Πηγαίνει μια Τσιγγάνα σ’ ένα κεντρικό και γνωστό φαρμακείο κι αφού περιμένει στην ουρά για να εξυπηρετηθεί από τον φαρμακοποιό, φτάνει κάποια στιγμή και η δική της σειρά.
Ο φαρμακοποιός, κάπως επιφυλακτικός, αλλά ευγενικός και με ένα ελαφρύ χαμόγελο, την ρωτά: – Γεια σας. Τί θα θέλατε;
Η Τσιγγάνα μπαίνει κατευθείαν στο «ψητό»: – Θέλω φάρμακο για τις μουνόψειρες.
Ο φαρμακοποιός, νιώθει αρχικά μια αμηχανία που στην συνέχεια συνοδεύεται από ένα αίσθημα ντροπής για την αθυροστομία της ιδιαίτερης πελάτισσάς του, που τον κάνει να αισθάνεται άβολα μπροστά στους υπόλοιπους πελάτες, οι οποίοι στο άκουσμα της παραγγελίας της Τσιγγάνας αρχίζουν να κρυφογελούν και να σχολιάζουν μεταξύ τους. Αφού περνούν λίγα δευτερόλεπτα, ο φαρμακοποιός ανακτά την αυτοκυριαρχία του και την ψυχραιμία του και με έντονο και αυστηρό ύφος απευθύνεται στην Τσιγγάνα, λέγοντάς της: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Σίγουρα έχετε ακούσει, ότι οι άνθρωποι που ζουν σε κάθε πόλη δεν ονομάζονται μόνο από την πόλη (π.χ. Θεσσαλονίκη: Θεσσαλονικιός), αλλά έχουν και κάποιες ειδικές ονομασίες ανά πόλη, οι οποίες έχουν βγει για διαφορετικό λόγο σε κάθε μία. Πολλές απ’ αυτές έχουν διαδοθεί και γίνει πιο γνωστές ανά το Πανελλήνιο, απ’ όσους διετέλεσαν την στρατιωτική τους θητεία σ’ αυτές. Αρκετές απ’ αυτές πάντως, έχουν περιορισμένη χρήση, ή εκλείπουν σταδιακά, καθώς αποτελούν απομεινάρια παλαιότερων εποχών.
Τα τοπωνυμικά αυτά παρατσούκλια, άλλα αποτυπώνουν χαρακτηριστικά τοπικά γνωρίσματα και συνήθειες και άλλα αποτελούν ένα μείγμα ψηγμάτων αλήθειας και θρύλων.
Ας δούμε λοιπόν μερικά απ’ αυτά:
Θεσσαλονίκη: «Καρντάσια» και «Παυλοκαταραμένοι»
«Καρντάσι» είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Μεταξύ των προσφύγων -κυρίως των τουρκόφωνων- που κατέκλυσαν την Μακεδονία και την Θράκη, «καρντάσια» κατέληξαν να εννοούνται και να αλληλοαποκαλούνται, αυτοί που είχαν κοινή εθνική καταγωγή ή τοπική προέλευση, σε αντιδιαστολή με τους γηγενείς, που οι πρόσφυγες αποκαλούσαν «μπαγιάτηδες». Οι Θεσσαλονικείς είναι γνωστοί επίσης και ως «Παυλοκαταραμένοι». Μια λαϊκή παράδοση λέει πως, όταν ο απόστολος Παύλος ξεκίνησε να περιοδεύει στη Μακεδονία, για την ίδρυση των πρώτων χριστιανικών εκκλησιών, οι εθνικοί τον κυνήγησαν με τις πέτρες. Ο ο Παύλος έχασε την ψυχραιμία του κι έδωσε κατάρα να μην σηκωθούν ποτέ οι πέτρες από τους δρόμους της πόλης. Κι από τότε η παράδοση ονόμασε τους Θεσσαλονικείς, «Παυλοκαταραμένους» … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »