Το «Πούστευε και μη ερεύνα» αποτελείται από κείμενα που σχολιάζουν και σατιρίζουν τα πάντα -από την πολιτική πραγματικότητα που βιώνουμε σήμερα, τα τηλεοπτικά μέσα και τις κουτσομπολίστικες εκπομπές, το δήθεν και το lifestyle, μέχρι τις μικροαστικές αντιλήψεις και το συντηρητισμό μας.

«Αντιβιοτικά» θεωρεί ο ίδιος ο Πανούσης αυτά τα πεζογραφήματα «για βία αγίων και αγωνίες αμαρτωλών» που πλαισιώνονται από χιουμοριστικά γκράφιτι. Αλλεργικός στο οπαδιλίκι όλων των τύπων, από κόμματα και οργανώσεις μέχρι ποδοσφαιρικές ομάδες και πατρίδες, ο Τζίμης Πανούσης μάς μιλά για ό,τι παρατηρεί γύρω του, δίνοντας τη δική του εκδοχή των πραγμάτων.

Εξάλλου, όπως μας πληροφορεί, «εδώ στην όμορφη Ζιμπάμπουε των Βαλκανίων επιθυμεί να αποκαλύψει ότι το περίφημο ΚΥΣΕΑ (όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης) σημαίνει απλά: Κυβέρνηση Σεσημασμένων Αμερικανοτσολιάδων».

Με όπλο ένα απαράμιλλο χιούμορ που κρύβει (ή φανερώνει αν προτιμάτε) έναν υψηλότατο δείκτη νοημοσύνης, ο Τζίμης Πανούσης ανατρέπει και ανασυνθέτει τα πάντα. Η εξαιρετική ικανότητά του να παίζει με τις λέξεις και να διευρύνει τους ορίζοντες της αντίληψης είναι μοναδική και σπάνια -έως καθόλου-απαντάται σε άλλους καλλιτέχνες. Αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς τα βιβλία του και να προσέξει το λόγο του και ιδίως πίσω από αυτόν.

Στο εν λόγω βιβλίο -που είναι από τα αρτιότερα που έχει εκδώσει- ανατρέπει εκ βάθρων όσα ταλανίζουν τους καιρούς μας, με αιχμή του δόρατος την Εκκλησία. Κενή Διαθήκη, Τεχνολογία ή θάνατος, Νέα Δημοπρασία, «όπου ακούς πανάκριβες αυτοκινητάρες, κράτα και μικρό τσουτσούνι», τα αποφθέγματα είναι ατέλειωτα και ο λόγος τόσο μεστός νοημάτων, που θα πρέπει κανείς να διαβάζει κάποιες φράσεις αρκετές φορές για ν’ ανακαλύψει όλα όσα κρύβουν και να γελάσει ξανά και ξανά. Όχι φτηνά, γιατί «θα πάμε στον παγκόσμιο χαμό με το εφηβαίο μας καλοχτενισμένο και την ψυχή στο στόμα».

Οι εικόνες προέρχονται από την Ουκρανία.
Μια ποδοσφαιρική ομάδα, αποφασίζει να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, βάζοντας τα…«μεγάλα μέσα».
Όπως καταλαβαίνετε, με τέτοια υψηλή προστασία, η απόκτηση του τροπαίου, αποτελεί πλέον μια τυπική διαδικασία… Γιατί, ποιος θα τολμήσει να τα βάλει με την Παναγία και τον γιόκα της;…

Οι εικόνες «αλιεύθηκαν» από το bromisteraki.blogspot.com. Περισσότερες φωτογραφίες εδώ.

Εκείνο το απόγευμα γυρνούσα απογοητευμένος από το κυνήγι. Δεν είχα χτυπήσει τίποτα και τα παιδιά μου θα έμεναν για άλλη μια μέρα νηστικά. Εκτός των άλλων είχα χαθεί μέσα στο δάσος και σχεδόν είχε νυχτώσει ενώ ήμουν πολύ μακριά ακόμα από το σπίτι. Ξαφνικά ακούω μια φωνή:
-Ε! ψιτ!

Γυρίζω, δεν βλέπω τίποτα. Σε λίγο ξανακούω πάλι:
– Έι! Εσένα μιλάω!

Κοιτάω από δω, κοιτάω από κει, τίποτα. Ξανακούω τη φωνή:
– Ρε κυνηγέ εδώ κάτω!

Σκύβω και τι να δω; Ένας βάτραχος.
– Ρε βάτραχε μιλάς;
– Όχι μόνο μιλάω, αλλά είσαι τυχερός, μιας και μπορώ να σου λύσω όλα τα προβλήματα!

Μια και δυο, μου δείχνει όχι μόνο το δρόμο για να πάω στο σπίτι, αλλά μου δίνει και τα νούμερα του ΛΟΤΤΟ, του ΤΖΟΚΕΡ, τα ΓΚΑΝΙΑΝ του Ιπποδρόμου… Α, ναι! Και τις απαντήσεις για το «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;».

Αφού πήγα σπίτι και κέρδισα όλα αυτά, ένιωσα την υποχρέωση να πάω και να ευχαριστήσω τον βάτραχο. Αφού τον βρήκα, τον ρώτησα τι θέλει να κάνω για να τον ευχαριστήσω.
– θέλω να με πηδήξεις!
– Βρε βάτραχε, μετά απ’ όλα τα καλά που μου έκανες, να σε πηδήξω κιόλας;
– Ε, αφού θες να με ευχαριστήσεις θα το κάνεις!

