Πάρε-Δώσε

Οι έννοιες «Εβραίος», «Ισραηλίτης» και «Ιουδαίος» ταυτίζονται απόλυτα σήμερα. Δηλαδή είναι διαφορετικές λέξεις που εκφράζουν τον ίδιο άνθρωπο, αν και η ιστορική προέλευση της κάθε λέξης είναι διαφορετική.

Εβραίος: Προέρχεται από την εβραϊκή ρίζα «ivri/hever» που σημαίνει «περνάω πέρα» και αναφέρεται στο πέρασμα του Ιορδάνη ποταμού από τους Εβραίους κατά την «Έξοδο» από την Αίγυπτο προς στην Γη της Χαναάν (άλλοι ισχυρίζονται ότι αφορά το πέρασμα από τον Ευφράτη όταν ο Αβραάμ μετανάστευσε από την Μεσοποταμία). Αναφέρεται στο οποιοδήποτε άτομο που πιστεύει στην εβραϊκή θρησκεία ή αναγνωρίζει τον εαυτό του στο σύνολο των θρησκευτικών και πολιτισμικών παραδόσεων του εβραϊκού πολιτισμού. Π.χ.: «Είμαι ελληνικής καταγωγής, Έλληνας υπήκοος, εβραϊκού θρησκεύματος». …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Τα γεγονότα με την επίθεση ων Ισραηλινών στον διεθνή στολίσκο που μετέφερε εφόδια στη Γάζα, με αποτέλεσμα μερικούς νεκρούς και τραυματίες, είναι γνωστά.

Όλος ο κόσμος κάνει λόγο για διεθνή κατακραυγή -κι όχι άδικα φυσικά- καθώς οι Ισραηλινοί γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, το διεθνές δίκαιο, συνθήκες κ.τ.λ.

Προς αποφυγήν κάθε παρεξηγήσεως, η φονική ενέργεια των Ισραηλινών είναι καταδικαστέα από κάθε άποψη (όπως και η εν γένει στάση τους στο Παλαιστινιακό Ζήτημα), αν και την τακτική του «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», από άλλους την διδάχτηκαν. Από την άλλη όμως, ως κάτοικος μιας χώρας που δέχεται το ένα χαστούκι πίσω από το άλλο· που δουλικά κάνει τεμενάδες στην γείτονα Τουρκία· που έχει αναγάγει την υποχωρητικότητα και την εθνική απαξίωση σε ύπατο αξίωμα, δεν μπορώ να μην κάνω την μοιραία σύγκριση και να πω: Μπράβο στους Ισραηλινούς -κι ας μην τους «πάω» καθόλου για πολλούς και διάφορους λόγους-, γιατί ότι λένε το εννοούν. Γιατί δεν «μασάνε». Γιατί δεν παίζουν με την εθνική τους κυριαρχία. Γιατί δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους. Γιατί έχουν δείξει, τουλάχιστον στους Τούρκους, πως τα νεοθωμανικά σχέδιά τους δεν περνάνε σ’ αυτούς. Μπράβο τους, γιατί έχουν «κάκαλα», αρχίδια, πως το λένε…

Οι δίδυμοι πύργοι είχαν πέσει μόλις πριν από τρεις ημέρες αλλά εκατομμύρια Έλληνες και λάτρεις της μουσικής ανά τον κόσμο θυμούνται τη 14η του Σεπτέμβρη του 2001 για ένα τελείως διαφορετικό λόγο. «Η τηλεόραση ήταν, ως συνήθως, ανοικτή στο ελληνικό κανάλι όταν ξαφνικά ο εκφωνητής ανακοίνωσε ότι ο Στέλιος Καζαντζίδης ήταν νεκρός», θυμάται ο Raz Kedar. «Έμεινα άναυδος. Ήξερα ότι είχε όγκο στον εγκέφαλο και ότι νοσηλευόταν αλλά όταν λατρεύεις κάποιον δεν πιστεύεις ότι θα πεθάνει».

Μετά τον θάνατο του Καζαντζίδη, ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες τραγουδιστές του τέλους του 20ου αιώνα, ο Kedar έκανε ένα τεράστιο κολάζ με δεκάδες φωτογραφίες του ειδώλου του και το κρέμασε στο δωμάτιό του, απέναντι από το κρεβάτι του. «Κάθε πρωί ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω τον Καζαντζίδη. Έτσι υποδέχομαι την ημέρα», λέει ο 54χρονος Kedar από την Ιερουσαλήμ. Κάποτε εργαζόταν στην Intel αλλά τώρα διευθύνει ένα σχολείο για μαγειρική γλυπτική. «Ο καθένας με την τρέλα του», χαριτολογεί για να προσθέσει: «Ο θαυμασμός μου για τον Στέλιο Καζαντζίδη είναι ένα καλό είδος τρέλας».

Είναι αμφίβολο αν άλλοι άνθρωποι έχουν τεράστιες εικόνες του Καζαντζίδη στα δωμάτια τους αλλά είναι γεγονός ότι πολλοί Ισραηλινοί έχουν έντονα συναισθήματα για τον άνθρωπο που ο Shlomi Saranga χαρακτηρίζει ως τον «Έλληνα Farid al-Atrash» (Σύριος 1915-1974. Ο δημοφιλέστερος στον αραβικό κόσμο τραγουδιστής) και οι περισσότεροι γνωρίζουν τα τραγούδια του αν όχι τ’ όνομά του. Το «Elinor» του Zohar Argov (σ.σ.: διασκευή του «Υπάρχω») όπως και τα «Zingwalla» και «Nitzotz Ha’ahava» του Yehuda Poliker που εκτέλεσαν, μεταξύ πολλών άλλων, οι Ehud Banai και Daklon (Yosef Levy) …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Δύο εβραϊκές εφημερίδες άλλαξαν με Photoshop την εθιμοτυπική φωτογραφία του νέου ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου, εξαφανίζοντας τις δυο γυναίκες υπουργούς!
Οι δυο γυναίκες φυσικά δεν πρόλαβαν να αφήσουν τα εγκόσμια αλλά οι εφημερίδες θεώρησαν ότι είναι πολύ προσβλητικό να δημοσιεύσουν την επίσημη φωτoγραφία με γυναίκες μέσα. Οι δύο υπουργίνες λέγονται Limor Livnat και Sofa Landver οι οποίες στις εφημερίδες «Yated Neeman» και «Shaa Tova» αντικαταστάθηκαν από δύο εντελώς άγνωστους και άσχετους με την ισραηλινή κυβέρνηση άντρες!
Πολλοί Εβραίοι, κυρίως της ορθόδοξης τάσης, πιστεύουν ότι η φωτογραφία μιας γυναίκας παραβιάζει την θηλυκή σεμνότητα. Μερικές εφημερίδες στο Ισραήλ απαγορεύουν τη δημοσίευση γυναικείων φωτογραφιών σεβόμενοι τους θρησκευτικά επηρεασμένους αναγνώστες τους. Πάντως οι υπόλοιπες εφημερίδες στο Ισραήλ διακωμώδησαν τις μετατροπές και δημιούργησαν «παιχνίδια του τύπου «Σερσέ λα φάμ» (Αναζητήστε τη γυναίκα).

Το θέμα αλιεύθηκε στο exastal.blogspot.com (αναδημοσίευση από BBC) κι ευθύς μου ήρθε στο μυαλό ένα παρόμοιο θέμα που είχε δημοσιευθεί παλαιότερα εδώ.

Αποθεώθηκε χθες ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, όταν σε συζήτηση στο Νταβός, τα «έχωσε» στον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες, σε σχέση με τις σφαγές που πραγματοποιούνται στην Παλαιστίνη. Στο τέλος μάλιστα «πήρε το καπελάκι του» κι έφυγε, κερδίζοντας έτσι ολοκληρωτικά τις εντυπώσεις.

Πολλοί απ’ τους Έλληνες, ίσως αισθάνθηκαν την ανάγκη να του πουν και μπράβο γι’ αυτή την στάση που κράτησε απέναντι στον Ισραηλινό πρόεδρο.

Μήπως όμως ο «κουμπάρος» ο Ταγίπ, έγινε κατά κάποιον τρόπο «τσάμπα μάγκας»;
Και τι εννοούμε με αυτή την τούρκικη φράση;
Εντάξει, δεν το συζητάμε, με την κίνησή του αυτή ο Τούρκος πρωθυπουργός, κάπου ικανοποίησε το κοινό αίσθημα των περισσότερων από εμάς και σίγουρα ικανοποίησε το κοινό συναίσθημα του απανταχού μουσουλμανικού κόσμου, οποίος ήταν ο κύριος αποδέκτης του «μηνύματος». Οι φίλοι μας οι Παλαιστίνιοι μάλιστα, εξ αιτίας αυτού του γεγονότος, τον έβαλαν τιμητικά δίπλα στους «ένδοξους Οθωμανούς προγόνους του», με πρώτον και καλύτερο τον σουλτάνο Μωάμεθ Β΄(ναι, αυτός που άλωσε την Κωνσταντινούπολη).

Το να λέμε όμως και «μπράβο Ταγίπ», είναι και λίγο τραβηγμένο.
Φυσικά και να του πούμε μπράβο, αν την ίδια στιγμή τολμούσε και έλεγε δημοσίως, όχι μόνο «τέρμα το Νταβός για μένα», αλλά και «τέρμα στην τουρκοϊσραηλινή συμφωνία», η οποία προβλέπει μεταξύ άλλων στρατιωτική συνεργασία και την ενίσχυση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων με οπλικά συστήματα ισραηλινής κατασκευής.
Άκουσε κανείς κάτι τέτοιο, ή τουλάχιστον αντιλήφθηκε τέτοια πρόθεση; Μάλλον όχι…

Αλλά εκτός αυτού, πως νομιμοποιείται να κάνει τον τιμητή ο Ερντογάν, όταν και η Τουρκία ακολουθεί ανάλογη τακτική μ’ αυτή του Ισραήλ, στην νοτιοανατολική Τουρκία με τους Κούρδους;
Να θυμηθούμε επίσης, ότι η Τουρκία διατηρεί παράνομο κατοχικό στρατό στην βόρεια Κύπρο;

Και κάτι τελευταίο…
Δεν προξένησε σε κανένα εντύπωση, πως οι Τούρκοι έκαναν λόγο για συγγνώμη που ζήτησε εκ των υστέρων ο Πέρες, σε τηλεφωνική συνομιλία που είχε με τον Ερντογάν;
Πόσο λογικό ακούγεται αυτό; Για ποιο πράγμα ζήτησε συγγνώμη άραγε ο ισραηλινός πρόεδρος; Επειδή μιλούσε δυνατά;
Όσο και να διαφωνεί κανείς με την τακτική του Ισραήλ, ο Πέρες έκανε το αυτονόητο, για κάθε ηγέτη χώρας: Υποστήριξε το συμφέρον της χώρας του. Πιστεύει λοιπόν κανείς, ότι υπήρχε πιθανότητα να ζητήσει συγγνώμη γι’ αυτό;
Η διάψευση λοιπόν που ακολούθησε από το Ισραήλ, μάλλον έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Αν βέβαια επιμένουν οι Τούρκοι ότι όντως ελέχθη κάτι τέτοιο, δεν έχουν παρά να δημοσιοποιήσουν την απομαγνητοφωνημένη τηλεφωνική συνομιλία των δύο ηγετών.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Κατά τ’ άλλα, λίγη εγκράτεια, από πλευρά Ελλήνων, μάλλον δεν θα έβλαπτε…