Πάρε-Δώσε

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί ένα θέμα στο διαδίκτυο (αναδημοσιεύτηκε μάλιστα και σε απογευματινή εφημερίδα), τύπου «Διαδώστε το», με σύνηθες τίτλο «DCA – Βρέθηκε το φάρμακο για τον καρκίνο, αλλά παρεμποδίζεται η κυκλοφορία του απ’ τις φαρμακοβιομηχανίες». Το θέμα συνήθως συνοδεύεται και με ένα βίντεο που βρίσκεται στο YouTube.

Ας δούμε λοιπόν τι λέει το κείμενο:
«D.C.A. DiChloroAcetate

Υπάρχουν θεραπείες για τον καρκίνο που το υπουργείο υγείας δεν θέλει να γνωρίζετε.
Παρακολουθήστε το βίντεο και σκεφτείτε πως μπορείτε να βοηθήσετε για να σωθούν ζωές!
Διαδώστε αυτό το βίντεο όπου μπορείτε.

Βγήκε το νέο επαναστατικό φάρμακο για τον καρκίνο από ερευνητική ομάδα του Καναδά με προϊστάμενο Έλληνα ερευνητή του εξωτερικού. Δραστική αντιμετώπιση των καρκίνων Πνεύμονα, Εγκεφάλου και Στήθους και δευτερευόντως άλλων μορφών, δίχως τις παρενέργειες της τυπικής χημειοθεραπείας. Εργαστηριακή επίτευξη συρρίκνωσης καρκινικών όγκων πάνω από 70%.

Εμποδίζεται να βγει στην αγορά και να χρηματοδοτηθούν οι έρευνες επειδή το φάρμακο δεν είναι συμβατό με τους αμείλικτους νόμους του Καπιταλισμού του πλέγματος των φαρμακοβιομηχανιών και της Νέας Τάξης.

Για μια ακόμα φορά οι Έλληνες του εξωτερικού μεγαλουργούν και πρωτοστατούν στην μάχη εναντίον του καρκίνου».

Δεν μπορώ να γνωρίζω την σκοπιμότητα αυτών που ξεκίνησαν να διαδίδουν αυτή τη φήμη (πιθανότατα μέσω αλυσιδωτών e-mails). Μια φήμη που δεν είναι καινούργια, αλλά υφίσταται τα τελευταία χρόνια (το DCA είναι γνωστό από την δεκαετία του 80). Το σίγουρο είναι όμως ότι αυτοί που έχουν αναλάβει να το προωθήσουν, ή είναι πανάσχετοι με το θέμα «καρκίνος», ή αρκετά επιπόλαιοι.

Αν δεν ήταν κάτι από τα παραπάνω, θα γνώριζαν ότι ο καρκίνος δεν είναι μια μεμονωμένη νόσος και δεν αντιμετωπίζεται με ένα συγκεκριμένο φάρμακο και πως οι διάφορες μορφές του καρκίνου απαιτούν διαφορετική θεραπευτική αντιμετώπιση και συνεπώς διαφορετική φαρμακευτική αγωγή.

Μια από τις δυνατότητες που χαρακτηρίζουν το DCA, σύμφωνα με όσους το επικαλούνται και αναφέρεται και στο κείμενο, είναι και η μέχρι 70% συρρίκνωση των καρκινικών όγκων. Και μόνο απ’ αυτό το στοιχείο, είναι δυνατόν να συμπεράνει κανείς την ελαφρότητα του θέματος.
Πρώτον, γιατί η συρρίκνωση αυτή δεν αφορά ανθρώπινους καρκινικούς όγκους, αλλά όγκους που δημιουργήθηκαν σε ποντίκια για να δοκιμαστεί το DCA.
Δεύτερον, γιατί η αφαίρεση ή συρρίκνωση των όγκων, σήμερα επιτυγχάνεται έτσι κι αλλιώς, είτε με χειρουργική μέθοδο, όσον αφορά την αφαίρεση, είτε με τις υπάρχουσες θεραπείες (χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες), όσον αφορά την συρρίκνωση και μάλιστα όχι μόνο σε ποσοστό μέχρι 70%, αλλά μέχρι και 100%. Το θέμα όμως, δεν είναι μόνο αν θα εξαφανιστούν οι όγκοι, αλλά αν θα εξαφανιστούν οριστικά, χωρίς ενδεχόμενο επανεμφάνισης. Επομένως, για ποια θεραπεία μιλάμε;

Ως ένα άλλο υπέρ του DCA, όπως διαβάζουμε, θεωρείται η ακίνδυνη χρήση του. Κάτι τέτοιο είναι ανακριβές. Τα μέχρι τώρα πειράματα, έχουν δείξει ότι το DCA, δεν είναι και τόσο ακίνδυνο, καθώς επιδρά αρνητικά στο νευρικό σύστημα. Το χειρότερο; Σε κάποια από τα πειράματα που έγιναν σε ζώα, δημιούργησε καρκινικούς όγκους!
Επιπλέον, ο καθηγητής Ευάγγελος Μιχελάκης, στον οποίο αποδίδεται η «τρομερή» αυτή ανακάλυψη, είναι καρδιολόγος (ούτε καν ογκολόγος) στην Αλμπέρτα του Καναδά και όπως παραδέχεται και ο ίδιος «Πολλά υποψήφια φάρμακα είναι θαυμάσια όταν δοκιμάζονται σε ποντίκια. Όταν πάμε σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους όμως απορρίπτουμε ως και το 95% αυτών».

Όσον αφορά τον λόγο που «εμποδίζεται» η διάδοση του φαρμάκου, είναι τουλάχιστον αστείος. Αν μια φαρμακοβιομηχανία, είχε στα χέρια της την «θεραπεία» του καρκίνου, το βέβαιο είναι ότι θα είχε χεστεί στο τάληρο, όσο φτηνά κι αν την πουλούσε. Αλλά και πανάκριβη να ήταν, ένας καρκινοποθής που είναι ικανός να ταξιδεύσει μέχρι την Κούβα για να βρει το δηλητήριο του σκορπιού που υποτίθεται ότι θεραπεύει τον καρκίνο (μήπως θυμάστε και την φραπελιά;), θα δίσταζε να πληρώσει ένα φάρμακο που αποδεδειγμένα θα του σώσει τη ζωή, όταν στο παρελθόν έχει ξοδέψει ενδεχομένως ολόκληρη περιουσία για τον ίδιο λόγο;
Το θέμα με τις φαρμακοβιομηχανίες είναι πως λόγω του ότι το DCA δεν είναι κατοχυρωμένο σαν πατέντα (non-patentable), δεν αναλαμβάνουν το όποιο κόστος της έρευνας, καθώς δεν θα υπάρχουν αποκλειστικά δικαιώματα των πωλήσεων. Σε απλά ελληνικά, ποια εταιρεία θα χρηματοδοτήσει μια τέτοια έρευνα, όταν γνωρίζει ότι τους καρπούς της ενδεχόμενης επιτυχίας θα μπορούν να τους γευτούν και οι ανταγωνίστριες εταιρείες και μάλιστα με μηδενικό κόστος, ενώ ή ίδια ίσως να μην καταφέρει να κάνει ούτε απόσβεση του κόστους των ερευνών;
Λιγότερη συνωμοσιολογία δεν θα έβλαπτε…

Με το DCA γίνονται κάποια πειράματα, εδώ και λίγα χρόνια και ίσως συνεισφέρει στο μέλλον στην καταπολέμηση του καρκίνου. Μέχρι αυτή τη στιγμή όμως, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά ένα, ενδεχομένως ελπιδοφόρο, πειραματικό φάρμακο, που δοκιμάζεται σε μερικές δεκάδες ασθενών στον Καναδά, από τον Σεπτέμβριο του 2007.

