Η πίστη σε οποιαδήποτε θρησκεία είναι ένα δικαίωμα του κάθε ανθρώπου. Το ίδιο βεβαίως και η αθεΐα. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι τίθεται θέμα επιβολής της άποψης ενός πιστού σε έναν άθεο. Το λέω αυτό διότι συνήθως οι άθεοι δεν έχουν ως στόχο να «προσηλυτίσουν» κανέναν με τα επιχειρήματά τους στην αθεΐα, ευνόητα καθότι δεν πρόκειται για θρησκεία, απλά προβάλλουν τους πιθανούς λόγους και αιτίες που χρησιμοποιούν ώστε να μην αποδεχτούν τον «Θεό».
Κάποιοι -αν όχι οι περισσότεροι- πιστοί θεωρούν χρέος τους να πείσουν τους άθεους ότι είναι παραπλανημένοι καθότι θεωρούν πως οι ίδιοι έχουν νιώσει τον Θεό, οπότε δεν τίθεται καν θέμα για τον αν υπάρχει ή όχι, γι αυτούς είναι δεδομένο ότι υπάρχει!!
Σ’ αυτό ακριβώς θα σταθώ στο εν λόγω κείμενο. Στην αδυναμία των εμπειριών. Διότι περί αυτού πρόκειται. Και δεν σας κρύβω ότι εμπειρικά ή πρακτικά αν θέλετε, είναι το ισχυρότερο επιχείρημα για τους άθεους! … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Όταν ξεκίνησα να συνθέσω αυτό το θέμα, ήθελα καταρχάς να καταδείξω το βλακώδες του όλου πράγματος που ονομάζεται «προστασίες αγίων». Στην πορεία της αναζήτησής μου, όμως, διαπίστωσα ότι το θέμα είναι πολύ πιο ιλαρό απ’ ότι νόμιζα, ή για να το θέσω ακόμα καλύτερα, κωμικοτραγικό. Κωμικό αν αναλογιστεί κανείς την «γκάμα» των «προστασιών» που έχουν σκαρφιστεί διαχρονικά οι «νταβαντζήδες» της ανθρώπινης ύπαρξης και σκέψης για να είναι «αγκιστρωμένοι» πάνω σε κάθε έκφανση της ζωής των αφελών πιστών και τραγικό αν αναλογιστεί κανείς, τι είναι σε θέση να πιστέψει ο ανθρώπινος νους. Και φυσικά αυτή η τυφλή πίστη, μετατρέπεται ενίοτε και σε «φράγκα» που καταλήγουν στο «φιλόπτωχο» ταμείο του «προστάτη» αγίου και της Εκκλησίας της «αγάπης».
Διότι αγαπητέ αναγνώστη, δύσκολα θα μπορέσει να αποφύγει το μειδίαμα κάποιος όταν διαβάσει ότι υπάρχει προστάτης άγιος (ή όσιος) των αλκοολικών (προσπαθώ ακόμα να καταλάβω, από τι τον προστατεύει), ή άγιος προστάτης των όρχεων και της κοίλης, ή ακόμα ακόμα και προστάτης άγιος για το…ψαροκόκκαλο που στέκεται στο λαιμό!
