Πάρε-Δώσε

Καταστατικό του κόμματος, άρθρο 4, παράγραφος 9:

Το ΠΑΣΟΚ μέσα στο πλαίσιο ενός νέου διεθνισμού αγωνίζεται για μια ειρηνική διεθνή κοινωνία και για τη διαμόρφωση δομών δημοκρατικής και δίκαιης παγκόσμιας διακυβέρνησης. Προωθεί την ιδέα της πολιτικής και κοινωνικής συνεργασίας για το δημοκρατικό έλεγχο της παγκοσμιοποίησης.

Εγώ νομίζω, ότι μια χαρά τα πάνε…

Το επί Τουρκίας αρματωλίκι, έτεκε γνήσιον τέκνον το βουλευτικόν αξίωμα. Οι μόνοι αληθώς ελεύθεροι και μακάριοι πολίται της Ελλάδος, είναι οι βουλευταί.

Είναι αυτό τούτο δικτάτορες· έχουσι το δεσμείν και λύειν και πρώτος αυτών υπήκοος είναι ο βασιλεύς Γεώργιος. Η κυβέρνησις δεν περιποιείται μόνον και θωπεύει αυτούς, αλλά είναι η ευτελής θεράπαινα πάσης αυτών αθεμίτου βουλής και πράξεως. Εάν φανή δυστροπούσα, ανατρέπουσι τους λέβητας και τότε η μετ’ αυτήν καθίσταται χειροηθεστέρα.

Πόσοι ψηφίζουσι κατά συνείδησιν; Πέντε ή δέκα· οι δε λοιποί; Κατά τας δωρεάς, ας προέχει η εξουσία, ή κατά τας ελπίδας, ας η αντιπολίτευσις. Εις ουδέν χρηματιστήριον της Ευρώπης πιστεύωμεν να γίνονται τόσαι δοσοληψίαι, όσαι εν τω αχυρώνι εκείνω όστις εν Αθήναις καλείται Βουλευτήριον. Πρέπει να χορτάσωσι πάντες· οι συγγενείς πάντες, ει δυνατόν, οι ψηφοφόροι εκάστου βουλευτού. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Χωρίς σχόλια…

Πηγή: istorikathemata.com

«Η αντιπροσώπευση είναι πολιτική αυτοαποξένωση του πολιτικού σώματος. Είναι “πάρε αγά μου το σχοινί να με κρεμάσεις”. Η μόνη δυνατή μορφή δημοκρατίας είναι η άμεση δημοκρατία, όπου οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους και όχι μέσω αμετακλήτων εκπροσώπων. Τώρα φυσικά από πολύ καιρό υπάρχει το επιχείρημα και η συζήτηση την οποία θα ήταν ανέντιμο να αφήσουμε κατά μέρος. Άμεση δημοκρατία υπήρξε, το ξέρουμε. Υπήρξε στην Αθήνα και σε μερικές άλλες ελληνικές πόλεις, όχι σε όλες. Δεν υπήρξε ποτέ στην Ρώμη. Αν ποτέ ακούσετε κανέναν καθηγητή πανεπιστημίου να σας μιλάει για ρωμαϊκή δημοκρατία, βγείτε έξω, αγοράστε ντομάτες και ρίξτε του. Η Ρώμη ήτανε ολιγαρχία από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν ακούσετε κανέναν μαρξιστή να σας πει ότι η αθηναϊκή δημοκρατία στηριζόταν στη σκλαβιά, αγοράστε πορτοκάλια σάπια και ρίξτε του, διότι σκλαβιά υπήρχε παντού στον αρχαίο κόσμο, αλλά δεν υπήρχε δημοκρατία…».
Κορνήλιος Καστοριάδης

[Απομαγνητοφωνημένο κείμενο ομιλίας του Κορνήλιου Καστοριάδη, το 1989, στον Βόλο, με θέμα «Τα προβλήματα δημοκρατίας σήμερα»]

Θα ήθελα να σας μιλήσω για τα σημερινά προβλήματα της δημοκρατίας, λέω σημερινά προβλήματα της δημοκρατίας και όχι προβλήματα της σημερινής δημοκρατίας γιατί δημοκρατία σήμερα πραγματικά δεν υπάρχει πουθενά -υπάρχουν το πολύ φιλελεύθερες ολιγαρχίες σε ορισμένες χώρες, σχετικά προνομιούχες, προνομιούχες από πολλές απόψεις. Πρέπει να είμαστε τώρα πάνω από πέντε δισεκατομμύρια άνθρωποι πάνω στη γη, είναι ζήτημα αν υπάρχουν 500 ή 600 το πολύ 700 εκατομμύρια ανθρώπων που ζουν σε χώρες όπου η πείνα δεν είναι καθημερινό πρόβλημα, όπου η καταδίωξη, η φυλάκιση,η ανελευθερία δεν είναι η καθημερινή πραγματικότητα. Αλλά και σε αυτές τις οικονομικά αναπτυγμένες και πολιτικά ας πούμε φιλελεύθερες χώρες η κατάσταση ενώ φαίνεται περίπου βιώσιμη είναι στην πραγματικότητα απελπιστική. Είναι απελπιστική γιατί ο καθένας δυστυχώς δεν κοιτάει πιο μακριά από την μύτη του, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ανθρωπότητα είναι τεράστια, είναι πρώτα-πρώτα το πρόβλημα που ανάφερα προηγουμένως ότι τα 6/7 εάν όχι τα 7/8 του κόσμου ζούνε σε ένα καθεστώς φτώχειας και τεράστιας καταπίεσης. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Μερικά «δάκρυα», ως ελάχιστος φόρος τιμής για τον «πολυαγαπημένο» ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ιλ… Προϊόντα πλύσης εγκεφάλου, ή φόβου για την ζωή τους; Οι ίδιοι οι Βορειοκορεάτες το γνωρίζουν καλύτερα…

Σόι πάει ο Κομμουνισμός…

Με πόσα εκατομμύρια δολοφονίες γίνεται κάποιος καλός κομμουνιστής; Ξέρουμε ότι για να γίνει κανείς «πατερούλης» του νέου οράματος της ανθρωπότητας, απαιτούνται περί τα 20 εκατομμύρια χαμένες ψυχές. Τόσες χρειάστηκε ο Ιωσήφ Στάλιν για να εγκαθιδρύσει τη σοβιετική δικτατορία, αλλά και για να αποκατασταθεί από το ΚΚΕ. «Εγιναν ακρότητες; Εγώ σου λέω ότι μπορεί και να έγιναν. Αυτό θα μας μείνει από εκείνη την περίοδο;», αναρωτήθηκε η γενική γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, όταν το 2008 δέχθηκε κριτική για την αποκατάσταση του αιμοσταγούς δικτάτορα.

Αλλά και με δύο εκατομμύρια νεκρούς από λιμό μπορεί κάποιος να έχει έναν καλό λόγο από το ΚΚΕ και τη γνήσια θλίψη του κόμματος μόλις αποδημήσει. Ετσι, μόλις πέθανε ο δικτάτωρ της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ιλ (ο οποίος ήταν γιος του προηγούμενου δικτάτορα Κιμ Ιλ Σουνγκ και τον οποίο θα διαδεχθεί ο εγγονός Κιμ Γιονγκ Ουν), το ΚΚΕ έσπευσε να συλλυπηθεί: «Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην Κ.Ε. του Κόμματος Εργατών Κορέας, στην ηγεσία της Λ.Δ. Κορέας και στον λαό της για τον θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, γενικού γραμματέα του Κόμματος Εργατών Κορέας. Ο λαός της Λ.Δ. Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στον δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει ενάντια στις κάθε λογής ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εσωτερικό της χώρας. Η υπεράσπιση του δικαιώματος αυτού έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, που καιροφυλακτούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, εντείνουν την επιθετικότητα και πληθαίνουν τους τυχοδιωκτισμούς τους κατά της Λ.Δ. Κορέας. Το ΚΚΕ αντιτάσσεται στα σχέδια αυτά. Στέκεται αλληλέγγυο με τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα του Κόμματος Εργατών Κορέας και του κορεατικού λαού».

Να συμφωνήσουμε λοιπόν με το ΚΚΕ, ότι «ο λαός της Λ.Δ. Κορέας έχει δικαίωμα να προχωρήσει στον δρόμο ανάπτυξης που έχει επιλέξει». Αρκεί να μπορέσει να το επιλέξει. Διότι εκλογές και σ’ αυτή τη «Λαϊκή» «Δημοκρατία» δεν γίνονται. Εκεί αναπτύχθηκε η κληρονομική δικτατορία. Μεταξύ μιας μόνο οικογένειας γίνονται οι δουλειές. Πεθαίνει ο πατέρας, αναλαμβάνει ο γιος. Πεθαίνει ο γιος, αναλαμβάνει ο αδελφός μέχρι να ωριμάσει για να αναλάβει ο εγγονός. Σόι πάει ο Kομμουνισμός και το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε καν πόσο μεγάλο είναι το συγγενολόι των Κιμ. Το κυριότερο είναι ότι δεν το ξέρουν ούτε οι δυστυχείς Βορειοκορεάτες, οι οποίοι το μόνο δικαίωμα που έχουν είναι να πεθαίνουν (κυριολεκτικά, όμως) της πείνας.

Πάσχος Μανδραβέλης