Χωρίς σχόλια.
Η εικόνα μιλάει από μόνη της…

Σημείωση: Το βίντεο το βρήκα στο Greek Alert.

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα…
Η φιγούρα του ευτραφούς και συμπαθή Άγιου Βασίλη με τα δώρα, τα πλούσια λευκά γένια, την κόκκινη στολή με τον σκούφο, είναι μια καθαρά αμερικάνικη επινόηση.

Θα πουν αμέσως πολλοί, «ναι, το ξέρουμε, η εικόνα αυτή δημιουργήθηκε στα πλαίσια μιας διαφήμισης της Coca-Cola, το 1931».

Βασικά, δεν είναι ακριβώς έτσι. Όντως η κλασσική εικόνα του Άι Βασίλη, που όλοι γνωρίζουμε σήμερα, έγινε διάσημη απ’ την Coca-Cola, αλλά δεν την πρωτοδημιούργησε αυτή.

Τα «πρωτεία» φαίνεται ν’ ανήκουν στην, επίσης αμερικανική εταιρεία, White Rock Beverages, η οποία χρησιμοποίησε την εικόνα αυτή, σε μια διαφήμιση μεταλλικού νερού, το 1915. Μαρτυρούνται δε, και παλαιότερες αναφορές, σύμφωνα με τις οποίες, η συγκεκριμένη εικόνα κοσμούσε ευχετήριες κάρτες, αλλά και σε στήλες εφημερίδων, από τα τέλη του 19ου στην Αμερική.

Φυσικά, λίγα Ελληνόπουλα γνωρίζουν (αλλά κι ενήλικες), ότι ο συμπαθής γέροντας με τα δώρα, που γιορτάζουν ως Άγιο Βασίλη, είναι στην πραγματικότητα, ο Άγιος Νικόλαος για τους καθολικούς. Στην πορεία, οι ξένοι πρόσθεσαν και κάποια άλλα στοιχεία στην εικόνα και την λατρεία του Αγίου Νικολάου (Άη Βασίλη για τους ελληνορθόδοξους), όπως σάκο με δώρα, έλκηθρο με τάρανδους, χριστουγεννιάτικο δέντρο κ.α.

Κάπου εδώ, φαίνεται να τα μπερδεύουν οι Έλληνες, οι οποίοι άρχισαν να γνωρίζουν τον «Άγιο της Coca-Cola», αρχικά μέσα από τις ευχετήριες επιστολές που ελάμβαναν από Έλληνες του εξωτερικού, κατά κύριον λόγο μετανάστες. Έτσι βλέπουμε να συνυπάρχουν στοιχεία, όπως το καραβάκι που παραπέμπει στον Άγιο Νικόλαο, των «προστάτη» των ναυτικών και η βασιλόπιτα που παραπέμπει στον Μέγα Βασίλειο, επισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, ο οποίος (όπως και ο Άγιος Νικόλαος) ήταν «πετσί και κόκκαλο», μελαχροινός, ενώ, συν τοις άλλοις, δεν ήταν καθόλου γέροντας, καθώς πέθανε και σε σχετικά μικρή ηλικία (50 ετών).

Ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος θεωρείται και μέγας φιλάνθρωπος (ίδρυσε κοινωφελή ιδρύματα), φαίνεται να είναι, άθελά του, «υπεύθυνος» και για το σημερινό έθιμο της «βασιλόπιτας». Έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας, ο απλοϊκός μύθος, ότι ο Μέγας Βασίλειος έβαζε σε πίτες νομίσματα και μοίραζε τα κομμάτια στους φτωχούς.

Η ιστορία όμως, δεν είναι ακριβώς αυτή. Σύμφωνα με την παράδοση, οι κάτοικοι της περιοχής, προκειμένου να αποφύγουν την βαριά φορολογία από τον Ρωμαίο διοικητή, έδωσαν όλα τα τιμαλφή τους στον Μέγα Βασίλειο για να τα γλυτώσουν. Όταν ο κίνδυνος πέρασε και τα τιμαλφή έπρεπε να επιστραφούν, ο Μέγας Βασίλειος φαίνεται πως βρισκόταν μπροστά σε ένα σοβαρό πρόβλημα: Δεν είχε καταγράψει, ποιος του είχε δώσει τι.

Μπροστά σ’ αυτό το αδιέξοδο, αποφάσισε να δώσει μια «σολομώντεια λύση» και μάλλον μεσοβέζικη. Έφτιαξε μεγάλες πίτες, μέσα στις οποίες έβαλε και τα τιμαλφή που του είχαν εμπιστευθεί και κατόπιν μοίρασε τα κομμάτια στους κατοίκους. Έτσι λοιπόν, όποιος ήταν τυχερός, όλο και κάτι θα έπαιρνε πίσω, έστω και μ’ αυτόν τον τρόπο.

Όλα αυτά όμως την σήμερον ημέρα, ελάχιστη σημασία έχουν, καθώς ο Άγιος Βασίλης, εκτός από αγαπημένο άγιο των παιδιών, αποτελεί και αγαπημένο άγιο των εμπόρων. Τι σημασία έχει λοιπόν η αλήθεια, μπροστά στην γοητεία του χρήματος, αλλά και το παραμύθι που ζουν τα παιδιά;

Καλές γιορτές… 😉

Ένα απ’ τα πιο συμπαθητικά ζώα ο γάιδαρος, είναι αγαπητός στους ανθρώπους, από αρχαιοτάτων χρόνων, όχι μόνο για την υπομονή που δείχνει στις πιο βαριές δουλειές, αλλά και για την αντοχή του.
Οι Φαραώ είχαν γαϊδάρους εξημερωμένους, που τους χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, που τους χρησιμοποιούμε κι εμείς σήμερα.
Οι αρχαίοι, τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα. Θεωρούσαν μάλιστα, πως όταν ένας γάιδαρος γκάριζε, προτού αρχίσει μια μάχη, οι Θεοί τους προειδοποιούσαν για την νίκη. Ήταν δηλαδή ένας καλός οιωνός.

Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι.
Τότε αποφάσισε να αναβάλει για λίγες μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι.
Πάνω όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά το γκάρισμα ενός γαϊδάρου απ’ το στρατόπεδό του.
– Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! αναφώνησε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας.
Έτσι διέταξε ν’ αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες.

Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιον γνωστό ή φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

Μ’ αυτά όλα αυτά τα «λαβράκια» που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και τα οποία αναδεικνύουν (βεβαίως) τον ρατσισμό των Ελλήνων, σκέφτομαι, πλάκα πλάκα, να δημιουργήσω μια νέα κατηγορία θεμάτων με τίτλο «(Αντι)ρατσιστικές ιστορίες».
Ήδη έχουν δημοσιευτεί εδώ 2 «πραγματικά γεγονότα», τα οποία, αν μη τι άλλο, μας κάνουν να εμπεδώσουμε τον ρατσισμό που κρύβουμε μέσα μας σαν Έλληνες. Δυο-τρία ακόμη τέτοια «συγκλονιστικά» περιστατικά να πετύχω, ε…δε θέλει και πολύ.
Η πρώτη, η οποία έχει γίνει κι ανέκδοτο, αφορούσε τον μαύρο επιβάτη λεωφορείου, που…τρώει το εισιτήριο της ρατσίστριας συνεπιβάτιδάς του.
Η δεύτερη, αφορούσε την θλιβερή εμπειρία μιας «ομογενούς» από την…Αλβανία.