Η βιομηχανία αγιοποιήσεων και προστασιών της Εκκλησίας, κάνει τον κατάλογο των προστατών αγίων και οσίων, εξαιρετικά μακρύ (σχεδόν όλοι, έχουν αναλάβει και μια «εργολαβία», ενώ αρκετοί, περισσότερες της μιας! σε άλλες περιπτώσεις δε, μία προστασία την αναλαμβάνουν πολλοί «προστάτες» άγιοι), γεγονός που καθιστά σχεδόν αδύνατη την αναφορά σε όλους αυτούς που μας «φυλάνε» και μας προστατεύουν σε κάθε τομέα της ζωής μας. Οι περισσότεροι «προστάτες» άγιοι οφείλουν την ιδιότητα αυτή -του προστάτου- που τους έχει προσάψει η Εκκλησία, σε κάποια ενασχόληση ή επάγγελμα που άσκησαν κατά την διάρκεια του βίου τους, ή και σε άσχετα γεγονότα που συνδέθηκαν με την «αγιότητά» τους και τα οποία επί τα πλείστα υπερβαίνουν τα όρια της φαιδρότητας και της ακατάσχετης τερατολογίας … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Διαφορετικά ραντεβού με διαφορετικές γυναίκες. Σίγουρα δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες, και σίγουρα διαφέρουν σε συνήθειες απο χώρα σε χώρα. Δείτε λοιπόν μερικά χαρακτηριστικά, που τα συναντάμε στην πλειοψηφία των γυναικών, αναλόγως τόπου καταγωγής.
Παρακαλούνται οι γυναίκες που θα το διαβάσουν να βάλουν τα όπλα στις θήκες τους :ntomates: Πλακίτσα κάνουμε…
Αμερικανίδα λευκή:
Πρώτο ραντεβού: Το πολύ να πεις καληνύχτα με ένα φιλί.
Δεύτερο ραντεβού: Θα πασπατεύεις μοναχά, και ίσως πάρεις μερικά φιλάκια.
Τρίτο ραντεβού: Μπορεί να έχει sex μα μόνο αν το θέλει, όταν το θέλει και όπως το θέλει.
Έγχρωμη Αμερικανίδα:
Πρώτο ραντεβού: Πληρώνεις ένα πραγματικά ακριβό δείπνο.
Δεύτερο ραντεβού: Πληρώνεις σ’ αυτήν και την φίλη της, ένα πραγματικά ακριβό δείπνο.
Τρίτο ραντεβού: Πληρώνεις το νοίκι της.
Δέκατο ραντεβού: Είναι έγκυος με άλλον.
Ιρλανδέζα:
Πρώτο ραντεβού: Σουρώνετε και οι δυο κάνοντας sex.
Δεύτερο ραντεβού: Σουρώνετε και οι δυο κάνοντας sex.
20ή επέτειος: Σουρώνετε και οι δυο κάνοντας sex.
Ιταλίδα:
Πρώτο ραντεβού: Την πηγαίνεις σε ένα ακριβό και επώνυμο εστιατόριο.
Δεύτερο ραντεβού: Γνωρίζεις τους γονείς της, και η μητέρα της σου μαγειρεύει μακαρόνια και κεφτεδάκια.
Τρίτο ραντεβού: Κάνετε sex, εκείνη θέλει να σε παντρευτεί, και επιμένει σε ένα δαχτυλίδι 3 Καράτια.
5η επέτειος: Έχεις ήδη 5 παιδιά, και το sex το μισείς και σαν σκέψη.
6η επέτειος: Έχεις ήδη άλλη γκόμενα.
Κινέζα:
Πρώτο ραντεβού: Πληρώνεις ένα πανάκριβο γεύμα. Δεν συμβαίνει τίποτε άλλο.
Δεύτερο ραντεβού: Πληρώνεις ένα ακόμη πιο πανάκριβο γεύμα. Δεν συμβαίνει τίποτε άλλο ούτε αυτήν την φορά.
Τρίτο ραντεβού: Δεν πας καθόλου στο τρίτο ραντεβού. Έχεις ήδη καταλάβει, πως ούτε τώρα θα συμβεί κάτι.
Ινδή:
Πρώτο ραντεβού: Γνωρίζεις τους γονείς της
Δεύτερο ραντεβού: Αποφασίζεται η ημερομηνία γάμου
Τρίτο ραντεβού: Πρώτη νύχτα του γάμου.
Μεξικάνα:
Πρώτο ραντεβού: Πληρώνεις ένα πανάκριβο δείπνο, σουρώνεις με Tequila, και κάνετε sex στα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου.
Δεύτερο ραντεβού: Είναι ..έγκυος.