Νομίζω, ότι προς το παρόν τουλάχιστον, δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς περαιτέρω μ’ αυτό το θέμα. Θα ήθελα να κάνω όμως μια έκκληση σ’ αυτούς που αβασάνιστα και χωρίς να το ψάξουν λίγο παραπάνω, διαδίδουν τέτοιες ανυπόστατες φήμες:
Παιδιά, μην παίζετε με την ελπίδα, αλλά και την υγεία των καρκινοπαθών. Δεν σας καταλογίζω κακή πρόθεση. Σκεφτείτε όμως πόσο κακό κάνει στην ψυχολογία των ασθενών, η αναπόφευκτη διάψευση αυτών των ανυπόστατων ελπίδων.

Για 20 χρόνια, οι ακροχορδώνες που συγκρατούσαν τα χέρια και τα πόδια του Dede Kosawa πολλαπλασιάστηκαν και βλάστησαν όπως οι ρίζες. Τα χέρια του έμοιαζαν με παραμορφωμένα κλαδιά. Ανίκανος να σχηματίσει με τα χέρια του μια γροθιά ή να πιάσει πιρούνι, έβγαζε τα προς το ζην συμμετέχοντας σε πανηγύρια στην αγροτική Ινδονησία. Έγινε γνωστός ως ο «Άνθρωπος-Δέντρο».

«Στερήθηκε τη ζωή» είπε το ο Δρ. Anthony Gaspari, ένας Αμερικανικός δερματολόγος που ταξίδεψε δύο φορές στην Ινδονησία για να εγχειρήσει τον Kosawa.
«Παραμορφώθηκε σοβαρά και εστάλη σε ένα αγροτικό απομονωμένο χωριό για καταφύγιο. Με την καλή έννοια είναι ένας λυπημένος άνθρωπος. Θέλησε να θεραπευτεί και θέλησε την ελπίδα».

Ο Kosawa, 36 ετών,συχνά εξαντλούταν μετά από μερικά βήματα λόγω των πυκνών ακροχορδώνων στα πόδια του.
«Είχε μολυνθεί» είπε ο Gaspari, προϊστάμενος της δερματολογίας στο ιατρικό κέντρο του Πανεπιστήμιου του Μέριλαντ στη Βαλτιμόρη. Οι γιατροί θεωρούν ότι η περίπτωση Kosawa δημιουργήθηκε από μια γενετικά κληρονομημένη ατέλεια και έναν τύπο ανθρώπινου papillomavirus ή HPV. Ο Kosawa είπε στους γιατρούς ότι οι ακροχορδώνες άρχισαν να εμφανίζονται μετά από μια ουλή στο δέρμα του ως έφηβος. Υπάρχουν εκατοντάδες τύποι HPV, μερικοί από τους οποίους συνδέονται με τον αυχενικό καρκίνο και άλλους που προκαλούν τους κοινούς ακροχορδώνες που μπορούν να αποκτηθούν μέσω ουλών. Παλαιότερα, ο Kosawa επιδίωξε τη βοήθεια από τους τοπικούς γιατρούς, οι οποίοι ακολούθησαν ορισμένη επεξεργασία με την αφαίρεση των ακροχορδώνων. Οι θεραπείες δεν λειτούργησαν, επειδή δεν εξέτασαν το αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα του και ο Kosawa δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά περισσότερες ιατρικές διαδικασίες, είπε ο Gaspari.

