Μετά από την επίσημη καταγγελία του blog megaramme.blogspot.com το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την ανάδειξη του θέματος, πήγαμε στην δασική περιοχή λίγο πιο πάνω από τον Άγ. Ιωάννη Μακρινό και τραβήξαμε πλάνα από την νέα εκκλησία…

Η συγκεκριμένη εκκλησία έχει χτιστεί σε δασική περιοχή που απαγορεύεται δια ροπάλου η οικοδόμηση. Mάθαμε ότι εκεί βρέθηκαν τα…κόκαλα του Αγ. Ιωάννου του…Μακρινού… Δηλαδή όπου βρίσκουμε κόκαλα «αγίων» πρέπει να στήνουμε εκκλησία; Το μοναστήρι στήθηκε πιο κάτω και πήρε ότι ήταν πάρει και με το παραπάνω, δεν θα μας πάρουν και το οξυγόνο για κάποιον που έζησε 2000 χρόνια πριν και ανέπτυξε μια θρησκεία που στηρίζεται στον σκοταδισμό στις τύψεις και στον σαδισμό της ψυχής (αυτό είναι προσωπική άποψη). Αρκετά. Μακριά (Μακρινός) και αγαπημένοι. Δεν είμαστε όλοι χριστιανοί, υπάρχουν και άνθρωποι που κατανοούν τα κβάντα.

Το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ είναι αυτό το «τσάκ!» που χρειάζεται να καταλάβουν μερικοί από τον κλήρο της εκκλησίας πώς αυτό που πλασάρουν «Κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με την εκκλησία»… ίσως περάσει στο ντούκου, ίσως κάποιος να πληρωθεί περισσότερο, ίσως να του δημιουργήσουν τύψεις τύπου «θα σε κάψει ο Θεός», ίσως να δουλέψει σωστά το σύνταγμα σύμφωνα με τα άρθρα και τους νόμους του δικαίου, ίσως να ξεχαστεί εντελώς και το Πάσχα του 2011 να πάνε όλοι στον ναό να δώσουμε 20 λεπτά, 1 ευρώ… 2… 6… 12 ευρώ για να έχουμε καλή ψυχή όσο πουλάει ο κάθε ένας την ψυχή του για προσωπικούς ή όχι λόγους. Το θέμα δεν είναι όμως αυτό, δεν έχει σημασία ο ψυχολογικός πόλεμος που δεχόμαστε όλοι εμείς (στις οικογένειες μας και στους φίλους μας) όχι δεν είναι το θέμα αυτό. Το θέμα είναι να αναγνωρίσουμε μόνοι μας τι είναι σωστό και τι λάθος, τι είναι καλό και κακό. Σε όλες τι συζητήσεις που είχα με γνωστούς μου, εγώ ήμουν ο κακός που τόλμησα να πω, ο φίλος μου που τόλμησε να μιλήσει για το μικρό δεντράκι ήταν κακός, αυτός μάλιστα που είπε μια πολύ κακιά κουβέντα για την Εκκλησία ήταν ο Σατανάς!

Σε μια φάση σκέφτηκα γιατί να ασχοληθώ άλλο. Ποιος ο λόγος; Αφού όλο το κόλπο είναι στημένο, έχουν κάνει τόσο μεγάλη πλύση εγκεφάλου, παίζονται τόσο πολύ μεγάλα παιχνίδια στο όνομα του που εγώ όπως χαρακτηριστικά μου είπε κάποιος δεν «φθουράω». ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ στον εαυτό μου με κόστος την καθαρή και αγνή ψυχή μου, να μην αφήσω ποτέ ξανά αυτά τα γεροντάκια από τα μάτια μου. Μπορεί να φοβάμαι γιατί αντικατοπτρίζετε την θρησκεία και με αυτό που κάνω την «προσβάλω» με κάποιον τρόπο αλλά κάθε φορά που θα κοιμάστε θα ξυπνάτε με τους εφιάλτες, όσον και διαλογισμό να κάνετε πάντα θα έχετε τους εφιάλτες του μέλλοντος. Τους εφιάλτες που ψάχνετε μέσα στα μεγάλα κτήρια που θέλετε να κάνετε… Δεν θα έχετε οξυγόνο να πάρετε ανάσα, στο τέλος θα αναζητάτε αυτό το τελευταίο δέντρο που κάψατε με μαρμαρόσκονη και σκυρόδεμα στην καρδιά της ζωής. Ου φονεύσεις, Ου κλέψεις, Ου ψευδομαρτυρήσεις κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή, Ουκ επιθυμήσεις πάντα όσα τω πλησίον σου εστί…

Τάσος Μανώλης (1, 2)

Σημείωση Π-Δ: Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο κύριος Μανώλης στο e-mail καταγγελίας, «πέραν του ότι έχουν βάλει εκκλησάκια πάνω από αρχαιολογικές ανασκαφές… το μοναστήρι στην κυριολεξία είναι σαν φρούριο με κάμερες CCTV control room περιμετρικά με τοίχο 4 μέτρα!».
Και είναι ν’ «απορεί» κανείς εδώ: Τι τις θέλουν τις κάμερες, τα επίγεια «μάτια» κι «αφτιά» του Θεού;

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Επισυνάπτεται δορυφορική φωτογραφία με το πριν και το μετά…

Διάβασα, μέσες άκρες, στον ημερήσιο τύπο την δήλωση του πόθεν έσχες των πολιτικών και μού ‘ρθε να βάλω τα κλάματα και να κοπανίσω το κεφάλι μου στον τοίχο, από την υπέρμετρη αγανάκτηση. Όλος αυτός ο συρφετός, άρχισε να μας έρχεται εδώ επί ημερών “αειμνήστου χαρισματικού”, από τα πεζοδρόμια της Ευρώπης και τις “βιτρίνες” του Αμβούργου, της Αμβέρσας και του Άμστερνταμ, να ανακατεύεται με τους εδώ αναρχοαριστερούς, τους “ιδεολόγους και οργισμένους” φοιτητές, τους “αντιστασιακούς” του λουκουμιού και τους ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, και να αποτελούν τούτο το μάγμα βόθρου που μας κυβερνάει έκτοτε.

Θυμάμαι ένα από δαύτους (όνομα και μη χωριό), στις πρώτες ημέρες μετά την μεταπολίτευση, τον είχαν καλέσει στην τηλεόραση, να αναλύσει τις πεφωτισμένες ιδέες του σοσιαλισμού και όπως έκανε να βάλει το ένα πόδι πάνω στο άλλο για να πάρει το ανάλογο, βαθυστόχαστο ύφος, φάνηκε μια τρύπα στη σόλα του παπουτσιού του ίση μ’ ένα πλατανόφυλλο. Σήμερα φοράει μεταξωτές γραβάτες και σινιέ κοστούμια, δηλώνει καταθέσεις -όσες έχει στην Ελλάδα-, ακίνητα και σκάφος αναψυχής…

Κι εγώ, το χαϊβάνι του κερατά, πίστεψα στις φαεινές ιδέες που μου έφερνε από τας Ευρώπας και τον ψήφισα μια δυο φορές, μέχρι να αγοράσει καινούργια παπούτσια. Έκτοτε μου μπήκε στο ρουθούνι και δεν μπορώ να απαλλαγώ, όσο κι αν φταρνίζομαι. Είναι πολύ αργά πια, για δυο κυρίως λόγους. Πρώτον γιατί με ανάγκασε να συνηθίσω στον μαζοχισμό μου όπως το γουρούνι συνηθίζει τη λάσπη και την βρώμα του και δεύτερον, γιατί αν προσπαθήσω να φταρνιστώ πιο δυνατά, φοβάμαι μήπως την πάθω την “ζημιά”, άσε που αυτομάτως θα χαρακτηριστώ φασίστας, χουντικός και καθυστερημένος. Είναι καλύτερα να του πληρώνω τα σινιέ κοστούμια του και να μην το “ψάχνω”. Έτσι αισθάνομαι πιο ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ.

Με τις υγείες μου….

Άλλος Γιάννης