Πάρε-Δώσε

Ένας Έλληνας πεθαίνει και φτάνει στον χώρο υποδοχής της Κολάσεως. Εκεί, ο υπάλληλος του ανακοινώνει ότι, επειδή είναι υπήκοος χώρας μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να διαλέξει μία από τις Κολάσεις των χωρών μελών.

Το σκέφτεται λίγο ο Έλληνας και αποφασίζει να πάει στη γερμανική Κόλαση. Οργανωμένη χώρα σου λέει, τόσα χρόνια στην Ελλάδα τί κατάλαβα; Μου βγάλανε το λάδι. Τουλάχιστον, ας πάρω μυρωδιά του τί σημαίνει Ευρώπη, έστω και στην Κόλαση.

Φτάνει λοιπόν μπροστά στην πύλη της γερμανικής Κολάσεως. Μαύρο μάρμαρο, καλογυαλισμένο, σιδερένια πύλη και ψηλά γράφει με μεγάλα γράμματα ΚΟΛΑΣΗ στα γερμανικά. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας άψογα ντυμένος υπάλληλος και τον ρωτά τι θέλει.
– Να δω, του απαντά εκείνος, πώς είναι.
– Ούτε να το σκέφτεστε, του απαντά ο υπάλληλος. Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουνε σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά! Φρίκη! Φρίκη!

Όπου φύγει φύγει ο Έλληνας… Δοκιμάζει τις υπόλοιπες κολάσεις, τα ίδια. Παντού έπαιρνε την ίδια απάντηση: «Όλη την ημέρα μας δέρνουνε με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουνε σε κάτι τεράστια βαρέλια γεμάτα σκατά!». Έτσι, απογοητευμένος, καταφεύγει στην έσχατη λύση, την ελληνική Κόλαση!

Φτάνει λοιπόν έξω από την πύλη. Μία πύλη εγκαταλειμμένη, βρώμικη όπου στο ψηλότερο σημείο της υπάρχει με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα η λέξη ΚΟΛΑΣΗ. Το Κ και το Λ φυσικά δεν ανάβουν. Έτσι η επιγραφή γράφει: -Ο-ΑΣΗ.

– Ελληνική ανοργανωσιά… μουρμουρίζει…

Όσο πλησιάζει, ακούει κάτι περίεργους θορύβους… Μοιάζουν με μουσική. Πλησιάζει περισσότερο. Η μουσική πλέον ακούγεται ολοκάθαρα. Μπουζούκια, μπαγλαμάδες κ.λπ. Χτυπάει… Του ανοίγει ένας τύπος κρατώντας μία μπουκάλα στο χέρι, εντελώς «φέσι» και τον ρωτά τι θέλει.
– Ήρθα να δω πώς είναι, του λέει και βάζει το κεφάλι του μέσα…
Τραπέζια, κάπνα, κάτι γκόμενες χορεύουν πάνω στα τραπέζια, τσιφτετέλια, νταούλια… Γενικώς, μπάχαλο. Τρελαίνεται ο τύπος…
– Τί γίνεται εδώ; ρωτά.
– Άσε φίλε, χάλια… του λέει ο μεθυσμένος. Η κατάσταση είναι δραματική εδώ πέρα. Μας δέρνουν όλη μέρα με κάτι τεράστια μαστίγια και το βράδυ μας βάζουν σε κάτι τεράστια βαρέλια με σκατά.
– Πλάκα μου κάνεις; ρωτά ο πεθαμένος. Εδώ πίνετε και γλεντάτε…
– Εεε, εντάξει τώρα… Ξέρεις πώς είναι εδώ στην Ελλάδα… Πότε δεν έχουμε βαρέλια… Πότε ξεμένουμε από σκατά… Πότε χαλάνε τα μαστίγια…

«Ελπίζω να μπορείς να με βοηθήσεις! Τις προάλλες, έφυγα για τη δουλειά μου αφήνοντας τον σύζυγό μου στο σπίτι να βλέπει τηλεόραση όπως συνήθως. Δεν είχα απομακρυνθεί πάνω από 500 μέτρα όταν το αυτοκίνητο άρχισε να κάνει διακοπές και έσβησε. Το πάρκαρα στην άκρη και πήγα με τα πόδια πίσω στο σπίτι για να ζητήσω βοήθεια από τον σύζυγό μου.
Όταν μπήκα στο σπίτι δεν πίστευα στα μάτια μου! Τον βρήκα στην κρεβατοκάμαρά μας με την κόρη των γειτόνων μας. Εγώ είμαι 52, ο σύζυγός μου 54 και η κόρη των γειτόνων μας 22. Είμαστε χρόνια παντρεμένοι. Όταν άρχισα να τον ρωτάω, μου αποκάλυψε ότι έχει σχέση μαζί της τους τελευταίους 6 μήνες. Του είπα να διακόψει αλλιώς θα έφευγα. Είναι άνεργος τους τελευταίους 6 μήνες και νιώθει άχρηστος και θλιμμένος. Τον αγαπώ πάρα πολύ, αλλά από τη μέρα που του έθεσα το τελεσίγραφο γίνεται όλο και πιο απόμακρος. Δε θέλει να πάει σε σύμβουλο γάμου και φοβάμαι ότι δεν αντέχω άλλο αυτή τη κατάσταση. Μπορείς να με βοηθήσεις;

Μαρία»

Απάντηση:
«Αγαπητή Μαρία,

Γιώργος»

Ένας σκηνοθέτης θέλει να κάνει μια ταινία με τίτλο «Ο τεμπέλης».
Ψάχνει λοιπόν για έναν πρωταγωνιστή, που θα είναι πειστικός και θα «γράφει» στον φακό. Μεταξύ άλλων, ρωτάει και κάποιον έμπειρο συνάδελφό του σκηνοθέτη, ο οποίος του λέει:
– Θα πας στο Μεξικό στην πόλη Τσιουάουα και θα ψάξεις να βρεις το σαλούν «Πεπίτα». Εκεί συχνάζει κάποιος που είναι ο ορισμός του τεμπέλη. Τον λένε Χουανίτο Γκονζάλες. Δεν θα δυσκολευτείς να τον αναγνωρίσεις. Κάθεται όλη μέρα στο πάτωμα, σε μια γωνιά.

Πάει λοιπόν εκεί ο σκηνοθέτης, βρίσκει το σαλούν και μπαίνοντας μέσα, πράγματι βλέπει έναν τύπο με κατεβασμένο σομπρέρο (το χαρακτηριστικό πλατύγυρο μεξικάνικο καπέλο) να κάθεται ακίνητος σε μια γωνιά. Τον πλησιάζει και του λέει:
– Συγγνώμη, είστε ο κύριος Χουανίτο Γκονζάλες;

Ο Μεξικανός, δίχως να σηκώσει καν το βλέμμα του, γνέφει καταφατικά, ελαφρά με το κεφάλι του.

Και συνεχίζει ο σκηνοθέτης:
– Ξέρετε, ψάχνω για έναν πρωταγωνιστή, που θα παίξει τον ρόλο ενός τεμπέλη στην καινούργια μου ταινία. Μου μίλησαν με τα καλύτερα λόγια για σας.
– Και τι θα κάνω ακριβώς στην ταινία;
– Έναν τεμπέλη που όλη την ώρα θα κάθεται με σκυμμένο κεφάλι. Έπειτα θα σηκώσει αργά αργά το κεφάλι, θα κοιτάξει δεξιά, μετά αριστερά και στο τέλος θα το ξανακατεβάσει.

Ο Μεξικανός, αφού το σκέπτεται για λίγο, απαντά:
– Όχι. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να παίξω τον ρόλο αυτό.
– Γιατί;…
– Εσύ φιλαράκο δε ζητάς ηθοποιό, ζητάς κασκαντέρ!

Ο Μητσοτάκης με τον Παπανδρέου ήταν μαζί σε ένα δείπνο στο μέγαρο Μαξίμου. Ήταν πολύ επίσημο δείπνο κι έτρωγαν στην κυριολεξία με χρυσά κουτάλια!
Κάποια στιγμή λοιπόν, ο Παπανδρέου βλέπει έκπληκτος τον Μητσοτάκη να αρπάζει…μερικά χρυσά κουτάλια και μαχαιροπίρουνα και να τα βάζει στην τσέπη του.
«Τον αλήτη! Κλέβει τα πιρούνια!», σκέφτηκε. Μετά από λίγο όμως το…καλοσκέφτηκε… «Για κάτσε… Πιο έξυπνος είναι ο γκαντέμης; θα πάρω κι εγώ μερικά».

Πάει να τα πάρει από το πιάτο του αλλά έτρεμαν τα χέρια του (ήταν στα τελευταία του) κι έτσι χτυπούσαν τα μαχαιροπίρουνα και τα κουτάλια πάνω στο πιάτο με αποτέλεσμα το γκαρσόνι να τρέχει να τον εξυπηρετήσει, χωρίς έτσι να μπορεί να τα κλέψει μπροστά του. Αυτό γινόταν συνεχώς. Κάποια στιγμή το γκαρσόνι πήγε κοντά του για πολλοστή φορά ρωτώντας τον μήπως ήθελε κάτι.

Τότε ο Ανδρέας του λέει εκνευρισμένος:
– Να σου κάνω ένα μαγικό;
– Βέβαια, ότι θέλετε, του απαντά γεμάτος προθυμία.
– Τα βλέπεις αυτά τα κουτάλια και τα μαχαιροπίρουνα;
– Ναι, τα βλέπω.
– Πάρε τα και βάλε τα στην τσέπη μου…
– Μάλιστα,… απαντάει έκπληκτος το γκαρσόνι και χωρίς δεύτερη κουβέντα τα βάζει στην τσέπη του Παπανδρέου.
– Ωραία, του λέει μετά ο Ανδρέας. Βγάλε τα τώρα από την τσέπη του Μητσοτάκη!

Όσοι έχετε ακούσει για τους Αφρικανούς Έλληνες, την «μαύρη Αθηνά» και τον «μαύρο Σωκράτη», ή έστω για τον «μαύρο πρωτο-Ευρωπαίο», τότε μάλλον δε θα δυσκολευτείτε να κατανοήσετε το περιεχόμενο και το νόημα του βίντεο που ακολουθεί (αν και υπάρχει διευκρίνιση στο τέλος). Οι υπόλοιποι, καλύτερα να ρίξετε μια ματιά προηγουμένως στους συνδέσμους που δίνονται, έτσι ώστε να είστε υποψιασμένοι και ενήμεροι γι’ αυτό που θα δείτε.

Χωρίς άλλο σχόλιο, καλή θέαση και…Ούγκα Μούγκα Τούγκα!