Έρχονται στιγμές όπου ο λόγος δεν αρκεί ή –τουλάχιστον- δεν αρκεί ο κόσμιος λόγος. Έχει και η υπομονή τα όριά της και τις ταλαντώσεις της. Και σαν την υπομονή… έτσι είναι και ο λόγος. Κάποτε έρχεται η ώρα που μιλάς και άσχημα…

Δεν τολμάει να μιλήσει κανείς περί ιθαγένειας, περί ελληνικής γλώσσας, περί ελληνικού πολιτισμού, αμέσως τον ταυτίζετε με το ΛΑΟΣ ή με τον ακροδεξιό χώρο, ώσπου τελικά κρεμάτε σε όλους μας την ταμπέλα του φασίστα και του ρατσιστή. Λοιπόν, για να τελειώνουμε μια για πάντα:

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ υπάρχει όταν κάποιος υποστηρίζει ότι εγγενείς λόγοι καθιστούν τους ανθρώπους της λευκής φυλής ανώτερους από εκείνους της μαύρης φυλής.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν υπάρχει όταν λες ότι ένας πολιτισμός είναι διαφορετικός από κάποιον άλλον.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν υπάρχει όταν συγκρίνοντας μεταξύ τους τούς 2 πολιτισμούς καταλήξεις στο συμπέρασμα ότι ο ένας υπερτερεί του άλλου. Όταν π.χ. αποδείξεις ότι η επιρροή του ενός φτάνει μέχρι τις μέρες μας ενώ του άλλου εξαφανίστηκε χωρίς να συντρέχει φυσική ή άλλη καταστροφή.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν είναι να πεις ότι το θέατρο, η πολιτική, η βουλή, η δημοκρατία, οι αρχές διοίκησης της πόλης, οι αρχές που διέπουν τις ανθρώπινες σχέσεις προέρχονται από την Ελλάδα και όχι από αλλού.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ είναι να υποστηρίξεις ότι εξ ορισμού ο Χριστιανός είναι καλύτερος άνθρωπος από τον Μουσουλμάνο.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν υπάρχει όταν υποστηρίζεις ότι είναι διαφορετικοί μεταξύ τους και ότι η σύγκρουση των κοσμοθεωριών στις οποίες πιστεύουν, πολύ συχνά προκαλούν ανυπέρβλητα εμπόδια στο στερέωμα μιας κανονικής ανθρώπινης σχέσης.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ είναι κάθε τι που δέχεσαι αξιωματικά και που αποβαίνει εις όφελος ενός ανθρώπου έναντι κάποιου άλλου.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ είναι να δέχεσαι ότι υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν είναι να αποδείξεις ότι υπάρχει ανώτερος και κατώτερος τρόπος σκέψης. Πώς να το κάνουμε;
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ είναι να ισχυρίζεσαι ότι επειδή με την βούρτσα μπορείς να βάψεις το ταβάνι τότε η πούτσα πρέπει να καεί στην πυρά.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ είναι να ισχυρίζεσαι ότι επειδή μόνο με την πούτσα μπορείς να κάνεις παιδιά τότε η βούρτσα πρέπει να πεταχτεί στα σκυλιά.
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ δεν είναι να ισχυριστείς ότι κάθε πράγμα, είναι τόσο χρήσιμο όσο το έργο που επιτελεί άρα κάποιο από τα δύο είναι πολύτιμο.

Γράφουν κάποια κωλόπαιδα στους τοίχους: “ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΓΗ”.
Αν είχαν μάθει πέντε γράμματα σε ένα ταπεινό δημόσιο σχολείο με φιλότιμους δασκάλους, ίσως και να το μπέρδευαν με τα λόγια του Περικλή: …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Άθρησκος: Δεν αποδέχεται καμμία θρησκεία, αλλά δεν απορρίπτει απαραίτητα την ύπαρξη ενός υπέρτατου όντος, μιας ανώτερης δύναμης, βασιζόμενος σε μια δική του φιλοσοφία περί της ύπαρξής της.

Άθεος: Αρνείται την ύπαρξη οποιουδήποτε θεού ή κάποιας ανώτερης δύναμης. Ο άθεος, όπως είναι ευνόητο, είναι (εν μέρει) ταυτόχρονα και άθρησκος.

Αγνωστικιστής: Κρατάει μια σχετικά ουδέτερη στάση, θεωρώντας πως δεν είναι δυνατή, τουλάχιστον προς το παρόν, η απόδειξη περί ύπαρξης ή μη ύπαρξης θεού.

Σκεπτικιστής: Απορρίπτει τις δογματικές αλήθειες, αμφισβητώντας την δυνατότητα της απόλυτης γνώσης.

Ουμανιστής: Χωρίς να εστιάζει στην ύπαρξη ή όχι θεού, θεωρεί πως ο άνθρωπος είναι ο μόνος υπεύθυνος για τις πράξεις του και την ζωή του, που τίθεται κάτω από τους φυσικούς νόμους, χωρίς την παρέμβαση ή μεσολάβηση κάποιου ανώτερου όντος, απορρίπτοντας ταυτόχρονα την μεταθανάτια ζωή, την μετενσάρκωση και την αθανασία της ψυχής. Ο ουμανιστής λέγεται ανθρωπιστής στα ελληνικά, αλλά αποφεύγεται η χρήση του, για να μην προκαλείται σύγχυση με τον ανθρωπιστή=φιλάνθρωπο.

Ορθολογιστής: Θεωρεί πως η γνώση προκύπτει απ’ την λογική σκέψη. Παρ’ ότι δεν απορρίπτει απόλυτα την έννοια «θεός», εν τούτοις δεν του αποδίδει υπερφυσικές δυνατότητες, και όπως και ο ουμανιστής, δεν θεωρεί πως οι πράξεις και η ζωή τού ανθρώπου καθοδηγούνται ή επηρεάζονται απ’ αυτόν.

Σημείωση: Υπάρχουν κι άλλα φιλοσοφικά ρεύματα (π.χ. Εμπειρισμός, Υπαρξισμός κ.ά.) των οποίων τα όρια είναι αρκετά δυσδιάκριτα, ενώ η ερμηνεία και ανάλυσή τους είναι και σχετικά πολύπλοκη. Η απόδοση των παραπάνω εννοιών, έγινε με όσο το δυνατόν απλοϊκό τρόπο, έτσι ώστε να καταστεί ευκολότερα σαφές το τι βασικά πρεσβεύουν.

Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός
Στην οθωμανική αυτοκρατορία, το μορφωτικό επίπεδο του λαού, ανεξαρτήτως εθνικής και θρησκευτικής προελεύσεως, βρισκόταν στο απόλυτο μηδέν, δεδομένου ότι η παιδεία δεν αποτελούσε στόχο των Οθωμανών, ούτε για τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς. Ειδικότερα για τις περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς περιγράφεται στην «Ελληνική Νομαρχία» (1806) του Ανωνύμου του Έλληνος, η κατάσταση μορφωτικής και πευματικής παρακμής ως εξής: «Αι επιστήμαι, όπου πρότερον ήνθιζον (=αναφέρεται στην Αρχαιότητα ), άρχισαν να μαρανθώσι, τα σχολεία εσφραγίσθησαν, οι διδάσκαλοι εμωράνθησαν και η αλήθεια με την φιλοσοφίαν (=θετικές επιστήμες) εξωρίσθησαν, άλλο βιβλίον δεν ευρίσκετο, ει μη τα πονήματα των ιερέων και οι ταλαίπωροι Έλληνες, αγκαλά και φιλελεύθεροι, εστερημένοι όμως από το φως της φιλοσοφίας, έγιναν σχεδόν δούλοι, μεμεθυσμένοι από την αμάθειαν και την δεισιδαιμονίαν» …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Με αφορμή (δυστυχώς) τον καταστροφικό σεισμό που έπληξε την Αϊτή (12/1/2010) έψαξα να μάθω για αυτή την χώρα και την ιστορία της. Έμαθα λοιπόν ότι η Αϊτή ήταν γαλλική αποικία που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1804. Ήταν η πρώτη ανεξάρτητη χώρα Αφροαμερικάνων και το μόνο κράτος που «γεννήθηκε» μετά από επιτυχημένη επανάσταση των δούλων.

Η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος!

Ο τότε πρόεδρός της Jean Pierre Boyer, έστειλε στις 15/01/1822 έγγραφο στην ελληνική επιτροπή του Παρισιού απαντώντας στην αίτηση των Κοραή, Πίκκολου και Βογορίδη, στο οποίο ανάγγελλε την αναγνώριση της ελληνικής προσωρινής διοίκησης και ευχόταν την νίκη της επανάστασης.

Είχαν προηγηθεί πολύχρονοι αγώνες των σκλάβων της Αϊτής κατά των λευκών Γάλλων γαιοκτημόνων με αποτέλεσμα, το 1803 να εγκαθιδρυθεί το πρώτο κράτος στον κόσμο που διακήρυττε την κατάργηση κάθε φυλετικής διάκρισης.

Η Αϊτή, πέρα από την δήλωση αναγνώρισης τής επανάστασης, παρ’ ότι κατεστραμμένη από το δικό της πόλεμο, έστειλε στο Παρίσι, στον Αδαμάντιο Κοραή, 25 τόνους καφέ, ώστε να εκποιηθούν για να αγορασθούν όπλα για τον αγώνα των Ελλήνων. Επίσης έστειλε εκατό εθελοντές στρατιώτες να πολεμήσουν στο πλευρό των Ελλήνων, οι οποίοι όμως…δεν έφθασαν ποτέ. Φημολογείται ότι τους μακέλεψαν οι τότε αποικιοκράτες, φίλοι στενοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Νομίζω ότι όλοι οι Έλληνες πρέπει όπως μπορεί ο καθένας να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να «ξανασταθούν στα πόδια τους». Άλλωστε αυτοί σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους «φίλους» μας, ποτέ δεν ζήτησαν τα «δανεικά» τους πίσω…

Πηγή: sofoscrete.blogspot.com

Σημείωση: Υπολογίζεται ότι περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πληγεί από τον σεισμό. Η κατάσταση των παιδιών και των γυναικών στην Αϊτή ήταν ήδη εξαιρετικά δυσχερής και πριν το πλήγμα του φονικού σεισμού. Η Αϊτή είναι μια από τις πιο φτωχές χώρες στον πλανήτη και αγωνίζεται να ανακάμψει από πολλά χρόνια βίας, ανασφάλειας, κακοδιοίκησης, αλλά και αλλεπάλληλων μεγάλων φυσικών καταστροφών. Μόνο ο ένας στους 50 κατοίκους της Αϊτής έχει σταθερή εργασία. Τα τέσσερα στα δέκα παιδιά ζουν σε σπίτια με χωμάτινο δάπεδο ή σε συνθήκες συνωστισμού με πάνω από πέντε άτομα σε κάθε δωμάτιο και το 46% του πληθυσμού είναι κάτω των 18 ετών.

Για όσους θέλουν να βοηθήσουν, πληροφορίες στο ελληνικό τμήμα τής Unicef.