Πάρε-Δώσε

1. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
Πολλοί λέγουν: «Καλά, δεν βρίσκεται ένας πατριώτης!». Τους απαντάμε ότι εις την σημερινήν κοινωνία αυτό είναι το πιο δύσκολο να γίνη! Πατριώτης είναι αυτός ο οποίος τοποθετεί πάνω από τον εαυτό του την συλλογική αξία ΠΑΤΡΙΣ, και τούτο διά να γίνη δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε απλό! Πρέπει κατ’ αρχήν να εγκαταλείψη ολόκληρη την θεωρία της Νεωτερικότητος και την θεμελιώδη έννοιά της, αυτήν της ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και συνακολούθως τους θεσμούς που την πραγματώνουν, όπως αυτόν, τον κατ’ εξοχήν μυθολογικό, της καθολικής ψηφοφορίας, και να προσέλθη στην θεωρία της ΠΡΟΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ όπου βασιλεύουν οι συλλογικές οντότητες! Ούτως, εάν θέλωμε να τοποθετήσωμε πάνω από τα άτομα τας οντότητας ΕΘΝΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, οφείλομε να αλλάξωμε εις ικανόν βαθμόν πέραν της νοοτροπίας μας, τους νόμους, την ΠΟΛΙΤΕΙΑ και το ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ!

Εδώ, ας σημειώσωμε ότι δι’ ημάς η πρώτη υπηρετουμένη και λατρευομένη οντότης οφείλει να είναι αυτή του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ διότι άνευ πολιτισμού ΔΕΝ υπάρχει ΕΘΝΟΣ, υπάρχουν απλώς «φελλάχοι» χωρίς συνοχή και ιστορία! Το ΕΘΝΟΣ αποτελεί δομικόν λίθον του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, όμως ζει και υπάρχει μόνον εντός του πολιτισμού! Αλλέως πως υπάρχει η αγέλη ή η νομάς που κινείται πέρα δώθεν προς ανεύρεσιν τροφής. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Τον τελευταίον καιρόν με την εκλογικήν άνοδον της Χρυσής Αυγής έγινε του συρμού στο πολιτικόν μας προσκήνιον να ομιλούν διά τον Φασισμόν, την Δημοκρατίαν, τον Β’ Π.Π., τους Ρούβελτ-Τσώρτσιλ-Στάλιν, τον Μουσσολίνι, τον Χίτλερ, τον μεταπολεμικό κόσμο κ.ο.κ., οπότε πρέπει να ενημερώσωμε τους φίλους μας περί του τί σημαίνουν αυτοί οι όροι και όλα αυτά!

Η Νεωτερικότης, η οποία εγεννήθη με τον Διαφωτισμόν και την λεγομένην “Γαλλικήν Επανάστασιν”, συντόμως εκρυσταλλώθη εις κοσμοπολιτικήν θρησκείαν ήτις απέκτησε σκληρά και άκαμπτα δόγματα. Διατί την ονομάζομε “κοσμοπολιτικήν θρησκείαν”; Διότι πληροί τον ορισμόν της θρησκείας, τουτέστιν θρησκεία είναι οιοδήποτε ιδεολόγημα το οποίον γνωρίζει “Τί είναι ο άνθρωπος και τι είναι ο κόσμος”! Όμως η Νεωτερικότης επιπλέον χαρακτηρίζεται από φανατισμόν και πολεμικήν, και διά τούτο εξεχύθησαν οι γαλλικοί στρατοί ανά την Ευρώπην και την επέβαλον με ζήλον, βίαν και φανατισμόν ο οποίος ενίοτε υπερέβαινε και τας γνωστάς αγριότητας των χριστιανών! Η Νεωτερικότης περιέλαβε τον ρουσσοϊκόν μύθον της ισότητος των ανθρώπων και τον έτερον, των “ευγενών αγρίων” (από εκεί και η μαρξιστική μυθολογία περί ευγενών αταξικών παραδεισίων προ-πολιτισμένων κοινωνιών) τον συνδεόμενον με τον άλλον επίσης προσληφθέντα μύθον, ότι ο άνθρωπος είναι φύσει αγαθός και εάν δεν υποστεί κοινωνικήν κατήχησιν θα λάμψη η αγαθότης του και διά τούτο καθεστώς χωρίς άρχοντας, λαϊκόν, αμεσοδημοκρατικόν κατά προτίμησιν, όχι μόνον θα ήτο τέλειον αλλά θα έφερνε ευτυχίαν, χαρά και αφθονία. Όπως όλοι γνωρίζομε ο μύθος αυτός σήμερον που ζώμεν καθαυτό “μυθολογικήν” εποχήν, οσημέραι εδραιούται και περαιτέρω. Επίσης ενεσωματώθη εις αυτήν και η αφελής Αθεΐα της εποχής, η θρησκεία και η πίστις εις το Επέκεινα και εις τον Ιδεώδη κόσμον εκηρύχθη δεισιδαιμονία και προϊόν του φόβου των αγρίων (δεν μας λέγουν όμως ποίων αγρίων; Των ευγενών φιλοσοφημένων των αταξικών κοινωνιών ή κάποιων άλλων, μη-“ευγενών αγρίων”;). Η Νεωτερικότης επίσης εδογμάτισε ότι ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκην κοινωνικής ζωής (είναι το μοναχικόν αριστοτελικόν θηρίον ή μήπως ο αριστοτελικός θεός;) κι διά τούτο είναι αποτινακτέα ως κοινωνικά μυθεύματα οι δεσμοί με την οικογένειαν, το γένος, την πατριάν, την συνοικίαν, την πόλιν, την κοινωνία, το έθνος, την γλώσσα, την ανθρωπολογικήν φυλή, την συντεχνίαν, την θρησκευτική λέσχη κ.ο.κ. Οπότε είναι έννοιαι κεναί περιεχομένου η πατρίς, το έθνος, η κοινωνία, ο πολιτισμός εθνικός ή λαϊκός, η γλώσσα, η ιστορία κ.ο.κ. Όπως λέγει ο Κ. Μαρξ, ποτέ να μην είπωμεν ότι υπάρχουν και δεσμεύεται ο άνθρωπος από αυτές, συλλογικαί υπέρτεραι οντότητες, όπως η οντότης κοινωνία. Ούτως εγεννήθη η έννοια της ατομοκεντρικής κοινωνίας και του νεωτερικού ανθρώπου ο οποίος δεν έχει ούτε ταυτότητα, ούτε ρίζες! Στον άνθρωπον αυτόν “φτερό στον άνεμο”, που στέκεται ψυχικά άδειος και ανικανοποίητος στην πολιτιστική-ιστορική του μοναξιά, πραγματικός “φελλάχος” υπό την σπεγκλεριανή έννοια, δίδεται ως αντιστάθμισμα το πακέττο “Ανθρώπινα Δικαιώματα”. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Ημερομηνίες αναστάσεως του έθνους και δημιουργίας κράτους
Υπάρχουν πολλές ημερομηνίες που οι Έλληνες γιορτάζουν, αλλά η 3η Φεβρουάριου δεν είναι μια από αυτές. Η πραγματικότητα είναι πως, εκτός ίσως των ιστορικών και ακαδημαϊκών κύκλων, ελάχιστοι γνωρίζουν την σημασία της 3ης Φεβρουαρίου 1830 (22 Ιανουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο). Είναι η ημέρα της αναγνώρισης της Ελλάδος ως ανεξάρτητου κυρίαρχου κράτους. Είναι η πραγματική ημέρα γέννησης του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, πως είναι και η πρώτη φορά που αναγνωρίζεται αυτό που ονομάζουμε «Ελλάδα» ως κράτος. Ούτε στην κλασική Ελλάδα ούτε και στην μετέπειτα βυζαντινή περίοδο δεν υπήρξε ελληνικό κράτος, επικράτεια ή άλλη μορφής οντότητα. Αντί κράτους έχουμε τις σχετικά αφηρημένες έννοιες του έθνους, πόλης-κράτους, του ρωμαίικου, του Ελληνισμού της χριστιανικής θρησκείας, της ελληνικής γλώσσας ως διακριτικά χαρακτηριστικά. Τι θα έπρεπε λοιπόν να γιορτάζουμε; Ποιά ημερομηνία θα έπρεπε να αναφέρεται στα σχολικά βιβλία και ποιά είναι η επίσημη γιορτή του ελληνικού κράτους, η 3η Φεβρουαρίου ή η 25η Μαρτίου;

Κράτος ή έθνος;
Όμως στην σύγχρονη Ελλάδα γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου (ασχέτως ημερολογίου παλαιού ή νέου) ως εθνική επέτειο, έστω και αν η Επανάσταση δεν άρχισε τότε. Έπρεπε πάση θυσία να πλάσουμε έναν μύθο που να περιέχει την Εκκλησία και να δίνει ένα υπερφυσικό νόημα στην Επανάσταση. Ας μην ξεχνάμε πως η Ορθόδοξη Εκκλησία έπαιξε έναν αμφιλεγόμενο ρόλο στα γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Φλωρεντία 1439) και ήταν ο μοναδικός θεσμός που επιβίωσε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ανεξαρτησία δεν είναι απλώς το ζητούμενο των επαναστατημένων Ελλήνων, αλλά η θέληση του ελληνικού Θεού και το πεπρωμένο της φυλής. Το γεγονός ότι δεν γιορτάζεται η ημέρα δημιουργίας του ιστορικά πρώτου ελληνικού κράτους, αλλά η ημέρα της Παναγίας ως αναγέννηση του έθνους, έχει την δική του σημασία. Είναι ενδεικτική της επικράτησης της κυρίαρχης Εκκλησίας πάνω στα ξενικά ιδεώδη τις Επανάστασης. Το νέο κράτος δεν μπορεί να είναι πάνω από το χριστιανικό έθνος. Η έννοια του ελληνοχριστιανικού έθνους είναι υπέρτατη και δεν συμβιβάζεται με την έννοια του κυρίαρχου κράτους. Το αφηρημένο έθνος, ο Ελληνισμός, ήταν πάντα κυρίαρχο και ερχόταν συχνά σε αντιπαράθεση με το κράτος. Ένας προσεκτικός ακροατής μπορεί να σημειώσει πόσες αναφορές γίνονται από πολιτικούς στο έθνος και στον Ελληνισμό και πόσες στο κράτος. Το κράτος ηττάται κατά κράτος από το ελληνοχριστιανικό έθνος. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

«Αν είναι να μείνωμε εμείς νηστικοί, ας πάη στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα».
Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης

Η Ελλάδα ως κράτος υπήρξε εξ αρχής ο Λίβανος των Βαλκανίων. Ένα κράτος δηλαδή ιστορικής σκοτοδίνης, χωρίς κανέναν φορέα εθνικής υπάρξεως. Μια απλή ματιά στα κατά καιρούς ελληνικά συντάγματα είναι ικανή, για να δείξει την έλλειψη θεμελίων εξ αρχής αυτού του Κράτους.

Το πρώτο Σύνταγμα της Επιδαύρου, το πρώτο πράγμα που ορίζει σαν φορέα του Κράτους είναι η θρησκεία. Αναγκαστικά δηλαδή μια και αυτοί που επαναστάτησαν κατά των Τούρκων έπρεπε να έχουν κάτι που να τους ξεχωρίζει. Αλλά τότε θρησκείες υπήρχαν πολλές και αμέσως η ίδια παράγραφος, για να αποφύγει τον εμφύλιο πόλεμο που ήταν ήδη μια πραγματικότης, ορίζει στην δεύτερη φράση, ότι “η Διοίκησις ανέχεται και πάσαν άλλην θρησκείαν”.

Το νέο κράτος έπρεπε να το λένε βέβαια “Ελλάδα”, δεν υπήρχε όμως κανένα χαρακτηριστικό των “Ελλήνων”, αφού η σύνθεση του πληθυσμού ήταν Αρβανίτες, Τούρκοι, Έλληνες, Βλάχοι, Σλάβοι, Πομάκοι, Γύφτοι κ.λπ. Αμέσως λοιπόν το ίδιο Σύνταγμα δίνει και τον ορισμό του “Έλληνος”: “Όσοι αυτόχθονες πιστεύουσιν εις Χριστόν”. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Για όποιον έχει παιδιά, μια φιλική συμβουλή…
Μάθετε στα παιδιά ιστορία. Την ιστορία του ελληνικού έθνους. Όπως έχει πει και ο Ίων Δραγούμης, «Ένας να μείνει, το έθνος θα υπάρχει…».

Προς το παρόν, για μένα υπάρχει μια κόρη που δεν έχει πάει ακόμα νήπια. Την ιστορία που θα προσπαθήσουν να της πλασάρουν στα, ξένων συμφερόντων, ιδρύματα, που λέγονται σχολεία, δεν θα τη χάψει. Θα τη χλευάσει και θα απαντά μ’ αυτή που ξέρει και θα μάθει από τις πηγές που πρέπει με τη βοήθειά μου. Ήδη, δυστυχώς που συμβαίνει, γνωρίζει όσα δεν γνωρίζουν έφηβοι επιπέδου λυκείου. Έτσι μας κατάντησαν και προσπαθούν για χειρότερα. Κρίμα για την νεολαία μας, κρίμα για το έθνος…

Παρ’ όλα αυτά ας προσπαθήσουμε όλοι να μεταδοθεί η αληθινή και ένδοξη ιστορία μας. Ο σκοπός είναι ιερός και το αποτέλεσμα θα είναι, Ελληνόπουλα με ψυχή μέσα τους και με λόγο απέναντι σε όποιο ξεφτιλισμένο υποκείμενο, τύπου Μινέικο, Δραγώνα, Δρούτσα, ΜΜΕ κ.λπ.

Δεν φτιάχνω την κόρη μου για να είμαι περήφανος γι’ αυτήν. Το κάνω για να είναι εκείνη περήφανη που γεννήθηκε Ελληνίδα. Αυτό ακριβώς που δεν αντέχουν οι προδότες του έθνους. Κάντε κι εσείς το ίδιο στα παιδιά σας, στα ανίψια σας, σε οποιοδήποτε φυτώριο της πατρίδας. Μην τα αφήσουμε να γίνουν ένα τίποτα. Έχουν πατρίδα, και είναι η πιο τιμημένη. Κάντε η γνώση της ελληνικής ιστορίας να είναι η τροφή τους. Δεν είναι δύσκολο. Άπλα δώστε τους κίνητρα. Και η ιστορία μας είναι γεμάτη από κίνητρα. θα δείτε τα μάτια τους να σπινθηρίζουν ακούγοντας για την πατρίδα μας. Εγώ το βλέπω. Το ζω. Δείτε το κι εσείς. Κόντρα σε όλα και σε όλους. «Ένας να μείνει, φτάνει».

Θεσσαλός