Πιθανότατα, θα έχει πάρει το μάτι σας, μερικά κείμενα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και μας προειδοποιούν για της συνέπειες στον ανθρώπινο οργανισμό, του «ιερού ποτού του Καπιταλισμού», την πασίγνωστη και δημοφιλή Κόκα Κόλα. Το περιεχόμενο αυτών των κειμένων, είναι σαφώς τρομοκρατικό και συνοδεύεται από έναν σωρό «αποδεικτικά» στοιχεία για την επιβλαβή δράση του διάσημου αναψυκτικού.

Ως κοινή συνισταμένη, τα περισσότερα απ’ αυτά τα κείμενα, έχουν το βιβλίο του Τζόι Γκριν «75 καταπληκτικές χρήσεις της Κόκα Κόλα». Πόσα όμως απ’ όλα αυτά που καταμαρτυρούνται στην Κόκα Κόλα (μερικά απ’ αυτά και στην Πέπσι Κόλα), έχουν κόκκο αληθείας; Απάντηση: Ελάχιστα.

Ας ξεκινήσουμε όμως απ’ το εξής δεδομένο: «Μέτρον άριστον» έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και ξέραν πολύ καλά τι λέγαν. Η υπερκατανάλωση ενός οποιουδήποτε προϊόντος θα μπορούσε κάτω από κάποιες συνθήκες και προϋποθέσεις, να δημιουργήσει προβλήματα υγείας ή κάποιες παρενέργειες και η Κόκα Κόλα ενδεχομένως να μην αποτελεί εξαίρεση. Υπάρχει όμως μια απόσταση, από την καταστροφή της υγείας λόγω υπερκατανάλωσης, μέχρι το σημείο να δαιμονοποιείται και η λογική χρήση και κατανάλωσή της.

Ας δούμε όμως μερικούς από τους δημοφιλέστερους μύθους και κάποιες από τις αλήθειες.

Η Κόκα Κόλα περιέχει κοκαΐνη και προκαλεί εθισμό
Η αλήθεια είναι, ότι αρχικά η Κόκα Κόλα περιείχε κοκαΐνη, λόγω του ότι πρωτοκυκλοφόρησε ως…αναλγητικό φαρμακευτικό παρασκεύασμα. Το εκχύλισμα φύλλων κόκας, όπως και η ηρωίνη, χρησιμοποιούνταν νομίμως εκείνη την εποχή (τέλη 19ου αιώνος και αρχές 20ού) ως αναλγητικά φάρμακα. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η κοκαΐνη αντικαταστάθηκε από την καφεΐνη και το αρωματικό εκχύλισμα φύλλων κόκας (επεξεργασμένα κι ελεύθερα από κοκαΐνη). Τώρα, το τι βαθμό εξάρτησης μπορεί να προκαλέσει η καφεΐνη είναι μάλλον υποκειμενικό. Ο γράφων λατρεύει την Κόκα Κόλα και τον καφέ, τα οποία έχουν ως κοινό συστατικό την καφεΐνη. Σε σχέση με την Κόκα Κόλα, υπάρχουν περίοδοι που μπορεί να καταναλώνει ευχαρίστως μέχρι και 1-2 λίτρα ημερησίως και περίοδοι (όχι απλώς ημερών, αλλά μηνών), χωρίς να βάλει γουλιά στο στόμα του από το συγκεκριμένο αναψυκτικό, χωρίς κανένα στερητικό σύνδρομο (σε αντίθεση με τον καφέ, που όσο να ‘ναι, τον «ζητάει», χωρίς και πάλι να «τρελαίνεται» κιόλας αν δεν πιει). Μήπως τελικά, κάποια πράγματα είναι στο μυαλό μας;

Η Κόκα Κόλα αφαιρεί την σκουριά, τους λιπαρούς λεκέδες, καθαρίζει την μπαταρία του αυτοκινήτου, την λεκάνη της τουαλέτας, τους λεκέδες αίματος, και γυαλίζει τα κέρματα …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

AΠΟ: Εβραίους· ήτοι Περιούσιος Λαός
ΠΡΟΣ: Παντοδύναμο
ΘΕΜΑ: Λήξη Συμβολαίου
Ανώτερης Βαθμίδος (Περιούσιος Λαός)

Όπως θα Ξέρεις το συμβόλαιο που έγινε μεταξύ Εσού και του Αβραάμ έληξε και μ’ αυτό το σημείωμα Σε πληροφορούμε ότι εμείς οι Εβραίοι μετά από χιλιάδων ετών σκέψη αποφασίσαμε να μην προχωρήσουμε στην ανανέωσή του.

Κατ’ αρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως δεν υπάρχει γραπτό συμβόλαιο, η συμφωνία με τον Αβραάμ έγινε στο μιλητό, και σε αντίθεση με αυτά που πιστεύει ο κόσμος, εμείς (οι Εβραίοι) δεν επωφεληθήκαμε και τόσο από αυτήν την συμφωνία. Αν Ανατρέξεις στα πρώτα χρόνια της συμφωνίας μας θα Δεις ότι από την αρχή ξεκίνησε στραβά. Εκτός από το γεγονός ότι το Ισραήλ και η Ιουδαία δεχόταν κάθε χρόνο εχθρικές εισβολές, ξοδέψαμε και ένα κάρο λεφτά για να Σου φτιάξουμε όχι έναν αλλά δύο ναούς που τελικά καταστράφηκαν και οι δύο. Το μόνο που απόμεινε είναι μια στοίβα παλιές πέτρες που το λέμε Δυτικό Τοίχος (φυσικά όλα αυτά τα Γνωρίζεις αλλά καλό είναι να αναφέρουμε όλους τους λόγους για τους οποίους θέλουμε να τερματίσουμε το συμβόλαιο).

Αφού καθημερινά τρώγαμε ξύλο από τους Χετταίους, τους Ασσύριους, τον Γολιάθ και άλλους, στο τέλος μας πούλησαν και σκλάβους στην Αίγυπτο (αν Έχεις το Θεό Σου στην Αίγυπτο;) όπου και χάσαμε αρκετούς αιώνες ανάπτυξης.

Βέβαια καταλαβαίνουμε ότι Μπήκες σε μεγάλο κόπο να Στείλεις τον Μωυσή να μας βγάλει από την Αίγυπτο και ότι οι κερατάδες οι Αιγύπτιοι, πληγώθηκαν βαθύτατα από τις «πληγές» που τους Έστειλες. Όμως τώρα που το ξανασκεφτόμαστε δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάναμε σχεδόν σαράντα χρόνια μια διαδρομή που σήμερα η «Εl Αl» την κάνει σε 75 λεπτά. Επίσης, και με το μπαρδόν δηλαδή, πολλοί από μας αναρωτιούνται εδώ και τόσα χρόνια, γιατί ο Μωυσής στο Σινά έστριψε αριστερά και όχι δεξιά. Αν είχε στρίψει δεξιά θα είχαμε τώρα τα πετρέλαια. Τώρα θα μας Πεις γιατί παραπονιόμαστε αφού τα πετρέλαια δεν ήταν μέσα στο συμβόλαιο …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Σε εποχές παροξυσμού της καθεστωτικής βλακείας, όπως είναι φυσικό, ακούς και τα γλοιωδέστερα, αλλά και γελοιωδέστερα πράγματα.

Τα όσα ακούμε και όσα διαβάζουμε καθημερινά από τους «παραγωγούς» και τους «μεταπράτες» της βλακείας (ΜΜΕ) σου φέρνουν παραζάλη. Είναι απίστευτη η αποχαλίνωση του γελοίου και της φαυλοηλιθιότητας.

Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο «ξένος», με την Ελλάδα, εγκέφαλός του, σε συνδυασμό με την καχεκτική «πολιτική του διάνοια» και τον παροξυσμό της «πολιτικής» του ταραχής τον οδηγούσε στην εκστόμιση πολλών ανεκδότων το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνο λεκτικών, όπως «το μηδέν εις το πηλήκιο» κ.λπ., αλλά πολιτικών ανεκδότων: «θα απολέσουμε την εθνική μας κυριαρχία», «η διαφθορά της Ελλάδας ευθύνεται για την κρίση» και πολλά άλλα παρόμοια της «τρομοκρατικής συνταγής» των ΗΠΑ…

Ωστόσο, σήμερα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ού αιώνα. Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και τον μισθό τους! Και με μελοδραματικό ύφος, ο πρωθυπουργός μας, εξήρε το μεγαλείο του «ελληνικού πατριωτισμού»!

Γιατί είναι το ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα:
Πρώτον: Έχει περπατήσει ποτέ στο δρόμο ο Γιωργάκης και μάλιστα στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου; Ιδιαίτερα αυτό τον καιρό κυκλοφορεί στους διαδρόμους του θεάματος, των Γραφείων των γραφειοκρατών της Ε.Ε., των μηχανισμών των ΗΠΑ, των επιχειρηματιών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Εκεί συνάντησε τούς ανθρώπους του μόχθου;

Δεύτερον: Οι απόκληροι και οι άνθρωποι του μόχθου, αυτόν τον καιρό, κατεβαίνουν στους δρόμους ΜΑΖΙΚΑ και διαμαρτύρονται για τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα, ακόμα και οι ξεπουλημενένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κόμματός του. Γιατί δεν κατέβηκε στο δρόμο που διαδήλωναν οι άνθρωποι του μόχθου να κάνει «ζωντανό ρεπορτάζ» και να μη μας αραδιάζει παραμύθια για μωρά παιδιά;

Τρίτον: Ο ΓΑΠ, κρίνει το «πολιτικό δαιμόνιο» τού πιο πολιτικοποιημένου λαού του κόσμου (του ελληνικού) με τον πήχη της δικής του πολιτικής αναπηρίας και της αλαζονικής βλακείας του αμερικανικού κατεστημένου; Είναι δυνατόν να πουλάει «πατριωτισμό» αυτός στον ελληνικό λαό και να ταυτίζει το «ελληνικό πατριωτικό μεγαλείο» με τη θηριώδη βλακεία; Γιατί, ο άνθρωπος του μόχθου δεν έχει ΠΟΤΕ «δωρίσει» το μισθό του στην «πατρίδα» των κερδών και των δυναστών του, σε εκείνους που τον ξεζουμίζουν και του πίνουν το αίμα για να διαφυλάξουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, αλλά και να διαλύσουν παντελώς την πατρίδα του και την εθνική του υπόσταση. Τέτοια προσβλητικά περιφρονητική αντίληψη έχει ο Παπανδρέου για τον Έλληνα εργαζόμενο: Τον θεωρεί ολοκληρωτικά ηλίθιο!

Τέταρτον: Ο κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας κλείνει με το να επικαλείται τον «πατριωτισμό» ο Παπανδρέου. Ποιος, ο Παπανδρέου που κυνηγάει αλύπητα και κάθε «εθνική μυρουδιά»! Εδώ παραδίδει την Ελλάδα στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, συστηματικά και επιθετικά, διαλύει κάθε ιστό εθνικής υπόστασης, επικυρώνει πολιτικά την αλλοδαπή κατοχή της ελληνικής κοινωνίας και την ισλαμοποίησή της, θεσμοθετεί την κατασκευή εχθρικών μειονοτήτων για τον τεμαχισμό της Ελλάδας και πολλά άλλα, ΚΑΙ παρόλα αυτά τα εφιαλτικά έχει το απύθμενο και αβυσσαλέο θράσος να επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων για τη διάλυση της πατρίδας.

ΑΝ όλα αυτά δεν αποτελούν το πλέον βλακώδες και εφιαλτικό ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα, ΤΟΤΕ, πράγματι, οι λέξεις έχουν χάσει κάθε σημασία…

Υ.Γ. Και ένθερμος υποστηρικτής του «πατριώτη» ΓΑΠ, μας προέκυψε και ο «υπερπατριώτης» Καρατζαφέρης!
Τα ανέκδοτα και το γελοίο έχουν και τους κλόουν..

Πηγή: resaltomag.gr

Σημείωση Π-Δ: Η κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας δεν φαίνεται να κλείνει με τον «πατριωτισμό» που επικαλείται ο ΓΑΠ. Κάποιο άλλο σαΐνι-υπουργός (αν θυμάμαι καλά, ο Φίλιππος Πετσάλνικος) πρότεινε και την δημιουργία ταμείου, καθώς κάποιοι «πατριώτες» «παρακαλούσαν» να καταθέσουν προς βοήθεια, αυτά που ΔΕΝ τους περισσεύουν, αλλά δεν ήξεραν τον τρόπο! Να σε βιάζουν δηλαδή, και στο τέλος να δίνεις και φιλοδώρημα στον βιαστή σου!
Τί άλλο θ’ ακούσουμε άραγες;…

«Πολλάκις εδοκίμασα την λόγχη και την φυλακή, κατανοήσας έτσι ότι η πρόοδος της ιδέας έχει ανάγκην αυτοθυσίας και ότι το δέντρο του αγώνα ποτίζεται με αίμα και όχι με νερό».
Μαρίνος Αντύπας

Ο Μαρίνος Αντύπας υπήρξε αγωνιστής του αγροτικού κινήματος κι ο πρώτος που αγωνίστηκε εμπράκτως για να αφυπνίσει τους εξαθλιωμένους κολίγους, παρ’ ότι ο ίδιος δεν ήταν αγρότης. Ήταν υπέρμαχος των λαϊκών ελευθεριών και των φυσικών δικαιωμάτων του ανθρώπου, κυρίως των ανθρώπων του μόχθου. Αγωνίστηκε σ’ όλη του τη ζωή για την αφύπνιση του λαού, και μάλιστα των αγροτικών και εργατικών τάξεων.

Γεννήθηκε στο ορεινό χωριό Φερεντινάτα, της περιοχής Πυλαρού στην Κεφαλλονιά, το 1872. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σπύρου Αντύπα και της Αγγελίνας το γένος Κλαδά από το Αργοστόλι. Αδέλφια του ήταν ο Μπάμπης ή (Μπαούτας) και η Αδελαΐς. Ο πατέρας του ήταν ξυλουργός και ξυλογλύπτης και ζούσε από το επάγγελμά του. Έτσι ο Μαρίνος Αντύπας κατόρθωσε να τελειώσει το γυμνάσιο με πολλές στερήσεις, που έγιναν ακόμη μεγαλύτερες όταν, σε ηλικία 17 ετών, πήγε να ζήσει στην Αθήνα ως φοιτητής της Νομικής Σχολής, χωρίς εντέλει να αποπερατώσει τις σπουδές του και να πάρει το πτυχίο του νομικού. Ο Μαρής, όπως τον φώναζαν στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ως φοιτητής ήρθε σε στενή επαφή με προοδευτικούς, δημοκρατικούς και σοσιαλιστικούς κύκλους της Αθήνας, που επέδρασαν σημαντικά στον ιδεολογικό του προσανατολισμό, γίνεται μέλος του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου του Καλλέργη και μάλιστα στις αρχές Φεβρουαρίου 1896 ήταν ομιλητής σε συγκέντρωση 200 περίπου χωρικών στη Βιτρίτσα, όπου μίλησε για τον Σοσιαλισμό. Αργότερα, με τη διάσπαση του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου, συνεργάστηκε για ένα διάστημα με τον Σοσιαλιστικό Σύνδεσμο «Κόσμος», ενώ αργότερα έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Συλλόγου.

Όταν ξέσπασε η Κρητική Επανάσταση του 1896, ο Αντύπας με άλλους φοιτητές κατέβηκε εθελοντής αγωνιστής στην Κρήτη. Σε μια σύγκρουση όμως με τους Τούρκους, τραυματίστηκε σοβαρά στο στήθος και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αθήνα. Στην Αθήνα άρχισε να οργανώνει δημόσιες ομιλίες για τον Σοσιαλισμό και τις επαναστατικές ιδέες, ενώ τον ίδιο χρόνο (1897) οργάνωσε και μίλησε σε συλλαλητήριο στην Ομόνοια εναντίον των Μεγάλων Δυνάμεων και του βασιλικού καθεστώτος της Ελλάδας, κατηγορώντας τους για την ήττα στον πόλεμο του χρόνου αυτού και ζήτησε την εξακολούθηση του πολέμου κατά των Τούρκων μέχρι τέλους. Για το συλλαλητήριο αυτό συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη, στις 8 Ιανουαρίου 1898, όπου καταδικάστηκε σε έναν χρόνο φυλάκιση στις φυλακές της Αίγινας, αποκτώντας τον χαρακτηρισμό του επικίνδυνου. Η υπ΄αριθμόν 4176 διαταγή του Υπουργείου Δικαιοσύνης δίνει αυστηρή εντολή «Να μπει ο Αντύπας στην απομόνωση και να μην συνδιαλέγεται κανένας μαζί του. Σε περίπτωση μη συμμορφώσεως του Αντύπα προς τα παραπάνω να τον δέσουν μέσα στο κελί και να τον θέσουν “υπό άναλον δίαιτα”».

