Πάρε-Δώσε

Στην πολιτεία Μέιν των ΗΠΑ, για ένα μικρό διάστημα στις αρχές του καλοκαιριού, οι άνθρωποι μαστίζονται από έντομα που είναι τόσο μικρά ώστε διακρίνονται με δυσκολία. Οι κάτοικοι της περιοχής δανείστηκαν το όνομα των εντόμων από την γλώσσα των Ινδιάνων, των οποίων η λέξη σε μετάφραση σημαίνει «μην τα είδατε», δηλαδή ότι κανείς δεν μπορεί να τα δει.

Θα θέλαμε να εισαγάγουμε τον όρο «μην τα είδατε» αναφερόμενοι στους πραγματευτές της ελευθερίας. Όλους αυτούς δηλαδή που πραγματεύονται της ζωές και τις τύχες των ζώων –συμπεριλαμβανομένου και του ζώου-άνθρωπος- των φυτών και γενικά οτιδήποτε έχει κάποια χρηστική αξία στον πλανήτη…

Η αναφορά μας αυτή γίνεται σε δυο κύριες ομάδες πραγματευτών. Η μια είναι οι πολιτικοί, οι οποίοι πάντα υπόσχονται επί γης ευτυχία, ευημερία, τάξη και ασφάλεια. Σε αυτούς που είναι τόσο πεπεισμένοι για την αξία τους που σε προεκλογικές περιόδους υπόσχονται τα χίλια μύρια στον λαό. Ο λαός, παθητικός στη ζωή του και χωρίς αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, μεταβιβάζει την ευθύνη για τη ζωή του στον κάθε φωνακλά πολιτικό. Ο λαός διαλέγει τον «Φύρερ» ή τον «Μεσσία» του για να του καλύψει τα κενά του. Τελικά οι «Φύρερ» και οι «Μεσσίες» πάντα απογοητεύουν τον λαό. Η αγάπη του για αυτούς μετασχηματίζεται σε μίσος και πολλές φορές γίνονται βορά στα νύχια του λαού, αιώνες τώρα. Οι οικονομικές και κοινωνικές συγκρούσεις είναι ακριβές αντίγραφα των τότε συγκρούσεων: Αυτοκράτορες, ξένοι κυβερνήτες, υποδουλωμένο έθνος, βαρείς φόροι, εθνικό μίσος, θρησκευτικός ζήλος, συνεργασία των ηγετών του σκλαβωμένου λαού με τους κατακτητές, πονηριές, διπλωματίες κι όλα τα σχετικά.

Είναι ώρα ο λαός να σταματήσει να μεταβιβάζει την ευθύνη στο κάθε τυχάρπαστο και να δολοφονεί τον κάθε Χριστό που δεν του έδωσε τον Παράδεισο χωρίς να κουνήσει το δακτυλάκι του.

Κάποτε για όλα τα δεινά έφταιγαν οι χριστιανοί, αργότερα οι παγανιστές, στον Μεσαίωνα οι μάγισσες και κάτι τρελοεπιστήμονες σαν το Γαλιλαίο, μετά οι Ινδιάνοι, ύστερα οι κομμουνιστές, ύστερα οι καπιταλιστές, αργότερα οι φασίστες, μετά οι Εβραίοι, μετά οι μαύροι, μετά οι τσιγγάνοι και οι ομοφυλόφιλοι, κάποια στιγμή οι συσκευές οργόνης και τα βιβλία της Οργονομίας, μετά οι χίπηδες, αργότερα ο ΙRA, οι Βάσκοι αυτονομιστές και το P.L.O., αργότερα οι μασόνοι, ύστερα οι Ταλιμπάν, στις μέρες μας οι γιάπηδες και τα golden boys. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

– Ποιο είναι το παράδοξο φαινόμενο που παρατηρείται διεθνώς με τα κομμουνιστικά κόμματα, μετά την πτώση του Κομμουνισμού στην Σοβιετική Ένωση;
– Πρώτη φορά συμβαίνει να έχουν κλείσει τα κεντρικά και να λειτουργούν τα υποκαταστήματα!
Κομμουνιστικό ανέκδοτο

