Μερικά απ’ αυτά είναι διασκευές ανέκδοτων για ξανθιές, αλλά κάποια από τα πρωτότυπα είναι όλα τα λεφτά!
Τα «τσιμπήσαμε» στο exastal.blogspot.com, ενώ τα ίδια ανέκδοτα κυκλοφορούν και σε άλλες παραλλαγές με πρωταγωνιστές τον Καραμανλή ή άλλους πολιτικούς.
Γιατί απολύσανε το Γιωργάκη από το εργοστάσιο με τις μπανάνες στη Σουηδία;
– Γιατί πετούσε τις στραβές!
Τι λέει ο Γιωργάκης πάνω στο ποδήλατο όταν βλέπει μία μπανάνα στον δρόμο;
– Ωχ, πάλι θα πέσω!
– Πώς ξέρεις ότι ένα fax έχει σταλεί από το Γιωργάκη;
– Έχει γραμματόσημο.
Πάει ο Γιωργάκης στον πωλητή κινητών στο Γερμανό:
– Το κινητό μου δεν έχει σήμα μέσα στο αυτοκίνητο.
– Τι μοντέλο είναι; ρωτάει ο πωλητής.
– Volvo 560…
– Τι μπορεί να περάσει από το μυαλό του Γιωργάκη χωρίς να το καταλάβει;
– Μία σκέψη!
Συζητάει εξωτερική πολιτική ο Γιωργάκης με το Μπένι (Ευάγγελος Βενιζέλος):
– Να σου πω ρε Μπένι… Τελικά ποιο είναι το σωστό: το Ιράν ή το Ιράκ;
Ο Γιωργάκης μπαίνει σε ένα κατάστημα:
– «Γεια σας, έχετε σημαίες», ρωτάει την υπάλληλο.
– «Βεβαίως, Πρόεδρε, στο κατάστημά μας έχουμε ότι σημαία θέλετε…»
– «Μια ελληνική σημαία θα ήθελα… Σε τι χρώμα βγαίνει;»
– «Μα φυσικά σε γαλάζιο και άσπρο!»
– «Ωραία, δώστε μου τότε μια… γαλάζια!»
Πάει ο Γιώργος να αγοράσει γυαλιά και λέει στη πωλήτρια:
– θέλω ένα ζευγάρι γυαλιά
– Του ηλίου; ρωτάει εκείνη.
– Όχι δικά μου.
Μπαίνει ο Γιωργάκης σε ένα σουβλατζίδικο:
– Μία πίτα, σας παρακαλώ, λέει στον σουβλατζή.
– Με καλαμάκι; ρωτάει αυτός.
– A, θα τρελαθώ, μη μου πεις ότι βγήκε και σε χυμό; … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο Liu Junjie, είναι ένα αγόρι, το οποίο όταν γεννήθηκε τον Απρίλιο του 2006, στην Σανγκάη της Κίνας, εξέπληξε τους γιατρούς, καθώς είχε τρία…χέρια! Ένα δεξί και δύο αριστερά.
Ο Δρ. Τσεν που επέβλεπε το παιδί, δήλωσε πως όσο κι αν έψαξε δεν μπόρεσε να βρει άλλη ανάλογη περίπτωση τέτοιας γενετικής ανωμαλίας, καθώς το τρίτο χέρι ήταν μεν ασθενέστερο του κανονικού, μπορούσε όμως να υπολειτουργεί. Δύο παρόμοια περιστατικά λέγεται πως έχουν διαπιστωθεί στο Χιούστον των ΗΠΑ.
Το παιδί γεννήθηκε επίσης με ένα νεφρό κι αυτό το πρόβλημα, ενδέχεται μελλοντικά να οδηγήσει σε κύρτωση της σπονδυλικής στήλης.
Οι γιατροί προβληματίστηκαν με την μικρή ηλικία του παιδιού, η οποία καθιστούσαν κάποιες εξετάσεις αρκετά δύσκολες.
Η επέμβαση αποχωρισμού του τρίτου χεριού, πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιούνιο του 2006, με επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά όμως, ο χειρουργός Bochang Chen, επικεφαλής του ορθοπεδικού τμήματος, δήλωσε πως είναι νωρίς να ειπωθεί με σιγουριά το αν και το πότε θα μπορεί να λειτουργεί κανονικά το αριστερό χέρι του παιδιού.
Η λειτουργία και η θεραπεία έχει κοστίσει πάνω από 20.000 γουάν (2.470 δολάρια ΗΠΑ), μέχρι τώρα, αλλά το νοσοκομείο δεν το χρεώνονται οι γονείς, οι οποίοι είναι φτωχοί αγρότες από την επαρχία Anhui.
Θα πρέπει να σημειωθεί, πως το Ιατρικό Παιδιατρικό Κέντρο της Σανγκάης, ειδικεύεται στην αντιμετώπιση τέτοιου είδους γενετικών ανωμαλιών και ειδικότερα στην διαδικασία διαχωρισμού «περιττών» μελών, αλλά και στον διαχωρισμό σιαμαίων.
Κάτι σαν το «Γραικός» ή «Ελληνάρας» στην αργκό της γερμανικής πρωτεύουσας είναι το επίσημο προσωνύμιό του Greckoe, την οποία μιλούν κυρίως τα παιδιά των μεταναστών. Όμως το απόλυτο ψευδώνυμό του, είναι «Βόμβα», κι έγινε ευρύτερα γνωστός τον τελευταίο χρόνο και δείχνει να κατακτά τη μουσική σκηνή του Βερολίνου. Ο «Βόμβα» έχει πατέρα Γερμανό και Ελληνίδα μητέρα. Ο Greckoe θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της γερμανικής χιπ – χοπ και έχει τραγουδήσει στο παρελθόν μαζί με τους γνωστούς ράπερ Sido, B-Thide και Alpa Gun.
Το «Typisch griechisch», «Χαρακτηριστικά ελληνικό», είναι το πρώτο του ατομικό άλμπουμ και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2008.
«Γεννήθηκα εδώ στο Βερολίνο, πηγαίνω και κάθε χρόνο στην Ελλάδα για διακοπές.
Όμως εδώ γεννήθηκα und hier bin ich halt aufgewachsen. Es ist wie zwei Herzen in einer Brust= εδώ μεγάλωσα, είναι σαν να έχεις δυο καρδιές στο στήθος σου» δηλώνει στα ελληνογερμανικά του ο Greckoe.
«Είναι σαν έχεις δύο καρδιές στο στήθος σου». Έτσι αισθάνεται και περιγράφει την ταυτότητα του ο Greckoe, στο δίγλωσσο κοκτέιλ που μιλούν πολλά παιδιά ελληνικής καταγωγής. Αυτό είναι και το θέμα στο τραγούδι «Είμαι Βερολινέζος».
«Είμαι Βερολινέζος»
Ο Greckoe διευκρινίζει όμως στο μικρόφωνο της Deutsche Welle πως ακριβώς το εννοεί:
«Είμαι εκατό τις εκατό Έλληνας. Οι Γερμανοί φίλοι μου επιμένουν βέβαια ότι δεν μπορεί να είμαι Έλληνας εφόσον γεννήθηκα στο Βερολίνο και ζω εδώ. Αυτό είναι σωστό. Όμως έχω Έλληνες γονείς και ελληνικό διαβατήριο. Αλλά αυτή η συζήτηση επαναλαμβάνεται συνεχώς και κάπου δεν με αφορά.
Εγώ μεγάλωσα σε μια πολυεθνική κοινωνία με Τούρκους, Ινδούς, Άραβες, Κροάτες.
Εμείς εδώ στο Βερολίνο δεν πρόκειται να παλέψουμε μεταξύ μας στο όνομα κάποιων ιστορικών διαφορών. Εμείς εδώ γεννηθήκαμε και έχουμε τα δικά μας προβλήματα».
Διάσημος φαίνεται πως έγινε ο δημοσιογράφος του ραδιοφωνικού σταθμού της Αθήνας, City 99,5.
Για όσους δεν γνωρίζουν το περιστατικό, πριν λίγο καιρό ο εκφωνητής ειδήσεων του σταθμού, έγινε με έναν λίγο περίεργο τρόπο, παράδειγμα εργαζομένου με πίστη στην εκτέλεση του καθήκοντος.
Ο εν λόγω δημοσιογράφος, ενώ βρίσκονταν στο στούντιο όπου εκφωνούσε τις ειδήσεις, πέταξε στον κάδο των σκουπιδιών, ένα αποτσίγαρο το οποίο δεν είχε σβήσει καλά.
Το αποτέλεσμα ήταν να πάρει ο κάδος φωτιά.
Ο δημοσιογράφος στην αρχή δεν καταλαβαίνει τι γίνεται, αλλά όταν το αντιλαμβάνεται, διατηρώντας την ψυχραιμία του, προσπαθεί ανεπιτυχώς να σβήσει με τα πόδια του τη φωτιά, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζει απτόητος να εκφωνεί και τις ειδήσεις!
Το αποτέλεσμα ήταν να εξαπλωθεί η φωτιά και να σβηστεί με την παρέμβαση συναδέλφων του, οι οποίοι εισέβαλαν με πυροσβεστήρες στο στούντιο.
Αμίμητο το σχόλιο του ενός εκ των δύο: «Καλά ρε, δεν νιώθεις εσύ;»!
Καμμιά «αντιρατσιστική» οργάνωση δεν θα δείτε να εκδίδει ανακοινώσεις (και καμμιά ομάδα «αντιεξουσιαστών» να καίει την Αθήνα) για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου.
Καμμιά οργάνωση «προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» δεν θα δείτε να επεμβαίνει για την προστασία της δασκάλας από το τουρκικό παρακράτος.
Κανέναν κύριο Δημητρά δεν θα δείτε να προσφεύγει στα Ελληνικά και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Κανέναν «Ιό» δεν θα δείτε να φωνάζει για μια δασκάλα που έβαλε τους μαθητές της, χριστιανούς και μουσουλμάνους, πάνω από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου.
Κανένα «φιλελεύθερο» ιστολόγιο του Διαδικτύου δεν θα δείτε να αναρτά μπανεράκια και κορδελίτσες για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου.
Ποια είναι η Χαρά Νικοπούλου
Η κόρη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, η Χαρά Νικοπούλου, είναι δασκάλα και δεν χρησιμοποίησε το αξίωμα του πατέρα της για να επιτύχει έναν «καλό» διορισμό. Διορίστηκε στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου, το 2004, σε ένα απομονωμένο Πομακοχώρι 1200 κατοίκων, κοντά στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, που κατοικείται μόνο από μουσουλμάνους Πομάκους. Επέλεξε να μείνει με τον σύζυγό της στο χωριό που διδάσκει, κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριές της, κοντά στους ανθρώπους που εκτιμούν το έργο και την προσφορά της. Το νεαρό ζευγάρι μετέφερε ακόμη και τα πολιτικά του δικαιώματα στο χωριό και διαμένει εκεί, όχι μόνο τους μήνες του σχολικού έτους, αλλά ολόκληρο το χρόνο.
Αυτή ακριβώς η αγάπη προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, αυτή η ανιδιοτελής διάθεση για προσφορά, έγινε αιτία για την στοχοποίησή τους από τους πράκτορες του τουρκικού προξενείου. Χρησιμοποιώντας διάφορα ψεύδη, εκβιάζοντας και πιέζοντας τους κατά τα άλλα φιλήσυχους Πομάκους, οι εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου συλλέγουν υπογραφές για να διώξουν από το χωριό τη φιλότιμη δασκάλα και το σύζυγό της. «Αυτό το χωριό αγαπά μόνο τους Τούρκους που για αιώνες μένουν σ’ αυτό», γράφουν οι πρακτορίσκοι, ενώ οι απειλές και οι εκφοβισμοί σε βάρος των δύο «ξένων» είναι πλέον σε ημερησία διάταξη!
Κάποιοι από αυτούς ενοχλήθηκαν όταν τα παιδιά τους άρχισαν να κάνουν παρέλαση στις εθνικές γιορτές με παρότρυνση της δασκάλας. Μάλιστα μερίδα μειονοτικών θέλησαν να τη διώξουν από το σχολείο, υποστηριζόμενοι και από τους δύο μειονοτικούς βουλευτές της Ξάνθης και της Ροδόπης, ύστερα από παρότρυνση του ιμάμη της περιοχής. Υπέρ της απομάκρυνσής της τάχθηκε και ο μειονοτικός διευθυντής του σχολείου, καθώς και γονείς που υπέγραψαν σχετικό υπόμνημα. Είναι προφανές ότι η Χαρά γινόταν εμπόδιο στα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής. Όλα αυτά ήταν γνωστά από μήνες, όπως φαίνεται και από παλαιότερο άρθρο που αναδημοσιεύουμε σε ειδικό πλαίσιο.
Αυτή η δασκάλα, με την ανιδιοτελή προσφορά, ξεκίνησε με όραμα να δώσει ό,τι καλύτερο μπορούσε για να υπηρετήσει το λειτούργημά της. Εκτός των καθημερινών μαθημάτων του σχολείου, παρέδιδε δωρεάν μαθήματα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και δυσχέρεια στη χρήση της ελληνικής γλώσσας. Οργάνωσε χορωδία με την οποία τα παιδιά ήρθαν σε καλύτερη επαφή με τη γλώσσα και τον πλούτο της ελληνικής παράδοσης. Με αυτή τη χορωδία η δασκάλα και οι μαθητές της, βραβεύτηκαν από το Υπουργείο με ένα ταξίδι στη Θεσσαλονίκη όπου φιλοξενήθηκαν σε ξενοδοχείο της πόλης δίνοντας μια μουσική παράσταση. Επίσης το σχολείο της προσκαλέστηκε για τις 29 Φεβρουαρίου 2008 από εκπαιδευτικό μορφωτικό σύλλογο αποφοίτων Αρσακείου, για να τιμηθεί για τη χορωδία και για το έργο που γίνεται. Η δασκάλα προετοίμασε τα παιδιά, μοίρασε τραγούδια και ξεκίνησε την προετοιμασία της χορωδίας. Όπως είπε η Χαρά σε συνέντευξή της «δυστυχώς μου ερχόντουσαν μηνύματα να μην γίνει αυτή η εκδρομή, δεν θα στείλουμε τα παιδιά…
Αυτά τα παιδιά δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ, όχι μόνο την πρωτεύουσα, αλλά ούτε και τις γειτονικές πόλεις. Είναι τακτική των γονέων να πηγαίνουν εκδρομές και διακοπές σε πόλεις της γείτονος χώρας και όχι σε δικές μας πόλεις. Καταλαβαίνετε ότι κάτι τέτοιο είναι ενδεικτικό της όλης στάσης μέσα στο χωριό. Τα παιδιά των ανθρώπων που υπέγραψαν για να φύγω από το σχολείο, δεν τα στέλνουν στην εκδρομή, ενώ οι γονείς των άλλων παιδιών, τα στέλνουνε».
Για τα περισσότερα παιδιά ήταν το πρώτο ταξίδι έξω από το χωριό τους. Πολλά αντίκριζαν για πρώτη φορά στη ζωή τους τη θάλασσα. Συγκινήθηκαν όλοι τους.
Η Χαρά έδωσε πολλή αγάπη κι έτσι κέρδισε την εκτίμηση, την αποδοχή και το σεβασμό όλου του χωριού. Δυστυχώς αυτό δεν άρεσε σε κάποιους. Συγκεκριμένα, άτομα του χωριού όπως ο ψευτοϊμάμης και ο μουσουλμάνος διευθυντής του μειονοτικού σχολείου εξυπηρετούσαν τους σκοπούς του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής φανατίζοντας το χωριό κάτω από τη σημαία του τουρκικού σοβινισμού που προέτασσε μίσος για όλους τους «γκιαούρηδες», δυσαρεστήθηκαν από τις δραστηριότητες της Χαράς που αντί για μίσος φύτευε την αγάπη και την ομόνοια στις καρδιές των μαθητών της και των γονιών τους.
Έτσι καραδοκούσαν για την αφορμή που θα δημιουργούσε ένταση και θα ανάγκαζε τη Χαρά να φύγει από το σχολείο. Η αφορμή δεν άργησε να έλθει. Κάποια φθινοπωρινή μέρα του 2007 … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
26/10/2008 | 
Σχολιασμός 
Η επέμβαση αποχωρισμού του τρίτου χεριού, πραγματοποιήθηκε τελικά τον Ιούνιο του 2006, με επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά όμως, ο χειρουργός Bochang Chen, επικεφαλής του ορθοπεδικού τμήματος, δήλωσε πως είναι νωρίς να ειπωθεί με σιγουριά το αν και το πότε θα μπορεί να λειτουργεί κανονικά το αριστερό χέρι του παιδιού.
Καμμιά «αντιρατσιστική» οργάνωση δεν θα δείτε να εκδίδει ανακοινώσεις (και καμμιά ομάδα «αντιεξουσιαστών» να καίει την Αθήνα) για την δασκάλα Χαρά Νικοπούλου.
