Πάρε-Δώσε

Με αφορμή την κατάπτυστη και ανάλγητη απόφαση τής κυβέρνησης, να επιβάλλει έκτακτο υψηλό φόρο, μέσω τών λογαριασμών τής ΔΕΗ και να προχωρά σε διακοπή ρεύματος, όσων πολιτών δεν προχωρούν σε πλήρη εξόφληση, οι συνδικαλιστές τής ΔΕΗ, προχώρησαν σε κινητοποιήσεις, με τον πρόεδρό τους (Νίκος Φωτόπουλος), να λέει εν ολίγοις: «Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι δημόσιο αγαθό και δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης απέναντι στην κοινωνία, πλήττοντας και ασθενείς κοινωνικές ομάδες…».

Σχόλιο: Εύγε πρόεδρε! Καλά τα λες… Μαζί σου… Αλλά για πες μας όμως: Όταν οι συνδικαλιστές τής ΔΕΗ, κατεβάζουν τον διακόπτη τής ηλεκτροδότησης, για καθαρά συντεχνιακά συμφέροντα, τότε αυτό το δημόσιο αγαθό δεν χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης κι εκβιασμού; Απλή απορία…

Με την είσοδο στο ευρώ, ομολογουμένως, οι Έλληνες πολίτες σύντομα βρέθηκαν αντιμέτωποι με δυσάρεστες καταστάσεις, όπως η ανεξέλεγκτη ακρίβεια και η αχαλίνωτη αισχροκέρδεια. Στον αντίποδα, θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος, πως υπάρχουν και οφέλη. Το ζητούμενο όμως αυτή τη στιγμή, δεν είναι -μόνο- τα υπέρ και τα κατά τής παραμονής τής Ελλάδος στην ζώνη τού ευρώ, αλλά οι συνέπειες μιας πιθανής εξόδου κι επιστροφής στο πρώην εθνικό νόμισμα, την δραχμή.

Σίγουρα, πολλοί αναπολούν την «δραχμούλα» μας και επιθυμούν την επιστροφή σ’ αυτήν, αλλά με διαφορετικά ελατήρια ο καθένας: Είτε για συναισθηματικούς λόγους, είτε για πρακτικούς, είτε για κερδοσκοπικούς.

Ένας από τούς υποστηρικτές τής επιστροφής στην δραχμή, είναι και ο οικονομολόγος Δημήτρης Καζάκης. Ο Καζάκης έγινε ευρύτατα γνωστός, μέσω μιας συνέντευξης που παραχώρησε σε τηλεοπτικό σταθμό τής Κρήτης (Κρήτη TV) κι από ‘κει η φήμη του εκτοξεύθηκε στα ύψη μέσω τού YouTube, όπου αναδημοσιεύθηκε η συγκεκριμένη συνέντευξη, αλλά και άλλες που ακολούθησαν (μάλιστα, ο συγκεκριμένος τηλεοπτικός σταθμός, μέσω τού οποίου έγινε «φίρμα» ο Καζάκης, μετά από λίγον καιρό, τού πήρε και άλλη συνέντευξη, βλέποντας προφανώς ότι «πουλάει»).

Γιατί όμως «πουλάει» ο Καζάκης; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

1951. Η Ελλάδα προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, καθώς έχει πρόσφατα βγει από τα ερείπια μιας πολυετούς εμπόλεμης κατάστασης που έχει σμπαραλιάσει τη χώρα.

Πρωθυπουργός, ο επονομαζόμενος «Μαύρος Καβαλάρης», ο Νικόλαος Πλαστήρας. Ένας άνθρωπος, τού οποίου ο πατριωτισμός, η ηθική αρετή και η εντιμότητα δύσκολα αμφισβητούνται, ακόμη κι από πολιτικούς αντιπάλους.

Το περίφημο εργοστάσιο ζυθοποιίας «ΦΙΞ», το οποίο βρισκόταν στην Λεωφόρο Συγγρού, δημοσιεύει αγγελία, ζητώντας οδηγό. Όπως ήταν φυσικό, οι υποψήφιοι που διεκδίκησαν την θέση, ήταν πολλοί.

Ο υπάλληλος τής «ΦΙΞ» που εξέταζε τις αιτήσεις, κάποια στιγμή κοιτάζει ερευνητικά, κάποιον από τούς υποψήφιους που βρισκόταν εκείνη την ώρα μπροστά του, με έναν τρόπο σαν να προσπαθεί να ξεδιαλύνει κάποιο μυστήριο…

Το επώνυμο που αναγράφεται στην αίτηση εργασίας, είναι «Πλαστήρας»…

«Τον πρωθυπουργό τί τον έχετε;», ρωτά με μια ανάλαφρη και περιπαικτική διάθεση ο υπάλληλος.

Ο μεσόκοπος υποψήφιος, μ’ ένα ύφος ντροπής και ταυτόχρονα μ’ έναν χαμηλόφωνο τόνο, αναλαμβάνει να εξηγήσει: «Είναι αδελφός μου… Είναι όμως επιθυμία, δική μου και δική του, αν υπάρχει κάποιος καταλληλότερος για τούτη τη θέση, να μην σάς επηρεάσει η σχέση αυτή…».

Εσύ, τίμιε αναγνώστη, απλά κάνε την θλιβερή σύγκριση στο μυαλό σου, τού τότε και τού τώρα…

Υπενθυμίζεται, πως ο Νικόλαος Πλαστήρας, εκτός από τις υπηρεσίες του στην πατρίδα, πρόσφερε διακριτικά τον μισθό του σε άπορους και ορφανά παιδιά, ενώ ο ίδιος πέθανε πάμφτωχος… Άφησε πίσω του την «τεράστια» περιουσία, που αποτελούνταν από τα παράσημά του, 216 δραχμές, 10 δολάρια κι ένα σιδερένιο…κρεβάτι εκστρατείας… Ακόμη και το κουστούμι τής κηδείας του, ήταν προσφορά φίλου του…

Ως γνωστόν, κατά την Μεταπολίτευση, ο «εθνάρχης» (τού κώλου) Κωνσταντίνος Καραμανλής, έβγαλε από την αφάνεια το παράνομο ΚΚΕ κι αφού διέγραψε μονοκονδυλιά το εγκληματικό κι αντεθνικό παρελθόν του, το νομιμοποίησε στην πολιτική ζωή τού τόπου.

Γι’ αυτή την πράξη εμπαιγμού τής ιστορικής μνήμης και στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης εθνικής συμφιλίωσης, ο τότε ηγέτης τού ΚΚΕ και γνωστός χασάπης κατά την περίοδο τού Εμφυλίου, Χαρίλαος Φλωράκης, υποχρεώθηκε τον Οκτώβριο τού 1974, να υπογράψει μόνο ένα κουρελόχαρτο, με το οποίο δήλωνε τον αυτονόητο σεβασμό στο δημοκρατικό πολίτευμα. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Χαρακτηριστικό δείγμα, Ελλήνων «συνειδητοποιημένων» πολιτών…

Τελικά, έχουμε τούς πολιτικούς που μάς αξίζουν και οι πολιτικοί τούς πολίτες που τούς αξίζουν…

Βεβαίως και προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, τα κομματόσκυλα, οι πορωμένοι και οι βολεψάκηδες, δεν έχουν μόνο μία πολιτική χρωματική απόχρωση. Απλά, οι συγκεκριμένοι και δεδομένων τών σημερινών συνθηκών στην Ελλάδα, δημιουργούν ένα κωμικοτραγικό σκηνικό…