Πάρε-Δώσε

Oι πολιτικοί, ασχέτως κόμματος, δε θεωρούν τον εαυτό τους ένα κομμάτι της Ελλάδας, γιατί θεωρούν την Ελλάδα ένα κομμάτι του εαυτού τους!

Ανακοινώθηκε ότι οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες θα διακόψουν την οχτάωρη στάση τους για τρίωρη προειδοποιητική εργασία!

Έτσι και συνεχίσει για κανένα χρόνο ακόμα τη βιόλα της λιτότητας και της άγριας φορολόγησης ο ΓΑΠ, βλέπω να ληστεύουμε τους Αλβανούς.

Τα φτηνά χέρια δίνουν ακριβό ξύλο!

Γιωργάκης Παπανδρέου… Ανοιχτό μυαλό, σαν κονσέρβα! Δέκα χρονών είπε μπαμπά και φωταγωγήθηκε το Καστρί!

Ποιος υπαρκτός Σοσιαλισμός; Η Ελλάδα έχει την παγκόσμια πρωτοτυπία. Είναι η μοναδική χώρα στην οποία εφαρμόζεται ο ανύπαρκτος Σοσιαλισμός…

H γυναίκα μου νομίζει πως μισό κιλό φέτα ζυγίζει τριακόσια γραμμάρια!

Η μόνη φορά που πάμε μπροστά στην Ελλάδα είναι όταν βάζουμε τα ρολόγια μας μια ώρα μπροστά!

Aυτή η κυβέρνηση έχει ένα πρόβλημα για κάθε λύση.

Πρέπει να το παραδεχτούμε ο Παπανδρέου κάνει ότι μπορεί… Kι αυτό ρε παιδιά, είναι που με ανησυχεί …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Στις μεγάλες ευρωπαϊκές γλώσσες, η λέξη «κουλτούρα» έχει μια σημασία αφού είναι συνυφασμένη με τον πολιτισμό χωρίς να ταυτίζεται μαζί του. Στα ελληνικά δεν σημαίνει τίποτε συγκεκριμένο. Η λέξη «κουλτουριάρης», επειδή παράγεται από μια λέξη που δεν έχει ακριβή σημασία στα ελληνικά, δεν άργησε να ταυτιστεί με κάτι σαν κοινωνικό σαρδαναπαλισμό, τον οποίον προθύμως απέδιδε σε όποια μορφή σκέψης, μια κοινωνία η οποία είχε αποφασίσει πως δεν χρειάζεται ούτε τη σκέψη ούτε την παιδεία για να ζήσει. Στη δεκαετία του ογδόντα η χρήση της διευρύνθηκε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ξεκαθαρίστηκε και η σημασία της. Απλώς τα πράγματα μπερδεύτηκαν ακόμη πιο πολύ. Ήταν κάτι που βόλευε αυτούς που τη χρησιμοποιούσαν, διότι δεν ήταν υποχρεωμένοι να πουν τι ακριβώς εννοούν. Βόλευε για τους ίδιους ακριβώς λόγους και αυτούς που τη διακονούσαν. Και όπως το «πνεύμα», τα «γράμματα» ή η «καλλιέργεια» ήταν στοιχεία μάλλον άχρηστα σε μια κοινωνία η οποία βάδιζε ακάθεκτη για την πρόοδο και το πρόβλημά της ήταν η απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων, υποκαταστάθηκαν με τη μεγαλύτερη ευκολία από τη λέξη «κουλτούρα». Στην ίδια εποχή παρατηρείται και η φθίνουσα χρήση της λέξης «καλλιεργημένος». Σε παλαιότερους καιρούς η ιδιότητα του «καλλιεργημένου» έδινε το στίγμα κάποιας κοινωνικής αξίας. Δήλωνε πως είχες να κάνεις με έναν άνθρωπο ευυπόληπτο, αξιοπρεπή και κατά τεκμήριο έντιμο -εξ ου και η αντιδιαστολή «αν και καλλιεργημένος άνθρωπος αποδείχτηκε κλέφτης». Στην Ελλάδα του πάθους η καλλιέργεια ήταν μια περιττή τροχοπέδη. Στην καταθλιπτική Ελλάδα του γενικευμένου τσαμπουκά η καλλιέργεια είναι κοινωνική αναπηρία. Κάποτε λοιπόν η λέξη «κουλτουριάρης» κέρδιζε έδαφος και η λέξη «καλλιεργημένος» έχανε μαζί με άλλες συναφείς, όπως η λέξη «διανοούμενος».

