Όχι όμως για την ασύστολη εγκληματικότητα, όπως ίσως κάποιος θα περίμενε, αλλά για την επιστροφή της…«ειδωλολατρίας».
Μάλιστα… Αφού η Αστυνομία έλυσε όλα τ’ άλλα προβλήματα, σκέφτηκε να ασχοληθεί και με το «ακανθώδες» ζήτημα της ελληνικής θρησκείας.
Στο τριμηνιαίο περιοδικό της Ελληνικής Αστυνομίας (τεύχος 32, 2007), σημειώνεται η ανησυχία για το ρεύμα που είναι «φανατικά ελληνικό» και εμμένει στην ονοματοδοσία των παιδιών με «ακραιφνώς αρχαιοελληνικά ονόματα» και εκφράζεται ο προβληματισμός για την επιστροφή των «αρχαιοελληνικών ιδεών» μέσω τηλεοπτικών σειρών, όπως η…«Ζίνα»(!) και ο…«Ηρακλής»(!) … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Είναι πλέον κοινή διαπίστωση, ότι η εγκληματικότητα στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια γνωρίζει στιγμές «δόξας». Τα κύρια αίτια είναι γνωστά κι ας μην τα επαναλαμβάνουμε.
Τί κάνει όμως το Κράτος, απέναντι σ’ αυτό το φαινόμενο, προκειμένου να «προστατέψει» τούς πολίτες του; Συμβουλεύει…
Διαβάζουμε λοιπόν, μεταξύ άλλων, από την επίσημη ιστοσελίδα τής Αστυνομίας, μερικές από τις οδηγίες της που απευθύνονται στον γυναικείο πληθυσμό: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Σκηνές από την διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για την παράδοση της χώρας απ’ τους πολιτικούς μας στο Δ.Ν.Τ.
Δείτε το βίντεο και συνεχίζουμε…
Απορίες: 1. Με πόσο δηλητήριο έχουν ποτιστεί αυτά τα παιδιά; 2. Σε πόση ώρα, σε κάποια χώρα του εξωτερικού, μετά απ’ αυτόν τον οχετό, θα είχαν φάει τα χαστούκια τους και θα μετράγανε τα παΐδια τους για να δουν αν λείπει κανένα; Σε πόση ώρα θα τους είχαν «μπαγλαρώσει» για εξύβριση; 3. Τους προκλητικούς νεαρούς, έστω με μεγάλη δυσκολία, ας πούμε ότι μπορούμε να τους δικαιολογήσουμε. Παιδιά είναι, τα έχουν πορώσει οι καθοδηγητές τους και δεν συναισθάνονται τις μαλακίες που λένε και κάνουν. Εκείνος όμως ο γέρος, δεν σέβεται ούτε τα ίδια τα λευκά μαλλιά του; Να «ρωτάει» τον αστυνομικό «τι λέει στα παιδιά του όταν πάει σπίτι»; Αυτός δηλαδή, όταν γυρίσει σπίτι του, τι θα πει στα εγγόνια του; Ότι πούλησε τσάμπα μαγκιά σε έναν εργαζόμενο που για 900 τόσα ευρώ φεύγει απ’ το σπίτι του και δεν ξέρει αν θα ξαναγυρίσει να δει τα παιδιά του; 4. Η πολιτική ηγεσία, που έχει κάνει «φιλότιμες» προσπάθειες για τον «ευνουχισμό» των σωμάτων ασφαλείας, είναι ικανοποιημένη με το θλιβερό αυτό θέαμα; 5. Μήπως τα φάγαν οι αστυνομικοί τα λεφτά και δεν το έχουμε καταλάβει; Αν είναι έτσι, να ζητήσουμε συγνώμη απ’ τον «ανθό της νεολαίας» και τα «τιμημένα γηρατειά» που τους «πολεμάνε»… Αν και πολύ υποψιάζομαι ότι μπέρδεψαν τους εχθρούς· τον γάιδαρο με το σαμάρι…
Η «είδηση» που φαίνεται να ξεκίνησε σήμερα από το «Έθνος», την «άρπαξε» η «Ελευθεροτυπία» κι από κει στη συνέχεια έκανε τον γύρο του διαδικτύου, έχει ως εξής:
Αστυνομικός προσπαθούσε να…«συνετίσει» 14χρονο δικυκλιστή με απειλές μέσω ίντερνετ.
Αυτό το χωρίς προηγούμενο περιστατικό καταγγέλθηκε χθες το πρωί από τον πατέρα του 14χρονου μαθητή Γυμνασίου Γρηγόρη Μ.
Ο 14χρονος, ο οποίος εργάζεται τα απογεύματα σε συνεργείο δικύκλων και κατέχει δίκυκλο μοτοποδήλατο χωρίς ταυτόχρονα να διαθέτει το απαραίτητο δίπλωμα οδήγησης, δέχθηκε μια χωρίς προηγούμενο απειλητική παρενόχληση από αστυνομικό του Τμήματος Τροχαίας Μυτιλήνης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου. Ο συγκεκριμένος 35χρονος αστυνομικός μέσω των σελίδων του γνωστού διαδικτυακού Facebook, στο οποίο διαθέτει profile με «εικόνα» του την ελληνική σημαία(!!!), έγινε «φίλος» με τον 14χρονο. Οπότε και εξελίχθηκε μια χωρίς προηγούμενο συζήτηση. Μέσω αυτής, ο αστυφύλακας εξωθεσμικά και προφανέστατα αθέμιτα, αλλά και παράνομα, προσπάθησε να… «συνετίσει» τον ανήλικο μαθητή Γυμνασίου.
«Δεν διαφωνώ ότι ο γιος μου παράνομα οδηγεί δίκυκλο μοτοποδήλατο, αλλά από αυτό το σημείο έως να εκτοξεύονται απειλές μέσω του ίντερνετ εναντίον του αντί να ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία υπάρχει μεγάλη διαφορά», υποστήριξε χθες ο πατέρας του ανήλικου που επρόκειτο να προσφύγει στην εισαγγελία ζητώντας την προστασία της Πολιτείας από την αστυνομική αυθαιρεσία.
Η όλη υπόθεση ξεκίνησε στις 3 το μεσημέρι της 15ης Δεκεμβρίου όταν ο αστυνομικός έστειλε σε «greeklish» (ελληνικά με λατινική γραφή) το παρακάτω κείμενο (τηρείται η σύνταξη που ακολουθήθηκε) με αφορμή τη διαπίστωση παραβατικής συμπεριφοράς από τον 14χρονο: Αστυνομικός:«Γρηγοράκη κοίτα και συμμαζέψου γιατί η υπομονή και τα όρια. Τα στοιχεία σου τα έχω όλα. Αν θες να οπότε σε βλέπω να βεβαιώνω πρόστιμα πες το. Από αύριο αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου». Γρηγόρης:«Δεν έχεις το δικαίωμα και εμένα δεν θα με απειλείς το κατάλαβες άντε στο διάολο λίγα με εμένα δεν είμαι από τα μωράκια που τα μιλάς και χέζονται και άντε μπράβο». Αστυνομικός:«Οκ Γρηγοράκη περίμενε και θα δεις». Γρηγόρης:«Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταία χα χα χα!». Αστυνομικός:«Θα δούμε ποιος θα είναι αυτός που θα γελάσει…».
Κι ενώ άγνωστο είναι το πώς θα αντιδράσει στα παραπάνω η Ελληνική Αστυνομία αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ας σημειώσουμε ότι ο παραπάνω αστυνομικός στις 17 του περασμένου Φεβρουαρίου καταδικάστηκε από το Εφετείο σε πέντε μήνες φυλάκιση με αναστολή, γιατί σύμφωνα με τις σε βάρος του κατηγορίες είχε ξυλοκοπήσει στα τέλη Μαρτίου 2001 σε κέντρο της προκυμαίας της Μυτιλήνης αλλοδαπό-Αλβανό μετανάστη στην Ελλάδα. Ας σημειωθεί ότι η σε επίπεδο έφεσης καταδίκη του αστυνομικού βασίστηκε μόνο στις μαρτυρικές καταθέσεις των απουσιαζόντων Αλβανών. Όπως έγινε γνωστό χθες, μετά την καταδίκη του ο αστυνομικός ζήτησε την αναίρεση της απόφασης στον Άρειο Πάγο, στην εκδίκαση όμως δεν παρέστη με πιθανότατο αποτέλεσμα την τελεσίδικη πλέον καταδίκη του.
Σχόλια: 1. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω τα τρία θαυμαστικά που έβαλε σε παρένθεση ο δημοσιογράφος (Στρατής Μπαλάσκας), για να δηλώσει την έκπληξή του, όταν διαπίστωσε ότι ο αστυνομικός, σαν προσωπική του φωτογραφία στη βλακεία που λέγεται Facebook, έβαλε την ελληνική σημαία. Τόσο εξωπραγματικό τού φαίνεται. Εκτός κι αν είναι πανάσχετος (που πολύ το υποψιάζομαι) με το θέμα Internet και Facebook. Διαφορετικά θα γνώριζε, ότι το Facebook έχει ξεφύγει από τον αρχικό του σκοπό, που ήταν ο εντοπισμός παλιών φίλων και γνωστών, βάσει των πραγματικών τους στοιχείων. Προφανώς ο δημοσιογράφος αυτός, δεν έχει δει στο Facebook προφίλ μελών, που όχι μόνο δεν έχουν πραγματικά στοιχεία, αλλά για προσωπική φωτογραφία, άλλος βάζει τον καλογυμνασμένο κώλο του κι άλλη το βυζί της. 2. Προσπαθώ ακόμα να δω που ακριβώς βρίσκεται η απειλή… Το «αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου», είναι απειλή ή προειδοποίηση προς κάποιον που παρανομεί ολοφάνερα; Από πότε η «υπόσχεση» για εκτέλεση τού καθήκοντος θεωρείται απειλή; 3. Προσέξτε το ύφος τού πιτσιρικά και την αυθάδειά του. Ουδείς «δημοσιογράφος» σχολιάζει το «Δεν έχεις το δικαίωμα» (να τον γράψει επειδή δεν έχει δίπλωμα και πινακίδες!!!) και το «άντε στο διάολο, λίγα με εμένα». Θυμάμαι τον εαυτό μου, στα χρόνια του πιτσιρικά, που βλέπαμε αστυνομικό και, καθ’ υπερβολήν, κλάναμε μέντες! Όχι να τού την βγαίνουμε με κόκκινο κιόλας. Και σήμερα τα πιτσιρίκια τούς ρίχνουν σφαλιάρες. Και προσέξτε, η εστίαση δεν γίνεται μόνο στον αστυνομικό (θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος), λόγω της ιδιότητάς του, αλλά στον «Γρηγοράκη», ένα 14χρονο χαϊβάνι που ο σεβασμός στον μεγαλύτερο (ακόμα κι αν ίσως δεν τον αξίζει) δείχνει να είναι άγνωστη λέξη. Είναι παράξενη η συμπεριφορά τού παιδιού; Όχι, και γι’ αυτό δεν σχολιάζεται από κανέναν. Μετά την δαιμονοποίηση των αστυνομικών, που έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ, καταστώντας τους περίγελους και άξιους χλευασμού από το κάθε νιάνιαρο, η συμπεριφορά του «Γρηγοράκη» κρίνεται απόλυτα φυσιολογική και θεμιτή. 4. Απορία: Αν οι «απειλές» (λέγε, λέγε, θα το πιστέψουμε σε λίγο), δεν γινόταν στο Facebook, αλλά μέσα στον δρόμο, θα υπήρχε θέμα; Θα υπήρχε κάποια διαφορά; Το ότι έγιναν «φίλοι», με την έγκριση του νεαρού, δεν μαρτυρά κάτι; Ας το πω ξανά… Αυτή η βλακεία που λέγεται Facebook έχει υπερτιμηθεί τόσο πολύ, που έχει φτάσει στο σημείο, κάποιες φορές, να εξουσιάζει και ζωές. Όλη η ζωή σήμερα του λοβοτομημένου Έλληνα είναι ένας ψεύτικος κόσμος, με ψεύτικους φίλους. Ζήτω η εικονική πραγματικότητα! 5. Προσέξτε την αντίδραση του πατέρα. Ενώ παραδέχεται κι ίδιος ότι ο γιος του παρανομεί (προφανώς κι εν γνώσει δική του), εν τούτοις διαφωνεί με την…διαδικασία. Για την ταμπακιέρα, ουδόλως ανησυχεί και ενδιαφέρεται. Είναι φυσιολογικό, το «καμάρι» του να κυκλοφορεί παράνομα και να είναι εν δυνάμει δημόσιος κίνδυνος. 6. Προφανώς, ο δημοσιογράφος κατανοεί ότι γράφει μαλακίες (συγγνώμη κύριε Μπαλάσκα, αλλά το πληκτρολόγιό μου, «αρνείται» να γράψει οτιδήποτε άλλο γι’ αυτή την περίπτωση), και γι’ αυτό προσπαθεί να ενισχύσει το βλακώδες, γκεμπελίστικο κείμενό του και το εξαγώμενο συμπέρασμα (αστυνομικοί=μπάτσοι, γουρούνια και οι «απέναντι» πάντα οι καλοί κι αδικημένοι), ανατρέχοντας στο «βρόμικο» υπηρεσιακό παρελθόν του αστυνομικού. Λες κι αυτό εξωραΐζει το θράσος του πιτσιρικά και την ευθύνη του κηδεμόνα του, ή αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο για την συγκεκριμένη περίπτωση.
Υ.Γ. Προλαβαίνω τον όποιο καλοθελητή, και δηλώνω, πως ουδεμία σχέση έχω με αστυνομία και αστυνομικό.
Σε πορείες διαμαρτυρίας και διάφορες προσχηματικές διαδηλώσεις, ανάμεσα στα «οργισμένα νιάτα» (και εξοπλισμένα) που συλλαμβάνονται ξεχωρίζουν οι συλλήψεις γόνων «καλών» οικογενειών. Τέκνα βουλευτών, υπουργών, καθηγητών πανεπιστημίου και πάει λέγοντας.
Η πρώτη απορία που γεννιέται, είναι γιατί αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι «αντιεξουσιαστές» δεν ξεκινούν την «αντίσταση» μέσα απ’ το σπίτι τους, αφού οι γονείς τους είναι οι ίδιοι εκπρόσωποι της εξουσίας. Γιατί δεν γιαουρτώνουν τον μπαμπά τους; Γιατί δεν σπάνε το αυτοκίνητο της μαμάς; Γιατί δεν σκίζουν την πιστωτική τους, αντί να κατεβάζουν τις τζαμαρίες των τραπεζών;
Τι σκατά «αντιεξουσιαστές» είναι αυτοί, αφού έχουν την πολιτική δύναμη να χειραγωγούν και να χρησιμοποιούν τον νόμο και να αφήνονται ελεύθεροι, με ένα μόνο τηλέφωνο ενός «υπηρέτη» της εξουσίας, παρ’ ότι κουβαλούν πάνω τους, ένα κάρο μολότοφ, βαριοπούλες, μαχαίρια κ.ά.; Τι σκατά αναρχικοί είναι αυτοί που χρησιμοποιούν την εξουσία, για να τη «σκαπουλάρουν» μόλις βρίσκονται στον «λάκκο με τ’ αγγούρια», άγνωστο κι αυτό. Απλά καταδεικνύεται το γελοίον του πράγματος κι αποδεικνύεται και στην πράξη, πως κάποιοι πολίτες είναι πιο «ίσοι» απ’ τους υπόλοιπους…
Κι αν αυτοί οι βουτυρόμαγκες της πορδής προκαλούν το κοινό αίσθημα με την προνομιακή μεταχείρισή τους απ’ την εξουσία (που υποτίθεται ότι πολεμούν, γιατί οι ταγοί της «σκοτώνουν τα όνειρά τους» [αλήστου μνήμης παπαριά]), τι να πει κανείς για τους γονείς τους;
Αυτοί, αντί να κάνουν τουλάχιστον την πάπια και την αυτοκριτική τους, άλλοι βγαίνουν και δηλώνουν ξεδιάντροπα περήφανοι για τα «ηρωικά» τέκνα τους (που δεν έχουν τ’ αχαμνά να αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων και των «ιδεών» τους), ενώ στο παρασκήνιο χρησιμοποιούν το «βύσμα», και άλλοι πουλάνε ευθαρσώς τρέλα, παίζοντας με την νοημοσύνη όλων μας, όταν προσπαθούν να μας πείσουν, πως τα βλαστάρια τους που συλλαμβάνονται εν μέσω πλήρους «εξοπλισμού» ενός «αντιεξουσιαστή», ήταν εκεί «για καφέ», ενώ τα άδεια μπουκάλια -υποψήφια για βόμβα μολότοφ- προορίζονταν για…ανακύκλωση (τι να πει κανείς τώρα, μπροστά σ’ αυτό το μεγαλείο…«οικολογικής συνείδησης»;).
Δεν είναι μόνο όμως αυτός ο εμπαιγμός και η προκλητική στάση τους, που μπορεί να εξοργίζει τον μέσο πολίτη, αλλά και η ουσιαστικά απροκάλυπτη προσπάθεια προκατάληψης της δικαιοσύνης. Γιατί τι νόημα μπορεί να έχει π.χ. η φράση «έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη, αλλά γνωρίζω και πολύ καλά τα παιδιά μου» (είστε σίγουρος αγαπητέ μου; γιατί αν γνωρίζετε καλά αυτή την πλευρά των παιδιών σας που εμπίπτει στον κοινό ποινικό κώδικα, είστε κατά μίαν έννοια, συνένοχος).
03/03/2012 | 
Σχολιασμός 
Η Ελληνική Αστυνομία ανησυχεί…
Είναι πλέον κοινή διαπίστωση, ότι η εγκληματικότητα στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια γνωρίζει στιγμές «δόξας». Τα κύρια αίτια είναι γνωστά κι ας μην τα επαναλαμβάνουμε.
Σκηνές από την διαδήλωση μπροστά στη Βουλή για την παράδοση της χώρας απ’ τους πολιτικούς μας στο Δ.Ν.Τ.