Τρίτο ραντεβού: Μετακομίζει στο σπίτι σου. Μία βδομάδα μετά, μετακομίζουν στο σπίτι σου επίσης, ο πατέρας της, η μητέρα της, η γιαγιά της, η αδερφή της, ο φίλος της αδερφής της με τα τρία τους παιδιά, κι εσύ κοιμάσαι στο διπλανό χωράφι για την υπόλοιπη ζωή σου, η σε κανένα μπαλκόνι, ενώ εσύ θα έχεις συνεχώς την εντύπωση πως, το σπίτι σου μοιάζει με καραβάνι.
Εβραία:
Πρώτο ραντεβού: Ξοδεύεις όλα σου τα υπάρχοντα για να την εντυπωσιάσεις.
Δεύτερο ραντεβού: Κάνεις δάνειο για να κρατήσεις το «image».
Τρίτο ραντεβού: Βρήκε άλλον με περισσότερα.
Γυναίκα από Αραβία:
Πρώτο ραντεβού: Μάννα, πατέρας, αδέρφια, αδερφές, ξαδέρφια, θείοι, θείες, φίλοι και η υπόλοιπη Αραβική κοινότητα του χωριού, το μαθαίνουν σε μιάμιση ώρα το πολύ.
Δεύτερο ραντεβού: Είσαι νεκρός. Σε πυροβόλησαν.
«Τρίτο ραντεβού» δεν υπάρχει…
Θεωρούμενη το αριστούργημα του Μίλαν Κούντερα, «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Είναι» ακολουθεί τα μεγάλα πρότυπα του μυθιστορήματος-δοκιμίου, τοποθετώντας τη δράση στην Πράγα της δεκαετίας του 1960, των ζοφερότερων χρόνων του τσεχοσλοβακικού κομμουνιστικού καθεστώτος.
Ο κεντρικός του ήρωας, ο Τόμας, επιτυχημένος γιατρός, ασκεί κριτική στο πολιτικό σύστημα με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του. Οι άλλοι σημαντικοί χαρακτήρες του μυθιστορήματος είναι η Τερέζα, σύζυγος του Τόμας και καλλιτεχνική φωτογράφος, η ερωμένη του Σαμπίνα, που θέλει να αποτεφρωθεί μετά τον θάνατό της, και ο εραστής τής Σαμπίνας Φραντς, καθηγητής πανεπιστημίου, βυθισμένος στα βιβλία του, ο οποίος προσπαθεί να απαλλαγεί από το κιτς τής συζύγου του Μαρί-Κλοντ αλλά κατά ειρωνική τύχη πεθαίνει μπροστά της. Το βάρος της ζωής και η αξία της ζωής για τον καθένα από τους παραπάνω χαρακτήρες είναι διαφορετικά, η ζωή όμως για τον Κούντερα έχει μιαν «αβάσταχτη ελαφρότητα». Και αφού ζούμε μόνο μία φορά, τα πάντα μετρούν στην καθημερινότητά μας και στον τρόπο που τη βιώνουμε. Γι’ αυτό και η ζωή αποκτά ένα άλλο βάρος για τον Τόμας που νιώθει ότι κάλλιστα θα μπορούσε να την αλλάξει με μιαν άλλη.
Οι τέσσερις πρωταγωνιστές ζουν τέσσερις ζωές και ωστόσο συνθέτουν έναν κόσμο που στο τέλος παρουσιάζεται ενιαίος αλλά πεπερασμένος, βαρύς παρά την ελαφρότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, ένας κόσμος που φεύγει και δεν επιστρέφει. Ο Κούντερα όλα αυτά μας τα προσφέρει με απίστευτα ανάλαφρο χειρισμό, με ένα επίχρισμα χαμογελαστής ειρωνείας, η οποία, χωρίς να ευτελίζει τα συμφραζόμενα, πετυχαίνει να μας κάνει να αισθανθούμε ότι η υπόθεση αφορά όλους μας.