Ο κουλτουριάρης αποτελεί νοσηρό τύπο. Είναι ο άνθρωπος που ‘χει προσβληθεί απ’ το γόητρο του μορφωμένου, του καλλιεργημένου, του πολιτισμένου, για τον όποιο έχει φτιάξει ένα περίεργο πορτραίτο και με τον όποιο έχει ταυτισθεί. Πως εννοεί τον πολιτισμένο ο κουλτουριάρης; Εάν αληθεύει ότι «λόγος έργου σκιά», τότε από τα έργα και τον τρόπο ζωής τού κουλτουριάρη θα συγκομίσουμε και την περί του πολιτισμού αντίληψη του. Ο «κουλτουριάρης» είναι ο ανολοκλήρωτος πνευματικός άνθρωπος, ο χωρίς ουσία, βάθος, πρωτοτυπία και περιεχόμενο. Είναι ο κραυγαλέος, ο ρηχός, ο γεμάτος αβεβαιότητες, ο θρασύς ημιμαθής, που επιμένει, ωστόσο, να έχει βαρύνουσα γνώμη για όλα. Είναι ακόμα αυτός που έχει θολές, μπερδεμένες και ακαταστάλαχτες ιδέες και γνώμες, που δύσκολα καταλαβαίνει τους μεγαλοφυείς και ευκολότερα τους διαστρέφει και τους παρεξηγεί. Είναι, μ’ άλλα λόγια, ο χωρίς κατασταλαγμένες πεποιθήσεις, που μένει μόνιμα στο περιθώριο, χωρίς πολλές φορές ο ίδιος να έχει συνειδητοποιήσει ούτε την ημιμάθεια του, ούτε την σύγχυση και τη θολούρα μέσα στην οποία παραπαίει …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Πριν λίγες ημέρες, δυστυχώς, κάποιοι «υπεύθυνοι» και αρμόδιοι, έκριναν ότι τα εναπομείναντα ερείπια της κατοικίας όπου έζησε ο αγωνιστής της Επανάστασης, Οδυσσέας Ανδρούτσος στην Πρέβεζα (παρακείμενη φωτογραφία), στην οδό Χρήστου Κοντού (ούτε το όνομά του δεν έφερε ο δρόμος…) θα έπρεπε να κατεδαφιστούν. Η επίσημη δικαιολογία, ήταν πως ήταν αδύνατη η συντήρησή του. Αν παραβλέψουμε την υποψία, ότι μάλλον ουδέποτε έγιναν -σοβαρές- εργασίες συντήρησης, θα οδηγηθούμε και στην πραγματική αιτία: Η κατεδάφιση (με την έγκριση της Εφορείας Αρχαιοτήτων) πραγματοποιήθηκε για να ανεγερθεί στη θέση της ερειπωμένης κατοικίας, μια πολυκατοικία. Αξίζει δε να σημειωθεί, πως το σχεδόν γκρεμισμένο οίκημα, θεωρήθηκε ανάξιο -για σχεδόν 200 χρόνια- χαρακτηρισμού ως «διατηρητέου μνημείου».

Τι θλιβεροί και τραγικοί που είναι κάποιοι… Δεν ξέρω πως αλλιώς να σχολιάσω αυτή την ιστορική αγνωμοσύνη, ασυνειδησία κι αδιαφορία, που διανθίζεται κι από ταπεινά κίνητρα… Βεβαίως, δεν εκπλήσσεται κάποιος με τον παχυδερμισμό και την ιδιοτέλεια των Νεοελλήνων. Έχουμε συνηθίσει πλέον, σε σημείο που να μην μπορούμε να «πέσουμε απ’ τα σύννεφα»… Γαμώ τον πολιτισμό μας δηλαδή και γαμώ τα υπουργεία του (του…«Πολιτισμού»)…

Λίγες ημέρες αργότερα, ένας αγανακτισμένος πολίτης από την αδιαφορία της πολιτείας για την ιστορική μας κληρονομιά, πήγε στην κατοικία ενός άλλου μεγάλου αγωνιστή της Επανάστασης, του Γεώργιου Καραϊσκάκη, στο Κιόνι της Ιθάκης (αυτή δεν την έχουν γκρεμίσει ακόμη· ας μην «απελπιζόμαστε» όμως…), και θέλοντας να καταδείξει την «αμέλεια» των αρχών να τοποθετήσουν μια επιγραφή που να πληροφορεί τον επισκέπτη, για την ιστορική σημασία του κτηρίου, έγραψε μόνος του με μπογιά πάνω στους τοίχους: «ΕΔΩ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΤΟΥ 1821 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ. Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ…».

Προφανώς ο αγανακτισμένος πολίτης, όσο κι αν κατανοεί κάποιος την αγανάκτησή του, δεν συνειδητοποιεί, ότι μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν διαφέρει ως προς το αποτέλεσμα, μ’ αυτούς που βεβηλώνουν ενσυνείδητα ή αδιαφορώντας, τα ιστορικά μας μνημεία. Ίσως αν ο συγκεκριμένος πολίτης συνειδητοποιούσε και ο ίδιος καλύτερα την ιστορική σημασία της οικίας, να έκανε ακριβώς αυτό για το οποίο κατηγορεί -και σωστά- τους ιθύνοντες: Να τοποθετούσε την επιγραφή που δεν αξιώθηκε κανένα «αρχίδιο»* να κάνει… (Αν και στην περίπτωση της κατοικίας του Ανδρούτσου, η αναμνηστική πλάκα που ανέφερε «Εδώ είναι το σπίτι του Καπετάν Ανδρούτσου 1776-1798», δεν την έσωσε από την κατεδάφιση).

Η βεβήλωση λοιπόν, παραμένει βεβήλωση, ανεξαρτήτως κινήτρων. Το αποτέλεσμα μετράει…

* Από σχόλιο αναγνώστη, σε ανάλογο «λεξικό»: Όπως μαθαίνουμε από το λεξικό του Φωτίου (ο οποίος ήταν και κοτζάμ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κι από τους λίγους μορφωμένους, δεν ήταν παίξε-γέλασε ο Φώτιος), και πιο συγκεκριμένα στο λήμμα «Αρχίδια»: «Αρχίδια, τας Αρχάς υποκοριζόμενοι λέγουσιν». Που πα’ να πει: «Αρχίδια είναι μια λέξη που τη χρησιμοποιούν ως υποκοριστικό για τις Αρχές». Όπου ως Αρχές εννοούνται οι δημόσιες Αρχές, οι πρυτανικές Αρχές, οι αυτοδιοικητικές Αρχές, και γενικά οι Αρχές με αυτή την έννοια… Έτσι, αν περπατάς στο δρόμο σου και συναντήσεις τον Δήμαρχο του χωριού σου, και τον προσφωνήσεις «αρχίδι»… ε… μη φοβάσαι ότι θα βρει το δίκιο του στο δικαστήριο, αν τυχόν τολμήσει να προσφύγει. Γιατί εσύ θα παρουσιάσεις το λεξικό του Φώτιου, αλλά και το λεξικό Σούδα και θα ισχυριστείς πως του έκανες κομπλιμέντο με τη λέξη «αρχίδιον»…

Μια απ΄τις πρώτες εικόνες που συναντά κάποιος όταν φτάσει στο Ηράκλειο Κρήτης αεροπορικώς (αλλά και οδικώς από ανατολικά), είναι ένας καταυλισμός Τσιγγάνων (περίπου 150 οικογένειες), ο οποίος βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το αεροδρόμιο «Νίκος Καζαντζάκης» πλάι στην κύρια οδική αρτηρία (θέση Δύο Αοράκια). Καλύτερο «καλώς όρισες» δεν γίνεται να υπάρχει απ’ αυτό. Ειδικά οι ξένοι τρώνε την πρώτη κρυάδα με το «καλημέρα». Η εικόνα «δένει» μάλιστα καταπληκτικά και με το νέο μέγαρο της Αστυνομίας Ηρακλείου που βρίσκεται εκεί κοντά.

Αυτό το χάλι (γιατί για χάλι πρόκειται) κρατά από την δεκαετία του ’80, όταν μεταφέρθηκαν εκεί προσωρινά από την Νομαρχεία Ηρακλείου. Στην Ελλάδα όμως είναι γνωστό, πως «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Πότε με την αδιαφορία των αρχών, πότε με υπαιτιότητα των Τσιγγάνων, ο καταυλισμός παραμένει στο ίδιο σημείο για περισσότερες από δύο-τρεις δεκαετίες. Και το θέμα δεν είναι μόνο (αντι)αισθητικό. Η περιοχή είναι εστία μολύνσεως, καθώς ως γνωστόν οι Τσιγγάνοι δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις με την υγιεινή (ειδικά οι νομάδες που ζουν σε τσαντίρια ή παραπήγματα, ουδέποτε είχαν).

Το κακό με τους Τσιγγάνους είναι, ότι εκτός των άλλων είναι και θρασύτατοι. Τους δόθηκαν δάνεια 60.000 ευρώ κατά οικογένεια (άτοκα) για ανεύρεση στέγης, παρ’ ότι οι εγγυήσεις που μπορεί να δώσει ένας Τσιγγάνος (μιλάω πάντα για τους νομάδες ή Γύφτους ή Τουρκόγυφτους που τους ξέρουν οι περισσότεροι) είναι ανύπαρκτες. Θα πει κάποιος ότι με 60.000 ευρώ δύσκολα βρίσκεις σπίτι. Δεκτό (αν και μερικοί που ήθελαν να βρουν, βρήκαν). Τα πήραν όμως. Τα πήραν και τα σπατάλησαν για άλλους σκοπούς (συνήθως σε αυτοκίνητα και άλλες «δραστηριότητες»). Όσοι έχουν ζήσει κοντά σε Τσιγγάνους, γνωρίζουν ότι δεν τους ενοχλεί καθόλου που ζουν μέσα στην βρομιά. Γνωρίζουν ότι εκτός από τις «νόμιμες» δραστηριότητες, όπως το εμπόριο, επιδίδονται και σε μερικές άλλες, όχι και τόσο «νόμιμες», όπως το εμπόριο ναρκωτικών. Όσοι τους έχουν ζήσει (κι ο γράφων τους έχει ζήσει), γνωρίζουν ότι έχουν την κλεψιά μέσα στο αίμα τους. Λίγοι είναι οι Γύφτοι που έχουν «μπέσα». Λόγω της ζωής που έχουν επιλέξει να ακολουθούν, είναι φυσικό ότι την νομιμότητα και το «φακέλωμά» τους με ότι αυτό συνεπάγεται (όπως η φορολόγηση), δεν τα αντιμετωπίζουν και με τόσο…θετικό τρόπο. Τον αράπη κι αν τον πλένεις, το σαπούνι σου χαλάς. Αν αυτοί οι τύποι έχουν επιλέξει, αντί να στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο, να τα στέλνουν στα φανάρια να ζητιανεύουν, δεν είναι πρόβλημα της πολιτείας, αλλά δικό τους. Αυτή ήταν η ζωή τους ανέκαθεν. Να κοιμούνται εκεί που χέσουν και κατουράνε. Το να ζουν στο περιθώριο και στην παρανομία, είναι επιλογή τους και όχι καταναγκασμός.

Όπως προαναφέρθηκε όμως, είναι θρασύτατοι κι αυτό θα πρέπει να αιτιολογηθεί επιπλέον. Προσφάτως, αποκαλύφθηκε, πως οι Τσιγγάνοι κλέβαν ρεύμα (εκτός από νερό) από ένα ραντάρ που βρίσκεται κοντά στον καταυλισμό, προκαλώντας σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια των πτήσεων, αλλά και για την ίδια τους τη ζωή, καθώς η σύνδεση είχε γίνει με πρόχειρο και ερασιτεχνικό τρόπο. Παρ’ ότι τους ανακάλυψαν και υποβλήθηκαν μηνύσεις από την ΔΕΗ, αυτοί απτόητοι συνέχισαν να κλέβουν ρεύμα. Όταν η Αστυνομία επενέβη και ξήλωσε το αρκετών εκατοντάδων καλώδιο με το οποίο έπαιρναν παράνομα ρεύμα, είχαν το θράσος να μιλήσουν για…«ρατσισμό» σε βάρος τους. Το πιο καταπληκτικό; Ζήτησαν από πάνω και 2.000 ευρώ αποζημίωση γιατί, λένε, τόσο τους κόστισε το καλώδιο που ξήλωσε η Αστυνομία! Δηλαδή εκεί πως μας χρωστάνε, να μας παίρνουν και το βόδι!

Και για όσους μειδιάσουν ή απορήσουν που οι παράνομοι και οι κλέφτες μπορούν να αποκαλούν αυτούς πους τους ξεσκεπάζουν, ως «ρατσιστές» που «καταπατούν τα δικαιώματά τους», η απάντηση είναι απλή: «Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι», των γνωστών Δημητρά, Βαλλιανάτου και Σία, το οποίο έχει πάρει υπό την «προστασία» τους συγκεκριμένους κατσαπλιάδες. Μάθανε λοιπόν να πιπιλίζουν κι αυτοί την καραμελίτσα, που πιπιλίζει όλη η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Κομμένες οι πίπες με τον «ρατσισμό» κατά των Τσιγγάνων. Υπάρχουν Τσιγγάνοι που ζουν δίπλα μας έντιμα και καθώς πρέπει και μπράβο τους. Αυτοί όμως πρέπει να φυλακή γιατί έχουν καταπατήσει τον μισό Ποινικό Κώδικα. Και το ότι έχουν υπηρετήσει την θητεία τους στον ελληνικό στρατό ή ψηφίζουν (συνήθη επιχειρήματα), δεν τους δίνει κανένα άλλοθι, ούτε νομιμοποιεί τις παρανομίες τους. Τέρμα λοιπόν στον «ωχαδελφισμό» της πολιτείας και το «βόλεμα» των Τσιγγάνων. Τελεία και παύλα.

Η εικόνα τα λέει όλα…

Πηγή: ermionh.blogspot.com