Καθώς ο Kosawa μεγάλωνε, η κατάσταση του επιδεινώνονταν. Τα κέρατα συγκεντρώθηκαν στα άκρα του, αυξάνονταν σε ένα ποσοστό 5 χιλιοστόμετρων μηνιαίως. Οι ακροχορδώνες που έμοιασαν με τις λαβίδες άρχισαν να συγκεντρώνονται γύρω από τα μάτια και τη μύτη του.
«Είμαι φοβισμένος ότι θα καλύψει όλο το πρόσωπό μου,» είπε ο Kosawa σε έναν δημοσιογράφο. «Δεν θα είμαι σε θέση να δω. Δεν θα είμαι σε θέση να φάω».
Καθώς οι ακροχορδώνες αυξήθηκαν και κάλυψαν τα χέρια και τα πόδια του, ο Kosawa έχασε την ανεξαρτησία του και η σύζυγός του τον άφησε. Είχε εργαστεί στην κατασκευή και την αλιεία αλλά δεν θα μπορούσε πλέον να απασχοληθεί εκεί. Η οικογένεια του τον στήριζε πολύ και τον φρόντιζε. Άλλωστε η μόλυνσή του δεν ήταν μεταδοτική. Μετά από διάφορες χειρουργικές επεμβάσεις, o Kosawa ήταν σε θέση να περπατήσει, να κρατήσει ένα δίκρανο και να γράψει.
Βγήκε από το νοσοκομείο τον Σεπτέμβριο του 2008, αλλά οι ακροχορδώνες έχουν επανεμφανιστεί. Ωστόσο ο Kosawa κάνει τη χημειοθεραπεία για να σταματήσει τον ιό.

Πηγή: madata.gr

Στον Γεώργιο Παπανικολάου, στον μεγάλο αυτόν Έλληνα επιστήμονα, χρωστάει ο κόσμος την ανακάλυψη του «Τεστ-Παπ», μια ιατρική εξέταση που έχει σώσει πολλές γυναίκες παγκοσμίως από τη μάστιγα του καρκίνου. Ενημερωθείτε για τη χρησιμότητα και την εγκυρότητα του τεστ…

ΤΕΣΤ ΠΑΠ: δέκα λεπτά που σώζουν ζωές!
Ανώδυνη, ακίνδυνη, ανέξοδη, η μέθοδος που μπορεί να διαγνώσει έγκαιρα και να προλάβει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, να γλιτώσει τη γυναίκα από τον «βραχνά» μιας λοίμωξης ή του έρπητα.

Τι είναι το Τεστ Παπ;
Το Τεστ Παπ είναι μια απλή και εύκολη εξέταση η οποία παρέχεται εντελώς δωρεάν σε κέντρα υγείας, κέντρα οικογενειακοί προγραμματισμού και δημόσια νοσοκομεία σε επίπεδο προσωπικό και αυστηρά εμπιστευτικό από εξειδικευμένα στελέχη υγείας (γυναικολόγοι, μαίες).
Κορυφαίο τμήμα της γυναικολογικής εξέτασης, το τεστ Παπανικολάου, είναι μια μέθοδος screening, γενικού ελέγχου δηλαδή, η οποία σκοπό έχει να εντοπίσει αρκετά νωρίς τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έτσι ώστε να βρίσκεται σε στάδια θεραπεύσιμα.
Το πόσο σημαντικό είναι το Τεστ Παπανικολάου για την υγεία των γυναικών προκύπτει περίτρανα από τα στατιστικά στοιχεία, που δείχνουν ότι χάρη σ’ αυτό η θνησιμότητα από τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας έχει μειωθεί κατά 70%. Στην Ελλάδα, οι 1.000 γυναίκες περίπου το χρόνο που εμφανίζουν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και του ενδομητρίου αποδεικνύεται ότι δεν είχαν κάνει ποτέ Τεστ Παπ. Τα θεαματικά του αποτελέσματα προκύπτουν όχι μόνο επειδή δίνει τη δυνατότητα διάγνωσης του καρκίνου σε εξαιρετικά πρώιμο στάδιο, αλλά και γιατί μπορεί, επίσης, να ανιχνεύσει κύτταρα που έχουν την τάση αργότερα να εξελιχθούν σε καρκινικά.

