετε έναν Μαγκάιβερ μέσα σας, το πολύ σε μισή ώρα θα έχετε ανοίξει την πόρτα και θα αντικρύσετε τον ήλιο.
Α! Κι ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα! 😆

Την άνοιξη του 2006, σε παρουσιάσεις του βιβλίου «Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια», που γίνονται από τους συγγραφείς του και το οποίο επρόκειτο να διδαχτεί στα παιδιά της ΣΤ’ Δημοτικού των ελληνικών σχολείων, σηκώνονται τα πρώτα χέρια από σχολικούς συμβούλους, οι οποίοι, περιέργως πώς, έχουν πληροφορηθεί πράγματα που, μέχρι τότε γνώριζαν μόνο η συγγραφέας Μαρία Ρεπούση και οι συνεργάτες της (Χαράς Ανδρεάδη, Αριστείδης Πουταχίδης και Αρμόδιος Τσιβάς) και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που επιβλέπει τη δουλειά της.

Σε μία από αυτές παρουσιάσεις, ο Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος του 4ου Δημοτικού σχολείου του Κιλκίς παίρνει φεύγοντας ένα δείγμα του βιβλίου. Το ίδιο βράδυ κάθεται σπίτι του και το διαβάζει.

Όπως είπε ο ίδιος σε συνέντευξη στον ΣΚΑΪ:
«Για να χρησιμοποιήσω μια φράση του στρατηγού Μακρυγιάννη «διάβαζα και κάπνιζαν τα μάτια μου». Δεν πίστευα σε αυτά που έβλεπα. Το βιβλίο είχε ολική αποδόμηση της ιστορίας μας».

Ο Νατσιός δημοσιεύει ένα πύρινο άρθρο εναντίων του καινούριου βιβλίου στην τοπική εφημερίδα «Γνώμη του Κιλκίς». Το ίδιο βράδυ, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή του αποφασίζει να στείλει το άρθρο του και εκτός Κιλκίς, σε κάποιες ιστοσελίδες ελληνικού ενδιαφέροντος.

Μια απ’ αυτές τις σελίδες, ήταν το «Αντίβαρο» του Ανδρέα Σταλίδη, ενός Έλληνα του Λονδίνου.
Αν και στην αρχή, η στάση του Αντίβαρου ήταν κάπως επιφυλακτική, τελικά πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις εναντίον της εισαγωγής του βιβλίου στα σχολεία.

Μετά την δημοσιοποίηση του περιεχομένου του βιβλίου, οι αντιδράσεις ισχυρής μερίδας της εκπαιδευτικής και πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά κυρίως του κόσμου, είναι έντονες.
Οι αντιδράσεις την άνοιξη του 2007 έρχονται πια από παντού.
Το υπουργείο ζητά από την Ακαδημία Αθηνών να γνωμοδοτήσει για τυχόν αλλαγές που χρειάζονται να γίνουν στο βιβλίο. Η Ακαδημία καταθέτει ένα πόρισμα στην Υπουργό Μαριέτα Γιαννάκου-Κουτσίκου, στο οποίο μιλά για σοβαρές παραλείψεις, λάθη και απροσεξίες.
Τελικά, αν και γίνονται κάποιες διορθώσεις, το βιβλίο αποσύρεται από την εκπαίδευση στα τέλη του 2007, από τον μετέπειτα Υπουργό Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, τον οποίο η κυρία Ρεπούση κατηγόρησε για…ανευθυνότητα.

Το 2008 η κυρία Μαρία Ρεπούση (η οποία ειρήσθω εν παρόδω, αποτελεί σημαντικό πολιτικό στέλεχος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α) αποφασίζει να επανεκδώσει (εκδόσεις Βιβλιόραμα) και να βγάλει το «πόνημά της», σε «βελτιωμένη» έκδοση, στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Έτσι στις 10 Απριλίου 2008, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου της.
Στην εκδήλωση αυτή προσκλήθηκαν να μιλήσουν, μεταξύ άλλων κι ο πρόεδρος του Συνασπισμού, Αλέκος Αλαβάνος (ο οποίος τελικά δεν προσήλθε), ενώ τον συντονισμό της παρουσίασης είχε ο δημοσιογράφος Παντελής Καψής.

Ας θυμηθούμε όμως μερικά από τα επίμαχα σημεία του βιβλίου αυτού, για το οποίο ο Γιάννης Καψής (πρώην Υπουργός Εξωτερικών και πατέρας του Παντελή Καψή) είχε δηλώσει:

Το διάβασα. Και τότε εξαγριώθηκα, γιατί δεν ήταν μόνο αντιεπιστημονικό, δεν ήταν μόνο βλακώδες, διότι ήταν πολύ χοντρή η προπαγάνδα, ήταν μια φοβερή διαστροφή.

…
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »