Πτήση της Ολυμπιακής Αεροπορίας είναι έτοιμη για αναχώρηση. Όλοι οι επιβάτες έχουν τακτοποιηθεί στις θέσεις τους και οι αεροσυνοδοί έχουν πάρει θέσεις απογείωσης.
Το αεροσκάφος αρχίζει να τροχοδρομεί κι ο κυβερνήτης παίρνει τον ασύρματο στα χέρια του και καλωσορίζει…
– Κυρίες και κύριοι, σας μιλάει ο κυβερνήτης της πτήσης 433 για Θεσσαλονίκη, κύριος Πανταζής. Εκ μέρους του πληρώματος και της Ολυμπιακής Αεροπορίας σας καλωσορίζω στο αεροσκάφος τύπου Boeing 737-200 και σας εύχομαι μια ευχάριστη και άνετη πτήση. Απόψε θα πετάξουμε στα 23.000 πόδια, με ταχύτητα 766χλμ/ώρα. Η εξωτερική θερμοκρασία του αεροσκάφους αναμένεται να είναι -15 βαθμούς Κελσίου. Θα βρισκόμαστε στο Αεροδρόμιο Μακεδονία σε 50 λεπτά περίπου και ο καιρός εκεί είναι πολύ καλός. Καλό σας ταξίδι.

Ξεχνάει όμως να κλείσει το μικρόφωνο και συνεχίζει να μιλάει στον συγκυβερνήτη του, ενώ ακούν και οι επιβάτες…
– Α ρε Νίκο, σήμερα έχουμε στο πλήρωμα καμπίνας και την κολλητή μας την Άννα. Τι καλά θα ΄ταν τώρα, να μας έφερνε 2 καφεδάκια και να μας έπαιρνε και από μια ωραία πίπα…

Η αεροσυνοδός, η οποία στεκόταν στο πίσω μέρος της καμπίνας, ακούγοντας αυτά τα λόγια, κοκκινίζει από ντροπή και τρέχει προς το κόκπιτ για να ειδοποιήσει τους πιλότους να κλείσουν το μικρόφωνο, πριν πουν κι άλλα…ωραία.
Καθώς τρέχει στον διάδρομο, μια γριούλα την πιάνει από το χέρι και της λέει:
– Στάσου κόρη μου, που πας; Τους καφέδες ξέχασες!

Ανάμεσα στα σχόλια που αναρτήθηκαν στις συζητήσεις που γίνονται για την οικονομική κρίση στο θέμα «Μέτρα της Εθνικής μετά την κατακραυγή» εντοπίστηκε ένα με μερικές πολύ ενδιαφέρουσες παραμέτρους του πολέμου των τραπεζών. Είναι προφανές ότι το σχόλιο είναι υπέρ της Εθνικής. Παρόλα αυτά κρίνουμε σκόπιμο να το αναρτήσουμε και εδώ επειδή όσα λέει είναι άκρως ενδιαφέροντα και πρέπει να ακούγονται όλες οι απόψεις, ιδίως επειδή έχουμε επικρίνει τις πρακτικές της Εθνικής.

