Πάρε-Δώσε

Χωρίς λόγια…

Βλέπω συχνά πυκνά, σε αρκετά ελληνικά ιστολόγια και διάφορες ιστοσελίδες, να αναρτώνται διάφορα αποσπάσματα από τις εκπομπές των Αντώνη Κανάκη (Ράδιο Αρβύλα) και Λάκη Λαζόπουλου (Αλ Τσαντίρι) κάτω από τον τίτλο «Τι είπε ο Κανάκης για το τάδε» ή «Πως σχολίασε ο Λαζόπουλος το δείνα». Κι αναρωτιέμαι ο αφελής:

Μα καλά, ποιοι είναι αυτοί οι δύο που η γνώμη τους έχει τόση σημασία; Γιατί έχει τόση βαρύτητα η γνώμη κάποιων που ασχολούνται με ένα κάρο γραφικούς, τηλεμαϊντανούς και ασήμαντους ανθρώπους; Που θεωρούν ότι κάνουν «χιούμορ» αναπαράγοντας χιλιοειπωμένα ανέκδοτα και αστεία βιντεάκια του YouTube, ή διαβάζοντας σαχλαμαρίτσες του τύπου «Τι είναι κόκκινο με μαύρες βούλες και βρομάει»; Που βγάζουν το «ψωμί» τους διαφημίζοντας -με την αλάνθαστη μέθοδο της διακωμώδησης- αυτούς που θεωρούν -και είναι- «τηλεοπτικά σκουπίδια»;

Πως νομιμοποιείται ο Κανάκης να «καυτηριάζει» την κλεψιά και την απάτη των άλλων, όταν ο ίδιος -κατά δήλωσή του, αλλά και σύμφωνα με καταγγελίες θαμώνων καταστήματός του- φοροδιαφεύγει και «ξεχνάει» να κόβει αποδείξεις; Πως νομιμοποιείται να μιλάει ο Λαζόπουλος για ηθική και νομιμότητα, όταν έχει συλληφθεί σε σκάφος των πλουσίων φίλων του γεμάτο ναρκωτικά; Πότε τους είδατε και τους δύο αυτούς «άτεγκτους» κριτές να τα χώνουν στους εργοδότες τους που έχουν πάρε-δώσε με την δικαιοσύνη;

Έχουμε έλλειψη ικανότητας κρίσης κι εξαγωγής συμπερασμάτων, ακόμη και για τα πιο αυτονόητα και χρειαζόμαστε υποβοήθηση από δαύτους, ώστε να πειστούμε ότι η κρίση μας είναι ορθή; Γιατί υποτιμούμε τόσο πολύ το δικό μας αισθητήριο κρίσης και αναμένουμε τους άλλους να μας το επιβεβαιώσουν; Τι παραπάνω προσθέτει στην κρίση μας, να μας πουν π.χ. ότι ο θάνατος αθώων ανθρώπων από αποβράσματα της κοινωνίας, όπως τρομοκράτες και αναρχικούς, είναι άδικος, όταν αυτοί οι ίδιοι κατά καιρούς, μέσα απ’ τις εκπομπές τους, είτε τους δίνουν ελαφρυντικά (ενίοτε και με την εκκωφαντική σιωπή τους), είτε τους παροτρύνουν να είναι πιο «αγωνιστικοί»;

Γιατί αδυνατούμε να διακρίνουμε την προπαγάνδα, που κρύβεται πίσω από το προσχηματικό, κατασκευασμένο και φτηνό «χιούμορ» τους; Πότε είδατε, οι τιμητές των πάντων, Λαζόπουλος και Κανάκης, να ασκούν κριτική στην ακροαριστερά (αυτή που εξωραΐζουμε σε «αντιεξουσιαστικό ή αναρχικό χώρο»). Πότε είδατε να τα χώνουν στον Τσίπρα ή τον Αλαβάνο; Πότε τους είδατε να κάνουν έστω και μια αναφορά στην τηλεοπτική προπαγάνδα και να την καταδικάζουν, έστω και με «χιούμορ», την ίδια στιγμή που στο διαδίκτυο ο καθένας απ’ το σπίτι του και τον υπολογιστή του, ξεβρακώνει καθημερινώς την αθλιότητα των ΜΜΕ; Μας πως να κάνουν κριτική στην προπαγάνδα, όταν και οι ίδιοι κάνουν προπαγάνδα; Όταν είναι μέρος του συστήματος, το οποίο «καταγγέλουν»;

