Διάφοροι βυζαντινολάτρεις, ανακάλυψαν τον βυζαντινό Ελληνισμό(!)· όπως λέμε ναζιστικός Ελληνισμός (επειδή οι Ναζί θαύμαζαν την Ακρόπολη), όπως λέμε οθωμανικός Ελληνισμός, όπως λέμε κομμουνιστικός Ελληνισμός, και τόσοι άλλοι «ελληνιστικοί» πολιτισμοί…
Γιατί αυτοί οι βυζαντινολάτρεις κυκλοφόρησαν αυτό το σύνθημα; Πού στηρίζονται; Πρώτον κατάλαβαν ότι οι Έλληνες δεν τρώνε κουτόχορτο και δεν αποδέχονται την εξίσωση Βυζάντιο=Ελλάδα. Προσπάθησαν λοιπόν να βρουν κάτι που να μην κτυπάει τόσο άσχημα στο αυτί, όσο η λέξη «Βυζάντιο». Και ανακάλυψαν τον βυζαντινό Ελληνισμό. Πού στηρίζονται για να κυκλοφορήσουν τέτοιο ψέμα; Θα σου πουν ότι οι Έλληνες δεν χάθηκαν με το Βυζάντιο, συνέχισαν να παράγουν τέχνη, τραγούδια μουσική, κ.τ.λ. Το ίδιο όμως ισχύει επί Φραγκοκρατίας· γιατί δεν μιλούν για φραγκικό Ελληνισμό; Επίσης οι Έλληνες δεν χάθηκαν επί Τουρκοκρατίας, διατήρησαν όσο μπορούσαν τα ήθη και τα έθιμα τους. Γιατί δεν μιλούν για οθωμανικό Ελληνισμό; Το ίδιο συνέβη και επί σταλινικής κομμουνιστικής δικτατορίας στον Εύξεινο Πόντο. Οι Έλληνες Πόντιοι διατήρησαν όσο μπορούσαν τα ήθη και τα έθιμά τους, γιατί δεν μιλούν οι βυζαντινολάτρεις για κομμουνιστικό Ελληνισμό; … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
«ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ».
(«Δεν συνηθίζεται στους Έλληνες να προσκυνούν»).
Στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, η περηφάνια ήταν ένα συναίσθημα ανεπτυγμένο σε τέτοιον βαθμό, ώστε το προσκύνημα σε άλλον άνθρωπο (οποιοσδήποτε κι αν ήταν αυτός), θεωρούνταν πράξη κατάπτυστη, που μόνο βάρβαροι θα μπορούσαν να την τελέσουν. Ακόμη κι όταν ήθελαν να προσευχηθούν στους θεούς τους, ούτε έσκυβαν κι ούτε γονάτιζαν, αλλά έτειναν τα χέρια προς τον ουρανό.
Στο βιβλίο των Θεοδοσίου και Δανέζη, “Στα Χρόνια του Βυζαντίου” (εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2010), που το θέμα του είναι η μελέτη της επιστήμης στο Βυζάντιο, είδαμε ήδη μια παρέκβαση για το θέμα της ελληνικότητας του Βυζαντίου. Μέσα σε αυτό το βιβλίο, υπάρχει και μια δεύτερη μεγάλη αυτή τη φορά παρέκβαση (σελ 112-6), όπου οι συγγραφείς μας εξηγούν ότι η Εκκλησία απομακρύνθηκε από το δόγμα του Χριστού και αυτό ήταν το πρόβλημα. Επίσης μας λένε ότι η χριστιανική διδασκαλία έχει σχέση με τις αρχαιοελληνικές αξίες, κάτι που δεν μπορεί να αφεθεί έτσι απλά. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν ίσως να δικαιολογήσουν κατά κάποιο τρόπο, γιατί στην Δύση υπήρξε εξέλιξη της επιστήμης σε αντίθεση με το Βυζάντιο.
Είναι κατανοητό ότι για έναν σύγχρονο άνθρωπο που θέλει να λέγεται επιστήμονας αλλά έχει γεννηθεί μέσα στα νάματα της Ορθοδοξίας χωρίς να τα έχει ήδη ανατρέψει, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα. Βλέπει τον πόλεμο της Εκκλησίας κατά της επιστήμης και πρέπει να τον δικαιολογήσει με κάποιο τρόπο, να βρει που είναι το στραβό. Επειδή αυτό δεν διανοείται να το δει στην βάση της θρησκείας -στην θεωρούμενη αδιαμφισβήτητη θεότητα, το ρίχνει στην Εκκλησία που πήρε στραβό δρόμο, μη κατανοώντας η Εκκλησία τα πραγματικά μηνύματα του Χριστού, την στιγμή που ο ίδιος τα έχει καταλάβει.
Ας δούμε τι πράγματι νομίζουν ότι κατάλαβαν οι δύο αυτοί επιστήμονες, οι παρενθέσεις και οι υπογραμμίσεις δικές μου: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Στο βιβλίο των Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου, «Στα χρόνια του Βυζαντίου» (εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2010), που κυκλοφόρησε πρόσφατα, πέρα από το θέμα που διαπραγματεύεται που είναι οι θετικές επιστήμες στο Βυζάντιο, προχωράει και σε συγκεκριμένες ιδεολογικές θέσεις και μία από τις οποίες θα αναλύσουμε στο παρόν είναι ότι το Βυζάντιο, κατά την γνώμη των συγγραφέων του, εξελληνίσθη.
Εισαγωγή
Πολλοί αφελείς ή αδαείς Χριστιανοί πιστοί ή στρατευμένοι εκκλησιαστικοί προπαγανδιστές και απολογητές δηλώνουν και ισχυρίζονται ότι στο Βυζάντιο και στην Ανατολική Ορθόδοξο Εκκλησία δεν υπήρχε Ιερά Eξέτασις. Μας λέγουν ότι η Ιερά Εξέτασις είναι δημιούργημα των Παπικών (Καθολικών) και αργότερα των Προτεσταντών (Διαμαρτυρομένων) και ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία ουδέποτε χρησιμοποίησε βία και Ιεράν Εξέτασιν. Ουδέν ψευδότερον τούτου, όπως θα αποδείξομε στο παρόν άρθρο περιληπτικώς!
Πρώτα απ’ όλα, η ωμή βία, ο φόβος και τρόμος, η Ιερά Εξέτασις, και όλα αυτά τα παρεμφερή θεμελιώνονται θεολογικώς και πρακτικώς σε πολυάριθμα χωρία της Παλαιάς Διαθήκης, των Ιερών Ευαγγελίων του Ιησού Χριστού, των Επιστολών του Παύλου, των Πράξεων και Επιστολών των Αποστόλων, των γραπτών και λόγων των Εκκλησιαστικών Πατέρων, και σε αποφάσεις συνόδων. (Όλα αυτά τα στοιχεία και τις αναφορές τα έχομε καταγράψει στο άρθρο μας: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν». Μελετήστε το άλλη μια φορά.).
Όπως δε θα αναλύσομε εν συνεχεία, ιστορικώς η παντός είδους βία της Ορθοδόξου Εκκλησίας ήταν πολύ σκληρότερη εν συνόλω από τη βία της Δυτικής Εκκλησίας κατά τους αιώνες κοινής ή παραλλήλου δράσεως. Ακόμα δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Eκκλησία, είτε Δυτική είτε Ανατολική, ήταν de facto μία Εκκλησία, η Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, μέχρι του Ιερού Φωτίου (+820-891, 9ος αιών) και de juro μέχρι το +1054, το έτος δηλαδή που υπεγράφη οριστικά το σχίσμα μεταξύ Δυτικής και Ανατολικής Εκκλησίας. … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
03/05/2011 | 
Σχολιασμός 
Διάφοροι βυζαντινολάτρεις, ανακάλυψαν τον βυζαντινό Ελληνισμό(!)· όπως λέμε ναζιστικός Ελληνισμός (επειδή οι Ναζί θαύμαζαν την Ακρόπολη), όπως λέμε οθωμανικός Ελληνισμός, όπως λέμε κομμουνιστικός Ελληνισμός, και τόσοι άλλοι «ελληνιστικοί» πολιτισμοί…
«ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ».
Στο βιβλίο των Θεοδοσίου και Δανέζη, “Στα Χρόνια του Βυζαντίου” (εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2010), που το θέμα του είναι η μελέτη της επιστήμης στο Βυζάντιο, είδαμε ήδη μια παρέκβαση για το θέμα της 
Στο βιβλίο των Μάνου Δανέζη και Στράτου Θεοδοσίου, «Στα χρόνια του Βυζαντίου» (εκδόσεις Δίαυλος, Αθήνα 2010), που κυκλοφόρησε πρόσφατα, πέρα από το θέμα που διαπραγματεύεται που είναι οι θετικές επιστήμες στο Βυζάντιο, προχωράει και σε συγκεκριμένες ιδεολογικές θέσεις και μία από τις οποίες θα αναλύσουμε στο παρόν είναι ότι το Βυζάντιο, κατά την γνώμη των συγγραφέων του, εξελληνίσθη.
Εισαγωγή