Ένα άλλο «ρατσιστικό περιστατικό», ψάρεψα πρόσφατα, στην ιστοσελίδα του Ελεύθερου Τύπου.
Το «πραγματικό» αυτό περιστατικό, με τίτλο «Δεν φταίει πάντα ο Αλβανός», δημοσιεύει ένας αναγνώστης της εφημερίδας, ο οποίος δηλώνει «αυτόπτης μάρτυρας»:

Έτυχε να είμαι αυτόπτης μάρτυρας σε ένα απίστευτο πραγματικά περιστατικό.
Ήταν μεσημέρι σε λεωφορείο που κατευθυνόταν προς Κηφισιά από κέντρο. Ξαφνικά ένας παππούς άρχισε να φωνάζει ότι του έκλεψαν το πορτοφόλι. Το αποτέλεσμα ήταν να κλειδώσουν οι πόρτες και να περιμένουμε την αστυνομία χωρίς να μπορούμε να φύγουμε.
Τελικά η αστυνομία κατέφτασε και το πρώτο που ρώτησε ήταν: Ποιος είναι αλλοδαπός;
Ούτε καν που καθόταν το θύμα!!!!
Κατευθείαν: ποιος είναι αλλοδαπός.
Ένας δύσμοιρος σήκωσε το χέρι του!!!
Είχε επίσης την ατυχία να κάθεται σχετικά κοντά στο θύμα. Με απίστευτα άσχημο τρόπο οι αστυνομικοί τον ανάγκασαν να τους ακολουθήσει. Τον έβριζαν παρά το γεγονός ότι στο λεωφορείο υπήρχαν και μικρά παιδιά!

Το λεωφορείο ξεκίνησε και στην επόμενη στάση ένας ΕΛΛΗΝΑΣ που καθόταν δίπλα στο θύμα άρχισε να τρέχει προς την έξοδο. Όλοι καταλάβαμε.

Αμέσως μετά μία κυρία δίπλα μου μονολόγησε: Τον είδα εγώ ότι ήταν αυτός αλλά δεν πειράζει. Ας καθαρίζει ο κόσμος από τους ξένους!!!

Δεν ξέρω ποιο ήταν το χειρότερο: Αυτό που είπε ή το γεγονός ότι εγώ δεν αντέδρασα καθόλου και απλά έσκυψα το κεφάλι!!!!!!!

Σχόλια-παρατηρήσεις:
Δεν μπορώ να μην σχολιάσω το γεγονός, ότι όλα αυτά τα ρατσιστικά επεισόδεια, λαμβάνουν χώρα πάντα…μέσα σ’ ένα όχημα! Να έχει κάποια συμβολική σημασία, που δεν μπορώ να διακρίνω ίσως; Ποιος ξέρει…

Το «περιστατικό» αυτό είναι τόσο…αληθοφανές, που ο υπεύθυνος της συγκεκριμένης στήλης του Ελεύθερου Τύπου, το βρίσκει, καθώς φαίνεται, πολύ…πειστικό και…λογικό, έτσι ώστε να εγκρίνει την δημοσίευσή του!
Ηθικό δίδαγμα: Στείλτε ότι μπαρούφα θέλετε στην συγκεκριμένη στήλη της εφημερίδας και θα δημοσιευθεί πάραυτα. Αρκεί βεβαίως, να καταδεικνύει τον ελληνικό ρατσιμό. Συνίσταται δε, τον ΕΛΛΗΝΑ ρατσιστή ή κλέφτη, να τον γράφετε με κεφαλαία (όπως ο συγκεκριμένος «αυτόπτης μάρτυρας»), για να δώσετε έμφαση.

«Τελικά η αστυνομία κατέφτασε και το πρώτο που ρώτησε ήταν: Ποιος είναι αλλοδαπός;». Μόνο αυτό να διαβάσει κανείς, αρχίζει και καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά.
Το παράδοξο δεν είναι ότι η αστυνομία θεωρεί του αλλοδαπούς πιθανούς δράστες τέτοιων περιστατικών, μιας και στις κλοπές σε λεωφορεία κατέχουν τα πρωτεία. Το παράδοξο είναι, ότι η αστυνομία, σύμφωνα μ’ αυτά που εξιστορεί ο «αυτόπτης» μάρτυρας, δεν έκανε τα αυτονόητα. Δηλαδή να ελέγξει ποιοι κάθονταν κοντά στον ηλικιωμένο κι αν κριθεί αναγκαίο, να προχωρήσει σε σωματικό έλεγχο, ακόμη κι όλων των επιβατών (και των αλλοδαπών φυσικά) μέχρι να βρεθούν τα χρήματα.
Τι μας λέει όμως με λίγα λόγια ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι η αστυνομία μπήκε «καυλωμένη» στο λεωφορείο, έχοντας ήδη βρει τον ένοχο (ο «αυτόπτης μάρτυρας» μάλιστα φροντίζει να μας «ενημερώσει» και για την εθνική του καταγωγή).
Κι αν δεν υπήρχε αλλοδαπός στο λεωφορείο, τότε τι αγαπητέ «αυτόπτη μάρτυρα»; Τι θα κάναμε χωρίς βαρβάρους;

Πάμε στην κυρία τώρα, που «είδε» τον κλέφτη. Τι μας λέει τώρα ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι η κυρία που «είδε» την κλοπή, δεν ενημέρωσε τον ηλικιωμένο, λες και ήξερε ότι θα έρθει η αστυνομία και θα συλλάβει κατευθείαν τον αλλοδαπό, που «δεν τον πάει» επειδή είναι αλλοδαπός. Απολύτως λογικό κι αυτό…

Και κλείνουμε με τον υποτιθέμενο ΕΛΛΗΝΑ (sic) κλέφτη. Τι μας λέει ο «αυτόπτης μάρτυρας»; Ότι ο «κλέφτης», αφού πλέον διέφυγε τον κίνδυνο της σύλληψης (είχε φύγει η στυνομία), πανικοβάλλεται ακριβώς την ώρα που πρόκειται να κατέβει απ’ το λεωφορείο. Με λίγα λόγια, προδίδεται μόνος του, όταν πια έχει «σιγουρέψει» την κλοπή του.

Αγαπητέ «αυτόπτη μάρτυρα», θεωρώντας ότι η «ιστορία» σας έχει έστω κι έναν κόκκο αληθείας, θα περιοριστώ να πω το εξής: Ο «κλέφτης» δεν ξέρω αν είναι ΕΛΛΗΝΑΣ (sic), αλλά σύμφωνα μ’ αυτά που εξιστορείτε, ΜΑΛΑΚΑΣ είναι σίγουρα.
ΟΠΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ, ΟΤΙ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΤΕ ΣΕ ΜΑΛΑΚΕΣ, ΚΑΘΩΣ ΤΕΤΟΙΕΣ «ΙΣΤΟΡΙΕΣ», ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΙΣΤΕΥΤΕΣ.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ!

(Στη φωτογραφία η σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη από την RealNews)
Η χυδαιότητα των ΜΜΕ και των “νταβατζήδων” τους δεν έχει όρια. Η βαλλιστική που εξέτασε την σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη έδειξε ξεκάθαρα ότι υπήρξε εποστρακισμός σε επιφάνεια τσιμέντου.

Ο περιγραφόμενος ως “ράμπο” και πρώην καταδρομέας ειδικός φρουρός,…προφανώς θα μπορούσε να στοχεύσει στην καρδιά του εχθρού του εφόσον ο σκοπός ήταν η δολοφονία (από τις λέξεις ΔΟΛΟΣ και ΦΟΝΟΣ). Η φωτογραφία της σφαίρας που δημοσίευσε η εφημερίδα REAL news …ΔΕΝ έγινε πρώτη είδηση. Οι περισσότεροι Έλληνες ΔΕΝ είδαν τη σφαίρα σε κανένα Δελτίο Ειδήσεων παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν σε χιλιάδες πολίτες εξαιτίας της.
Ο θάνατος του Αλέξη συνεχίζει να περιγράφεται δραματικά ως…”ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ”, που υποδεικνύει δόλο, κι όχι ως ατυχές γεγονός από τον εποστρακισμό της σφαίρας. Κι αυτός είναι ο λόγος που ο ειδικός φρουρός έφυγε αμέριμνος από τον τόπο του συμβάντος. Από πίσω του κάποιοι τον φώναζαν “ΔΟΛΟΦΟΝΟ” αλλά αυτό του συμβαίνει χωρίς λόγο από τότε που έγινε αστυνομικός οπότε είναι επίσης λογικό το ότι δεν κατάλαβε ότι κάποιος πέθανε πίσω του, έστω και από εξοστρακισμό. Σε κάποια ιστοσελίδα διαβάσαμε ότι ο αστυνομικός πριν πυροβολήσει…έτριψε τη σφαίρα στο πεζοδρόμιο για να φαίνεται ότι εξοστρακίστηκε. Αυτό όμως είναι μία γελοία υπόθεση δεδομένου ότι ΠΡΩΤΗ φορά έκανε χρήση του όπλου του και η φωτογραφία της σφάιρας δείχνει παραμόρφωση που δεν γίνεται με το χέρι σε καμία περίπτωση.

Αξίζει να προσέξει κανείς ,κάτω αριστερά, την αναφορά της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ στον εποστρακισμό με πολύ μικρά γράμματα, την λέξη “ΑΛΛΑ…” που επακολουθεί και με μεγάλα γράμματα το γεγονός ότι το εργαστήριο της βαλλιστικής δεν μπορεί αποφανθεί για την ακριβή πορεία της σφαίρας. Και φυσικά η πρώτη είδηση ΔΕΝ είναι η σφαίρα που αποτέλεσε την πρόφαση για να γίνουν στάχτη 50.000.000 ευρώ.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στέλνει το μήνυμα ότι η νέα σφαίρα πρέπει να αποτελέσει το φυτίλι για ΕΚΡΗΞΗ άρα για περισσότερα χρήματα στις τσέπες των “νταβατζήδων”.
Η συνέχιση των επεισοδίων στους δρόμους είναι απαραίτητη και για την αύξηση των εσόδων από διαφήμιση. Τα επεισόδια θα μπορούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση ώστε να αναλάβει το ΠΑΣΟΚ που βολεύει περισσότερο τους “νταβατζήδες”, το ΝΑΤΟ, τα Σκόπια, και τις Αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρίες.

Είναι γεγονός ότι η κοινωνία μας έχει μετατραπεί σε ζούγκλα. Ο θάνατός σου…η ζωή μου.
Τον θάνατο του Αλέξη…τα κανάλια τον μετέτρεψαν σε μετρητά και διαφήμιση. Οι εφημερίδες ανέβασαν τις πωλήσεις φύλλων. Δημιουργήθηκε ένας τεράστιος τζίρος εκατομμυρίων ευρώ γύρω από ένα ατυχές γεγονός…το οποίο “φούσκωσαν” και φόρτωσαν με ένα σωρό πλαστά δραματικά στοιχεία και υπερβολές για να καθηλώσουν τον κόσμο μπροστά στην TV. Η αδικαιολόγητη, ίσως και σκόπιμη, καθυστέρηση της βαλλιστικής ήταν βούτυρο στο ψωμί των κοράκων της τηλεόρασης. Κι όταν βγήκε το πόρισμα που έδειχνε τελικά μία λιγότερο δραματική αιτία θανάτου του Αλέξη…τα κανάλια σώπασαν. Το πόρισμα ΔΕΝ είναι εντυπωσιακό, ΔΕΝ βγάζει τους αναρχικούς στο δρόμο να κάψουν και να ρημάξουν ώστε να γίνουν δραματικές απευθείας συνδέσεις από τον τόπο της καταστροφής. Η καταστροφή του κέντρου της Αθήνας και των εμπόρων … έκανε σαφώς πλουσιότερους τους “νταβατζήδες”. Αν δεν καιγόταν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη εκατομμύρια Έλληνες, αντί να βλέπουν τηλεόραση θα έκαναν χίλια δυο άλλα πράγματα πιο δημιουργικά. Οι “νταβατζήδες” των ΜΜΕ θα σκότωναν για να ανεβάσουν το μερίδιο τους στην AGB. Δεν νοιάζονται ούτε για το οικονομικό κόστος που επωμίσθηκαν οι πληγέντες, ούτε για τις εικόνες βίας και την τρομοκρατία με την οποία πότισαν τις ψυχές των μικρών παιδιών.

Η συνέχεια του άρθρου εδώ.