Η Εθνική δεν έχει κανένα λόγο να πάρει τα λεφτά του κράτους. Είναι μια από τις τρεις καλύτερες τράπεζες αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, μαζί με την ισπανική Santander και την Standard Chartered (βρετανικών συμφερόντων με έδρα το Ντουμπάι). Δεν το λέω εγώ, το λέει η γερμανική Dresdner Kleinwort, που έχει μάλιστα σύσταση strong buy για τη μετοχή της. Ο λόγος είναι απλός: Όταν ξέσπασε η κρίση, όλοι όσοι είχαν λεφτά στην Ελλάδα είπαν «πού θα τα πάμε για να είμαστε σίγουροι; στην Εθνική». Και τα πήγαν στην Εθνική. Μάζεψε όλο το χρήμα ο Αράπογλου και έμειναν οι άλλοι με τα δάνεια. Όχι ότι είχαν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, απλώς το πρόβλημα των άλλων, ιδίως των ιδιωτικών τραπεζών, είναι ότι χρηματοδοτούν τα δάνειά τους όχι με «δικές τους» καταθέσεις, αλλά δανειζόμενες χρήμα από άλλες τράπεζες, από τη λεγόμενη «διατραπεζική αγορά». Η «διατραπεζική αγορά» έχει καταρρεύσει τώρα με την κρίση για τον απλούστατο λόγο ότι οι τράπεζες δεν εμπιστεύονται η μία την άλλη. Σου λέει, που ξέρω εγώ αν δεν είσαι εσύ η επόμενη πτώχευση; Γι’ αυτό έχουν πρόβλημα τώρα με τις χορηγήσεις δανείων οι περισσότερες τράπεζες – ιδίως Eurobank και Πειραιώς. Γατί δεν έχουν λεφτά για να δώσουν, αφού δεν έχουν αντίστοιχες καταθέσεις.

 

Έρχεται τώρα ο Αλογοσκούφης και λέει: Θα σας κάνω πακέτο στήριξης, για να βρείτε λεφτά για να δανείζετε. Θα σας δώσω λεφτά του κράτους. Όχι τζάμπα, θα μου πληρώνετε 10% το χρόνο προνομιούχο μέρισμα (στην ουσία τόκο) και όταν σταματήσετε να έχετε πρόβλημα θα μου δώσετε τα λεφτά πίσω (θα εξαγοραστούν οι προνομιούχες μετοχές από τις τράπεζες). Εντάξει λένε, να τα πάρω τα λεφτά, αλλά αν μπω εγώ και δεν μπει η Εθνική, τότε, έχω που έχω πρόβλημα που δεν έχω λεφτά τώρα, θα πουν όλοι “να, αυτός έχει πρόβλημα, πάμε σε αυτόν που δεν έχει”, θα μου σηκώσουν έτσι ό,τι καταθέσεις έχουν οι εναπομείναντες καταθέτες και θα την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια για τον Αράπογλου και θα την κάτσω.

 

Καλά λέτε, τους λέει η κυβέρνηση, αντί να σας βοηθήσω, σας δημιουργώ πρόβλημα. Έτσι εφευρέθηκε η «συμφωνία κυρίων» ότι θα πάρουν όλοι για να μην σταμπαριστούν αυτοί που θα πάρουν. Στην αρχή ο Αράπογλου είχε πει εντάξει (προφορικά βέβαια, ε;). Μετά όμως υπήρξαν δύο εξελίξεις. Η μία ήταν ο Βγενόπουλος βγήκε και είπε «εγώ δεν τα χρειάζομαι τα λεφτά σας και δεν θα πάρω» σπάζοντας έτσι τη «συμφωνία κυρίων» – στην οποία βέβαια ποτέ δεν συμμετείχε, για να πούμε την όλη αλήθεια. Οπότε, αν έπαιρναν όλοι πλην Βγενόπουλου, θα έλεγαν όλοι «κοίτα, μόνο ο Βγενόπουλος δεν έχει πρόβλημα». Η δεύτερη εξέλιξη ήταν ότι, επειδή υπήρχαν αντιδράσεις του τύπου «η κυβέρνηση χαρίζει 28 δις στους τραπεζίτες», η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει πιο αυστηρούς τους όρους και να δώσει περισσότερες εξουσίες στο κράτος. Οπότε άρχισαν κι άλλοι να το σκέφτονται. Σου λέει, θα μου έρθει ο εκπρόσωπος του Δημοσίου στο Δ.Σ. να του δίνω λογαριασμό πότε πάω για κατούρημα, θα τα κρατάει άραγε για τον εαυτό του ή θα τα σφυρίζει στους ανταγωνιστές μου έναντι παχυλού τιμήματος (λαδώματος); Ή θα πρέπει να τον λαδώνω πρώτος εγώ για να τον κρατήσω δικό μου; Χαμός. Η Πειραιώς, αν και έχει πρόβλημα (λόγω ναυτιλιακών δανείων που είναι πολύ εκτεθειμένη και η ναυτιλία είναι προβληματική τώρα με την κρίση), πρώτη βγήκε και είπε «εγώ δεν θα πάρω». Ε, μετά, ο Αράπογλου, ήταν που ήταν ο μεγάλος κερδισμένος της κρίσης, σου λέει θα καθίσω τώρα εγώ να κάνω τον ήρωα για χάρη των άλλων, τη στιγμή που μπορώ να τους αγοράσω όλους αυτή τη στιγμή; Θα ενεργήσω εις βάρος των συμφερόντων της τράπεζας που μου ανέθεσαν; Δε σφάξανε. Και ήρθε κι αυτός και είπε «κι εγώ δεν θα πάρω». Αλλά ενώ τον Βγενόπουλο και τον Σάλλα δεν βγήκε να τους κατηγορήσει κανείς που «δεν θα πάρουν», τον Αράπογλου πέσαν να τον φάνε. Γιατί;

