Υπάρχουν κάποιες ενέργειες της Εκκλησίας και των Ταλιμπάν που την υπηρετούν, που προσωπικά με κάνουν (εκτός το ότι με εξοργίζουν) να επιθυμώ ακόμα περισσότερο τον διαχωρισμό της από το ελληνικό κράτος (ας μην μιλήσουμε καλύτερα για την αμύθητη εκκλησιαστική περιουσία).

Τι έχει συμβεί λοιπόν;
Καθώς αυτόν τον καιρό είναι επίκαιρο το θέμα του Εθνικού Κτηματολογίου, ένα ελληνικό blog ιδιοκτήτης του οποίου δηλώνει ο κύριος Αδάμ Σαββίδης, το ekklisia-ktimatologio.blogspot.com, άδραξε της ευκαιρίας και σε σχετικά κόσμιο ύφος υπέβαλλε κάποια λογικά «αιτήματα», χωρίς να αρνείται το δικαίωμα περιουσίας στην Εκκλησία:

1. Να δηλώσει (σ.σ.: η Εκκλησία) και να αποδείξει το ιδιοκτησιακό της καθεστώς στο κτηματολόγιο και στους αρμόδιους φορείς. Εάν δεν αποδειχθεί για ορισμένα ακίνητα ότι τα απέκτησε νομίμως, να περιέλθουν αυτά στο κράτος σύμφωνα με το νόμο. Εάν προκύπτουν πλαστά έγγραφα ή παράνομες ενέργειες για το ιδιοκτησιακό, να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι σύμφωνα με το νόμο. ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ και ΝΑ ΑΠΟΖΗΜΙΩΘΟΥΝ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ.

2. Η Εκκλησία να φορολογείται όπως όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα. Για τη μεγάλη ακίνητη περιουσία της και για τα έσοδά της. Να δημοσιεύει ισολογισμούς και να εκδίδει φορολογικά στοιχεία. ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΟΝΕΣ.

3. Τα έξοδα της εκκλησίας να πληρώνονται από τα έσοδά της και όχι από τον κρατικό προϋπολογισμό. Εγώ εάν ίδρυα οποιοδήποτε θρησκευτικό (ή άλλο) οργανισμό, θα με απάλλασσαν από τη φορολογία, ή θα μου πλήρωναν τους υπαλλήλους μου;

4. Εάν η εκκλησία θέλει να προσφέρει φιλανθρωπικό έργο να το πράξει όπως κάθε άλλο πρόσωπο και να απολάβει τις ανάλογες φοροαπαλλαγές σύμφωνα με το νόμο.

Ο κύριος Σαββίδης δεν έμεινε μόνο στην δημιουργία του blog, αλλά …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Πρώην δάσκαλος και μουσουλμάνος ιεροκήρυκας, ο Abubakar ζει στον Νίγηρα μαζί με τις συζύγους του και τα 170 παιδιά του και δηλώνει πως τα βγάζει πέρα μόνο με τη βοήθεια του Θεού.
«Ένας άντρας με 10 συζύγους θα κατέρρεε και θα πέθαινε, αλλά ο Αλλάχ μου δίνει δύναμη», υποστήριξε ο Abubakar. «Γι’ αυτό καταφέρνω να τα βγάζω πέρα με τις 86 συζύγους μου».

Ο ίδιος υποστηρίζει πως οι σύζυγοί του τον ξεχώρισαν και τον επέλεγαν λόγω της φήμης του ως θεραπευτής.
«Δεν τις βρήκα εγώ. Αυτές ήρθαν σε μένα. Εγώ απλά σκέφτηκα ότι μου τις έστειλε ο θεός και έτσι τις παντρεύτηκα».

Οι περισσότεροι μουσουλμάνοι υποστηρίζουν ότι ένας άντρας μπορεί να έχει μέχρι τέσσερις γυναίκες, δεδομένου ότι φέρεται σε όλες ισάξια.
Αλλά ο Abubakar δηλώνει ότι δεν υπάρχει τιμωρία που να αναγράφεται στο Κοράνι για όσους έχουν περισσότερες συζύγους.
«Το Κοράνι δεν αναγράφει κάπου ότι υπάρχει όριο στον αριθμό των συζύγων και είναι στην κρίση και την οικονομική και ψυχική δύναμη του καθενός να επιλέξει», ισχυρίζεται ο Νιγηριανός.
«Ο θεός δεν είπε ότι πρέπει να τιμωρηθεί όποιος άντρας έχει πάνω από 4 συζύγους. Αντίθετα, είπε ότι πρέπει να τιμωρηθεί όποιος άντρας διαπράξει μοιχεία».

«Θεού θέλημα»
Οι περισσότερες σύζυγοι του Abubakar έχουν το ένα τέταρτο της ηλικίας του, ενώ κάποιες είναι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Η 24χρονη Αγγλίδα Sarah Carmen έχει σχεδόν 200 οργασμούς την ημέρα, δέχεται δονήσεις από σχεδόν οτιδήποτε.
Η Sarah πάσχει από το «Σύνδρομο Μόνιμης Σεξουαλικής Διέγερσης» (Permanent Sexual Arousal Syndrome), το οποίο αυξάνει τη ροή αίματος προς το σεξουαλικό όργανό της.

Ο ήχος ενός διερχόμενου τραίνου, ο ήχος από το πιστολάκι μαλλιών, ο ρυθμικός θόρυβος ενός φωτοαντιγραφικού, είναι μόνο μερικοί από τους ήχους που μπορούν να την κάνουν να έρθει σε οργασμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια συνέντευξη 40 λεπτών η Sarah είχε πέντε οργασμούς.

Όπως δήλωσε, «Μερικές φορές κάνω τόσο πολύ σεξ με την ελπίδα να ηρεμήσω τον εαυτό μου που στο τέλος ο παρτενέρ μου βαριέται και συνήθως τον παίρνει ο ύπνος. Βέβαια οι άντρες που έχω κοιμηθεί μαζί τους δεν κουράζονται πολύ μιας και σε λίγα λεπτά έχω φτάσει σε οργασμό».

Έχει χωρίσει από τον σύντροφό της λόγω του προβλήματος αυτού, ενώ και οι νέοι υποψήφιοι εραστές δυσκολεύονται αφάνταστα να ικανοποιήσουν τις ερωτικές της απαιτήσεις.

Όμως κατά την διάρκεια της συζήτησης η Sarah άρχισε να γίνεται όλο και πιο αλαφιασμένη.
«Συγνώμη, αλλά πρέπει να με συγχωρείτε για ένα λεπτό. Θα είμαι μαζί σας σε ένα δευτερόλεπτο», μουρμούρησε πριν από έναν ακόμη οργασμό.

Θεωρεί ότι η κατάσταση αυτή προήλθε από τα χάπια που πήρε κάποια στιγμή. Δουλεύει ως αισθητικός σε σαλόνι ομορφιάς.
«Ορισμένες από τις τακτικές πελάτισσες μου ξέρουν το πρόβλημά μου. Όμως στις νέες είναι δύσκολο να εξηγήσω.Μερικές φορές θα ήθελα απλώς να έχω μια φυσιολογική ζωή. Είμαι ήδη στη μέση μιας θεραπείας που νομίζω ότι θα με βοηθήσει να ερεθίζομαι λιγότερο».

Οι φίλες της θεωρούν ότι είναι το τυχερότερο κορίτσι μιας και έχει τόσους οργασμούς, όσους θα έχουν αυτές σε ένα χρόνο, αν και η οικογένεια της θεωρεί ότι ορισμένες φόρες η συμπεριφορά της είναι λίγο περίεργη.

Την απασχολεί χρόνια αυτό το πρόβλημα, που σημαίνει ότι αρκετές φορές μπορεί να το κρύβει πολύ καλά. Όταν η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει σταμάτα να μιλάει για μερικά δευτερόλεπτα και κρύβεται πίσω από κάποιο ψεύτικο βήχα, ή προσποιείται ότι την πιάνουν κράμπες για να δικαιολογήσει τα βογγητά της.

Πηγή: apneagr.blogspot.com (αναδημοσίευση από «News of the world»)

«Ήθελα να δείξω ότι ο Έλληνας πρέπει να είναι ψηλά. Ότι είναι γεννημένος για πρώτος. Έχουμε μέσα στα κύτταρά μας γραμμένη την ιστορία των προγόνων μας και οφείλομε να νοιώθουμε υπερήφανοι… Εμείς είμαστε για την κορυφή» («Ελευθεροτυπία» 26.8.2004).
«Εμείς οι Έλληνες είμαστε πρωταθλητές… Όταν υπάρχει ελληνική ψυχή και πίστη στο Θεό, μπορείς να κατακτήσεις την κορυφή του κόσμου» («Ελευθεροτυπία» 27.8.2004).
Φανή Χαλκιά – Αθλήτρια, κατηγορούμενη για ντοπάρισμα.

