Το ακόλουθο «ποίημα», το «ψάρεψα» στο πολύ καλό ιστολόγιο nickpet.blogspot.com.
Μου άρεσε και το αναδημοσιεύω.

Παρακαλώ, χτυπήστε τον φραπέ σας, υψώστε το ποτήρι σας κι απαγγέλλετε

Πιστεύω εις έναν φραπέ,
αφρώδη, παγοκράτορα,
ρουφηχτόν εκ καλάμου σπαστής,
εις στομάχους πάντων ερριμένον.

Και εις ένα αφρόγαλα, λευκόν, πηχτόν,
του καφέ συνοδό, και λιπογενές
το δια τον καφέ ποιηθέντα προ πάντων καπουτσίνο,
milk εκ βοδώς,
αφρόν αληθινόν, εκ μιξερός ηλεκτρικού,
χτυπηθέντα, ού γεννηθέντα,
ομοχρήσιμου του φραπέ,
δι ου το μάτι ορθάνοιξε.

Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους
και δια την ημετέραν εργασίαν,
φυτροθέντα εν καφεοδένδρων
και μαζευθέντα εξ άρρενος εργάτου
και αγοράσθη εξ εταιρείας
και εσυσκευάσθηκε.

Αγορασθέντα τε υπό ημών,
εντός μικρής σακουλίτσας,
ή κουτιού ή βαζακίου

Και ετοιμάσθη τας πρώτας ώρας
κατά τας πρωινάς.

Και εισέπεσε εντός ποτηριού
και ζαχαρώθηκε εκ κουταλιάς του γλυκού.

Και πάλιν άφρισε μετά δόξης,
τσίτα κάνων κοιμητούς,
ώστε χουζουρίου έλθη το τέλος.

Και εις το ρεύμα το πάγιον,
το χρήσιμον, το μιξεροκινόν,
το εκ της δεής επαραγόμενον,
το συν ψυγείου και θηκών συνεργαζόμενο,
ώστε παρασκευαζόμενο,
παγακίων και υδάτων ψυχρών.

Εις μίαν, καφετερίαν, ομαδικήν και φιλικήν φραπεδοποσίαν,
ομολογώ εν τσίμπημα εις μπισκότου εκ του μπολ,
προσδοκώ τασάκι καθαρόν
και να είναι η ζάχαρη λιωμένη.

Αμήν

Μετά από μια σύντομη «περιπέτεια», η σελίδα βρίσκεται ξανά στις επάλξεις.
Δεν ξέρω και ίσως δεν έχει και μεγάλη σημασία, αν φρόντισε «το χέρι του Θεού» για να μπει φίμωτρο σ’ αυτό το ιστολόγιο.
«Τινάζω τη σκόνη», σηκώνομαι και συνεχίζω.

Θα τα πούμε σύντομα…

Κατά την αρχαιότητα και την προ Χριστού περίοδο καταγράφηκαν κάποια μνημεία ως μεγαλουργήματα της εποχής ή αλλιώς θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Από αυτά έχουν ξεχωρίσει επτά και έτσι έχει μείνει στην ιστορία να αναφέρονται ως τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Εμπνευστής του καταλόγου αυτού, θεωρείται ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος ο οποίος λέγεται ότι επισκέφτηκε όλα τα μνημεία και συνέταξε τον κατάλογο.
Από όλα τα θαύματα το μόνο που κατάφερε να διασωθεί μέχρι σήμερα είναι η πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο το οποίο ήταν και το παλιότερο εκ των μνημείων.
Το δημιούργημα με τη μικρότερη διάρκεια ζωής ήταν ο Κολοσσός της Ρόδου καθώς καταστράφηκε μόλις 58 χρόνια μετά την κατασκευή του εξαιτίας ενός καταστροφικού σεισμού που έπληξε το νησί εκείνη την περίοδο.

Παρακάτω κατατάσσονται τα επτά θαύματα κατά χρονολογική σειρά από το αρχαιότερο προς το νεότερο.

Οι πυραμίδες της Γκίζας
Οι πυραμίδες της Γκίζας είναι το αρχαιότερο σωζόμενο από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου και είναι πιο διάσημες πυραμίδες του κόσμου. Βρίσκονται στην Αίγυπτο. Η κατασκευή χρονολογείται στο 2580 π.Χ. και βρίσκονται στην Νεκρόπολη της Γκίζας. Το σύμπλεγμα πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε για τον ενταφιασμό Φαραώ και κατασκευάστηκε από την τέταρτη δυναστεία των Αιγυπτίων.

Στην αρχαία Νεκρόπολη της Γκίζας ανήκουν: η Πυραμίδα του Χέοπα, γνωστή και ως «η Μεγάλη Πυραμίδα», η λίγο μικρότερη Πυραμίδα του Χεφρήνου και η σχετικά μετρίου μεγέθους Πυραμίδα του Μυκερίνου. Ανήκουν και οι τρεις στην Τέταρτη Δυναστεία. Όλες μαζί σχημάτιζαν ένα απέραντο συγκρότημα από μικρότερες πυραμίδες (των βασιλισσών), νεκρικούς ναούς, Μαστάμπες και τάφους αξιωματούχων. Στη Νεκρόπολη ανήκει και η περίφημη Μεγάλη Σφίγγα.

Η μεγαλύτερη και πιο διάσημη είναι η πυραμίδα του Χέοπα (ή Χούφου) ενώ οι άλλες δύο είναι μικρότερες και βρίσκονται κάποια μέτρα μακρύτερα από την πυραμίδα του Χέοπα. Έχει ύψος 146,60 μ. και τέλεια τετράγωνη βάση με πλευρά 230,35 μ., προκαλεί δε εντύπωση στους σύγχρονους ερευνητές για τα δεδομένα της εποχής της κατασκευής της. Έχει όγκο 2.521.000 κυβ. μ., καλύπτει επιφάνεια 54.000 τετρ. μ. και το υπολογιζόμενο βάρος της φθάνει τους 6,5 εκατομμύρια τόνους. Συμπεριλαμβάνεται στα Επτά Θαύματα του κόσμου. Για την αποπεράτωσή της χρειάστηκαν 20-30 χρόνια δουλειάς από 100.000 εργάτες-δούλους, πολλοί από τους οποίους πέθαναν κατά τη διάρκεια κατασκευής της …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ήταν δυο φίλοι μουσικοί, αδελφικοί φίλοι.
Ξαφνικά πεθαίνει ο ένας από καρδιά. Πέφτει σε μελαγχολία ο άλλος.
Περνάει ο καιρός κι αυτός δε μπορεί ακόμα να αποδεχτεί την απουσία του φίλου του.
Κάθε μέρα παρακαλά τον Θεό να του παρουσιάσει για τελευταία φορά το φίλο του, να τον δει έστω για λίγο.

Ξαφνικά γίνεται ένα θαύμα κι εμφανίζεται μπροστά του…
– Γρηγόρη! Πόσο μου έλειψες! Δεν το πιστεύω ότι σε βλέπω!… Κάθε μέρα ζω με την ελπίδα ότι όπου κι αν είσαι, περνάς καλά…
– Όντως. Η αλήθεια είναι ότι περνάμε πολύ καλά… Βασικά Σωτήρη, εγώ αν ήρθα εδώ σήμερα, είναι για να σου πω κάποια πράγματα.
– Καλά ή κακά;
– Και τα δύο.
– Πες τα καλά πρώτα…
– Τα καλά είναι ότι περνάμε καταπληκτικά… Συναυλίες συνεχώς…
Προχτές έπαιζε ο Ζαμπέτας κι από κάτω όλοι πίναμε μαύρο και τραγουδούσαμε «Ο σκύλος, ο αράπης, ο ταμ ταμ ταμ»…
Πριν μια βδομάδα έπαιξε ο Βαμβακάρης με τον Παπαϊωάννου, έχουν κάνει νέο γκρουπ πλέον…
Άσε σου λέω, πολύ καλά σκηνικά…

– Απίστευτο! Αυτό είναι καταπληκτικό!… Και τα άσχημα; Ποια είναι τα άσχημα;
– Εεεε…χμ…βασικά…βγήκαν αφίσες… Παίζεις το Σάββατο…

Συνταγή “Μακεδόνες γιουβαρλάκια”

Βασικά Συστατικά:
– 5 κασόνια αρχαία ελληνική ιστορία (σε μορφή κιμά)
– ½ κιλό βουλγαρική γλώσσα
– ½ κιλό ψιλοκομμένα σέρβικα
– ½ κιλό Μέγα Αλέξανδρο
– 1 ολόκληρο ήλιο Βεργίνας
– 700 γραμμάρια κυριλλική γραφή
– 300 χιλ. τόνοι αναβράζουσας ηλιθιότητας
– 1 λαδωμένο παρατηρητήριο
– 17 κουταλιές της σούπας μαϊντανό (Βαλλιανάτο)

Οδηγίες:
1. Παίρνουμε 25.713 τετραγωνικά χιλιόμετρα πρώην Γιουγκοσλαβίας, κατά προτίμηση βορείως της Ελλάδος και δυτικά της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια ρίχνουμε με προσοχή βουλγαρική γλώσσα και ολίγα σέρβικα και τα ανακατεύουμε με την κουτάλα, ενώ σταδιακά αμολάμε μέσα την κυριλλική γραφή για να δέσει το μείγμα.

2. Σε κατσαρόλα με την αναβράζουσα ηλιθιότητα πετάμε 17 κουταλιές της σούπας μαϊντανό βαλλιανάτο και ανακατεύουμε καλά. Ταυτόχρονα πλάθουμε τον ήλιο της Βεργίνας έτσι ώστε να πάρει λίγο διαφορετικό σχήμα και να γίνουν λιγότερο μυτερές οι ακτίνες. Όταν τελειώσουμε πετάμε τον ήλιο στην κατσαρόλαν και ανακατεύουμε.

3. Το μείγμα της κατσαρόλας το αμολάμε ομοιόμορφα στα 25.713 τετραγωνικά χιλιόμετρα στα οποία έχουμε ήδη στρώσει 5 κασόνια με κιμά αρχαίας ελληνικής ιστορίας και από πάνω τρίβουμε ολίγο από Μέγα Αλέξανδρο. Εάν θέλουμε προσθέτουμε 100 γραμμάρια από Νίμιτς.

4. Τοποθετούμε την κατσαρόλα στην κατάψυξη για τα επόμενα 17 χρόνια μέχρι να “δέσει”.

Μπορούμε να σερβίρουμε το πεντανόστιμο έθνικ φαγάκι μας με τη συνοδεία αντιεθνικιστικής κίνησης, οικολογικής παρέμβασης ή ντολμαδάκια Ελμπασάν. Γιά να μη στάξει στο πλάι, τυλίγουμε την κατσαρόλα με μιά εφημερίδα, κατά προτίμηση την Αυγή.

Καλή σας όρεξη.