Πάρε-Δώσε

«Η αθάνατη ελληνική φυλή
…Κανένας σοφός η άσοφος δεν μπορεί μέχρι σήμερα να γράψει ούτε μια λέξη, αν δεν αναφερθεί στα έργα που άφησαν οι δημιουργοί αυτού του πολιτισμού, που λέγεται αρχαίος ελληνικός πολιτισμός… Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί «έξυπνοι», ανάμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή. Μα ότι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμία αξία. […] Τα παραμύθια του φιλελληνισμού, χάρη στον οποίο αποκτήσαμε δήθεν τη λευτεριά μας, εφευρέθηκαν μόνο και μόνο για να γίνει πιστευτό, ότι η πατρίδα μας λευτερώθηκε, όχι από τις ίδιες της τις δυνάμεις, μα από τους ξένους. Υπήρξαν βέβαια φιλέλληνες, που αγωνίστηκαν, πολέμησαν κι έχυσαν το αίμα τους για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Τιμή και δόξα σ’ αυτούς κι αιώνια ας είναι η ευγνωμοσύνη του έθνους. […] Μεθαύριο θα τραβήξουμε στις εκλογές. Το πρώτο ράπισμα πρέπει να δοθεί στο δημοψήφισμα, με την οριστική καταδίκη του φιλοβασιλισμού και την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας. Αλλά γιατί στρεφόμαστε με τόση μανία ενάντια στο βασιλιά; Γιατί αυτός πρώτα-πρώτα δεν είναι ούτε Έλληνας».
Άρης Βελουχιώτης (απ’ τον λόγο της Λαμίας).

Διανοείστε σήμερα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων ίσως, κάποιον κομμουνιστή να μιλά για ελληνική φυλή, πατρίδα, έθνος κ.λπ.; Όχι βέβαια. Όλα αυτά συνιστούν ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις. Όλοι οι λαοί και οι άνθρωποι είναι ίδιοι, ανεξαρτήτως, πολιτισμού, πατρίδος και χρώματος…

Όπα! Και χρώματος είπαμε;

Ναι, σωστά. Το χρώμα δεν έχει καμμία σημασία (και σοβαρολογούμε).

Για μια στιγμή όμως…

Αλήθεια, τί πίστευε άραγες το ΚΚΕ μόλις λίγες δεκαετίες πριν για τους έγχρωμους, που σήμερα σκίζει τα ρούχα του για λογαριασμό τους; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Κώστας Καραμανλής: Κότα λυράτη. Ο «σκληρός» που τον έλεγαν Βιτάμ. Ο εθνικός ανάξιος.

Αντώνης Σαμαράς: Άχρωμος, άοσμος, άγευστος. Μας τα ‘παν κι άλλοι. Next please…

Ντόρα Μπακογιάννη: Το υποκριτικό χαμόγελο της Κολινός. Προσπαθεί πάντως να το κάνει φυσικό. Σήμα της το αόρατο φτυάρι.

Ανδρέας Παπανδρέου: Του ωφείλουμε πολλά… Και τα πληρώνουμε σήμερα… Τοις μετρητοίς…

Γιώργος Παπανδρέου: Δεν υπάρχουν λόγια… Είμαστε ότι ψηφίζουμε…

Θεόδωρος Πάγκαλος: Θρασύδειλο πολιτικό παχύδερμο. Δεν θα έπρεπε να πλησιάζει την ελληνική Βουλή σε απόσταση, μικρότερη των 100 χιλιομέτρων. Στην Ελλάδα είμαστε όμως…

Κώστας Σημίτης: Θα σε θυμόμαστε πάντα με…«αγάπη»… Οι «καμμένοι» του Χρηματιστηρίου, τα παιδιά των Υμίων, ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν και οι λοιποί συγγενείς …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Στην πασαρέλα των υποψήφιων αιρετών των ημερών, φυσικά δεν έλειψε η στιβαρή παρουσία των κομμουνιστών που έκαναν κι αυτοί αισθητή την παρουσία τους με δηλώσεις, συνάξεις, “μενού” υποψηφίων και σωρούς από “έτοιμα” ψηφοδέλτια. Σε ένα από αυτά, που έφεραν με χαμόγελο και από το μαγαζί μου, ανάμεσα από τις ετικέτες με φωτογραφία και περιληπτική παρουσίαση των ηγετικών κι ένδοξων σταδιοδρομιών του καθενός, υπήρχε και η εξής:
Φωτογραφία: Άλουστο δεκαετίας μακρύ -φυσικά- μαλλί, παρομοίως αξυρισιά, και -φυσικά φυσικά- γύρω από τον λαιμό, παλαιστινιακό, τι άλλο; …
Κείμενο: “Τάδε Τάδε του Τάδε.
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο Τμήμα Υπολογιστών – Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων. Συμμετείχε στο ΚΙΝΗΜΑ του άρθρου 16 ως μαθητής και στην ΕΞΕΓΕΡΣΗ του Δεκέμβρη ως φοιτητής”. (Τα κεφαλαία δικά μου).

Πείτε κάποιος και σε μένα τώρα, γιατί μάλλον έμεινα πίσω. Από πότε καταγράφηκε η, κομματικώς υποκινημένη του Δεκεμβρίου του 2008, καταστροφή του απλού Έλληνα και το πλιάτσικο του ιδρώτα του, ως ΕΞΕΓΕΡΣΗ αξιομνημόνευτης συμμετοχής κάποιου, στην προσπάθειά του εκεί που πριν έσπαγε και έκλεβε, τώρα να ζητάει ψήφο; (H δική μου αποτίμηση στην αξιοθαύμαστη εξέγερσή τους ήταν 2.600 €. Μείον…).

Και όλα αυτά με πρόφαση έναν νεαρό, θύμα κι αυτός των ίδιων συμφερόντων της “εξέγερσης”, που έπρεπε και να τον αγιοποιήσουν χάρη της κατάστασης, εφόσον “βρέθηκε” να ηγείται μιας ορδής αναρχικών (βλέπε αναπαράσταση), 2 η ώρα σε μια νύχτα συμπλοκών με την αστυνομία, πολύ μακριά από την Κηφισιά του -και που; στα Εξάρχεια. Και για όποιον αλτρουιστή ξεκινήσει να του σηκώνεται η τρίχα, λόγω της φαινομενικά σκληρής μου γλώσσας, θα ‘ταν συνετό, πρώτα να μου πει ποιές ήταν οι θέσεις του και που ήταν η συμπόνια του για τις οικογένειες των αστυνομικών (11 για το 2009!), των πιλότων και όλων των ένστολων που τους μετέτρεψαν σε κόκκινο πανί στα μάτια όλων των πιτσιρικάδων για να ρίξουν αυτοί μια κυβέρνηση.

Η απώλεια ανθρώπων πονάει. Γεγονός.
Ο πόνος πουλάει. Γεγονός.
Οι εθνομηδενιστές πουλάνε μόνο ότι συμφέρει. Γεγονός.

Θεσσαλός

Αγαπητέ Πρόεδρε, αφορμή για τούτο το σημείωμα, πήρα από το πρόσφατο γεγονός της διάσωσης των Χιλιανών μεταλλωρύχων και την φράση του τελευταίου διασωθέντος που όταν ανεσύρθη και ευχαρίστησε τον Πρόεδρό του, είπε: «Είμαι περήφανος που είμαι Χιλιάνος».

Εδώ, το σαράκι της ζήλειας, με δάγκασε άσχημα και ξέρεις γιατί; Θα σου πω αμέσως:
Γιατί εγώ δεν μπορώ να πω αυτή την φράση ότι είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας. Δεν μπορώ να την πω, γιατί ο υιός της δυναστείας που έχω για πρωθυπουργό, διαδίδει στο εξωτερικό της χώρας, ότι κυβερνάει μια χώρα διεφθαρμένων, χωρίς να αναφέρει πότε άρχισε η διαφθορά. Φαίνεται ότι έχει ασθενή μνήμη. Εγώ όμως θυμάμαι και θυμάμαι πολύ καλά…

Η διαφθορά, η λοβιτούρα και το ψέμα άρχισαν όταν Εσύ και μερικοί άλλοι «δανείσατε» τον «αείμνηστο χαρισματικό» μπαμπά του πρωθυπουργού για να αποκτήσει την περίφημη «ροζ βίλα». Εσύ τουλάχιστον,θα πρέπει να θυμάσαι…
Έτσι, θεμελιώσατε την διαφθορά. Και ο υιός της χαρισματικής δυναστείας, θα πρέπει στο σπίτι του κρεμασμένου να μη μιλάει για σκοινί.

Δεν μπορώ να είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας, όταν Πρόεδρος ξένης χώρας -όχι καν ευρωπαϊκής αλλά κάποιας από τις λεγόμενες «μπανανίες»- δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ η χώρα του να γίνει Ελλάδα και ο δικός μου Πρόεδρος κάνει ότι δεν άκουσε.

Δεν μπορώ να είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας, όταν άλλος πρόεδρος, γειτονικής χώρας, έχει το θράσος να μας συμβουλεύει να αποφύγουμε τους εξοπλισμούς (γιατί έτσι τον συμφέρει) και ο δικός μου Πρόεδρος να μην τολμά να πει έστω μια λέξη.

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας, όταν τα γειτονάκια δίπλα μας μας δίνουν την μια καρπαζιά μετά την άλλη και συνεχώς μας φτύνουν και ο δικός μου πρόεδρος νομίζει ότι ψιχαλίζει.

Δεν είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας, όταν θυμάμαι Πρόεδρέ μου τα λόγια που σου είπε η πρώην πρόεδρος της βουλής, όταν σε προσφωνούσε κατά την ανάληψη των καθηκόντων σου, περί εθνικής κυριαρχίας και εθνικών συνόρων κ.λπ. και δεν την έπιασες από το πέτο και να της πεις «τι λες μωρή;».

Δεν μπορώ να αισθανθώ περήφανος που είμαι Έλληνας, όταν πέντε-έξι καλόπαιδα που μου έρχονται κάθε τόσο από τας Ευρώπας, μου καθορίζουν πότε θα φάω, τι θα φάω κι αν πρέπει να φάω και ο Πρόεδρος μου να με ταΐζει συμβουλές και νουθεσίες.

Αλήθεια, Πρόεδρέ μου, ξέρεις ποιός είναι ο ρόλος σου; Ποιά είναι η γνώμη σου για την τήρηση του συντάγματος; Είναι συνταγματικά σωστό να μου κλέβουν τον ιδρώτα μιας ζωής;

Αλήθεια,Πρόεδρέ μου, ποιές υπηρεσίες προσέφερες στην Πατρίδα που σε έκαναν άξιο να κατέχεις τα πρωτεία; Μηπως η λεγόμενη αντιστασιακή σου δράση,γιατί όλοι αντιστασιακοί γίναμε. Μήπως η άρση του εμπολέμου με τη γείτονα, ώστε να γίνει η αρχή της εισβολής των ορδών του Μπερίσα;

Μας ήρθατε λεφούσι, συνοδεύοντας τον «αείμνηστο χαρισματικό» και διαλύσατε τα πάντα, ακόμα και την συνείδησή μας…

Πρόεδρέ μου, δεν είσαι πρόεδρος όλων των Ελλήνων. Είσαι πρόεδρος 180 χαμινιών που σε ψήφισαν για λόγους σκοπιμότητας. Με άλλα λόγια δεν είσαι τίποτα. Αν αισθανόσουν Πρόεδρος όλων των Ελλήνων θα έπρεπε να τα έχεις βροντήξει προ πολλού, έστω και για μια αιτία, από αυτές που ανέφερα ότι δεν με κάνουν περήφανο.

Πρόεδρέ μου, έχεις μόνο μια ευκαιρία να αποδείξεις την εντιμότητά σου και να αποσυρθείς με πλυμένα τα χέρια. Σε παρακαλώ, πήγαινε εκεί από όπου μας ήρθες, να το διαλύσουμε, μήπως και ξαναρχίσουμε χωρίς εσάς.

Πρόεδρέ μου, καταλαβαίνεις πού μας έχετε φτάσει; Εγώ τουλάχιστον σας βλέπω και έτσι σας αποκαλώ, σαν την ΚΑΤΑΡΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ. Δεν αφήσατε τίποτα όρθιο.

Πρόεδρέ μου, έχω πολλά να σου πω, αλλά έχω αρκετά προχωρημένη ηλικία και το πληκτρολόγιο με κουράζει…

Θα τελειώσω με μια ερώτηση που ίσως μας ευθυμήσει λιγάκι: Πρόεδρέ μου τι προβλέπει το σημερινό μενού του δείπνου σου; Συναγρίδα; Αστακό; Φουά γκρά ή μπον φιλέ;
Γιατί το δικό μου, προβλέπει φασολάδα χωρίς ντομάτα. Βλέπεις η τιμή της αγγίζει τα 2 ευρώ το κιλό.
Καλή σου όρεξη Πρόεδρέ μου και περαστικά μου…

Άλλος Γιάννης