Το Τεστ Παπ δεν είναι διαγνωστικό και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να αποκλείσει το ενδεχόμενο καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Σε περίπτωση που παρουσιάζετε ύποπτη συμπτωματολογία, που πιθανώς οφείλεται σε αυτήν τη μορφή καρκίνου, είναι απαραίτητο να …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Από σήμερα, στις σελίδες του Πάρε-Δώσε λειτουργεί forum που έχει σαν αντικείμενο συζητήσεων τον καρκίνο.
Θα το βρείτε εδώ.
Η είσοδος είναι ελεύθερη και για τους επισκέπτες.

Εύσημα
Θερμές ευχαριστίες για την αναφορά στο Αντικαρκινικό Forum, στις ιστοσελίδες:
Greek Alert
Press-GR
Hellenic Revenge
Τρωκτικό
Γιώργος Κ. Κρόγιας
Ζιούζιος Δημήτρης
Busy Bee

Στις 14 Αυγούστου 2004, στις 9 μ.μ., το τηλεοπτικό Κανάλι 10 του Ισραήλ έδειξε ένα ντοκυμαντέρ που αποκαλύπτει το πιο άσχημο μυστικό των ιδρυτών του Ισραηλινού Εργατικού κόμματος: την εσκεμμένη μαζική δηλητηρίαση με ακτινοβολία όλων σχεδόν των νεαρών Σεφαρδιτών Εβραίων μιας ολόκληρης γενιάς.

Το ντοκυμαντέρ «Τα Παιδιά με την Τριχοφυτία» (= δερματική ασθένεια*) – μεταφρασμένο στα Εβραϊκά ως «100.000 Ακτίνες» – με σκηνοθέτες τους David Belhassen και Asher Hemias, κέρδισε το βραβείο για το «καλύτερο ντοκυμαντέρ» στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών της Χάιφα, και πριν είχε κάνει το γύρο του κόσμου συμμετέχοντας σε Εβραϊκά και Ισραηλινά Φεστιβάλ Ταινιών. Αλλά δεν είχε ακόμη εμφανιστεί στις Ισραηλινές τηλεοπτικές οθόνες. Το θέμα του είναι η μαζική ακτινοβόληση εκατοντάδων χιλιάδων νεαρών Ισραηλινών μεταναστών από τις χώρες της Μέσης Ανατολής – των Σεφαρδιτών, όπως ονομάζονται σήμερα. Η ιστορία έχει ως εξής:

Το 1951, ο γενικός διευθυντής του Ισραηλινού Υπουργείου Υγείας, ο Δρ Chaim Sheba, πέταξε στην Αμερική και επέστρεψε με εφτά μηχανήματα ακτίνων-Χ, που του τα προμήθευσε ο Αμερικανικός στρατός.

Επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν σε ένα μαζικό πείραμα με μια ολόκληρη γενιά νεαρών Σεφαρδιτών Εβραίων οι οποίοι θα χρησίμευαν ως πειραματόζωα. Σε κάθε παιδί-Σεφαρδίτη θα χορηγούνταν στο κεφάλι του ακτινοβολία κατά 35.000 φορές μεγαλύτερη από την μέγιστη επιτρεπόμενη δόση για τις ακτίνες-Χ. Για να το πετύχει αυτό, η Αμερικανική κυβέρνηση πλήρωνε την Ισραηλινή κυβέρνηση 300 εκατομμύρια Ισραηλινές λίρες το χρόνο. Ολόκληρος ο προϋπολογισμός για την Υγεία στο Ισραήλ ήταν 60 εκατομμύρια λίρες. Τα χρήματα που πλήρωναν οι Αμερικάνοι ισοδυναμούν με δισεκατομμύρια δολλάρια σήμερα.

Για να εξαπατηθούν οι γονείς των θυμάτων, τα παιδιά τα έπαιρναν σε …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »