Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγες ημέρες ένας Βρετανός ευρωβουλευτής, ο Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage), ηγέτης ενός μικρού κόμματος στην χώρα του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), όταν σε ομιλία του στην Ευρωβουλή, τα «έχωσε χοντρά» στον διορισμένο Βέλγο πρόεδρο της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμποϊ (Herman Van Rompuy), που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν την ύπαρξή του και τις εξουσίες του.
Η είδηση έφτασε φυσικά και στην Ελλάδα και τα ελληνικά ΜΜΕ δεν παρέλειψαν να κάνουν μια αναφορά στο συμβάν. Μόνο που το έκαναν με τον δικό τους, συνηθισμένο τρόπο: Μετέδωσαν μόνο τα «πιπεράτα» αποσπάσματα της σύντομης ομιλίας του Βρετανού ευρωβουλευτή, φροντίζοντας παράλληλα να τον προβάλλουν ως έναν κοινό εθνικιστή.
Μόνο που ο Φάρατζ, δεν είπε μόνο μόνο αυτά. Είπε κι άλλα, που τα ελληνικά ΜΜΕ θεώρησαν ότι δεν αξίζουν προσοχής, ενώ έθεσε και κάποια άλλα εύλογα ερωτήματα. Μεταξύ αυτών, ο Φάρατζ, έκανε και μια μικρή αναφορά στην Ελλάδα και τον τρόπο που την μεταχειρίζεται η Ε.Ε, στα πλαίσια της οικονομικής κρίσεως. Αυτά τα αποσπάσματα, τα ελληνικά ΜΜΕ τα έκαναν, κατά το κοινώς λεγόμενον, «γαργάρα» … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Δείτε το παρακείμενο βίντεο, στο οποίο συνομιλούν οι δημοσιογράφοι Γιώργος Καμπουράκης και Γιώργος Οικονομέας με την γνωστή βυζαντινολόγο Ελένη Γλύκαντζη Αρβελέρ. Δεν θα μπω στην διαδικασία να σχολιάσω τα όσα λέει η κυρία Αρβελέρ -αν και κάποια σημεία σηκώνουν συζήτηση- γιατί το βίντεο αποτελείται από συρραμμένα αποσπάσματα της συζήτησης και ίσως να υπάρχει κάτι ενδιάμεσα που διασπά την συνοχή και το νόημα των λεγομένων της. Οπότε, ίσως θα ήταν άδικο, να κριθεί χωρίς να υπάρχει η γνώση ολόκληρης της συζήτησης.
Το σημείο που μου προκάλεσε εντύπωση βρίσκεται προς το τέλος του βίντεο (7:30), όπου ο Καμπουράκης πετάει μια στρακαστρούκα που με αφήνει άναυδο. Τι λέει λοιπόν ο Καμπουράκης; Καμπουράκης:Εγώ αυτό που γνωρίζω, είναι ότι όταν έγινε η περίφημη συζήτηση ανάμεσα στον Φαλμεράιερ από τη μια, που έλεγε «δεν έχετε ίχνος ελληνικού αίματος», και απ’ την άλλη μεριά ο κατεξοχήν Έλληνας ιστορικός που του έκανε την αντιπαράθεση, ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, του απάντησε με το απλό «ε και;». Αρβελέρ:Ε μπράβο… Καμπουράκης:Αυτό του είπε. Δεν του είπε «όχι, τι λες ρε, είμαι κατ’ ευθείαν (απόγονος) του Περικλή. Είμαστε έθνος για άλλους λόγους».
Θα πρέπει να πω ότι με προβλημάτισε κάπως, η συγκαταβατικότητα της Αρβελέρ, που στην ουσία επιβεβαίωνε τα όσα έλεγε ο Καμπουράκης. Με προβλημάτισε, γιατί εγώ τουλάχιστον δεν έχω υπόψιν μου τέτοια συζήτηση και πολύ περισσότερο τέτοια απάντηση από τον Παπαρρηγόπουλο. Και πως θα μπορούσε να δώσει μια τέτοια απάντηση, απ’ την στιγμή που κάθισε και έγραψε την «Ιστορία του ελληνικού έθνους», για να αντικρούσει τα όσα αντιεπιστημονικά και ανιστόρητα έγραφε ο Φαλμεράιερ; Και να θυμίσουμε εδώ, ότι οι θέσεις του Φαλμεράιερ, απορρίφθηκαν ως υποκειμενικές και αντιεπιστημονικές, πρωτίστως από την Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών και Κλασικών Μελετών και σχεδόν σύσσωμη την επιστημονική κοινότητα (εκτός από κάποιους καλοθελητές βεβαίως).
Από την άλλη, με «ερέθισε» η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά του δημοσιογράφου. Ο Καμπουράκης, έχω την αίσθηση, ότι εννοεί την αντιπαράθεση -που στην πραγματικότητα, μάλλον αγνοεί· απλά θα πήρε κάτι τ’ αφτί του για αντιπαράθεση- του Παπαρρηγόπουλου, με τον άλλο ιστορικό της εποχής, τον Κωνσταντίνο Σάθα, ο οποίος επέκρινε την προσπάθεια του Παπαρρηγόπουλου να εμφανίσει λίγο έως πολύ (μάλλον πολύ), το Βυζάντιο σαν ελληνική αυτοκρατορία (στην ουσία, ο Παπαρρηγόπουλος είναι ο δημιουργός του «Ελληνοχριστιανισμού»). Απ’ αυτή την αντιπαράθεση που γινόταν μέσω εφημερίδων, έμεινε στην ιστορία η ακόλουθη συμπυκνωμένη «στιχομυθία» των απόψεών τους: Σάθας:«Το Βυζάντιο δεν ήταν ελληνικό». Παπαρρηγόπουλος:«Ως επιστήμων δεν λέγω όχι, ως Έλλην όμως…».
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν, αυτή την «στιχομυθία», είναι δυνατόν να εννοεί ο Παπαρρηγόπουλος αυτά που του αποδίδει ο Καμπουράκης; Ο Παπαρρηγόπουλος, μπορεί κάλλιστα να κατηγορηθεί για «βιασμό» της ιστορίας, στο σημείο που αφορά το Βυζάντιο, αλλά δύσκολα θα μπορούσε να του προσάψει κάποιος τέτοιες αμυντικές απόψεις που θα μπορούσαν να ταυτίζονται -στο σημείο που υποστηρίζει ο δημοσιογράφος- μ’ αυτές τις επιθετικές του Φαλμεράιερ.
Παρακαλείται λοιπόν, όποιος έχει στοιχεία που επιβεβαιώνουν και επαληθεύουν τον δημοσιογράφο, να τα καταθέσει.
Στην περίπτωση που κάνω λάθος, εντίμως θα ζητήσω συγγνώμη για την δική μου άγνοια και θα διαγράψω πάραυτα το συγκεκριμένο θέμα. Διαφορετικά, καθίσταται επίκαιρη η ρήση του Βρετανού φιλόσοφου Μπέρτραντ Ράσελ: «Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες». Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτοανακηρύσσω τον εαυτό μου σε έξυπνο και τους άλλους σε βλάκες. Η εστίαση γίνεται στην αυτοπεποίθηση και τις αμφιβολίες. Άλλωστε, είναι προφανές, ότι η συγκεκριμένη εκπομπή είχε έναν συγκεκριμένο σκοπό, που σαφώς χρειάζεται εξυπνάδα, για να επιτευχθεί, πασπαλισμένη με έγκυρη(;) ιστορική ανάλυση…
Η ιστορία που ακολουθεί είναι μια αλληγορία, η οποία δημοσιεύτηκε σε βιβλίο του Ελβετού Ολιβιέ Κλερκ, συγγραφέα και φιλοσόφου, που προσπαθεί με φαινομενικά απλές ιστορίες να αφυπνίσει τους πολίτες για τις δυσμενείς αλλαγές που αγόγγυστα δέχονται στη ζωή τους…
Φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη κρύο νερό, μέσα στο οποίο κολυμπά ανέμελα ένα βατραχάκι. Κάτω από την κατσαρόλα ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά. Το νερό, γίνεται χλιαρό και το βατραχάκι, βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο, συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενο.
Η θερμοκρασία του νερού συνεχίζει να ανεβαίνει. Τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, απ’ ό,τι το βατραχάκι θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένο, παραταύτα δεν αισθάνεται φόβο.
Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και το βατραχάκι αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα, αλλά είναι εξουθενωμένο. Γι’ αυτόν τον λόγο υπομένει και δεν αντιδρά.
Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει και τελικά το βατραχάκι βράζει και πεθαίνει.
Εάν έριχναν το ίδιο βατραχάκι κατ’ ευθείαν σε νερό με υψηλή θερμοκρασία, με μια εκτίναξη των ποδιών του θα είχε πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα. Και θα είχε σωθεί.
Πράγμα που αποδεικνύει, ότι όταν μια αλλαγή γίνει με τρόπο σχετικά αργό, διαφεύγει της συνείδησης και στην πλειονότητα των περιπτώσεων δεν προκαλεί καμία αντίδραση, καμιά αντίσταση, καμία επανάσταση.
Εάν παρατηρούσαμε αυτό που συμβαίνει στην κοινωνία μας εδώ και λίγες δεκαετίες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ότι υφιστάμεθα μια αργή, αλλά σταδιακή εξαφάνιση των πανανθρώπινων αξιών μας και των ιδανικών μας. Δεν το καταλαβαίνουμε, όμως, γιατί γίνεται αργά και σιγά, για να το συνηθίζουμε.
Ένα μεγάλο μέρος καταστάσεων που πριν από 20, 30 ή 40 χρόνια θα μας έκαναν να φρίξουμε, και να βγούμε στους δρόμους, σιγά σιγά έγιναν κοινοί τόποι και σήμερα περνάνε απαρατήρητοι ή αφήνουν τελείως αδιάφορη την πλειονότητα του κόσμου.
Στο όνομα της προόδου, της επιστήμης και του κέρδους, γίνονται διαρκώς αυθαιρεσίες κατά της προσωπικής ελευθερίας, της αξιοπρέπειας, της ακεραιότητας της φύσεως, της ομορφιάς και της χαράς της ζωής, με αργό ρυθμό, αλλά ασταμάτητα, με τη συνεχή συνενοχή των αδαών θυμάτων, που ίσως και στο μεταξύ να έχουν χάσει την ικανότητα και τη θέλησή τους να αμυνθούν.
Τα άσχημα προγνωστικά για το μέλλον μας, αντί να προκαλούν αντιδράσεις και εξεγέρσεις, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζουν ψυχολογικά τον κόσμο, ώστε να υφίσταται και να αποδέχεται τις εξαθλιωτικές και δραματικές συνθήκες ζωής που μας επιβάλλονται. Το συνεχές σφυροκόπημα από τα ΜΜΕ με την υπερπληροφόρηση, τις κακόγουστες εκπομπές και τα reality shows, που ισοπεδώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μεταλλάσσουν τον ανήσυχο ανθρώπινο νου σε παθητικό δέκτη, που απλά εκτελεί εντολές χωρίς κρίση και ικανότητα να αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του.
Η «είδηση» που φαίνεται να ξεκίνησε σήμερα από το «Έθνος», την «άρπαξε» η «Ελευθεροτυπία» κι από κει στη συνέχεια έκανε τον γύρο του διαδικτύου, έχει ως εξής:
Αστυνομικός προσπαθούσε να…«συνετίσει» 14χρονο δικυκλιστή με απειλές μέσω ίντερνετ.
Αυτό το χωρίς προηγούμενο περιστατικό καταγγέλθηκε χθες το πρωί από τον πατέρα του 14χρονου μαθητή Γυμνασίου Γρηγόρη Μ.
Ο 14χρονος, ο οποίος εργάζεται τα απογεύματα σε συνεργείο δικύκλων και κατέχει δίκυκλο μοτοποδήλατο χωρίς ταυτόχρονα να διαθέτει το απαραίτητο δίπλωμα οδήγησης, δέχθηκε μια χωρίς προηγούμενο απειλητική παρενόχληση από αστυνομικό του Τμήματος Τροχαίας Μυτιλήνης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου. Ο συγκεκριμένος 35χρονος αστυνομικός μέσω των σελίδων του γνωστού διαδικτυακού Facebook, στο οποίο διαθέτει profile με «εικόνα» του την ελληνική σημαία(!!!), έγινε «φίλος» με τον 14χρονο. Οπότε και εξελίχθηκε μια χωρίς προηγούμενο συζήτηση. Μέσω αυτής, ο αστυφύλακας εξωθεσμικά και προφανέστατα αθέμιτα, αλλά και παράνομα, προσπάθησε να… «συνετίσει» τον ανήλικο μαθητή Γυμνασίου.
«Δεν διαφωνώ ότι ο γιος μου παράνομα οδηγεί δίκυκλο μοτοποδήλατο, αλλά από αυτό το σημείο έως να εκτοξεύονται απειλές μέσω του ίντερνετ εναντίον του αντί να ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία υπάρχει μεγάλη διαφορά», υποστήριξε χθες ο πατέρας του ανήλικου που επρόκειτο να προσφύγει στην εισαγγελία ζητώντας την προστασία της Πολιτείας από την αστυνομική αυθαιρεσία.