Μα καλά, φίλε αναγνώστη, πως δέχεσαι να «συμπάσχουν» μαζί σου, κάποιοι που δεν έχουν καμμία σχέση με τα δικά σου προβλήματα και ανησυχίες; Δεν καταλαβαίνεις ότι υποκρίνονται και σε κοροϊδεύουν μες στα μάτια σου; Όταν βλέπεις τον Λαζόπουλο να βάζει παράθυρο τη φτωχή γριούλα και τον ταλαιπωρημένο συνταξιούχο και παίρνει ένα ύφος «συμπόνοιας» και «κατανόησης», σου είναι δύσκολο να καταλάβεις ότι παίζει θέατρο για να κερδίσει το εύκολο χειροκρότημα χρησιμοποιώντας την αναξιοπάθεια του συνανθρώπου του; Σου είναι δύσκολο να καταλάβεις ότι γεμίζεις τις τσέπες του, επιτρέποντάς του να σε «συμπονέσει» ή να «θυμώσει» μαζί σου; Με τι μούτρα βγαίνουν και οι δύο να καταδικάσουν τη εκρηκτική άνοδο της βίας και την εγκληματικότητας, όταν δεν έχουν την εντιμότητα -ή και τους όρχεις αν θέλετε- να καταδείξουν και να ονοματίσουν τους κύριους υπεύθυνους που λέγονται τριτοκοσμικοί λαθρομετανάστες; Λες κι ο άλλος ληστεύεται μόνος του, μαχαιρώνεται μόνος του, κακοποιείται μόνος του. Και πως θα μπορούσαν να το κάνουν, καθώς αμφότεροι φορώντας το προσωπείο του «ανθρωπισμού» μάς πουλάνε αντιρατσισμό και ανθρωπισμό με το κιλό; Λες κι εμείς εμείς είμαστε παλιάνθρωποι κι εκ γενετής ανήθικοι και περιμέναμε αυτούς τους δυο να μας κάνουν μαθήματα ηθικής και φιλανθρωπίας.

Γιατί τους επιτρέπεις να διαμορφώνουν την γνώμη σου; Γιατί υποτιμάς την νοημοσύνη σου, περιβάλλοντάς τους με το «αλάθητο» και «ειδικό βάρος» γνώμης; Γιατί αυτή η μυθοποίηση όσων εμφανίζονται στο «γυαλί»; Γιατί αδυνατείς να καταλάβεις φίλε αναγνώστη, ότι και αυτοί κατουράνε όπως κι εμείς, χέζουν όπως κι εμείς, κλάνουνε όπως κι εμείς, βρίζουν όπως κι εμείς, ψεύδονται όπως κι εμείς. Ότι κι αυτοί έχουν αδυναμίες και ελαττώματα τα οποία δεν φαίνονται στο «γυαλί»; Αδυναμίες που κρύβουν πίσω απ’ τις δικές μας, οι οποίες διογκώνονται μπροστά στις δικές τους, όταν τους επιτρέπουμε να «ασελγούν» πάνω μας.

Γιατί τους επιτρέπεις στον εαυτό σου να κατατάσσεται σε μια αγέλη άβουλων τηλεθεατών, που μασάνε το κουτόχορτο που τους ταΐζει η κάθε «αυθεντία»; (ο Λαζόπουλος το συνοδεύει και με «απεριτίφ»). Που πρέπει να γελάσουν ή να χειροκροτήσουν, μόλις τους δώσουν το σύνθημα;

Ξύπνα μαλάκα* Νεοέλληνα (ο γράφων δεν εξαιρείται). Εσύ δεν ζεις στην εικονική πραγματικότητα που ζουν αυτοί, αλλά στην δική σου πραγματική πραγματικότητα, που αυτοί αγνοούν, ή θέλουν να πιστεύουν πως γνωρίζουν. Είναι στο ρετιρέ της πνευματικής χειραγώγησης και είσαι στο υπόγειο της πνευματικής αποχαύνωσης. Ξύπνα…

* Με την αρχαιοελληνική σημασία (άρρωστος) και την ελληνιστική (μαλθακός, άβουλος, «αγαθός»). Αν κάποιος διακρίνει τον εαυτό του και στην νεοελληνική σημασία, είτε κυριολεκτικώς (αυνανιζόμενος), είτε μεταφορικώς (βλάκας), ουδεμία ευθύνη φέρομεν…

Ξενοφοβία: Ο φόβος, η εχθρότητα προς τους ξένους ως φορείς πολιτιστικών επιδράσεων, που αντιμετωπίζονται από τους ντόπιους ως επικίνδυνες.

Το παραπάνω λήμμα προέρχεται από το λεξικό Τριανταφυλλίδη. Χωρίς να είμαι γλωσσολόγος, το θεωρώ όμως ελλιπές. Σύμφωνα και με τα σημερινά δεδομένα, δεν είναι μόνο οι πολιτιστικές επιδράσεις των μεταναστών (νομίμων και μη), που προκαλούν τον φόβο στους Έλληνες, αλλά πολύ περισσότερο η ανασφάλεια που νιώθουν, συνέπεια της έκρηξης της εγκληματικότητας, για την οποία έχουν τεράστια μερίδιο ευθύνης οι -κάθε καρυδιάς καρύδι- αλλοδαποί που έχουν κατακλύσει την Ελλάδα.

Θα πει κανείς, μα πριν το 1990 που άρχισαν να συρρέουν κατά κύματα οι αλλοδαποί στη χώρα, δεν είχαμε εγκληματικότητα; Φυσικά και είχαμε, αλλά το σημερινό χάλι και τέτοια συχνότητα των παράνομων πράξεων δεν υπήρχε. Ο Έλληνας δεν έβαζε κάγκελα στα παράθυρά του για να κοιμηθεί ήσυχος. Απεναντίας, κοιμόταν με ανοιχτό παράθυρο. Δεν τον έλουζε κρύος ιδρώτας, όταν κυκλοφορούσε μετά το βράδυ στους δρόμους, αγωνιώντας για το αν θα ξεφυτρώσει μπροστά του, στο επόμενο στενό, κάποιος κακοποιός.

Αυτό που τρομάζει όμως περισσότερο τον κόσμο, είναι η έλλειψη οποιασδήποτε αναστολής ως προς την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής. Σκοτώνουν για 10 ευρώ, κι όποιος το αρνείται αυτό, απλά ζει σε άλλη χώρα. Πρόσφατα ανακοινώθηκε από την Αστυνομία, ο αριθμός των ενόπλων ληστειών και των διαρρήξεων, που έλαβαν χώρα κατά το 2009. Δεν θυμάμαι τον αριθμό, αλλά μου χαράχτηκε στο μυαλό, ο μέσος όρος της συχνότητας: Μία ληστεία, ανά επτά λεπτά…

Τα καθοδηγούμενα ΜΜΕ, που στην συγκεκριμένη περίπτωση, από ένα σημείο και μετά αναγκάζονται να ακολουθούν τις θλιβερές εξελίξεις, σχολιάζουν την έκρηξη τις εγκληματικότητας, αλλά αποφεύγουν επιμελώς να εστιάσουν στο πραγματικό αίτιο, το οποίο έχει όνομα.

Βγαίνει ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη (ποιας προστασίας και ποιου πολίτη, θα αναρωτηθείτε τώρα…), Σπύρος Βούγιας, και προκαλεί ευθέως το κοινό λαϊκό αίσθημα και την νοημοσύνη του κόσμου, εκστομίζοντας την μεγαλοπρεπή κοτσάνα «Είναι θέμα χρόνου να συνηθίσουμε τα ήθη και έθιμα τους, την μουσική τους και τις μυρωδιές τους». Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς εδώ; Να αναρωτηθεί, από που προκύπτει η υποχρέωση να τα συνηθίσουμε όλα αυτά, ή, γιατί θα πρέπει να είναι είναι οι ημεδαποί που θα πρέπει να αφομοιώσουν τις συνήθειες των αλλοδαπών κι όχι το αντίστροφο που είναι και το λογικό;

Διάβασα, ότι με κρατικές επιδοτήσεις αρκετών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ (ποιος μίλησε για οικονομική κρίση;), διοργανώνονται «επιμορφωτικά» σεμινάρια, στα οποία οι «ινστρούχτουρες» (μεταξύ των οποίων και δημοσιογράφοι) καλούνται να «διαφωτίσουν» τους Έλληνες για να διώξουν από πάνω τους τον «ρατσισμό» και την «ξενοφοβία». Και καλά, όσον αφορά τον ρατσισμό, το έχουμε εμπεδώσει ότι είμαστε ρατσιστές του κερατά. Αλλά αυτή η ξενοφοβία που διακατέχει τους Έλληνες, τους διακατέχει χωρίς κανέναν λόγο; Και ποιο είναι το «γιατρικό» δηλαδή; Να λέει ο κόσμος κι ευχαριστώ από πάνω όταν τον κλέβουν και τον σκοτώνουν, μην τυχόν και τον πούνε ρατσιστή και ξενοφοβικό;

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι εδώ και να βάλουμε έναν αστερίσκο. Οι Έλληνες δεν φοβούνται και δεν κρατούν επιφυλακτική στάση σε οποιονδήποτε ξένο. Δεν φοβούνται τον Γερμανό, τον Ιταλό ή τον Ισπανό. Φοβούνται τους τριτοκοσμικούς αλλοδαπούς που έχουν πλημμυρίσει την Ελλάδα και τους φοβούνται για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Εδώ βέβαια, προκύπτει ένα ερώτημα: Γιατί δεν αντιδρά η Ευρωπαϊκή Ένωση, απ’ την στιγμή που τα σύνορα είναι κοινά, με την παράλογη (και ύποπτη) θέση και πολιτική της Ελλάδος απέναντι στο μεταναστευτικό, όταν σύντομα όλοι αυτοί θα έχουν την δυνατότητα, νομίμως και ελευθέρως, να διακινούνται εντός των ορίων της;

Θα κλείσω, με ένα βίντεο κι ένα ερώτημα: Όλοι αυτοί που επικρίνουν την -δικαιολογημένη- ξενοφοβία των Ελλήνων, θα έστελναν την γυναίκα τους ή τα παιδιά τους να διασχίσουν χωρίς συνοδεία ένα από τα γκέτο που έχουν δημιουργήσει οι αλλοδαποί; Και προσέξτε… Δεν μιλάμε για νύχτα, αλλά για μέρα μεσημέρι. Εκεί καταντήσαμε, δυστυχώς…

Με αφορμή κάποια συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση των ΟΥΚ, την 25η Μαρτίου 2010 και τα οποία φρόντισε να βιντεοσκοπήσει κάποιο «τσακάλι» της δημοσιογραφίας και στην συνέχεια να ανεβάσει το βίντεο στο YouTube, ως ατράνταχτο αποδεικτικό του «ρατσισμού» που διακατέχει τις Ένοπλες Δυνάμεις, βγήκαν οι διάφοροι κονδυλοφόροι της συμφοράς κι έκαναν την τρίχα τριχιά, βρισκόμενοι σε «αντιρατσιστική» υστερία.

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς γι’ αυτό το «συγκλονιστικό ντοκουμέντο» (που ο κάτοχός του, έβαλε και φαρδύ-πλατύ το λογότυπο του εργοδότη του πάνω);
1. Ας ξεκινήσουμε, απ’ το γεγονός, ότι αυτός που ανέβασε το βίντεο, έχει απενεργοποιήσει τον σχολιασμό του. Γιατί; Τί φοβάται;
2. Είναι φανερό, ότι αυτό το «ντοκουμέντο» το τράβηξε κάποιος άσχετος με τον στρατό. Είτε πρόκειται για γυναίκα, είτε για κάποιον κάτοχο «τρελόχαρτου», είτε για κάποιον που είχε το κατάλληλο «βύσμα», έτσι ώστε να βγάλει «καθαρή» την θητεία του, σε κάποιο γραφείο. Διαφορετικά θα γνώριζε ότι τέτοια συνθήματα είναι καθημερινή ρουτίνα και μέρος της εκπαίδευσης στον στρατό (και πολύ υποψιάζομαι, όχι μόνο στον ελληνικό).
3. Παρ’ ότι αυτά τα συνθήματα, όπως προαναφέρθηκε, είναι συνηθισμένα εντός του στρατοπέδου, είναι κομματάκι περίεργο που τα φώναξαν έξω στον κόσμο, γιατί κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται (είναι περισσότερο για εσωτερική κατανάλωση και τόνωση του ηθικού). Κάποιοι καχύποπτοι μιλάνε ευθέως για προβοκάτσια. Απ’ την άλλη πάλι, παρακολουθώντας κανείς το βίντεο, δεν διαπιστώνει απ’ τον κόσμο και σοβαρές…αρνητικές αντιδράσεις. Απεναντίας μάλιστα…
4. Οι κονδυλοφόροι, αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι, να κάνουν την οποιαδήποτε αναφορά στους νεκρούς των ΟΥΚ, από την αλβανική μαφία που πραγματοποιούσε ληστρικές και δολοφονικές επιθέσεις στα παράλια της Κέρκυρας την δεκαετία του ’90.
5. Όσοι αισθάνθηκαν ντροπή για τα συνθήματα αυτά, δεν ντράπηκαν καθόλου για την «παρέλαση» των γραφικών του ΠΑΜΕ;
6. Να υποθέσουμε, ότι ο ιδανικός στρατός, για τους επαγγελματίες αντιρατσιστές, θα έπρεπε να είναι κάπως έτσι;…

Σε εποχές παροξυσμού της καθεστωτικής βλακείας, όπως είναι φυσικό, ακούς και τα γλοιωδέστερα, αλλά και γελοιωδέστερα πράγματα.

Τα όσα ακούμε και όσα διαβάζουμε καθημερινά από τους «παραγωγούς» και τους «μεταπράτες» της βλακείας (ΜΜΕ) σου φέρνουν παραζάλη. Είναι απίστευτη η αποχαλίνωση του γελοίου και της φαυλοηλιθιότητας.

Φυσικά, κανείς δεν αμφέβαλε, ότι το ανέκδοτο της δεκαετίας, αν όχι του 21ου αιώνα, θα το ξεστόμιζε ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ο «ξένος», με την Ελλάδα, εγκέφαλός του, σε συνδυασμό με την καχεκτική «πολιτική του διάνοια» και τον παροξυσμό της «πολιτικής» του ταραχής τον οδηγούσε στην εκστόμιση πολλών ανεκδότων το τελευταίο διάστημα. Όχι μόνο λεκτικών, όπως «το μηδέν εις το πηλήκιο» κ.λπ., αλλά πολιτικών ανεκδότων: «θα απολέσουμε την εθνική μας κυριαρχία», «η διαφθορά της Ελλάδας ευθύνεται για την κρίση» και πολλά άλλα παρόμοια της «τρομοκρατικής συνταγής» των ΗΠΑ…

Ωστόσο, σήμερα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και «κέντησε» στο στημόνι της βλακείας, το ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ού αιώνα. Μας είπε λοιπόν ότι τον σταματούν στο δρόμο οι άνθρωποι του μόχθου και του λένε ότι για να σωθεί η πατρίδα θυσιάζουν και τον μισθό τους! Και με μελοδραματικό ύφος, ο πρωθυπουργός μας, εξήρε το μεγαλείο του «ελληνικού πατριωτισμού»!