 

Μα γιατί αγαπητοί φίλοι, ο Αράπογλου είναι ο εχθρός τους αυτή τη στιγμή. Ακούσατε να λένε για χάρη ποιανού γίνεται όλο το πατιρντί, που λένε και στην ιδιαίτερη πατρίδα μου; Ακούσατε για μια φορά να λένε τα κανάλια τη λέξη «Eurobank»; Σαν καλά υποταγμένα ανθρωπάκια την πέφτουν όλοι στον Αράπογλου, που δεν μας κάθεται και κοιτάζει να κάνει τη δουλειά του, ενώ εμείς θέλουμε να καλύψουμε την που έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα και θα είναι ο πρώτος που θα σπεύσει να πάρει τα λεφτά του κράτους;

 

Τα 28 δις δόθηκαν πρωταρχικά για χάρη της Eurobank. Η «συμφωνία κυρίων» για να πάρουν όλες τις τράπεζες και να μην φανεί ποιος έχει πρόβλημα έγινε για χάρη της Eurobank. Τα κανάλια την πέφτουν τώρα στον Αράπογλου για χάρη της Eurobank. Που μάζεψε όλα τα στεγαστικά της Ελλάδας με άκρως επιθετικές πολιτικές, που κατήργησε πρώτη το οκτάωρο στον τραπεζικό τομέα, και τώρα δεν έχει λεφτά για να χρηματοδοτήσει τη συνέχιση της φρενήρους ανάπτυξής της.

 

Μετά από αυτά, πώς να μην κάνει λίγο λαϊκισμό και ο Αράπογλου με τα μέτρα υπέρ ασθενέστερων; Επικοινωνιακή πολιτική κάνει κι αυτός, αφού όλοι την κάνουν τουμπεκί για χάρη της Eurobank.

 

Αυτά από εμένα. Αν δεν πιστεύετε τον ανώνυμο, διασταυρώστε αυτά που σας γράφω από όποια πηγή θέλετε.

 

Anonymous

Πηγή: antinews.gr

Σνφμύωα με μια έυρενα στο Πισήναπιμετο του Κμτρπιαίζ δεν πεαίζι ρλόο με τι σριεά ενίαι τοθοπεμέτενα τα γταμάμρα σε μια λξέη, αεκρί το πώτρο και το ταελείτυο γάμρμα να ενίαι στη στωσή θσέη. Τα υλοπιόπα μροπούν να ενίαι σε τχίυεας θιέεσς και μροπετίε να δαβαιάεστε τις λιεξές χρωίς πλβημόρα. Ατυό γνίταει γαιτί ο απρώνθονις εκέγλφοας δεν δαεβζιάι γάμρμα γάμρμα κθάε λξέη αλλά τη λξέη σαν σνύλοο.
Ατίπτσυεο, ε;

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 1981, ώρα 20:50. Τα τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας διακόπτουν το πρόγραμμα και όλοι αναρωτιούνται τι να έχει συμβεί. Δεν είναι απόλυτο, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο. Στην ιστορία της τηλεόρασης, οι διακοπές προγράμματος στη συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι για καλό. Δυστυχώς, η αδηφάγα στατιστική δεν έκανε λάθος…

Η 20η αγωνιστική του πρωταθλήματος του 1981, περιλαμβάνει το ντέρμπι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ στο γήπεδο Καραϊσκάκη και οι ποδοσφαιρόφιλοι περιμένουν να θαυμάσουν τα μεγάλους άσους των δύο ομάδων. Σαργκάνης, Νοβοσέλατς, Νικολούδης, Αναστόπουλος, Γαλάκος, Οικονομόπουλος, Αρδίζογλου, Μπάγεβιτς, Μαύρος, είναι μερικοί από τους λόγους που το Καραϊσκάκη έχει αρχίσει να δέχεται τον κόσμο από τις 12:00, ενώ η έναρξη του αγώνα είναι προγραμματισμένη για τις 15:15.

Εισιτήρια; Ούτε για δείγμα! Οι 35.450 που είχαν εξασφαλίσει το «μαγικό χαρτάκι», χιλιάδες ακόμη που είχαν εξασφαλίσει είσοδο με διάφορους τρόπους κι όσοι βρίσκονταν έξω από το γήπεδο Καραϊσκάκη, αδημονούσαν για το εναρκτήριο σφύριγμα του διαιτητή. Οι πιο άτυχοι είχαν στήσει το αυτί στο ραδιόφωνο, από όπου άκουγαν τα πρώτα νέα.

Το σκηνικό είναι ιδανικό για μια όμορφη ποδοσφαιρική ημέρα. Ο καιρός ήταν πολύ καλός και φαινόταν να έχει τις καλύτερες διαθέσεις για το ντέρμπι. Μεγάλη πλάνη. Ο αγώνας αρχίζει και ο Ολυμπιακός δείχνει να θέλει πολύ τη νίκη και καθώς περνάει ο χρόνος, οι «ερυθρόλευκοι» επιβάλλουν το ρυθμό τους και οδεύουν προς τη νίκη. Τα γκολ μπαίνουν το ένα μετά το άλλο, όπως και τα λεπτά κυλούν. Φαίνεται, βιαζόντουσαν η κάποια μοίρα τα έσπρωχνε όλο και πιο έντονα. Οι Γαλάκος (τρις), Κουσουλάκης, Ορφανός και Βαμβακούλας δίνουν απέραντη χαρά στους οπαδούς τους, «σκορπίζοντας» την ΑΕΚ με 6-0. Ο πίνακας του γηπέδου δείχνει 84’ στο τελευταίο γκολ του Ολυμπιακού με τον Νίκο Βαμβακούλα.

Η ώρα για τους πανηγυρισμούς πλησίασε, αλλά κάποιοι βιάζονται και θέλουν να τρέξουν στα είδωλά τους και ο κόσμος από την ΘΥΡΑ 7 προσπαθεί να μετακινηθεί προς τη ΘΥΡΑ 1. Το πλήθος παραληρεί. Συνθήματα θριάμβου ηχούν στο «Καραϊσκάκη», αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Οι νικητές πρέπει να γίνουν ένα με το κοινό τους. Να πανηγυρίσουν όλοι μαζί αυτό το κατόρθωμα. Το πιο ζωντανό κομμάτι των φιλάθλων του Ολυμπιακού βρισκόταν στη Θύρα 7. Οι περισσότεροι έτρεξαν ώστε να φτάσουν στην Θύρα 1 και να αντικρίσουν από κοντά τους ήρωες ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού.

Κάπου εδώ πλέον, αρχίζει να διαδραματίζεται το χρονικό της τραγωδίας: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »