Σημείο G (G-Spot) – Που βρίσκεται και πως θα το ανακαλύψετε (video)
23/03/2010 | 
Σχολιασμός
Ήταν το έτος 1950, όταν ο Γερμανός γιατρός (μαιευτήρας-γυναικολόγος) Ερνστ Γκρέφενμπεργκ (Ernst Gräfenberg), δημοσίευσε την μελέτη του «Ο ρόλος της ουρήθρας στον γυναικείο οργασμό». Ο Γκρέφενμπεργκ, σ’ αυτήν την μελέτη, ανέφερε την ύπαρξη μιας ερωτογενούς περιοχής κοντά στην ουρήθρα, στο εμπρόσθιο κολπικό τοίχωμα, 5-7 εκατοστά περίπου από την είσοδο του κόλπου, και περιέγραφε την έκχυση υγρών, που προκαλούσε ο ερωτικός ερεθισμός του σημείου αυτού. Το «Σημείο G» είναι ένα πλέγμα σαν «σφουγγαράκι» από απολήξεις νεύρων, αδένων και αιμοφόρων αγγείων, που όταν ερεθιστεί έχει το μέγεθος ενός μικρού φασολιού. Το σημείο αυτό, που το 1981, ονομάστηκε από τους σεξολόγους Τζον Πέρι και Μπέβερλι Γουίπλ, προς τιμήν του Γκρέφενμπεργκ, «Σημείο G» («Gräfenberg spot» ή «G-Spot», από το αρχικό γράμμα του επωνύμου του), έμελλε να προκαλέσει διάσταση απόψεων στην επιστημονική κοινότητα. Πολλοί συμφώνησαν με την μελέτη του Γκρέφενμπεργκ, ενώ άλλοι έκαναν λόγο για γυναικολογικό…ούφο.
Οι περισσότερες απόψεις συγκλίνουν στην άποψη πως το περιβόητο «Σημείο G», δεν είναι μύθος, αν και δεν είναι βέβαιο πως το διαθέτουν όλες οι γυναίκες, παρ’ ότι υπάρχουν μελέτες που υποστηρίζουν ότι το «Σημείο G» είναι οι ρίζες των νεύρων της κλειτορίδας. Σύμφωνα με ιταλική έρευνα (Εμμανουέλε Τζανίνι, Πανεπιστήμιο της Ακουίλα), ο κολπικός οργασμός (που είναι πιο έντονος από τον κλειτοριδικό) οφείλεται ακριβώς στην ύπαρξη του «Σημείου G». Σύμφωνα με άλλες απόψεις, το «Σημείο G», το έχουν όλες οι γυναίκες, αλλά δεν αντιδρά σε όλες με τον ίδιο τρόπο ή ένταση. Από την άλλη, η κάθε γυναίκα αντιδρά διαφορετικά στον ερεθισμό του σημείου αυτού. Άλλες υποστηρίζουν ότι η καλύτερη στάση για την διέγερση του «Σημείου G», είναι να βρίσκεται η γυναίκα από πάνω, ενώ άλλες ότι η διείσδυση από πίσω (στα τέσσερα), είναι ο καλύτερος τρόπος για την «αφύπνιση» του «Σημείου G». Όταν ερεθίζεται το «Σημείο G», δημιουργεί στην γυναίκα το αίσθημα της ανάγκης για ούρηση, λόγο του ότι, όταν διεγείρεται, πιέζει την ουροδόχο κύστη.
Στο ακόλουθο βίντεο, αναλύεται η περιοχή όπου εντοπίζεται το «Σημείο G», καθώς και ο τρόπος που μια γυναίκα μπορεί να το ανακαλύψει (αν δεν το έχει ανακαλύψει ήδη).
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ! Το βίντεο είναι ακατάλληλο για ανήλικους!
Πορδή (ή πόρδος, ή κλανιά, ή κλάσιμο, ή «αέρια»): Μια παρεξηγημένη σωματική ανάγκη. Αναφέρεται περιπαικτικά και σαν «το ρέψιμο του κώλου» (αντίστροφος ορισμός: Μια πορδή που έχασε το δρόμο της), ή «το γέλιο της κωλοτρυπίδας», ενώ κατά μία…φιλοσοφική προσέγγιση του θέματος, ως πορδή ορίζεται «η επίπονος και η επίμονος προσπάθεια του κώλου να…μιλήσει».
Η λοβοτομή είναι ιατρική μέθοδος (χειρουργική επέμβαση) που χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα σε πολλές χώρες, κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Σύμφωνα μ’ αυτήν, οι μπροστινοί (μετωπιαίοι) λοβοί αποκόπτονται με χειρουργική επέμβαση από το υπόλοιπο τμήμα του εγκεφάλου, προκειμένου να αντιμετωπιστούν διανοητικές διαταραχές και ψυχικές παθήσεις. Οι ασθενείς παραμένουν σε ικανοποιητικό βαθμό ενεργοί, αλλά χάνουν το μεγαλύτερο μέρος της συναισθηματικής τους ζωής.
Για τον άντρα, σημαίνει την ολοκληρωτική κατάκτηση του γυναικείου κορμιού και ταυτόχρονα -λανθασμένα- απόδειξη της αγάπης της συντρόφου του. Για την γυναίκα, συνήθως, το ολοκληρωτικό δώσιμο. Στην Ελλάδα αποκαλείται και «οθωμανικό». Στο εξωτερικό γνωστό ως «ελληνικό». Ο λόγος για το πρωκτικό σεξ. Η παράδοση θέλει τους περισσότερους άντρες να το ζητούν και τις περισσότερες γυναίκες να το αρνούνται. Όλοι κάτι ψιθυρίζουν γι’ αυτό, λίγοι όμως το κάνουν κι ακόμη λιγότεροι το απολαμβάνουν. Και όμως για πολλά άτομα ο πρωκτικός έρωτας αποτελεί τον απαγορευμένο καρπό του σεξ που θέλουν οπωσδήποτε να δοκιμάσουν αλλά δεν τολμούν. Η πρωκτική συνουσία -το πέος στον πρωκτό- αν και θεωρείται ομοφυλοφιλική πράξη, υιοθετείται κάποιες φορές και από τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια.
Η αχρωματοψία (ή δαλτονισμός) είναι πάθηση των ματιών (συνήθως κληρονομική), κατά την οποία τα άτομα που πάσχουν απ’ αυτή, αδυνατούν να διακρίνουν μερικά χρώματα (συνήθως το κόκκινο, το πράσινο, το μπλε και το κίτρινο) και οφείλεται σε κακή αντίδραση κάποιων συγκεκριμένων κυττάρων του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού. Η αχρωματοψία προσβάλλει συνήθως τους άντρες και η συνηθέστερη αδυναμία συναντάται στα χρώματα κόκκινο και πράσινο. Όταν η αχρωματοψία περιορίζεται στα προαναφερθέντα χρώματα, τότε έχουμε δυσχρωματοψία, ενώ στην σπάνια περίπτωση αδυναμίας διάκρισης οποιουδήποτε χρώματος, έχουμε πλήρη αχρωματοψία και τα άτομα που πάσχουν απ’ αυτή, βλέπουν τα πάντα σε αποχρώσεις του γκρίζου. Τα άτομα που πάσχουν από πλήρη αχρωματοψία, συνήθως έχουν κι άλλα οφθαλμολογικά προβλήματα. Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δεν υπάρχει θεραπεία για την αχρωματοψία. Εν τούτοις, στην περίπτωση των παιδιών, η έγκαιρη διάγνωσή της, είναι πολύ χρήσιμη, ως προς την αντιμετώπιση των όποιων μαθησιακών δυσκολιών που θα προκύψουν.