Γιατί είναι το ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα:
Πρώτον: Έχει περπατήσει ποτέ στο δρόμο ο Γιωργάκης και μάλιστα στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου; Ιδιαίτερα αυτό τον καιρό κυκλοφορεί στους διαδρόμους του θεάματος, των Γραφείων των γραφειοκρατών της Ε.Ε., των μηχανισμών των ΗΠΑ, των επιχειρηματιών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Εκεί συνάντησε τούς ανθρώπους του μόχθου;

Δεύτερον: Οι απόκληροι και οι άνθρωποι του μόχθου, αυτόν τον καιρό, κατεβαίνουν στους δρόμους ΜΑΖΙΚΑ και διαμαρτύρονται για τα εξοντωτικά κυβερνητικά μέτρα, ακόμα και οι ξεπουλημενένες συνδικαλιστικές ηγεσίες του κόμματός του. Γιατί δεν κατέβηκε στο δρόμο που διαδήλωναν οι άνθρωποι του μόχθου να κάνει «ζωντανό ρεπορτάζ» και να μη μας αραδιάζει παραμύθια για μωρά παιδιά;

Τρίτον: Ο ΓΑΠ, κρίνει το «πολιτικό δαιμόνιο» τού πιο πολιτικοποιημένου λαού του κόσμου (του ελληνικού) με τον πήχη της δικής του πολιτικής αναπηρίας και της αλαζονικής βλακείας του αμερικανικού κατεστημένου; Είναι δυνατόν να πουλάει «πατριωτισμό» αυτός στον ελληνικό λαό και να ταυτίζει το «ελληνικό πατριωτικό μεγαλείο» με τη θηριώδη βλακεία; Γιατί, ο άνθρωπος του μόχθου δεν έχει ΠΟΤΕ «δωρίσει» το μισθό του στην «πατρίδα» των κερδών και των δυναστών του, σε εκείνους που τον ξεζουμίζουν και του πίνουν το αίμα για να διαφυλάξουν και να αυξήσουν τα κέρδη τους, αλλά και να διαλύσουν παντελώς την πατρίδα του και την εθνική του υπόσταση. Τέτοια προσβλητικά περιφρονητική αντίληψη έχει ο Παπανδρέου για τον Έλληνα εργαζόμενο: Τον θεωρεί ολοκληρωτικά ηλίθιο!

Τέταρτον: Ο κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας κλείνει με το να επικαλείται τον «πατριωτισμό» ο Παπανδρέου. Ποιος, ο Παπανδρέου που κυνηγάει αλύπητα και κάθε «εθνική μυρουδιά»! Εδώ παραδίδει την Ελλάδα στα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας, συστηματικά και επιθετικά, διαλύει κάθε ιστό εθνικής υπόστασης, επικυρώνει πολιτικά την αλλοδαπή κατοχή της ελληνικής κοινωνίας και την ισλαμοποίησή της, θεσμοθετεί την κατασκευή εχθρικών μειονοτήτων για τον τεμαχισμό της Ελλάδας και πολλά άλλα, ΚΑΙ παρόλα αυτά τα εφιαλτικά έχει το απύθμενο και αβυσσαλέο θράσος να επικαλείται τον πατριωτισμό των Ελλήνων για τη διάλυση της πατρίδας.

ΑΝ όλα αυτά δεν αποτελούν το πλέον βλακώδες και εφιαλτικό ανέκδοτο της δεκαετίας, ίσως και του 21ου αιώνα, ΤΟΤΕ, πράγματι, οι λέξεις έχουν χάσει κάθε σημασία…

Υ.Γ. Και ένθερμος υποστηρικτής του «πατριώτη» ΓΑΠ, μας προέκυψε και ο «υπερπατριώτης» Καρατζαφέρης!
Τα ανέκδοτα και το γελοίο έχουν και τους κλόουν..

Πηγή: resaltomag.gr

Σημείωση Π-Δ: Η κύκλος της γλοιώδους γελοιότητας δεν φαίνεται να κλείνει με τον «πατριωτισμό» που επικαλείται ο ΓΑΠ. Κάποιο άλλο σαΐνι-υπουργός (αν θυμάμαι καλά, ο Φίλιππος Πετσάλνικος) πρότεινε και την δημιουργία ταμείου, καθώς κάποιοι «πατριώτες» «παρακαλούσαν» να καταθέσουν προς βοήθεια, αυτά που ΔΕΝ τους περισσεύουν, αλλά δεν ήξεραν τον τρόπο! Να σε βιάζουν δηλαδή, και στο τέλος να δίνεις και φιλοδώρημα στον βιαστή σου!
Τί άλλο θ’ ακούσουμε άραγες;…