Ένας καλόγερος σε κάποια επίσκεψη στην Αθήνα, γυρίζει, γυρίζει και στο τέλος, κουρασμένος, κάθεται σ` ένα καφενείο.
Μια κυρία στο διπλανό τραπέζι τον ρωτάει:
– Είσαστε αληθινός καλόγερος;
– Να σου πω… Ράσα φοράω, σε μοναστήρι μένω, σε όλες τις αγρυπνίες και τις ακολουθίες πάω, νηστεύω, προσεύχομαι, έχω γέροντα. Νομίζω ότι είμαι κανονικός καλόγερος… Εσύ τι είσαι;
-Εγώ, είμαι λεσβία… Απ` το πρωί που θα σηκωθώ μέχρι το βράδυ που θα πάω για ύπνο όλο γυναίκες σκέφτομαι. Και στον ύπνο μου όλο γυναίκες ονειρεύομαι. Και για σεξ, μόνο γυναίκες θέλω…

Μετά από λίγο αδειάζει το διπλανό τραπέζι. Ο καλόγερος έχει πέσει σε σκέψεις.
Ένα ζευγάρι έρχεται και κάθεται δίπλα του. Κι αυτοί σε λίγο, τον ξαναρωτούν:
– Είστε πραγματικός καλόγερος;
Και ο καλόγερος:
– Έτσι νόμιζα… Αλλά μάλλον λεσβία είμαι τελικά…

Για τα δεδομένα της ελληνικής Εκκλησίας, θα μπορούσαν να θεωρηθούν «ριζοσπαστικές» θέσεις, τέτοιες όπως αυτές ενός εκπροσώπου της.

Τί λέει όμως ο Χρυσόστομος σε συνέντευξη που έδωσε στο τεύχος Δεκεμβρίου 2009, του περιοδικού «Flash Mεσσηνίας» (πληροφορίες από το «Έθνος»); Με λίγα λόγια, καταρχάς, ότι αυτά τα θέματα (όπως ο διαχωρισμός Κράτους-Εκκλησίας) αντιμετωπίζονται «…από την Πολιτεία, δυστυχώς, με λαϊκισμό, από την Εκκλησία με στρουθοκαμηλισμό». Κατά δεύτερον, στιγματίζει με τον τρόπο του, τους Ταλιμπάν της Εκκλησίας: «Δεν ξέρω τι είναι, πάντα υπάρχει μια αόρατη δύναμη, δεν ξέρω ποια είναι αυτή, δεν μπορώ να τη χαρακτηρίσω ούτε να την προσδιορίσω, η οποία ό,τι φιλοπρόοδο υπάρχει προσπαθεί να το φρενάρει και να το φέρει πίσω».

Πιο συγκεκριμένα, για τον διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, δηλώνει: «…είμαι υπέρ του διαχωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι αυτό που ονομάζουμε διακριτοί ρόλοι».

Για την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων και τον θρησκευτικό όρκο: «H Εκκλησία δεν μένει στο επίπεδο των συμβόλων. Είτε μπει είτε δεν μπει η εικόνα στο δικαστήριο, εξαρτάται από τη συνείδηση του δικαστή αν θα είναι δίκαιος ή όχι. Όπως είμαι αντίθετος και με τον όρκο. Σημασία έχει ο σεβασμός προς το σύμβολο και όχι η απλή παρουσία του. Μόνο έτσι θα διασωθεί η αξία του».

Σχόλιο: Άντε να δούμε τώρα, πόσα εγκεφαλικά θα πέσουν. Όχι τίποτε άλλο, αλλά είναι και κάποιας ηλικίας ο Άνθιμος Θεσσαλονίκης.

Η απάντηση σ’ αυτή την απορία, δεν είναι και τόσο εύκολη, καθώς τα στοιχεία είναι άκρως ρευστά και θα ήταν πολύ απόλυτο να δώσει κάποιος έναν ακριβή αριθμό.

Αν και τα νηπιακά χρόνια του internet, στη δεκαετία του ’90 είναι κάπως πιο προσεγγίσιμα, τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά το 2000, η αλματώδης ανάπτυξη του παγκόσμιου ιστού εκτινάσσει τους αριθμούς σε μεγάλα ύψη.

Έχουν γίνει διάφορες μετρήσεις, που όπως είναι φυσικό δεν συμπίπτουν μεταξύ τους. Στην τελική ανάγνωση όμως όλων αυτών των μετρήσεων, μπορεί να έχει κάποιος μια γενική εικόνα.

Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των ιστοσελίδων, φαίνεται να ξεπερνά τα 150 εκατομμύρια, ενώ η Google to 2008 είχε καταμετρήσει πάνω από 1 τρισεκατομμύριο επιμέρους σελίδες ιστοσελίδων. Οι αριθμοί είναι ευμετάβλητοι, καθώς καθημερινά προστίθενται χιλιάδες νέες σελίδες, ενώ άλλες καταργούνται. Θα πρέπει να σημειωθεί πάντως, πως όλες αυτές οι ιστοσελίδες δεν είναι ενεργές (δηλαδή, δεν ανανεώνουν το περιεχόμενό τους).

Ένας ενδεικτικός πίνακας με την αλματώδη αύξηση του διαδικτύου, παρέχεται από την Netcraft σε μηνιαία βάση. Έτσι, από τον Αύγουστο του 1995, μέχρι τον Νοέμβριο του 2009, τα στοιχεία είχαν ως εξής:

Το σύνθημα που ακούγεται από τα χείλη περίπου 5.000 οπαδών της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης Crotone (=Κρότων, σημαντική αρχαία ελληνική πόλη της Κάτω Ιταλίας), είναι το εξής: Salutate la Magna Grecia.

Σε μετάφραση: ΧΑΙΡΕΤΗΣΤΕ (ΥΠΟΚΛΙΘΕΙΤΕ) ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΛΛΑΔΑ!

Το σύνθημα απευθύνεται στην αντίπαλη ομάδα για να της υπενθυμίσει που βρίσκεται, σε τι χώματα ιερά πατάει…

Πηγή: ixorcosmos.gr

Για να κυριολεκτούμε, ενίοτε… 🙄