Εγώ επέμενα, αλλά ο βάτραχος ήταν ανένδοτος:
– ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΠΗΔΗΞΕΙΣ! ΑΛΛΙΩΣ, ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΣ! ΤΕΛΟΣ!

Ε, τον βουτάω κι εγώ και αρχίζω να τον ξεσκίζω. Εκεί λοιπόν που κάρφωνα τον βάτραχο, αυτός μεταμορφώθηκε σε μια πανέμορφη δεκαπεντάχρονη ξανθή πριγκίπισσα…

Έτσι έγιναν τα πράγματα κύριε πρόεδρε και όχι όπως τα λέει η μάνα της!…

Όλα ξεκινούν το 1962, όταν ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης, ένας Έλληνας αντιστασιακός, εκδότης, συγγραφέας και σεναριογράφος, προχώρησε στην έκδοση ενός παιδικού περιοδικού. Είχε έτοιμη την ιδέα, απλά έπρεπε να βρει και τον κατάλληλο συνεργάτη. Όταν συζήτησε το θέμα με τον φίλο του και σχεδιαστή, Θέμο Ανδρεόπουλο, εκείνος του ζήτησε να κάνουν μαζί αυτό το εγχείρημα. Έτσι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου του 1962 σε όλα τα περίπτερα της Αθήνας εμφανίστηκε το νέο περιοδικό: Ο «Μικρός Σερίφης». Εκδότης ήταν ο Κώστας Ραμπατζής. Ο Στρατίκης υπέγραφε τα κείμενα ως «Κώστας Φωτεινός», ενώ σαν εκδοτικό τέχνασμα και για να πιάσουν το κοινό, ο «Φωτεινός» αναφέρονταν ότι έκανε την «απόδοση» και μόνο, των ιστοριών στα ελληνικά. Ιστοριών που ήταν καταγεγραμμένες ανάμεσα στο θρύλο και την πραγματικότητα της άγριας δύσης.

Στις αυτοτελείς ιστορίες (αν και υπήρχαν αρκετές και σε συνέχειες) πρωταγωνιστούσε η «Θρυλική Τετράδα»:
1. Ο βασικός ήρωας, είναι ο δεκαοχτάχρονος σερίφης Τζιμ Άνταμς (Δημήτρης Αδαμόπουλος), γιος του Έλληνα μετανάστη (και επίσης σερίφη) εκ Σπάρτης, Γεώργιου Αδαμόπουλου (Τζορτζ Άνταμς). Πολύτιμοι συνεργάτες του ενίοτε, το άλογό του, ο Κεραυνός, και ο πανέξυπνος σκύλος του, ο Μπικ.
2. Η δεκαεπτάχρονη Ντιάνα Μόρισον είναι η βοηθός του μικρού σερίφη και κόρη του σερίφη Μόρισον. Θαυμάζει τον Τζιμ Άνταμς για την γενναιότητα και την ικανότητά του, ενώ ανάμεσά τους υποβόσκει ένας πλατωνικός έρωτας. Αποδεικνύεται η καλύτερη βοηθός για τον Τζιμ και μια πιστή σύντροφος. Καβαλικεύει μια λευκή έξυπνη φοράδα, την Αστραπή.
3. Ο δεκαοχτάχρονος Μεξικανός από την Τσιουάουα, με τα λαγουδίσια δόντια, Πεπίτο Γκονζάλες, αδελφικός φίλος του Τζιμ, είναι ο πιο αστείος χαρακτήρας του περιοδικού. Μπορεί να στερείται σε ευφυΐα και να είναι ολίγον γκαφατζής και άγαρμπος, αλλά έχει χρυσή καρδιά και είναι ο πρώτος που τρέχει για να συλλάβει παρανόμους. Αψηφά τους κινδύνους, καθώς μια τσιγγάνα μάγισσα, έχει προβλέψει το μέλλον του και του έχει πει ότι θα ζήσει 100 χρόνια…στα σίγουρα. Έχει δυνατή γροθιά, τεράστια όρεξη για το αγαπημένο του φαγητό, τον…χυλό, και φυσικά τον πανηλίθιο γάιδαρό του Πελεγκρίνο που φροντίζει να τινάζει μακρυά με τις κλωτσιές του το αφεντικό του και να ρίχνει καμιά κλωτσιά καμιά φορά σε κανέναν ληστή. Ενίοτε, εμφανίζεται μαζί του και το γυμνασμένο γεράκι του, Τζο.
4. Ο τέταρτος της παρέας είναι το ημίγυμνο δωδεκάχρονο Ινδιανάκι με το κοφτερό μυαλό, ο Τσιπιρίπο. Γιος του αρχηγού της φυλής των Κομάντσι, είναι ένας ικανότατος ιχνηλάτης που διεκδικεί την θέση του τρίτου πιο έξυπνου της ομάδας αφήνοντας τελευταίο τον Πεπίτο. Μεταξύ τους υπάρχει μια αθώα διαμάχη η οποία πάντα καταλήγει σε γέλια. Αχώριστος σύντροφος κι αυτού, το άλογό του, ο Νάνος.

Αργότερα και μόνο στον «Μικρό Σερίφη», προστέθηκε και πέμπτο μέλος στην παρέα, η μικρή Ινδιάνα, Παλόμα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »