Πάρε-Δώσε

Κάθονται στα σκοτεινά και σχεδιάζουν. Πίνουν και κανένα ποτάκι. Bourbon, Golan Heights Wine, Raki, θα σας γελάσω. Πού θα εφαρμόσουν τα σχέδια; Μα φυσικά στο «πεδίο βολής». Εκεί που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα. Εκεί που βασιλεύει η χυδαιότητα, η τεμπελιά, η αναξιοκρατία, η διαφθορά, η ατιμωρησία. Εκεί που παιδεία, υγεία, τάξη, δικαιοσύνη έχουν πεθάνει (θεός συγχωρέστες). Εκεί που οι πολιτικοί είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανίκανοι ή προσκυνημένοι. Εκεί που την ενημέρωση μονοπωλούν τα νεοταξικά Μ.Μ.Ε των μεγιστάνων του πλούτου, μεταδίδοντας νυχθημερόν ψέματα. Εκεί που όλα τα σκιάζει η διαπλοκή. Εκεί που η αριστερά εκφυλίστηκε από «ψωμί-παιδεία-ελευθερία» σε «φραπέ-μπριζόλα-κόκα κόλα». Εκεί που οι «αντιεξουσιαστές» παίζουν το παιχνίδι της εξουσίας (της πλανητικής). Εκεί που κάθε ιδεολογία, του αναρχισμού συμπεριλαμβανομένου, δυσφημείται. Εκεί που ζουν απολιτικά-εγωϊστικά-λοβοτομημένα ζωντόβολα, με μόνη έννοια πώς «να περάσουν καλά» (ιδανικά πειραματόζωα δεν νομίζετε;).

Και τώρα σε παρελθόντα χρόνο.

Η εφαρμογή των σχεδίων άρχισε πριν από αρκετό καιρό. Οι πράκτορές τους είχαν στρατολογήσει τον κάθε πικραμένο. Κάθε περιθωριακό, κάθε μηδενιστή, κάθε γκρουπούσκουλο, κάθε χουλιγκάνο. Δεν χρειάστηκε να πληρώσουν. Όλοι αυτοί οι χαμένοι συναίνεσαν αμέσως, μόλις αισθάνθηκαν ότι «ο αγώνας» τους «τώρα δικαιώνεται» (μαζί και η light αριστερά). Τόσα χρόνια «στην αποκάτω»! Είχε έρθει η ώρα να πάρουν εκδίκηση. Να εφαρμόσουν στην πράξη την «κοσμοθεωρία» τους: χασίσι και παρτούζα και επιστροφή στη φύση, άρπαξε να φας, βία για τη βία κτλ κτλ.

Ο συρφετός όμως αυτός δεν ήταν αρκετός. Δεν θα τα κατάφερνε μόνος του. Όσο και να βοηθούσαν οι ντόπιοι ανεγκέφαλοι-θερμοκέφαλοι Ελληναράδες, προσφέροντας αφειδώς αφορμές για «εξέγερση», την κρίσιμη ώρα κάτι θα έλειπε. Στην πρώτη μεγάλη πρόβα «επανάστασης» είχαν φαεινή ιδέα. Επιστράτευσαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν οι ιθαγενείς: τη νεολαία. Κανείς δεν θα τολμούσε να τα βάλει με τα παιδιά του! Μπα… άδικος κόπος. Κάτι έφηβοι με επώνυμα τζινάκια, κρατώντας κινητό-γουόκμαν Νokia όπου άκουγαν Madonna (την πρέσβειρα καλής θέλησης ντε), φώναξαν «μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι» και μετά πήγαν να κάνουν νανάκια στα πουπουλένια στρωματάκια τους. Όσο κι αν έσπρωχνε η εγχώρια προπαγάνδα (Μάκης, Λάκης κ.ά.) τίποτε. Τσσσς …τσσσσς ….τι «επαναστάτες» ήταν αυτοί. Του γλυκού νερού. Τότε έριξαν στη μάχη μπαρουτοκαπνισμένους «σκληροτράχηλους» στρατιωτικούς. Ουτσεκάδες.

Χειρότερα! Κατέβηκαν οι ηλίθιοι στην «επανάσταση» με αλβανικές σημαίες! Και κάναν και πλιάτσικο και πουλάγανε τα κλεμμένα στην Αλβανία! Ρόμπα γίνανε! Δεν ήταν να εμπιστεύεται κανείς εμπόρους ανθρώπινων οργάνων, ναρκωτικών και λευκής σάρκας!

Το επόμενο σχέδιο προέβλεπε χρήση του ιδανικού στρατού πόλεως. Παράνομων, εξαθλιωμένων, πεινασμένων, (δηλαδή έτοιμων να εκραγούν) θρησκόληπτων μεταναστών και μάλιστα μουσουλμάνων. Πέραν του ότι αποτελεί υπέρτατη ηδονή να χρησιμοποιείς τους δηλωμένους εχθρούς σου ως πιόνια, η επιστράτευση των ανθρώπων αυτών έχει πολλαπλά οφέλη:

1. Ο βασικός στόχος επιτυγχάνεται. Χάος στην Παλαιοκώσταινα. Σε κατάσταση χάους και ανασφάλειας βέβαια, οποιοσδήποτε φιλήσυχος μπορεί να συναινέσει σε περιορισμό των ελευθεριών του. Χώρια που παραδειγματίζονται πολιτικοί που πάνε να φύγουν από το μαντρί και άλλες χώρες που πάνε να το παίξουν ανεξάρτητες.

2. Στρέφεις την προσοχή των μουσουλμάνων μακριά σου και τους προσφέρεις ξένο σβέρκο για να εκτονώσουν την οργή που προόριζαν για σένα. Τους καλοπιάνεις κιόλας για να επιχειρήσεις «προσέγγιση». Δεν ήταν τελικά καλή ιδέα να τα βάλεις με το μισό πλανήτη! Καλύτερη ιδέα μοιάζει το να επιχειρήσεις δήθεν συμφιλίωση, προσφέροντας στους εχθρούς σου ως δώρο καλής θέλησης, έναν «σπαστικό» και δύστροπο φίλο σου.

3. Κάμπτεις οποιαδήποτε εσωτερική αντίσταση των ιθαγενών, αφού όποιος τολμήσει να αντιδράσει, εκτός από το υβρεολόγιο («φασίστα»-«ρατσιστή» κτλ) θα βρεθεί αντιμέτωπος όχι με έναν μεμονωμένο άνθρωπο και μάλιστα παράνομο (ληστή κτλ), αλλά με σύσσωμο τον μουσουλμανικό κόσμο, ο οποίος στη μεγάλη του πλειοψηφία είναι βαθιά θρησκευόμενος και όχι παράνομος!

4. Εμφανίζεσαι (μυστικά, μη σ’ ακούσουν οι μουσουλμάνοι) στους ντόπιους και παριστάνεις το σωτήρα: «σας τα ‘λεγα εγώ, τι τις θέλετε τις φιλίες με τους Άραβες; Να ‘στε καλά παιδιά στο εξής και τέρμα τα πάρε-δώσε με τρομοκράτες! Μόνο μαζί μου θα ‘στε ασφαλείς. Και στείλτε και στρατό στο Αφγανιστάν, να τους δείξουμε αυτών των αγρίων!

5. Εδραιώνεις τον τοποτηρητή της περιοχής, ο οποίος έντεχνα παριστάνει ότι «ισορροπεί» μεταξύ Ανατολής και Δύσης και ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των μουσουλμάνων αυτοδιορίζεται γενικός δερβάναγας στη Μέση Ανατολή.

Η συνέχεια σε χρόνο ενεστώτα. Ορατή δια γυμνού οφθαλμού. Μόνο οι (εθελοντικά) τυφλοί δεν τη βλέπουν.

Πηγή: aristidisdikaios.blogspot.com

Ο Διογένης ο «Κυνικός» (ή Κύων), γνωστός κι ως ο Διογένης ο Σινωπεύς, ήταν Έλληνας φιλόσοφος, που γεννήθηκε στη Σινώπη του Πόντου περίπου το 412 π.Χ. (σύμφωνα με άλλες πηγές το 399 π.Χ.) και θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της Κυνικής Φιλοσοφίας. Σύμφωνα με έναν θρύλο, γεννήθηκε την ημέρα που πέθανε ο Σωκράτης.

Λέγεται ότι οι Σινωπείς τον εξόρισαν γιατί παραχάραξε το τοπικό νόμισμα. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι ακολούθησε στην εξορία τον πατέρα του Ικεσία, επόπτη του νομισματοκοπείου της Σινώπης, όταν αυτός κατηγορήθηκε σαν παραχαράκτης. Ο Διογένης λόγω της εξορίας, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ως πολιτικός εξόριστος το 370 π.Χ. Συνήθως, τα καλοκαίρια έμενε στην Κόρινθο και τους χειμώνες στην Αθήνα.

Πολύ γρήγορα εντυπωσιάστηκε από τη διδασκαλία του Αντισθένη, ένας από τους πιο διαπρεπείς μαθητές του Σωκράτη και ζήτησε να γίνει μαθητής του. Λέγεται, ότι εμφανίστηκε μπροστά στον Αντισθένη, σαν τραπεζίτης, παρακαλώντας τον να τον δεχθεί ως μαθητή του. Ο Αντισθένης, φυσικά, αρνήθηκε να διδάξει έναν τραπεζίτη. Ο Διογένης επέμενε για πολύ καιρό. Ο Αντισθένης αποφάσισε να τον δεχθεί μόνο όταν τον είδε να είναι ντυμένος με κουρέλια, να κοιμάται στο χώμα και στις λάσπες, και να περιπλανιέται ζητιανεύοντας μαζί με τους άλλους ζητιάνους. Σύντομα ο Διογένης ξεπέρασε το δάσκαλό του, όχι μόνο σε φήμη, αλλά και στην αυστηρότητα του τρόπου ζωής. Θεωρείται το αρχέτυπο των Κυνικών, και μάλιστα πολλοί του αποδίδουν την καθιέρωση του Κυνικού τρόπου ζωής, αν και ο ίδιος αναγνωρίζει το χρέος του στον Αντισθένη. Η κυνική φιλοσοφία λέγεται έτσι γιατί οι κυνικοί είχαν ως έμβλημά τους τον Κύων (τον σκύλο) και έλεγαν «εμείς διαφέρουμε από τους άλλους σκύλους διότι εμείς δεν δαγκώνουμε τους εχθρούς αλλά τους φίλους, για να τους διορθώσουμε». Οι κυνικοί φιλόσοφοι πρέσβευαν την απόλυτη αμφισβήτηση των πάντων, απέρριπταν κάθε εξουσία και ήθελαν την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήμουν αρκετά υποψιασμένος για το τι θα δω και θ’ ακούσω στα σημερινά δελτία ειδήσεων.
Όπως έχω πει, τίποτε δεν προκαλεί έκπληξη πλέον για ότι αναδύεται απ’ τον τηλεοπτικό βόθρο.

Καταρχάς όμως, έμαθα κάτι που δεν έχει σχέση άμεση με τα ΜΜΕ.
Όταν άκουσα απ’ τα δελτία ειδήσεων ότι συνελήφθησαν κάποιοι δικηγόροι, απόρησα.
Η απορία μου λύθηκε βλέποντας τις εικόνες κι εδώ πραγματικά ένιωσα έκπληξη. Γιατί;
Μα γιατί έχουμε ξεφύγει τελείως αγαπητοί φίλοι.
Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, όταν άκουσα ότι αυτοί οι δικηγόροι παρεβρίσκονταν εκεί για άμεση συμπαράσταση και νομική κάλυψη των εν δυνάμει «θυμάτων της αστυνομικής καταστολής», δηλαδή των γνωστών αναρχομπαχαλάκηδων.
Τι είναι αυτό ρε παιδιά; Καινούργιο φρούτο;
Δεν ήξερα αν θα πρέπει να γελάσω ή να θυμώσω όταν έβλεπα στην οθόνη κάποιους απ’ αυτούς τους δικηγόρους να ζητούν επιτακτικά τα στοιχεία κάποιων αστυνομικών που «τόλμησαν» να απωθήσουν κάποιους απ’ τους «διαδηλωτές».
Κι όπως διάβασα κάπου, οι δικηγόροι αυτοί συνελήφθησαν επειδή εμπόδισαν την σύλληψη κάποιων «διαδηλωτών», που προφανώς δεν ήταν «αγγελούδια».
Έχουμε ένα καινούργιο φαινόμενο δηλαδή, όπου κάποιοι «αυτόκλητοι» δικηγόροι, λειτουργούν ως νομική ασπίδα των «γιαλαντζί» αναρχικών (ή όπως θέλετε πέστε τους, οι πράξεις μετράνε) προστατεύοντας τα «δικαιώματά» τους. Το αυτονόητο «δικαίωμα» (ως έχει φανεί εώς τώρα) στην καταστροφή και το πλιάτσικο.
Ρε παιδιά να το θέσω αλλιώς;
Έχουμε πάει πολύ μπροστά ως χώρα στο θέμα της προστασίας των «δικαιωμάτων» και της «προστασίας του πολίτη», ή εγώ έχω μείνει έτη φωτός πίσω;

Η επόμενη είδηση που άκουσα, ήταν για κάτι «ψιλές» που έφαγαν κάποιοι δημοσιογράφοι.
Δεν θα το κρύψω ρε παιδιά. Πολύ το ευχαριστήθηκα, αν και απ’ ότι κατάλαβα τα παραφούσκωσαν οι «αντικειμενικοί δημοσιογράφοι που φροντίζουν για την ενημέρωσή μας».
Η κυρία Ηρώ Καριοφύλη του Άλφα, ήταν μάλιστα πολύ «αποκαλυπτική» σε σχέση με την αστυνομική βία που ασκήθηκε: Η αστυνομία δεν την άφησε να πάει στο σημείο που βρισκόταν ο εικονολήπτης της!
Και το συγκλονιστικό του πράγματος δεν τελείωσε εδώ. Οι αστυνομικοί ήταν και αναιδείς!
«Τόλμησε» να της πει ένας απ’ αυτούς την εξής ακατανόμαστη και «κατάπτυστη» φράση: «Εδώ κάνουμε επιχείρηση κυρία μου, δεν ψήνουμε παστίτσιο!» (σ.σ.: Ν’ αγιάσει το στόμα σου άνθρωπέ μου).
Φαντάζομαι ότι θα αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της «καταδικαστέας» πράξης του αναιδέστατου αστυνομικού που καταστρατήγησε όλους τους ζαμπούνειους κανόνες του «σαβουάρ βιβρ» και ευελπιστούμε ότι σύντομα θα καταχωρηθεί στο «Hall of shame» του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.
Η κυρία Καριοφύλη μάλιστα προσπάθησε να μας καταδείξει το άδικο της στάσης των αστυνομικών, λέγοντας «κάνουν, λες κι εμείς τους πετάμε πέτρες και μολότοφ».
Κύριοι δημοσιογράφοι, μόνο αυτό δεν έχετε κάνει ακόμα. Στα μάτια του πολύ κόσμου όμως (και μάλλον όχι άδικα), είστε ηθικοί συναυτουργοί της δημιουργίας των τελευταίων φαινομένων.
Δώσατε άλλοθι κύριοι με την στάση σας, στον «ανθό» της νεολαίας. Σας είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε, ή σας φτύνουν κι εσείς νομίζετε ότι ψιχαλίζει;

Αφήνω τελευταίον και κλείνω μ’ αυτόν, τον Άκη…
Ποιον Άκη; Ελάτε ρε παιδιά… Ένας είναι ο Άκης, ο «ογκόλιθος» της «αντικειμενικής» ενημέρωσης. Αυτός που κάνει «πάρτι» κάθε φορά με τις αντοχές μας και τα νεύρα μας.
Τι είπε σήμερα ο πανμέγιστος;
«Οι αστυνομικοί με τις δηλώσεις τους, στοχοποίησαν τους δημοσιογράφους»!!! 😆

Έλεος βρε Άκη…
Ο γιατρός μου έχει πει να μην ταλαιπωρώ το στομάχι μου με ηχηρούς γέλωτες.
Θες και τα λες ή σου ξεφεύγουν;
Σε παρακαλώ λυπήσου μας. Όχι για μας… Για τις φουκαριάρες τις μάνες μας…

Προχθές δημοσιεύθηκε ένα άρθρο στην εφημερίδα Έθνος, το οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ, λέει πως ο σύλλογος της Παναχαϊκής ιδρύθηκε από…αναρχικούς, ενώ τα χρώματα της σημαίας (μαύρο και κόκκινο) παραπέμπουν ευθέως στην σημαία των αναρχικών. Όπως χαρακτηριστικά γράφει: «Η ομάδα της Πάτρας έχει ρίζες αναρχικές και ο σημερινός σκληρός πυρήνας των οπαδών της τηρεί την παράδοση».

Στο ίδιο άρθρο, παρουσιάζει «διχασμένους» τους φιλάθλους του συλλόγου, λόγω της συμμετοχής του δικηγόρου Αλέξη Κούγια στα διοικητικά δρώμενα, ταυτίζοντας μια «μεγάλη» «εξοργισμένη» («οργή», η λέξη της χρονιάς) μερίδα οπαδών με τους αναρχικούς και τους «αντιφασίστες»:
«Οι “Ναβάχο”, όπως ονομάζονται οι φανατικοί της Παναχαϊκής, σηκώνουν συχνά τα πανό της αντιφασιστικής δράσης, όπως φανερώνει και το όνομά τους, ανήκουν σ’ αυτούς που απεχθάνονται τους καουμπόηδες, τους σερίφηδες και τα συναφή επαγγέλματα. Και καθώς ο Αλέξης Κούγιας έχει σχεδόν ταυτιστεί στη συνείδησή τους, όπως και στη συνείδηση πολύ μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, με τον αστυνομικό πελάτη του, η ανάληψη της ομάδας που υποστηρίζουν τους εξόργισε.».

Δεν παραλείπει δε, η εφημερίδα, να βάλει στο «κοκτέιλ» της (για να μην το πούμε «αχταρμά») και το απαραίτητο συστατικό, τους «Χρυσαυγίτες», οι οποίοι «φέρνουν την πολιτική στα γήπεδα» κι έτσι, «Σε ένα γηπεδικό περιβάλλον που δονείται από συνθήματα εμφορούμενα από σεξισμό και ρατσισμό, οι συνθήκες είναι κατάλληλες για να επωαστεί το αβγό του φιδιού, κίνδυνο που έχει εντοπίσει ακόμα και η UEFA. Θέλοντας να προστατεύσει το εμπορικότατο προϊόν ποδόσφαιρο ενσωματώνει αντιρατσιστικές δράσεις στις διοργανώσεις της.».

Είναι φανερό, πως το άρθρο αυτό, κινούμενο μέσα στο νοσηρό κλίμα των ημερών, έχει σαν στόχο τον Αλέξη Κούγια (τον πιο προσφιλή σάκο του μποξ των ημερών) και για τον σκοπό αυτό παραποιείται ακόμα και η ιστορία ενός ιστορικού συλλόγου της Ελλάδος.

Η εφημερίδα, σκόπιμα εξισώνει κι εξομοιώνει, μια μικρή θλιβερή μειοψηφία αναρχικών (και λοιπών στοιχείων) με την πλειοψηφία των αγνών φιλάθλων της Παναχαϊκής, ενώ σκόπιμα επίσης, παραλείπει να αναφέρει τις επικρατέστες εκδοχές που έχουν να κάνουν με την ίδρυση του συλλόγου και μνημονεύει μόνο αυτές που δημιουργούν «κλίμα».
Κοντά σ’ αυτό ας αναρωτηθούμε τι σχέση μπορεί να έχουν οι «αναρχικοί» του 19ου αιώνα με του 21ου, καθώς και την πραγματική του σημασία και έννοια.

Το Έθνος, παρουσιάζει την ίδρυση του συλλόγου, σαν να προήλθε από παρθενογέννεση, αναφέροντας έτσι απλά, ότι ιδρύθηκε από…αναρχικούς και Ιταλούς.
Η αλήθεια είναι ότι …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα για την υπάρχουσα κρίση.

1. Ο θλιβερός θάνατος του 15χρονου δεν είναι η αιτία αλλά η αφορμή των επεισοδίων.
2. Η αιτία της υπάρχουσας κρίσης είναι η μακρόχρονη ανοχή του ελληνικού κράτους σε κάθε είδους παρανομία. Είτε αυτή η παρανομία λέγεται καταπάτηση δασών, διπλοπαρκάρισμα, κατάλυση της δημοκρατίας, νόμος περί ευθύνης υπουργών, Εφραίμ & Co κτλ. Σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωή μας πλέον η παραβίαση του νόμου είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Αυτό το απεχθές κλίμα έχουμε μάθει όλοι να το ανεχόμαστε, να γινόμαστε συνένοχοι και μέσα σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικοποιούμε τις νέες γενιές των Ελλήνων.
3. Όλοι ξέρουμε για την ανικανότητα και ανοργανωσιά της ελληνικής αστυνομίας. Παρουσιάζει όλες τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν το ελληνικό κράτος. Στην ανικανότητα και ανοργανωσιά μπορούμε να προσθέσουμε και την ανοχή στο έγκλημα και παραβατικότητα που είναι επίσημη πολιτική.
4. Τα ΜΜΕ ακολουθούν κοινή γραμμή και παρουσιάζουν τις κινητοποιήσεις των μαθητών ως μια πραγματική εκδήλωση αγανάκτησης. Αντίθετα οι μαθητές εκπληρώνουν με στρατιωτική πειθαρχία το ρόλο του επαναστάτη που τόσα χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα και τα ΜΜΕ τους έχουν διδάξει και επιβάλλει ως πρότυπο. Οι μαθητές σήμερα απλά εκπληρώνουν τους ρόλους και υιοθετούν τις αξίες που κάποιοι άλλοι έχουν αποφασίσει για αυτούς χωρίς αυτούς. Το ότι εκπληρώνουν αυτούς του ρόλους ξεπατικοσούρα, χρησιμοποιώντας τα συνθήματα μιας άλλης εποχής, αποδεικνύει πολλά περί πραγματικής αγανάκτησης κτλ.
5. Μπορεί ο θάνατος του 15χρονου να αποδειχτεί ότι ήταν δολοφονία αλλά έστω και αν είναι έτσι είναι σίγουρο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κύμα/επιδημία αστυνομικών δολοφονιών. Το γεγονός είναι μεμονωμένο.
6. Το ότι μια νεολαία, και γενικότερα μια κοινωνία, παραμένει βουβή και μάλλον αδιάφορη για τον άδικο θάνατο 80 ατόμων (βλέπε Σάμινα) ή 65 ατόμων (πυρκαγιές 2007) και μετά καίει το σύμπαν πριν ακόμη εξακριβωθούν οι συνθήκες κατά τις οποίες πεθαίνει ένας, αυτό υποδεικνύει την ιδεολογική πλύση εγκεφάλου στην οποία έχει υποβληθεί αυτή η κοινωνία. Και στις δυο παραπάνω περιπτώσεις (Σαμίνα, πυρκαγιές) η θανατηφόρα αποτυχία του κράτους και η αποτυχία της δικαιοσύνης στο να τιμωρήσει ενόχους ήταν οφθαλμοφανής. Αλλά ποτέ δεν άνοιξε μύτη.
7. Τα ΜΜΕ παρομοιάζουν τα καλοθρεμμένα και κακομαθημένα Ελληνάκια με τους μαύρους του γκέτο την δεκαετία του 60 στις ΗΠΑ, ένας παραλληλισμός που θα ήταν απόλυτα ξεκαρδιστικός αν δεν γινόταν υπό τις υπάρχουσες τραγικές συνθήκες.
8. Από όλη την κάλυψη των γεγονότων λείπει παντελώς το γεγονός ότι αστυνομικά τμήματα γίνονται εδώ και μήνες στόχοι επιθέσεων από τους γνωστούς/άγνωστους. Ότι αυτοί οι γνωστοί/άγνωστοι είναι επί σειρά ετών υπεράνω του νόμου και έχουν επιβάλλει καθεστώς βίας στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
9. Κάθε φορά που γίνεται μια κατάληψη σε ένα σχολείο και το κράτος δεν κάνει τίποτα για να επαναφέρει την έννομη τάξη, μια νέα γενιά Ελλήνων θα διδάσκεται ότι η βία αποτελεί δικαιωματικό μέσο για την ικανοποίηση του όποιου αιτήματος. Επίσης θα μαθαίνει ότι το κράτος δικαίου ηττάται από τον όχλο. Δεν είναι τυχαίο που τόσο χρόνια πιστεύοντας ότι η ανοχή και η ανεκτικότητα στην βία θα ξεθυμάνει τα ζωώδη ένστικτα κάποιον τμημάτων της νεολαίας τώρα έχουμε καταφέρει να μαζικοποιήσουμε τέτοιους είδους συμπεριφορές.
10. Για μια ακόμη φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας δείχνει ανίκανη να αντιμετώπισει μια κρίση. Δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη αφού με την την στάση της δημιούργησε την υπάρχουσα κατάσταση. Η μόνη πλέον ελπίδα για κάτι καλύτερο απομένει η σιωπηρή πλειοψηφία που μέχρι τώρα έχει μείνει άφωνη και άπρακτη.

Τα απαράδεκτα φαινόμενα θα εκλείψουν από την χώρα μας μόνο όταν χάσουν την ηθική νομιμοποίηση που απολαύουν και επίσης όταν το κράτος αποφασίσει να επιβάλλει τον νόμο και την τάξη. Το ξέρω ότι το νόμος και τάξη είναι σχεδόν παράνομοι όροι σήμερα, αλλά τι να κάνουμε, έτσι λειτουργούν οι πολιτισμένες κοινωνίες.

Ανώνυμος