Η όλη υπόθεση ξεκίνησε στις 3 το μεσημέρι της 15ης Δεκεμβρίου όταν ο αστυνομικός έστειλε σε «greeklish» (ελληνικά με λατινική γραφή) το παρακάτω κείμενο (τηρείται η σύνταξη που ακολουθήθηκε) με αφορμή τη διαπίστωση παραβατικής συμπεριφοράς από τον 14χρονο: Αστυνομικός:«Γρηγοράκη κοίτα και συμμαζέψου γιατί η υπομονή και τα όρια. Τα στοιχεία σου τα έχω όλα. Αν θες να οπότε σε βλέπω να βεβαιώνω πρόστιμα πες το. Από αύριο αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου». Γρηγόρης:«Δεν έχεις το δικαίωμα και εμένα δεν θα με απειλείς το κατάλαβες άντε στο διάολο λίγα με εμένα δεν είμαι από τα μωράκια που τα μιλάς και χέζονται και άντε μπράβο». Αστυνομικός:«Οκ Γρηγοράκη περίμενε και θα δεις». Γρηγόρης:«Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταία χα χα χα!». Αστυνομικός:«Θα δούμε ποιος θα είναι αυτός που θα γελάσει…».
Κι ενώ άγνωστο είναι το πώς θα αντιδράσει στα παραπάνω η Ελληνική Αστυνομία αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ας σημειώσουμε ότι ο παραπάνω αστυνομικός στις 17 του περασμένου Φεβρουαρίου καταδικάστηκε από το Εφετείο σε πέντε μήνες φυλάκιση με αναστολή, γιατί σύμφωνα με τις σε βάρος του κατηγορίες είχε ξυλοκοπήσει στα τέλη Μαρτίου 2001 σε κέντρο της προκυμαίας της Μυτιλήνης αλλοδαπό-Αλβανό μετανάστη στην Ελλάδα. Ας σημειωθεί ότι η σε επίπεδο έφεσης καταδίκη του αστυνομικού βασίστηκε μόνο στις μαρτυρικές καταθέσεις των απουσιαζόντων Αλβανών. Όπως έγινε γνωστό χθες, μετά την καταδίκη του ο αστυνομικός ζήτησε την αναίρεση της απόφασης στον Άρειο Πάγο, στην εκδίκαση όμως δεν παρέστη με πιθανότατο αποτέλεσμα την τελεσίδικη πλέον καταδίκη του.
Σχόλια: 1. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω τα τρία θαυμαστικά που έβαλε σε παρένθεση ο δημοσιογράφος (Στρατής Μπαλάσκας), για να δηλώσει την έκπληξή του, όταν διαπίστωσε ότι ο αστυνομικός, σαν προσωπική του φωτογραφία στη βλακεία που λέγεται Facebook, έβαλε την ελληνική σημαία. Τόσο εξωπραγματικό τού φαίνεται. Εκτός κι αν είναι πανάσχετος (που πολύ το υποψιάζομαι) με το θέμα Internet και Facebook. Διαφορετικά θα γνώριζε, ότι το Facebook έχει ξεφύγει από τον αρχικό του σκοπό, που ήταν ο εντοπισμός παλιών φίλων και γνωστών, βάσει των πραγματικών τους στοιχείων. Προφανώς ο δημοσιογράφος αυτός, δεν έχει δει στο Facebook προφίλ μελών, που όχι μόνο δεν έχουν πραγματικά στοιχεία, αλλά για προσωπική φωτογραφία, άλλος βάζει τον καλογυμνασμένο κώλο του κι άλλη το βυζί της. 2. Προσπαθώ ακόμα να δω που ακριβώς βρίσκεται η απειλή… Το «αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου», είναι απειλή ή προειδοποίηση προς κάποιον που παρανομεί ολοφάνερα; Από πότε η «υπόσχεση» για εκτέλεση τού καθήκοντος θεωρείται απειλή; 3. Προσέξτε το ύφος τού πιτσιρικά και την αυθάδειά του. Ουδείς «δημοσιογράφος» σχολιάζει το «Δεν έχεις το δικαίωμα» (να τον γράψει επειδή δεν έχει δίπλωμα και πινακίδες!!!) και το «άντε στο διάολο, λίγα με εμένα». Θυμάμαι τον εαυτό μου, στα χρόνια του πιτσιρικά, που βλέπαμε αστυνομικό και, καθ’ υπερβολήν, κλάναμε μέντες! Όχι να τού την βγαίνουμε με κόκκινο κιόλας. Και σήμερα τα πιτσιρίκια τούς ρίχνουν σφαλιάρες. Και προσέξτε, η εστίαση δεν γίνεται μόνο στον αστυνομικό (θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος), λόγω της ιδιότητάς του, αλλά στον «Γρηγοράκη», ένα 14χρονο χαϊβάνι που ο σεβασμός στον μεγαλύτερο (ακόμα κι αν ίσως δεν τον αξίζει) δείχνει να είναι άγνωστη λέξη. Είναι παράξενη η συμπεριφορά τού παιδιού; Όχι, και γι’ αυτό δεν σχολιάζεται από κανέναν. Μετά την δαιμονοποίηση των αστυνομικών, που έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ, καταστώντας τους περίγελους και άξιους χλευασμού από το κάθε νιάνιαρο, η συμπεριφορά του «Γρηγοράκη» κρίνεται απόλυτα φυσιολογική και θεμιτή. 4. Απορία: Αν οι «απειλές» (λέγε, λέγε, θα το πιστέψουμε σε λίγο), δεν γινόταν στο Facebook, αλλά μέσα στον δρόμο, θα υπήρχε θέμα; Θα υπήρχε κάποια διαφορά; Το ότι έγιναν «φίλοι», με την έγκριση του νεαρού, δεν μαρτυρά κάτι; Ας το πω ξανά… Αυτή η βλακεία που λέγεται Facebook έχει υπερτιμηθεί τόσο πολύ, που έχει φτάσει στο σημείο, κάποιες φορές, να εξουσιάζει και ζωές. Όλη η ζωή σήμερα του λοβοτομημένου Έλληνα είναι ένας ψεύτικος κόσμος, με ψεύτικους φίλους. Ζήτω η εικονική πραγματικότητα! 5. Προσέξτε την αντίδραση του πατέρα. Ενώ παραδέχεται κι ίδιος ότι ο γιος του παρανομεί (προφανώς κι εν γνώσει δική του), εν τούτοις διαφωνεί με την…διαδικασία. Για την ταμπακιέρα, ουδόλως ανησυχεί και ενδιαφέρεται. Είναι φυσιολογικό, το «καμάρι» του να κυκλοφορεί παράνομα και να είναι εν δυνάμει δημόσιος κίνδυνος. 6. Προφανώς, ο δημοσιογράφος κατανοεί ότι γράφει μαλακίες (συγγνώμη κύριε Μπαλάσκα, αλλά το πληκτρολόγιό μου, «αρνείται» να γράψει οτιδήποτε άλλο γι’ αυτή την περίπτωση), και γι’ αυτό προσπαθεί να ενισχύσει το βλακώδες, γκεμπελίστικο κείμενό του και το εξαγώμενο συμπέρασμα (αστυνομικοί=μπάτσοι, γουρούνια και οι «απέναντι» πάντα οι καλοί κι αδικημένοι), ανατρέχοντας στο «βρόμικο» υπηρεσιακό παρελθόν του αστυνομικού. Λες κι αυτό εξωραΐζει το θράσος του πιτσιρικά και την ευθύνη του κηδεμόνα του, ή αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο για την συγκεκριμένη περίπτωση.
Υ.Γ. Προλαβαίνω τον όποιο καλοθελητή, και δηλώνω, πως ουδεμία σχέση έχω με αστυνομία και αστυνομικό.
28/02/2010 | 
Σχολιασμός 
Αίσθηση προκάλεσε πριν λίγες ημέρες ένας Βρετανός ευρωβουλευτής, ο Νάιτζελ Φάρατζ (Nigel Farage), ηγέτης ενός μικρού κόμματος στην χώρα του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας), όταν σε ομιλία του στην Ευρωβουλή, τα «έχωσε χοντρά» στον διορισμένο Βέλγο πρόεδρο της Ε.Ε. Χέρμαν Βαν Ρόμποϊ (Herman Van Rompuy), που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αγνοούν την ύπαρξή του και τις εξουσίες του.
Η ιστορία που ακολουθεί είναι μια αλληγορία, η οποία δημοσιεύτηκε σε βιβλίο του Ελβετού 
Η «είδηση» που φαίνεται να ξεκίνησε σήμερα από το 
