Πάρε-Δώσε

Με αφορμή, την απόφαση της γαλλικής γερουσίας, να ποινικοποιήσει την άρνηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων, ίσως θα ήταν σκόπιμο πλέον ν’ αρχίσουμε ν’ ανησυχούμε, για το που οδεύουμε, όσον αφορά την ελευθερία σκέψης και έκφρασης γνώμης.

Βεβαίως, η Γαλλία δεν είναι η πρώτη χώρα που ποινικοποιεί την διαφορετική άποψη επί ενός ιστορικού γεγονότος. Ανάλογοι νόμοι υπάρχουν στη Γερμανία και την Αυστρία που φυλακίζουν όσους διανοούνται να εκφέρουν διαφορετική από την καθιερωμένη άποψη για το εβραϊκό «Ολοκαύτωμα».

Η ιστορία όμως, δεν γράφεται στα δικαστήρια, ούτε και στις βουλές, διά νόμων, με όπλο την απροκάλυπτη λογοκρισία. Κι επειδή το περίφημο «διαφωνώ μ’ αυτό που λες, αλλά θα υποστηρίζω μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες», το χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν (π.χ. πολλοί Έλληνες διαφωνούν με την ποινικοποίηση της άρνησης της γενοκτονίας των Εβραίων, αλλά αγκαλιάζουν με θέρμη την ποινικοποίηση που αφορά τους Αρμένιους -και το αντίστροφο), ας θυμηθούμε τι αναγράφεται στο άρθρο 19, της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων:

Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.

Σημείωση: Για να μην δημιουργηθούν παρανοήσεις, φυσικά και αναγνωρίζω την γενοκτονία των Αρμενίων, όπως και των Ποντίων και των Ασσυρίων. Αναγνωρίζω ακόμη ότι συντελέστηκε γενοκτονία επί των Εβραίων, ενδεχομένως όμως, όχι στην έκταση που παρουσιάζεται μέχρι σήμερα (αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα). Κι αυτές δεν είναι οι μόνες γενοκτονίες. Ας θυμηθούμε ακόμη, τους Ινδιάνους και τους Τούτσι. Άλλο αυτό όμως κι άλλο να καταδικάζουμε τον αντίλογο και ουσιαστικά και την ιστορική έρευνα.

Περιστατικό που συνέβη κοντά σ’ ένα σχολείο στο Σικάγο. Μια ομάδα νεαρών, ξυλοκοπεί με απίστευτη αγριότητα και χωρίς κανένα έλεος, έναν ανυπεράσπιστο Ασιάτη μαθητή, ωθούμενοι πιθανότατα από ρατσιστικά ένστικτα.

Βλέποντας αυτό το βίντεο, δεν θα πρέπει να μας παραξενεύει, πως τέτοιοι τύποι, γίνονται οι αυριανοί στρατιώτες των ΗΠΑ, που συμπεριφέρονται με τόσο ωμό τρόπο στα θύματά τους, και που οι περισσότεροι λίγο πολύ έχουμε δει τα «κατορθώματά» τους, σε διάφορες εικόνες.

Οι σκηνές είναι πολύ σκληρές, και καλό θα είναι να μην τις δουν παιδιά …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Σύμφωνα με την λογική τού οσφυοκάμπτη, δουλοπρεπή, γραικύλου, κωλοτούμπα και χαμαιλέοντα προέδρου τού ΛΑΟΣ, όπως αυτή εκφράστηκε σε πρωινή εκπομπή, απέναντι στις απαιτήσεις τών Ευρωπαίων, όσο παράλογες κι αν είναι αυτές, οι Έλληνες δεν θα πρέπει να λένε «ΟΧΙ».

Κατά την καρατζαφέρεια λογική, οι Έλληνες θα πρέπει να είναι έτοιμοι να δεχτούν αδιαμαρτύρητα, να τούς πηδήξουν μάνες, γυναίκες και παιδιά, ως γνήσιοι ραγιάδες. Για το καλό τής πατρίδας βέβαια…

Όταν άκουσα αυτή τα γελοία λόγια (μεταφορικά υποθέτω, αν και μ’ αυτόν ποτέ δεν ξέρεις…), αίφνης ήρθε στο μυαλό μου, ένα περιστατικό από τον θάνατο τού Κύπριου ήρωα, Γρηγόρη Αυξεντίου:

Όταν ο πατέρας τού Αυξεντίου, πήγε στο νεκροτομείο να αναγνωρίσει το καμμένο σώμα τού γιου του, δεν είπε τίποτα. Χαμογέλασε και βγήκε έξω. Όταν απομακρύνθηκε από το κτήριο, ξέσπασε σε κλάματα… Όταν ρωτήθηκε γιατί το έκανε αυτό, απάντησε: «Ο Γρηγόρης είναι, αλλά να μην μας δούνε αυτά τα σκυλιά να κλαίμε…».

Η μάνα τού Γρηγόρη Αυξεντίου, όταν έμαθε τα θλιβερά νέα, είπε με όσο σθένος τής είχε απομείνει: «Είμαι περήφανη για τον γιο μου. Κάλλιο μια χούφτα τιμημένη στάχτη, παρά γονατισμένος ο λεβέντης μου. Χαλάλι για την πατρίδα». Κι αφού κάθησε σε μια καρέκλα, συνέχισε: «Και τώρα θα κάνω το καθήκον μου…» κι άρχισε να κλαίει τον γιο της…

Ευτυχώς, υπάρχουν άνθρωποι «μεγάλοι» και δυστυχώς, υπάρχουν κι άνθρωποι «μικροί»… Ο καθένας διαλέγει το μέγεθος που τού ταιριάζει…

Έπεσα σήμερα σε ένα άρθρο, με τον τίτλο «Χαρακτηριστικό παράδειγμα προπαγάνδας… Τρία διαφορετικά κανάλια έδειξαν την ίδια φωτογραφία αλλαγμένη..», που είναι αρκετά διαδεδομένο στο ξενόγλωσσο Διαδίκτυο και θα το βρείτε με τον τίτλο «How the Media can manipulate our viewpoint» (Σε ελεύθερη μετάφραση: «Πως τα ΜΜΕ μπορούν να χειραγωγούν τον τρόπο με τον οποίον βλέπουμε τα πράγματα»).

Αντιγράφω το κείμενο και την φωτογραφία, τα οποία υπάρχουν και σε άλλες ελληνικές ιστοσελίδες με διάφορους παραπλήσιους τίτλους και περιγραφές …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Είναι στιγμές, που όσο νηφάλιος και ήρεμος κι αν είσαι· όσο κι αν προσπαθείς να σκεφτείς θετικά, υπάρχουν πράγματα που σού ανεβάζουν απότομα την θερμοκρασία, το αίμα τρέχει πιο γρήγορα, τα μηνίγγια αρχίζουν να πονάνε και θες να γαμήσεις το σπίτι τού κάθε ανευθυνοϋπεύθυνου κάφρου που παίζει με ανθρώπινες ζωές στον βωμό μιας δήθεν πολιτικής ή νομοτυπίας ή οτιδήποτε άλλου. Παλιάνθρωποι, που διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο.

Δυστυχώς ο τόπος μας, δεν έχει έλλειψη από τέτοια καθίκια. Και είναι τόσα πολλά στις μέρες μας, που δεν ξέρεις προς τα που να πρωτοξοδεύσεις την «ενέργειά» σου …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »