Ο όρος «αρχίδι» προέρχεται από την λέξη «όρχις». Μέσω παραφθοράς του υποκοριστικού τού όρχι, που είναι «ορχίδιον», προέκυψε το «αρχίδιον» για να καταλήξει εκλαϊκευμένα στο κοινό μας «αρχίδι», το οποίο θεωρείται λέξη της ελληνικής αργκό γλώσσας.
Άλλες λέξεις για τους όρχεις, εκτός από τα αρχίδια, είναι οι «δίδυμοι» (αρχ.), οι «παραστάται» (βυζ.), τα «μήδεα» (βυζ.), τα «αμελέτητα», τα «μπαλάκια», τα «καρύδια», τα «ούμπαλα», η «οικογένεια», το «μαλακό υπογάστριο», τα «κάκαλα», τα «παπάρια», στα καλιαρντά τα «πελέ» κ.ά.
Ακολουθεί η χρήση της λέξης αρχίδι και τα παράγωγά της, από την πλούσια ελληνική γλώσσα, το οποίο, πέρα από το βάρος, που το ίδιο ως όργανο του γεννητικού συστήματος έχει, απέκτησε επί πλέον βαρύτητα, τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο «Διάλογος μεταξύ ιερέα και ετοιμοθάνατου», είναι έργο του Γάλλου συγγραφέα και φιλόσοφου Μαρκήσιου ντε Σαντ. Αποτελεί έναν ύμνο στην αθεΐα και την ηδονή, ενώ παράλληλα καταδεικνύει την προκατάληψη, την έλλειψη λογικής και τον αυτοπεριορισμό στη θρησκεία.
Τα πρόσωπα που συνδιαλέγονται, στο σύντομο αυτό μονόπρακτο (το οποίο ο Μαρκήσιος ντε Σαντ, έγραψε στη φυλακή), όπως μαρτυρεί κι ο τίτλος, είναι ένας ετοιμοθάνατος κι ένας κληρικός.
Ιερέας: Μπροστά σε αυτήν τη μοιραία στιγμή όπου το πέπλο της ψευδαίσθησης σχίζεται μονάχα για να παραδώσει στον πλανημένο την ωμή εικόνα των σφαλμάτων και των διαστροφών του, εσείς, τέκνο μου, διόλου δεν μετανιώνετε για τις πολλαπλές ελευθεριότητες στις όποιες σας εξώθησαν η ανθρώπινη ευπάθεια και η αδυναμία; Ετοιμοθάνατος: Φίλε μου, ναι, μετανιώνω. Ιερέας: Εκμεταλλευτείτε τότε τούτες τις ευμενείς τύψεις ώστε να λάβετε από τον ουρανό, στον λίγο χρόνο που σας απομένει, συνολική άφεση αμαρτιών και αναλογιστείτε ότι μόνο με τη δέηση τής πανίερης μετάνοιας θα έχετε τη δυνατότητα να σας δοθεί συγχώρεση από τον Ύψιστο. Ετοιμοθάνατος: Όσο με κατάλαβες εσύ, άλλο τόσο σε καταλαβαίνω κι εγώ. Ιερέας: Μα τι; Ετοιμοθάνατος: Σου είπα ότι μετανιώνω. Ιερέας: Το άκουσα. Ετοιμοθάνατος: Ναι, αλλά δεν το κατάλαβες. Ιερέας: Και σαν τι ερμηνεία… Ετοιμοθάνατος: Αυτήν εδώ … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο πατέρας άρχισε να διαπιστώνει ότι το καμάρι του, ο γιος του, άρχισε να έχει θηλυπρεπή συμπεριφορά και ομιλία. Τον πάει λοιπόν σε έναν σεξολόγο για να δει τι γίνεται.
Την ώρα της εξέτασης ο γιατρός βάζει το δάχτυλο του στο αυτί του και του λέει: – Πες παιδί μου «χίλια».
– Χίλια! λέει με χάρη ο νεαρός.
Βάζει το δάχτυλό του στην μύτη του και τού λέει ο γιατρός: – Πες παιδί μου «χίλια».
– Χίλια! λέει πάλι με χάρη ο νεαρός.
Βάζει το δάχτυλό του στον πρωκτό του νεαρού και του λέει: – Πες παιδί μου «χίλια».
Και αρχίζει ο νεαρός, με περίσσια χάρη και ικανοποίηση τώρα: – Ένα… δύο… τρία…τέσσερα…
06/01/2010 | 
Σχολιασμός 
Ο όρος «αρχίδι» προέρχεται από την λέξη «όρχις». Μέσω παραφθοράς του υποκοριστικού τού όρχι, που είναι «ορχίδιον», προέκυψε το «αρχίδιον» για να καταλήξει εκλαϊκευμένα στο κοινό μας «αρχίδι», το οποίο θεωρείται λέξη της ελληνικής αργκό γλώσσας.
Ο «Διάλογος μεταξύ ιερέα και ετοιμοθάνατου», είναι έργο του Γάλλου συγγραφέα και φιλόσοφου 
Ο πατέρας άρχισε να διαπιστώνει ότι το καμάρι του, ο γιος του, άρχισε να έχει θηλυπρεπή συμπεριφορά και ομιλία. Τον πάει λοιπόν σε έναν σεξολόγο για να δει τι γίνεται.
