Ίσως θα έχετε παρατηρήσει, πως κατά κύριον λόγο, η βλασφημία των «θείων» γίνεται απ’ αυτούς που θεωρούν εαυτούς, καλούς χριστιανούς, πιστούς, θρήσκους κ.ά. (προσωπικά, έχω ακούσει ιερέα να «κατεβάζει καντήλια» και μάλιστα ενώπιον παιδιών).
Οι άθεοι, άθρησκοι, αλλόθρησκοι κλπ., παρ’ ότι είναι απελευθερωμένοι απ’ αυτή τη «δέσμευση», σπανίως βάζουν στο στόμα τους εκφράσεις όπως «γαμώ τον Χριστό μου/σου», «γαμώ την Παναγία μου/σου», «γαμώ τον Σταυρό μου/σου» κλπ.

Απ’ ότι φαίνεται λοιπόν, ακόμη και οι ίδιοι οι Εβραιοχριστιανοί δεν παίρνουν και στα πολύ σοβαρά την «δαμόκλειο σπάθη» της Κολάσεως που προτάσσει σαν μπαμπούλα η Εκκλησία. Υπάρχει όμως, μια μικρή λεπτομέρεια, η οποία κατά κάποιον τρόπο απενεχοποιεί τους βλάσφημους (αν και οι περισσότεροι απ’ αυτούς, αν όχι όλοι, δεν γνωρίζουν): Σύμφωνα με την («θεόπνευστη») Αγία Γραφή, το αμάρτημα της βλασφημίας είναι συγχωρητέο…

Υπάρχει κι ένας αστερίσκος όμως… Δεν συγχωρούνται όλες οι βλασφημίες. Εξαιρείται η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος, η οποία δεν πάει να ‘χεις «μπάρμπα στον Παράδεισο», δεν συγχωρείται με «καμμία Παναγία». Είναι η απόλυτη βλασφημία. Ιδού και το αντίστοιχο απόσπασμα από την Αγία Γραφή, που τεκμηριώνει τα προαναγραφόμενα:

«Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τὰ ἁμαρτήματα καὶ αἱ βλασφημίαι ὅσας ἐὰν βλασφημήσωσιν· ὃς δ’ ἂν βλασφημήσῃ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλ’ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως».
«Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον» 3:28-29

Δηλαδή:
«Αλήθεια σας λέω ότι όλα θα συγχωρεθούν στους γιους των ανθρώπων, τα αμαρτήματα και οι βλασφημίες όσες κι αν βλασφημήσουν· όποιος όμως βλασφημήσει ενάντια στο Πνεύμα το άγιο, δεν θα συγχωρεθεί ποτέ, παρά είναι ένοχος αιώνιου αμαρτήματος».

Τα ίδια πάνω κάτω λένε και τα υπόλοιπα ευαγγέλια (επιτέλους, συμφωνούν και σε κάτι, ανάμεσα στις τόσες αντιφάσεις τους).

Ηθικό δίδαγμα; Ιουδαιοχριστιανοί, θρήσκοι και μη, «κατεβάστε καντήλια» άφοβα (έτσι κι αλλιώς, σχεδόν κανένας δεν βρίζει το Άγιο Πνεύμα). Ο δρόμος για τον Παράδεισο, δεν περνάει από κει. Η θρησκεία της «αγάπης» θα σας συγχωρέσει. Προσοχή όμως, μην το παραχέσετε κι ασχοληθείτε με το…«πουλί», γιατί τότε «την βάψατε»…

Πληροφορίες και εικόνα από το diagoras.wordpress.com

Ο πιο ασφαλής τρόπος για να αποφύγετε την κλήση και το πρόστιμο, από την παράνομη στάθμευση του αυτοκινήτου σας, είναι να το κάνετε…ιερό…

Τί είπατε; Πως γίνεται αυτό;
Είναι πολύ πιο απλό απ’ ότι φαντάζεστε…
Ας είναι καλά το αθάνατο ελληνικό δαιμόνιο και δη το ελληνοχριστιανικό…

Ποιος υπάλληλος της Τροχαίας ή της Δημοτικής Αστυνομίας θα τολμήσει να κόψει κλήση σε…ιερά αυτοκίνητα και να πάρει εισιτήριο για την…Κόλαση;
Α! Φαντάζεστε τι θα γίνει, αν αρχίσουν και ξεφυτρώνουν και τζαμιά;

Οι φωτογραφίες από το bromisteraki.blogspot.com

Η λεγομένη «ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» που τη φανέρωσε στο δούλο του Ιωάννη -βλέπετε ο Ιησούς θέλει δούλους, γιατί δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί- μπήκε στον κατάλογο της λεγόμενης Καινής Διαθήκης 500 έως 700 χρόνια μετά τη συγγραφή της. Μέχρι τότε εθεωρείτο αιρετικό και αντιχριστιανικό βιβλίο. Μετά από πολλές επεξεργασίες και εγχειρήσεις μπήκε στον «ΚΑΝΟΝΑ» της Καινής Διαθήκης και θεωρήθηκε θεόπνευστο και ωφέλιμο.

Είναι γραμμένη σε άθλια ελληνικά της αλεξανδρινής διαλέκτου, γεμάτη σολοικισμούς και βαρβαρισμούς, π.χ. «ΕΓΩ ΕΙΜΙ Ο…ΗN» (sic) (μετοχή παρατατικού!). Η Αποκάλυψη του Ιωάννη είναι ένα από τα 27 βιβλία της Καινής Διαθήκης. Ως συγγραφέας φέρεται ο απόστολος Ιωάννης (κατ’ άλλους, κάποιος φανατικός, μισογύνης, ραβίνος που λέγεται Ιωάννης) την περίοδο που ήταν εξόριστος στην Πάτμο το 96 μ.Χ., κατά το 14ο έτος της βασιλείας του αυτοκράτορα Δομιτιανού. Ο καθηγητής ιστορίας Δημήτρης Κυρτάτας στο βιβλίο του “Η Αποκάλυψη του Ιωάννη και οι επτά εκκλησίες της Ασίας” (“Αλεξάνδρεια”, 1994) τοποθετεί το κείμενο στην εποχή του. Δέχεται ότι το κείμενο είναι αυθεντικό και ότι ο συγγραφέας του είναι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο με εμπειρίες, κίνητρα και επιδιώξεις. Ο Ιωάννης της Αποκαλύψεως δεν είναι ο Ευαγγελιστής, ούτε ο Θεολόγος, αλλά ένας προφήτης (ανάμεσα σε πολλούς άλλους) του τέλους του 1ου αιώνα που έχει σοβαρούς ενδοεκκλησιαστικούς λόγους να επηρεάσει-καθοδηγήσει το ποίμνιο των επτά μικρών χριστιανικών κοινοτήτων της Μικράς Ασίας. Φαίνεται ότι το θέμα του Ιωάννη είναι να προλάβει τις “ρεφορμιστικές παρεκκλίσεις” των πιστών και να τους επαναφέρει στη “σκληρή” πρωτοχριστιανική γραμμή. Οι χριστιανικές κοινότητες, στις οποίες αναφέρεται αποκλειστικά (και όχι σε όλη την οικουμένη), εκείνα τα χρόνια δεν αντιμετώπιζαν διώξεις ούτε ιδιαίτερες υλικές στερήσεις. Είχαν την τάση να ζουν σαν τους υπόλοιπους ανθρώπους, εθνικούς ή ιουδαίους στο πλαίσιο της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Ο Ιωάννης βρίσκεται σε σύγκρουση με τους τοπικούς ιεράρχες και μέσω της “θεϊκής επικύρωσης” των απόψεών του (της “επικοινωνίας” του δηλαδή με τον Κύριο στην Πάτμο), προσπαθεί με το σύγγραμμά του να τρομοκρατήσει τους πιστούς για το τι θα πάθουν την ώρα της Κρίσεως αν απομακρυνθούν απ’ όσα ο ίδιος τους ζητά. Εκείνο που απαιτεί είναι να πάψουν τα ανοίγματα προς τους μη πιστούς, να γίνουν ευσεβείς, να ζουν μακριά από τα εγκόσμια και τις πάσης φύσεως αμαρτίες και να περιμένουν οσονούπω το “θηρίο”, την έλευση δηλαδή του Σατανά.

Η Αποκάλυψη είναι ένα προφητικό, εσχατολογικό βιβλίο. Το βιβλίο είναι γεμάτο κακία, ζήλια, έχθρα προς όλα τα έθνη της γης, εξολοθρευτική μανία, παραλογισμούς και τερατολογίες. Θα μπορούσε να θεωρηθεί αυστηρώς ακατάλληλο για μεγάλους και μικρούς, γιατί μοιάζει με εγχειρίδιο φασιστών που θέλουν να εξολοθρεύσουν την ανθρωπότητα και τη ίδια τη Γη, για να μείνουν μόνοι με τον θεό τους.

Οι ιδιότητες που φορτώνει στον εβραιοχριστιανικό θεό του είναι φρικτές. Γεννάει ένα τέρας. Το «Υπεραρνί» με εφτά κέρατα και εφτά μάτια. Το Υπεραρνί μαζί με 144 (12 δωδεκάδες) χιλιάδες σφραγισμένους, εντελώς ανέραστους Εβραίους «παρθένους» (12.000 από κάθε φυλή του Ισραήλ), κάνει πολέμους και εξοντώνει τους λαούς γιατί δεν το δέχονται για υιό του θεού και αρνούνται να προσκυνήσουν τον Γιαχβέ.

Λίγα λόγια για τις θεωρούμενες προφητείες
Δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν προφητείες και προφήτες. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια το μέλλον των ανθρώπων για τους παρακάτω λόγους:
1. Οι άνθρωποι, όσο καταπιεσμένοι και εξουσιασμένοι κι αν είναι, διαθέτουν ελευθερία βούλησης και εκλογής. Μπορούν να αλλάζουν όποτε θέλουν ατομικά ή συλλογικά.
2. Υπάρχουν πάρα πολλά μέλλοντα. Αν ο «προφήτης», προβλέψει κάτι και οι άνθρωποι το μάθουν, μπορούν να το αλλάξουν και να κάνουν άλλα πράγματα αφού διαθέτουν ελευθερία εκλογής. Τότε όμως ο προφήτης θα αποδειχθεί ψευδοπροφήτης.

Λένε ότι κάποιες προφητείες έχουν επαληθευτεί. Λάθος. Πολλές προφητείες γράφτηκαν μετά την «επαλήθευση» τους! Οι βιβλιστές και οι Νοστραδαμιστές διαψεύστηκαν παταγωδώς. Έλεγαν ότι η καταστροφή θα γίνει το αργότερο το 1984. Μετά το πήγαν στο 2000. Τώρα τραβούν τα μαλλιά τους αλλά δεν απελπίζονται να πάνε να πνιγούν να μας αφήσουνε ήσυχους. Όλα θα συμβούν το 2012!

Αν μελετήσετε προσεκτικά όλες τις «προφητείες», θα προσέξετε ότι είναι κατά 99% απαισιόδοξες και εφιαλτικές. Τα περισσότερα κείμενα των σημιτογενών θρησκειών και κοσμοθεωριών είναι γεμάτα από κλάψα ή γκρίνια, ή απαισιοδοξία, ευθυγραμμισμένα από τα χαρακτηριστικά που αποδίδουν στο θεό τους, παρουσιάζοντάς τον σαν γκρινιάρη, εκδικητικό, και ζηλιάρη: «θεός ζηλότυπος». Ακόμα η κοσμοθέαση των Σημιτών (Εβραίων, Χριστιαvώv, Μουσουλμάνων, Γιαχωβάδων, Σατανιστών) καταλήγει σε μια πλήρη καταστροφή του κόσμου, λες και ο θεός τους τον «έφτιαξε» εντελούς ελαττωματικό για να παίξει. Φαντασθείτε ένα «Πανυπερτέλειο και Πάνσοφο θεό», όπως τον περιγράφουν, να φτιάχνει ελαττωματικούς κόσμους και ανθρώπους και μετά να καταστρέφει τους κόσμους που έφτιαξε και να καβουρδίζει αιωνίως στη «λίμνη του πυρός» την πλειοψηφία των ανθρώπων όλων των εποχών!

Οι κινδυνολόγοι «επιστήμονες», ψευδοπροφήτες, συγγραφείς και δημοσιογράφοι κραυγάζουν κάθε λίγο από όλα τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης (ΜΜΑ): Η Γη κινδυνεύει, πλησιάζει το τέλος του κόσμου. Είναι πολλά τα θέματα που εφευρίσκουν οι κινδυνολάγνοι για να κατατρομάξουν τους αφελείς και να παραλύσουν το σφρίγος και την έφεση για δημιουργικότητα, ανέλιξη, πορεία προς την ατέρμονη τελειότητα και αρετή. Το κοινό γνώρισμα όλων των κινδυνοκαρτέρηδων είναι ότι υπομένουν μαζοχιστικά τις διαψεύσεις των προφητειών τους και αμέσως εφευρίσκουν καινούριες.

Αλλά καιρός να μπούμε στη μελέτη των κειμένων…
Συνίσταται σε όσους έχουν καρδιακά προβλήματα να μη διαβάσουν αυτά τα ανατριχιαστικά αποσπάσματα που παρατίθενται…

Το Επτακέφαλο-Επτακέρατο Αρνί
«Και είδα ανάμεσα στο θρόνο και στα τέσσερα ζώα και ανάμεσα στους γέροντες, ένα αρνί να στέκεται σαν σφαγμένο, να έχει επτά κέρατα και επτά μάτια».
Αποκάλυψις 5, 6

Σχόλιο:
Φαίνεται πως …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Τα προϊόντα με την κατάληξη -εξ, όπως σπορτέξ, συρτέξ, κλινέξ, πλυντηρέξ, στρωματέξ κλπ, έκαναν την εμφάνισή τους στην μεταπολεμική Ελλάδα κυρίως στη δεκαετία του ’50. Ακούγοντας ή βλέποντας ο καταναλωτής την ξενόφερτη κατάληξη, πειθόταν για την καλή ποιότητα του προϊόντος. Και βέβαια αυτό ήταν εύκολο να περάσει δεδομένου ότι η χώρα μας εισήγαγε σχεδόν τα πάντα.

Η ξενομανία στη διαφήμιση είναι διαχρονική και αφορά όλες τις δεκαετίες. Ειδικά στη δεκαετία του ’70 όταν λίγο λίγο οι άνθρωποι αγόραζαν κάποια περισσότερα αγαθά κυρίως όμως στη δεκαετία του ’80 που υπήρξε μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων και περισσότερη κατανάλωση, η ξενομανία στις επιγραφές και τις διαφημίσεις έγινε εντονότερη.

Πηγή: retromaniax.gr