Μετά την αποφυλάκισή του, προσπάθησε να συνεχίσει τις σπουδές του, αλλά τελικά τις εγκατέλειψε και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του το 1900. Τότε γνώρισε την Βασιλικούλα Καλομοίρη κόρη σταφιδέμπορα από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η κυρία «Κούλα», όπως την έλεγαν στο χωριό, ήταν γυναίκα από αρχοντική οικογένεια, αγάπησε τον Αντύπα και φύλαγε τα γράμματα του μέχρι τελευταία που πέθανε. Ο Αντύπας εκδίδει εκεί την εφημερίδα «Ανάστασις», όπου το πρώτο φύλλο της κυκλοφόρησε στις 29 Ιουλίου του 1900. Το περιεχόμενο του πρώτου φύλλου προκάλεσε την καταδίωξη του Αντύπα και την εισαγωγή του σε δίκη, με αποτέλεσμα τη διακοπή της έκδοσης της εφημερίδας. Όμως από τις 3 Ιουλίου 1904 ως τις 27 Απριλίου 1907 συνεχίστηκε η έκδοσή της χωρίς καμιά διακοπή.

Τα πιστεύω του, συμπύκνωσε στο τελευταίο του άρθρο, με τίτλο «ΤΙ ΕΙΜΑΙ», όπου, μεταξύ άλλων, γράφει:
«Είμαι σοσιαλιστής όνομα και πράγμα, φέρω τον τίτλο μου πιστώς και υπερηφάνως. Πιστεύω ως παντοκράτορα, ποιητή ορατών τε και αοράτων, την εργασίαν, και ως ομοούσιον και αχώριστον τριάδα της ευτυχίας και της ειρήνης, την Ελευθερία, την Ισότητα και την Αδελφότητα». …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ο γνωστός Βρετανός τραγουδιστής Έλτον Τζον και δηλωμένος ομοφυλόφιλος (είναι παντρεμένος με άντρα), σε συνέντευξή του σε αμερικανικό περιοδικό (Parade), μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον Ιησού, λέγοντας πως ήταν ένας «υπερνοήμων ομοφυλόφιλος άντρας… φιλεύσπλαχνος… επιεικής… και καταλάβαινε τα ανθρώπινα προβλήματα».

Φυσικά η αναφορά που προκαλεί το χριστεπώνυμο ποίμνιο, είναι η «γκέι» ιδιότητα που αποδίδει στον Ιησού ο τραγουδιστής. Βέβαια, δεν χρειάζεται να είναι «υπερνοήμων» κάποιος, για να καταλάβει ότι ο Έλτον Τζον δεν κυριολεκτεί στο σημείο αυτό (μάλλον να προκαλέσει θέλει) -άλλωστε, στην πραγματικότητα, ιστορικά ο Ιησούς είναι ανύπαρκτος κι ότι «γνωρίζουμε» γι’ αυτόν προέρχεται από τις πλαστές και ψευδεπίγραφες «ιερές γραφές».

Όπως είναι ευνόητο βέβαια, πολλοί «ηθικοί» χριστιανοί ενοχλήθηκαν απ’ αυτή την αναφορά κι έσπευσαν να υπερασπιστούν την αγνότητα του Ιησού. Μεταξύ αυτών κι ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος, ο οποίος με ένα κείμενο, χαρακτηριστικού χριστιανικού ήθους, επικαλείται την κατάρα άλλου ρασοφόρου (όνομα δεν έχει;) για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη (και καλά, γιατί το ήθος του και η θέση του, υποτίθεται πως δεν του επιτρέπει να υβρεολογεί: «Θέλησε να αποδώσει στον Χριστό μας τα κουσούρια με τα οποία αυτός βαρύνεται! Αυτός, που είναι ένα κατακάθι της κολάσεως. Δεν πρόκειται να τις επαναλάβω εδώ! Δεν μου επιτρέπεται άλλωστε να το πράξω») που είπε «Να σαπίσει το στόμα του!», για να συμπληρώσει ο ίδιος ο Αμβρόσιος «Αμήν, από το στόμα σου και στου Θεού τ’ αυτί!».

Θαυμάστε χριστιανικό ήθος ιεράρχη. Το ωραίο είναι ότι μέσα από το αρρωστημένο κείμενό του, επικαλείται τα κείμενα της Αγίας Γραφής· αποκυήματα μερικών ακόμη πιο νοσηρών εγκεφάλων.

Η υποκρισία βέβαια περισσεύει, καθώς το «κουσούρι» αυτό που καταριέται ο Αμβρόσιος, ευδοκιμεί με πολύ μεγάλη επιτυχία στους κόλπους των ρασοφόρων. Κι αν έχει αμφιβολίες, ας πάρει ένα παλαιό εικοσάρικο (γνωστό για την μεγάλη του διάμετρο) κι ας αρχίσει να μετράει σούφρες…