Ο Poincare, ο μεγάλος Γάλλος μαθηματικός, είπε κάποτε ότι ο πόλεμος είναι πειραματική επιστήμη στην οποία δεν είναι δυνατόν να διεξαχθούν πειράματα. Τα περιθώρια για πειραματισμούς είναι ακόμα στενότερα σε χώρες όπως η Ελλάδα που, αν δούμε τα πράγματα έστω και σε μεσοπρόθεσμη απλώς ιστορική προοπτική, περπατούν πάνω στην κόψη του ξυραφιού. Το λυπηρό παράδοξο σε ακροσφαλείς ιστορικές καταστάσεις συνοδευόμενες από διάχυτα παρακμιακά φαινόμενα είναι ότι η στρατηγική σκέψη θολώνει τόσο περισσότερο, όσο εντονότερα τη χρειάζεται ένα έθνος.

Όπως ο βαριά άρρωστος δεν αναρωτιέται τί θα κάμει σε δέκα χρόνια, αλλά αν θα βγάλει τη νύχτα, έτσι ο ιστορικά ανίσχυρος χαρακτηρίζεται από την έλλειψη μακρόπνοων συλλήψεων και την προσήλωση στα άμεσα δεδομένα· η διαφορά ανάμεσα σ’ όποιον χαροπαλεύει βιολογικά και σ’ όποιον αποσυντίθεται ιστορικά είναι βέβαια ότι η προσήλωση του πρώτου στα άμεσα δεδομένα εμφανίζεται ως προσπάθεια υπέρβασης ενός πόνου, ενώ του δεύτερου ως κοντόθωρη ευδαιμονιστική επιδίωξη. Η τάση άρνησης ή απώθησης των μακροπρόθεσμων παραγόντων και εξελίξεων, δηλαδή των δεδομένων της πολιτικής υπό την αντικειμενική έννοια του όρου, δυναμώνει όταν τα δεδομένα αυτά θίγουν νευραλγικά ψυχολογικά σημεία, με άλλα λόγια τις εθνικές αυταρέσκειες και ψευδαισθήσεις. Υπό την επήρειά τους συνήθως υπερτιμάται η σημασία των τομέων, στους οποίους υπερέχει πραγματικά ή φανταστικά η Ελλάδα (π .χ. θεωρείται ουσιώδες πολιτικό και ιστορικό πλεονέκτημα ότι η Ελλάδα είναι χώρα «ευρωπαϊκή» και «δημοκρατική», ενώ η Τουρκία «οθωμανική», «βάρβαρη», «φασιστική» κ.τ.λ.), και ταυτόχρονα η ισχύς ή οι επιτυχίες της άλλης πλευράς αποδίδονται κατά σύστημα στην εύνοια των Μεγάλων, στον ανθελληνισμό της Δύσης κ.ο.κ. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Καθώς αρκετοί είναι αυτοί που θεωρούν τον Μέγα Αλέξανδρο «σφαγέα των λαών» που κατέκτησε (ας παραβλέψουμε όσους δεν τον θεωρούν και Έλληνα), ίσως θα ήταν χρήσιμο σε πολλούς, να δοθεί μια ερμηνεία στην ακόλουθη εικόνα:

Για όσους δεν κατάλαβαν, περί τίνος πρόκειται, απεικονίζεται ένα αφγανικό χαρτονόμισμα, εκδόσεως 2002. Να θυμίσουμε απλά, ότι το σημερινό Αφγανιστάν ήταν μια από τις περιοχές που κατέκτησε ο Μέγας Αλέξανδρος και υποτίθεται ότι κατέσφαξε τους πληθυσμούς των. Πάνω στο χαρτονόμισμα (εκεί που δείχνουν τα κίτρινα βελάκια) υπάρχουν κάποιες εικόνες. Τί ακριβώς είναι όμως αυτές οι εικόνες; …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Λίγο παλιό το συμβάν, αλλά αυτό δεν του στερεί το αστείον του πράγματος…

Σε κάποιο λύκειο της Αθήνας, ένας μαθητής καλείται να πει την καθημερινή πρωινή προσευχή.
Αφού παίρνει το μικρόφωνο, αρχίζει: «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου…».
Ξαφνικά, σταματά την προσευχή, κι ως ένας άλλος αστέρας νυχτερινού κέντρου που καλεί το «κοινό» του να τραγουδήσουν μαζί, προτάσσει το μικρόφωνο προς τους συμμαθητές του, λέγοντάς τους: «Δικό σας τώρα!».

Γιατροί, καθώς εξέταζαν μια γυναίκα που παραπονιόταν για στομαχικό πόνο, έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν αντίκρισαν στα σπλάχνα της το αγέννητο μωρό που κυοφορεί για περισσότερο από μισό αιώνα!

Η Huang Yijun (στην φωτογραφία) από τη περιοχή Huangjiaotan της Νότιας Κίνας γνώριζε τι συμβαίνει. Το 1948 ο γυναικολόγος της ανακοίνωσε ότι δυστυχώς το έμβρυο που επρόκειτο να γεννήσει, πέθανε στη μήτρα. Της ζήτησε ένα ποσό, που δεν μπορούσε να διαθέσει η οικογένεια της, για να αφαιρέσει τα υπολείμματα. Δεν έκανε καμία επέμβαση και συνέχισε να ζει στους φυσιολογικούς ρυθμούς της καθημερινότητας.

Ο Dr Liu Anbin σοκαρισμένος από το γεγονός δήλωσε: «Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου όταν ήταν ξεκάθαρο ότι στην κοιλιά της ασθενούς υπήρχε μια πέτρινη μάζα που στο παρελθόν υπήρξε ζωντανός οργανισμός!».

Ο διευθυντής μαιευτικής στο Qingshen όπου παραμένει η Yigun, είπε: «Συνήθως ένα νεκρό έμβρυο προκαλεί μια σειρά από ανεπανόρθωτες ζημιές. Κι όμως είναι υγιέστατη…».

«Πρόκειται για ένα σπάνιο φαινόμενο, που εμφανίζεται όταν υπάρχει αποτυχημένη κύηση και το πεθαμένο πλέον παιδί παραμένει εγκλωβισμένο στο σώμα της μητέρας. Ονομάζεται παιδί-πέτρα ή καλύτερα λιθο-παιδί (στη φωτογραφία)», πρόσθεσε στην έρευνα αυτή η Dr Natalie Burger, ενδοκρινολόγος και ειδική σε ζητήματα γονιμότητας στο Κέντρο γονιμοποίησης του Τέξας. «Συνήθως αυτό εκδηλώνεται στις σάλπιγγες αλλά και σε ένα μικρό ποσοστό στην κοιλιακή χώρα, στο έντερο ή στις ωοθήκες. Ακόμα πιο σπάνια είναι πιθανό και στην αορτή. Ωστόσο εγκυμονεί μεγάλου κινδύνους η εμφάνιση του κυρίως για την επιβίωση της ίδιας της γυναίκας. Η συντριπτική πλειοψηφία δεν παραμένει σε αυτή την ιδιόμορφη κατάσταση τόσα πολλά χρόνια. Το έμβρυο που πεθαίνει πριν καν αναπτυχθεί απορροφάται από το σώμα που το φιλοξενεί. Δεν το αναγνωρίζει ως ξένο αντικείμενο. Οστεοποιείται. Παίρνει τη μορφή πέτρας και παραμένει σε σημεία όπου έχει το ρόλο φύλακα από διάφορες μολύνσεις».

Σύμφωνα με έγγραφο που δημοσιεύτηκε το 1996 στην εφημερίδα «Royal Society of Medicine» μόλις 290 υποθέσεις έχουν καταγραφεί στα ιατρικά αρχεία. Η πρώτη εμφανίστηκε όταν μια Γαλλίδα, 68 ετών, αφού είχε πεθάνει, κατά τη διάρκεια της αυτοψίας ήρθε στην επιφάνεια αυτή η παράξενη πληροφορία. Φιλοξενούσε στα σπλάχνα της για 28 ολόκληρα χρόνια ένα νεκρό παιδί.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Μα πως δεν το καταλαβαίνουν;
«Ίσως να σημειωθούν συμπτώματα πρόωρης εγκυμοσύνης αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα εξαφανίζονται. Οι γυναίκες υποθέτουν ότι πρόκειται για μια αποτυχημένη εγκυμοσύνη και απλά το ξεπερνούν», συμπλήρωσε η Dr Berger.

Πηγή: pyles.tv