Οι Ολυμπιακοί αγώνες δεν υπήρξαν ποτέ αθώοι, ούτε στην κοιτίδα τους, όσο κι αν η εξωραϊστική εθνική μας μυθολογία ισχυρίζεται το αντίθετο. Η επιδεικτική όσο και προκλητική συμμετοχή δυο Συρακουσίων τυράννων, του Ιέρωνα και του πρεσβύτερου Διονυσίου στους Ολυμπιακούς αγώνες, γέννησε πολλές αντιδράσεις, όπως αυτή του καλού ρήτορα Λυσία. Υπήρξαν επίσης και κρούσματα χρηματισμού που προκάλεσαν την οργή του φιλόσοφου Φιλόστρατου που κατήγγειλε την «ιεροσυλία»: «Στέφος δε Απόλλωνος ή Ποσειδώνος άδεια μεν αποδίδοσθαι, άδεια δε ωνείσθαι» (Γυμναστικός 45).
Ο Πλούταρχος, επίσης («Περί δυσωπίας» 17, 535 c), βεβαιώνει πως οι ελλανοδίκες πουλούσαν τα στεφάνια της ελιάς. Όταν η δωροδοκία αποκαλυπτόταν ο αθλητής και η πόλη του, πλήρωναν βαρύ πρόστιμο για να αναγερθεί ένας Ζάνας, δηλαδή άγαλμα του Δία στην Ολυμπία, πάνω σε ειδικό βάθρο. Έχουν βρεθεί 17 βάθρα Ζανών, που σηματοδοτούν ισάριθμες δωροδοκίες. Ο Παυσανίας αναφέρει μία δωροδοκία που έγινε από δυο Ρόδιους παλαιστές στην Ολυμπιάδα του 368.
Ο επαναλαμβανόμενος λοιπόν νοσταλγικός ισχυρισμός πως οι αρχαίοι αγώνες ήταν αγνοί και αμόλυντοι, είναι άλλη μια περίπτωση φτηνής προγονολατρείας. Μάλιστα σήμερα οι αγώνες είναι «δημοκρατικότεροι», αφού κατ’ εξοχήν συμμετέχουν σε αυτούς φτωχόπαιδα άσχετο αν πολλά από αυτά για το χρήμα και τη δόξα πουλάνε στο διάβολο την ψυχή και το σώμα τους. Για να μην κοροϊδευόμαστε, ιδού η ποιότητα των ντεσπεράντος που αγωνίζονται για μια θέση στο Ολυμπιακό στερέωμα όπως η κρατική πολιτική κατασκευής χάρτινων αναλώσιμων ηρώων έχει επιβάλει. Η έρευνα που επικαλείται η κα Μαργωμένου στο «ΒΗΜΑ», δεν αφορά Έλληνες αθλητές, αλλά ισχύει κατά τη γνώμη μου κατά μείζονα λόγο και γι’ αυτούς. Ειδικά δε, ιδίως αφορά «Βορειοηπειρώτες» και πάσης φύσεως «ομογενείς», που ζητάνε αναγνώριση της πολυπόθητης ελληνικής ταυτότητας στη ρατσιστική μας κοινωνία που τους έχει σπρώξει στο περιθώριο:
«Αν κάποιος σάς πρόσφερε απαγορευμένη ουσία και σας εγγυούνταν ότι θα νικήσετε και δεν θα συλληφθείτε, θα τη χρησιμοποιούσατε;». «Θα λαμβάνατε μια απαγορευμένη ουσία η οποία θα σας έδινε τη δυνατότητα να κερδίζετε σε κάθε διοργάνωση όπου θα παίρνατε μέρος επί πέντε χρόνια, αν γνωρίζατε ότι αυτή η ενέργεια θα μπορούσε να σας σκοτώσει;».
Στο ίδιο δίλημμα βρέθηκαν 198 αθλητές ολυμπιακού επιπέδου στους οποίους έθεσε τις δύο ερωτήσεις ο Μπομπ Γκόλντμαν, πρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας Αθλητικής Ιατρικής στο Σικάγο των ΗΠΑ… Μόνο που γι’ αυτούς δεν ήταν δίλημμα: οι 195 από τους 198 απάντησαν ανεπιφύλακτα «ναι» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Αθήνα, 13 Αυγούστου 2004.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες επιστρέφουν στην γενέτειρά τους.
Η καταπληκτική τελετή έναρξης φτάνει προς το τέλος της. Απομένει μόνο ένα πράγμα. Το άναμμα της Ολυμπιακής Δάδας.

Οι θεατές στο κατάμεστο (φυσικά) Ολυμπιακό Στάδιο αναμένουν την τελευταία πράξη. Κι αυτή αρχίζει όταν εισέρχεται στο Στάδιο ο μεγαλύτερος Έλληνας καλαθοσφαιριστής Νίκος Γκάλης, κρατώντας την Ολυμπιακή Φλόγα.

Η τελική διαδρομή, υπό την μουσική υπόκρουση του «Finale of the Pirogov» του Dmitri Shostakovich, αρχίζει.
Ο επόμενος λαμπαδηδρόμος είναι ο πάλαι ποτέ ηγέτης της ομάδας ποδοσφαίρου του Παναθηναϊκού και της Εθνικής ομάδος, Μίμης Δομάζος.
Στην συνέχεια, η Ολυμπιακή Δάδα περνάει διαδοχικά από τα χέρια 3 Ολυμπιονικών: Της Βούλας Πατουλίδου, του Κάχι Καχιασβίλι και του Ιωάννη Μελισσανίδη.
Ο τελικός αποδέκτης της Ολυμπιακής Δάδας κι αυτός που θα ανέβει στον βωμό για να ανάψει τον ύψους 110 μέτρων μεταλλικό πυρσό, είναι ο Ολυμπιονίκης της ιστιοπλοΐας Νίκος Κακλαμανάκης.

Από κει και πέρα, οι στιγμές είναι απλά συγκλονιστικές, συγκινητικές κι ανεπανάληπτες…