Πόση αλήθεια περιέχουν τελικά μερικά ανέκδοτα και ιδίως τα πολιτικά…

Η σφαγή του Κατίν και ο Ριζοσπάστης
Το Κατίν είναι μια δασώδης περιοχή της Ρωσίας, 500 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Πολωνίας και 5-6 χιλιόμετρα από την ομώνυμη πόλη. Εκεί, την άνοιξη του 1940, εκτελέστηκαν από τους Σοβιετικούς, 22.000 Πολωνοί αξιωματικοί, αστυνομικοί, πολιτικοί κ.ά. και θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους. Μέχρι την δεκαετία του 1990, η σοβιετική προπαγάνδα, είχε καταφέρει να χρεώσει αυτό έγκλημα στους Ναζί που ανακάλυψαν τους τάφους το 1943, οπότε και η Ρωσία αναγνώρισε το έγκλημα και τελικά παραδέχτηκε ότι διεπράχθη με εντολή του Στάλιν. Το 2008, αποχαρακτηρίστηκαν απόρρητα κρατικά έγγραφα που έγιναν διαθέσιμα προς έρευνα. Ο ίδιος ο πρόεδρος της Ρωσίας μάλιστα, Βλαντιμίρ Πούτιν, έδωσε επίσημη μορφή στην παραδοχή αυτή, παρευρισκόμενος το 2010 σε κοινό «μνημόσυνο» Πολωνίας-Ρωσίας στο Κατίν για τη σφαγή του 1940, επί Στάλιν.

Κι όμως… Υπάρχουν και κάποιοι που αρνούνται να δουν την αλήθεια κατάματα και επιμένουν στις ονειρώξεις της σταλινικής προπαγάνδας κι αυτοί δεν είναι Ρώσοι, αλλά Έλληνες. Ο «Ριζοσπάστης», η εφημερίδα δηλαδή του ΚΚΕ, παρ’ όλες τις αποκαλύψεις αυτές, επιμένει ότι το έγκλημα αυτό το διέπραξαν οι Ναζί και όχι ο «πατερούλης» Στάλιν.
Θαυμάστε τους: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες».

«Ένωσις τζι’ ας γενή το γαίμαν μας αυλάτζιν».
Συνθήματα γραμμένα σε τοίχους τής Κύπρου

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου -αν όχι σε όλες- στον χώρο του αθλητισμού (και ειδικά στο ποδόσφαιρο που θεωρείται ο «βασιλιάς των σπορ»), έχουμε συνήθως τα δίπολα μεταξύ μεγάλων ομάδων, με τους φιλάθλους-οπαδούς τους να τις θεωρούν ως «θρησκεία». Έτσι, π.χ. στην Ισπανία έχουμε το δίπολο Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, στην Ελλάδα τους δύο «αιώνιους αντιπάλους» Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό κ.ο.κ.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην Κύπρο, μεταξύ των αθλητικών σωματείων, ΑΠΟΕΛ (Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας) και Ομόνοιας. Μόνο που εδώ, η αντιπαλότητα αυτών των ομάδων -και κατά συνέπεια και των οπαδών τους- δεν έχει ως ελατήριο αυτόν καθ’ αυτόν τον αθλητισμό με την διεκδίκηση του γοήτρου της καλύτερης ομάδας, αλλά την πολιτική τοποθέτηση. Ο ΑΠΟΕΛ είναι ταυτισμένος με τον πατριωτικό χώρο και η Ομόνοια είναι στην συνείδηση του Κυπρίων η ομάδα τού ΑΚΕΛ (Ανορθωτικό Κόμμα Εργαζόμενου Λαού), δηλαδή του κομμουνιστικού κόμματος της Κύπρου.

Ο ΑΠΟΕΛ ιδρύθηκε το 1926, με πρωτοβουλία του ελλαδίτη επιχειρηματία και φίλου τού αθλητισμού, Γεώργιου Πούλιου και την συμμετοχή σαράντα περίπου Ελληνοκυπρίων. Ως χρώματα της ομάδας, επιλέχτηκαν το κίτρινο της Κύπρου και το γαλάζιο τής Ελλάδος. Το 1948 όμως επήλθε η διάσπαση, για πολιτικούς λόγους, με παρασκήνιο τον ελληνικό εμφύλιο πόλεμο. Η αφορμή ήταν ένα τηλεγράφημα που έστειλε προς τον ΣΕΓΑΣ, στις 23 Μαΐου 1948, το διοικητικό συμβούλιο τού ΑΠΟΕΛ, με την ευκαιρία των πανελλήνιων αγώνων στίβου. Σ’ αυτό, μεταξύ άλλων, δινόταν η ευχή να «τερματισθεί η εθνοκτόνος ανταρσία». Οι παράγοντες του ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι ήταν προσκείμενοι στην Αριστερά και το κυπριακό κομμουνιστικό κόμμα (ΑΚΕΛ), θεώρησαν αυτή την φράση, άκρως προκλητική και λίγες μέρες αργότερα, αποχώρησαν από τον σύλλογο, ιδρύοντας στις 4 Ιουνίου 1948, ένα νέο σωματείο, τον Αθλητικό Σύλλογο Ομόνοια Λευκωσίας. Ένας τίτλος (Ομόνοια), μάλλον ειρωνικός, αν λάβει κανείς υπόψιν τα επακόλουθα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »