Πάρε-Δώσε

Ένας καλόγερος σε κάποια επίσκεψη στην Αθήνα, γυρίζει, γυρίζει και στο τέλος, κουρασμένος, κάθεται σ` ένα καφενείο.
Μια κυρία στο διπλανό τραπέζι τον ρωτάει:
– Είσαστε αληθινός καλόγερος;
– Να σου πω… Ράσα φοράω, σε μοναστήρι μένω, σε όλες τις αγρυπνίες και τις ακολουθίες πάω, νηστεύω, προσεύχομαι, έχω γέροντα. Νομίζω ότι είμαι κανονικός καλόγερος… Εσύ τι είσαι;
-Εγώ, είμαι λεσβία… Απ` το πρωί που θα σηκωθώ μέχρι το βράδυ που θα πάω για ύπνο όλο γυναίκες σκέφτομαι. Και στον ύπνο μου όλο γυναίκες ονειρεύομαι. Και για σεξ, μόνο γυναίκες θέλω…

Μετά από λίγο αδειάζει το διπλανό τραπέζι. Ο καλόγερος έχει πέσει σε σκέψεις.
Ένα ζευγάρι έρχεται και κάθεται δίπλα του. Κι αυτοί σε λίγο, τον ξαναρωτούν:
– Είστε πραγματικός καλόγερος;
Και ο καλόγερος:
– Έτσι νόμιζα… Αλλά μάλλον λεσβία είμαι τελικά…

Στο παγκόσμιο συνέδριο γενετικής και συνδυασμού DNA, συζητούν τα κατορθώματά τους οι επιστήμονες.

Σηκώνονται πρώτοι οι Αμερικάνοι:
– Εμείς κύριοι συνάδελφοι καταφέραμε το ακατόρθωτο, διασταυρώσαμε τη φώκια με το φίδι.
Άφωνοι οι άλλοι επιστήμονες ρωτάνε:
– Και τι καλό βγαίνει από αυτή τη διασταύρωση;
– Να, παλιότερα η φώκια εγκλωβίζονταν στα βράχια και ψοφούσε, τώρα μπορεί να γλιστρήσει σαν φίδι και να γλυτώσει.

Πετάγονται οι Ιάπωνες από απέναντι:
– Αυτά που φτιάχνετε είναι μαλακίες Αμερικάνοι! Εμείς καταφέραμε να διασταυρώσουμε το καρπούζι με τη μύγα!
Ακόμα πιο εντυπωσιασμένοι οι επιστήμονες ρωτάνε:
– Και τι καλό μπορεί να βγει από αυτό;
– Να, παλιότερα έτρωγες καρπούζι και όλη την ώρα έφτυνες κουκούτσια, τώρα ρίχνεις μια στο καρπούζι να ανοίξει και πετάγονται τα σπόρια σαν τις μύγες και έχεις ένα καρπούζι χωρίς κουκούτσια!

Σηκώνονται τελευταίοι και οι Έλληνες επιστήμονες, γεμάτοι αυτοπεποίθηση:
– Για μια ακόμα φορά θα σας απογοητεύσουμε συνάδελφοι, αλλά τα κατορθώματά σας είναι παπαριές. Εμείς καταφέραμε να διασταυρώσουμε την πυγολαμπίδα με τη μουνόψειρα!
Άφωνοι και εκστασιασμένοι οι υπόλοιποι επιστήμονες ρωτάνε:
– Καλά, και που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια τέτοια διασταύρωση;
– Ε, όπου φέγγει δεν πηδάμε!

Ένας αλλόθρησκος αποφάσισε να γίνει χριστιανός και θέλησε να εξετάσει τις εκδοχές του Χριστιανισμού για να επιλέξει. Βρίσκει λοιπόν έναν ορθόδοξο, έναν προτεστάντη κι έναν παπικό. Τους λέει τις προθέσεις του κι εκείνοι συμφωνούν να τον «ξεναγήσουν» στις εκκλησίες τους.

Πάει ο αλλόθρησκος με τον προτεστάντη μια Κυριακή, μπαίνει στο ναό και βλέπει τους ανθρώπους ταχτοποιημένους με τα καλά τους ρούχα, ο καθένας στο κάθισμά του, μπροστά από τον κάθε πιστό μια Καινή Διαθήκη, χορωδία να λέει τους ύμνους αρμονικά, τα πάντα να λάμπουν από καθαριότητα και μετά το τέλος όλοι του φέρθηκαν ευγενικά με πολύ καλούς τρόπους.

Την επομένη Κυριακή συνεννοήθηκε με τον παπικό να πάει στο δικό του ναό. Μπαίνει μέσα, πλένει τα χέρια, ρίχνει το κέρμα ν’ ανάψει το λαμπάκι αντί για κερί και κάθεται. Ούτε εκεί όρθιοι, όλοι στα καθίσματά τους με τάξη και αρμονία. Άκουσε και την εγκύκλιο του Πάπα, είδε και τις φωτογραφίες του που δέσποζαν ακόμα και εντός του ναού. Πέρασε η ώρα, τέλειωσε η λειτουργία, τον καλοδέχτηκαν, τον κέρασαν κι έφυγε.

Την τρίτη Κυριακή κανόνισε να πάει στην ορθόδοξη εκκλησία. Μπαίνει μέσα και βλέπει άλλους να μιλάνε μεταξύ τους, πολλούς όρθιους γιατί δεν έφταναν τα καθίσματα, τη νεωκόρο να μαλώνει με μια κυρία γιατί της έσβησε γρήγορα το κερί που άναψε, άκουγε τα μωρά να τσιρίζουν και να μη τα παρατηρεί κανείς, ο παπάς να φωνάζει στον ψάλτη να τελειώσει τα τεριρέμ κλπ. Μόλις τελείωσε η λειτουργία άρχισαν και τα μνημόσυνα, όπου άλλοι έβγαιναν στην εκκλησία κι άλλοι έμπαιναν με θόρυβο και φασαρία. Ο ορθόδοξος απογοητεύτηκε από την εικόνα που είδε ο αλλόθρησκος…

Την επομένη εβδομάδα συναντήθηκαν όλοι για να μάθουν τι αποφάσισε. Όταν βρέθηκαν όλοι μαζί, τους λέει:
– Στην προτεσταντική εκκλησία είδα μεγάλη τάξη και ευγένεια. Στην παπική είδα μεγάλη αφοσίωση στον πνευματικό σας αρχηγό και τις οδηγίες του ιερέα σας. Στην ορθόδοξη εκκλησία είδα τέτοιο μπάχαλο που δεν το περίμενα!

Ο ορθόδοξος σκυθρώπιασε απογοητευμένος, ενώ οι άλλοι δυο αναθάρρησαν.

Και καταλήγει ο αλλόθρησκος:
– Θα γίνω ορθόδοξος!
– Μα πώς; αναρωτιούνται οι άλλοι.
– Ακούστε, λέει ο αλλόθρησκος. Τα δικά σας δικαιολογούνται μα την τάξη που έχει ο ένας και την πειθαρχία που έχει ο άλλος. Τούτου εδώ -και δείχνει τον ορθόδοξο- δεν δικαιολογείται αλλιώς. Με τέτοιο μπάχαλο μόνο αν έχεις τον Θεό μαζί σου διατηρείσαι 2000 και πλέον χρόνια!

Σε έναν διεθνή διαγωνισμό μυστικών υπηρεσιών, στην τελική φάση, προκρίνονται η CIA της Αμερικής, η ΜΙ6 της Αγγλίας και η ελληνική ΕΥΠ. Φτάνει λοιπόν η ώρα της δοκιμασίας που θα κρίνει ποια θα είναι και η τελική κατάταξη των υπηρεσιών.

Η επιτροπή εκφωνεί την τελική αποστολή:
– Έχουμε αφήσει ένα κουνέλι στην δασική έκταση που βλέπετε μπροστά σας. Η υπηρεσία που θα ανακαλύψει και θα συλλάβει πιο γρήγορα το κουνέλι θα είναι και η νικήτρια.

Ξεκινάει η CIA, ψάχνει μεθοδικά όλο το δάσος, χτενίζει κάθε πιθανή κρυψώνα και μετά από τρεις ημέρες, όλα τα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι:
– Κουνέλι στο δάσος δεν υπάρχει!

Έρχεται η σειρά της αγγλικής ΜΙ6, χρησιμοποιεί ειδικούς θερμικούς ανιχνευτές προηγμένης τεχνολογίας, στοιχεία και πληροφορίες από κατασκοπευτικούς δορυφόρους, τοποθετεί κάμερες, μικρόφωνα και παγίδες, αλλά μετά από πέντε ημέρες κι αυτή δεν βρίσκει κουνέλι. Γυρνάει στην επιτροπή παραδίδοντας το πόρισμα:
– Ύποπτο κουνέλι δεν βρέθηκε, οι τηλεφωνικές του κλήσεις δεν κατέστη δυνατόν να υποκλαπούν, προτείνεται η ολοσχερής καταστροφή του δάσους με ψεκασμό βενζίνης και φωτιάς!

Και ήρθε και η ώρα της ΕΥΠ. Οι δαιμόνιοι πράκτορες εφορμούν στο πυκνό δάσος. Δεν περνάει μία ώρα και εμφανίζονται κρατώντας καταχτυπημένη, ταλαιπωρημένη και αλυσοδεμένη μια αρκούδα. Με το που την φέρνουν μπροστά στην επιτροπή, η αρκούδα πέφτει γονατιστή και φωνάζει:
– Έλεος! Όχι άλλο ξύλο! Όχι άλλο ξύλο! Ομολογώ! Ναι! Εγώ είμαι το κουνέλι!!!

– Ποια η διαφορά μεταξύ Καπιταλισμού και Κομμουνισμού;
– Στον Καπιταλισμό ο ένας άνθρωπος εκμεταλλεύεται τον συνάνθρωπό του. Στον Κομμουνισμό συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο…

– Τι εθνικότητας ήταν ο Αδάμ και η Εύα;
– Σίγουρα Ρώσοι. Μόνο οι Ρώσοι θα μπορούσαν να τρέχουν πέρα δώθε ξυπόλητοι και ξεβράκωτοι, να μην έχουν σκεπή να βάλουν το κεφάλι τους, να έχουν από μισό μήλο ο καθένας για να φάνε και παρόλα αυτά να φωνάζουν πως βρίσκονται στον…παράδεισο.

– Πότε έγιναν οι πρώτες σοβιετικές εκλογές;
– Όταν ο Θεός έβαλε την Εύα μπροστά απ’ τον Αδάμ και του είπε: «Αδάμ, διάλεξε τη γυναίκα σου».

Το 1970 στο Έρφουρτ συναντήθηκαν ο Δυτικός Βίλι Μπραντ και ο Ανατολικός Βίλι Στοφ. Ακολούθησε ο εξής διάλογος:
– Μπραντ: «Εγώ μαζεύω ανέκδοτα που λένε οι άνθρωποι για μένα».
– Στοφ: «Εγώ μαζεύω ανθρώπους που λένε ανέκδοτα για μένα…».

Ένας Σοβιετικός εργάτης επιστρέφει σπίτι νωρίτερα και βρίσκει τη γυναίκα του στο κρεβάτι να του «λουστράρει το κέρατο». Αυτός συγχύζεται και αρχίζει να της φωνάζει:
– Μα καλά, τά ‘χεις χάσει τελείως μωρή; Κάθεσαι εδώ και ασχολείσαι με μπουρζουαζίδικες μαλακίες, ενώ έξω έχουν κάνει ουρά και μοιράζουν βούτυρο;

Στις ΗΠΑ και στην Σοβιετική Ένωση υπήρχε η ίδια ελευθερία λόγου. Μπορούσε κάποιος να πάει στον Ρίγκαν και να του πει «Ρίγκαν, δεν μου αρέσεις!».
Στην ΕΣΣΔ ίσχυε το ίδιο. Μπορούσε κάποιος να πάει στον Τσερνιένκο και να πει «Δεν μ’ αρέσει ο Ρίγκαν!».

Τα παιδάκια στη Ρουμανία μάθαιναν από το νηπιαγωγείο να αποκαλούν τον Τσαουσέσκου πατέρα και το Κόμμα μητέρα. Η δασκάλα λοιπόν, ρωτά τα παιδάκια:
– Ποιος είναι ο πατέρας σας;
– Ο αγαπημένος μας ηγέτης, το φωτεινό αστέρι του ουρανού, ο σύντροφος Νικολάι Τσαουσέσκου.
– Ποια είναι η μητέρα σας;
– Το ένδοξο, ηρωικό, νικηφόρο Κόμμα μας.
– Και όταν μεγαλώσετε τι θέλετε να γίνετε;
– Ορφανά, ορφανά, ορφανά…

Σε αγώνα ταχύτητας 100 μέτρων, μεταξύ 2 αθλητών, ενός Αμερικανού κι ενός Σοβιετικού, νικητής βγαίνει ο Αμερικανός. Τα σοβιετικά ΜΜΕ, σπεύδουν αμέσως να μεταδώσουν την είδηση στη χώρα τους: «Η κατάταξη των δύο αθλητών έχει ως εξής: Ο Σοβιετικός δεύτερος και ο Αμερικανός προτελευταίος».

– Πότε πάνε οι κομμουνιστές στην εκκλησία;
– Την Μεγάλη Παρασκευή γιατί έχει πορεία μετά!

Ένας Σοβιετικός και ένας Αμερικανός συζητούν για την ειρηνική συνύπαρξη των λαών. Ο Σοβιετικός πιστεύει ότι ο Σοσιαλισμός και ο Καπιταλισμός μπορούν να ζήσουν ειρηνικά ο ένας δίπλα στον άλλο. Ο Αμερικανός φυσικά διαφωνεί. Για να του αποδείξει ότι έχει δίκιο, ο Σοβιετικός τον πάει στον Ζωολογικό Κήπο της Μόσχας, όπου σ’ ένα κλουβί, είναι κλεισμένα ένα λιοντάρι κι ένα πρόβατο και κοιμούνται.
– Βλέπεις; λέει ο Σοβιετικός. Όπως αυτό το αρνί και αυτό το λιοντάρι κοιμούνται μαζί, έτσι και ο Σοσιαλισμός και ο Καπιταλισμός, δύο συστήματα τόσο ανταγωνιστικά, μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά στον ίδιο πλανήτη.
Ο Αμερικανός έχει μείνει άναυδος.
– Μα πώς καταφέρατε να κάνετε να ζήσουν μαζί αυτά τα δύο ζώα στο ίδιο κλουβί;
– Α, είναι απλώς θέμα οργάνωσης… Κάθε πρωί αντικαθιστούμε το αρνί. …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »