Πάρε-Δώσε

Με αφορμή την δραπέτευση του κακοποιού Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού, με τον ίδιο τρόπο που είχε αποδράσει και τρία χρόνια πριν (με ελικόπτερο), στο διαδίκτυο και σε διάφορες εκπομπές της τηλεόρασης, έδωσαν και πήραν τα νέα ανέκδοτα και λογοπαίγνια. Τα περισσότερα είναι όντως αστεία και ευρηματικά και γέλασα κι εγώ.
Σταμάτησα όμως να γελάω, όταν είδα δελτία ειδήσεων να «χτίζονται» πάνω στην «ελαφριά» πλευρά του θέματος, θυμίζοντας σατιρικές εκπομπές. Πόσο σοβαρός είναι άραγε ένας παρουσιαστής ειδήσεων που χασκογελώντας διαβάζει χιουμοριστικά μηνύματα που το στέλνουν στο κινητό του; Και πόσο σοβαροί είναι επίσης οι «πανελίστες» που γελάνε μ’ αυτά, διακωμωδώντας ένα τόσο σοβαρό θέμα;

Το να γελοιοποιείται και να εξευτελίζεται κατά αυτόν τον τρόπο το (ναι, ανίκανο) ελληνικό κράτος και ταυτόχρονα να ηρωοποιείται η παραβατικότητα (ναι, ακούστηκαν και εγκωμιαστικά λόγια για την «καπατσοσύνη» των κακοποιών) οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια και λάθος συμπεράσματα. Απλώς θα θυμίσω σ’ αυτό το σημείο, ότι ναι μεν ο Παλαιοκώστας μπορεί να μην έχει σκοτώσει άνθρωπο (αυτό άραγε τον απενεχοποιεί από τις λοιπές παρανομίες του;), ο έτερος όμως δραπέτης, ο Αλβανός Ριζάι, είναι δολοφόνος. Κι ας ελπίσουμε ότι δε θα χάσει κάποιος άτυχος τη ζωή του απ’ το χέρι του μέχρι (αν και όταν) συλληφθεί, βγάζοντας τα όποια ηλίθια χαζόγελα των «δημοσιογράφων» ξινά…

Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήμουν αρκετά υποψιασμένος για το τι θα δω και θ’ ακούσω στα σημερινά δελτία ειδήσεων.
Όπως έχω πει, τίποτε δεν προκαλεί έκπληξη πλέον για ότι αναδύεται απ’ τον τηλεοπτικό βόθρο.

Καταρχάς όμως, έμαθα κάτι που δεν έχει σχέση άμεση με τα ΜΜΕ.
Όταν άκουσα απ’ τα δελτία ειδήσεων ότι συνελήφθησαν κάποιοι δικηγόροι, απόρησα.
Η απορία μου λύθηκε βλέποντας τις εικόνες κι εδώ πραγματικά ένιωσα έκπληξη. Γιατί;
Μα γιατί έχουμε ξεφύγει τελείως αγαπητοί φίλοι.
Δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, όταν άκουσα ότι αυτοί οι δικηγόροι παρεβρίσκονταν εκεί για άμεση συμπαράσταση και νομική κάλυψη των εν δυνάμει «θυμάτων της αστυνομικής καταστολής», δηλαδή των γνωστών αναρχομπαχαλάκηδων.
Τι είναι αυτό ρε παιδιά; Καινούργιο φρούτο;
Δεν ήξερα αν θα πρέπει να γελάσω ή να θυμώσω όταν έβλεπα στην οθόνη κάποιους απ’ αυτούς τους δικηγόρους να ζητούν επιτακτικά τα στοιχεία κάποιων αστυνομικών που «τόλμησαν» να απωθήσουν κάποιους απ’ τους «διαδηλωτές».
Κι όπως διάβασα κάπου, οι δικηγόροι αυτοί συνελήφθησαν επειδή εμπόδισαν την σύλληψη κάποιων «διαδηλωτών», που προφανώς δεν ήταν «αγγελούδια».
Έχουμε ένα καινούργιο φαινόμενο δηλαδή, όπου κάποιοι «αυτόκλητοι» δικηγόροι, λειτουργούν ως νομική ασπίδα των «γιαλαντζί» αναρχικών (ή όπως θέλετε πέστε τους, οι πράξεις μετράνε) προστατεύοντας τα «δικαιώματά» τους. Το αυτονόητο «δικαίωμα» (ως έχει φανεί εώς τώρα) στην καταστροφή και το πλιάτσικο.
Ρε παιδιά να το θέσω αλλιώς;
Έχουμε πάει πολύ μπροστά ως χώρα στο θέμα της προστασίας των «δικαιωμάτων» και της «προστασίας του πολίτη», ή εγώ έχω μείνει έτη φωτός πίσω;

Η επόμενη είδηση που άκουσα, ήταν για κάτι «ψιλές» που έφαγαν κάποιοι δημοσιογράφοι.
Δεν θα το κρύψω ρε παιδιά. Πολύ το ευχαριστήθηκα, αν και απ’ ότι κατάλαβα τα παραφούσκωσαν οι «αντικειμενικοί δημοσιογράφοι που φροντίζουν για την ενημέρωσή μας».
Η κυρία Ηρώ Καριοφύλη του Άλφα, ήταν μάλιστα πολύ «αποκαλυπτική» σε σχέση με την αστυνομική βία που ασκήθηκε: Η αστυνομία δεν την άφησε να πάει στο σημείο που βρισκόταν ο εικονολήπτης της!
Και το συγκλονιστικό του πράγματος δεν τελείωσε εδώ. Οι αστυνομικοί ήταν και αναιδείς!
«Τόλμησε» να της πει ένας απ’ αυτούς την εξής ακατανόμαστη και «κατάπτυστη» φράση: «Εδώ κάνουμε επιχείρηση κυρία μου, δεν ψήνουμε παστίτσιο!» (σ.σ.: Ν’ αγιάσει το στόμα σου άνθρωπέ μου).
Φαντάζομαι ότι θα αντιλαμβάνεστε το μέγεθος της «καταδικαστέας» πράξης του αναιδέστατου αστυνομικού που καταστρατήγησε όλους τους ζαμπούνειους κανόνες του «σαβουάρ βιβρ» και ευελπιστούμε ότι σύντομα θα καταχωρηθεί στο «Hall of shame» του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι.
Η κυρία Καριοφύλη μάλιστα προσπάθησε να μας καταδείξει το άδικο της στάσης των αστυνομικών, λέγοντας «κάνουν, λες κι εμείς τους πετάμε πέτρες και μολότοφ».
Κύριοι δημοσιογράφοι, μόνο αυτό δεν έχετε κάνει ακόμα. Στα μάτια του πολύ κόσμου όμως (και μάλλον όχι άδικα), είστε ηθικοί συναυτουργοί της δημιουργίας των τελευταίων φαινομένων.
Δώσατε άλλοθι κύριοι με την στάση σας, στον «ανθό» της νεολαίας. Σας είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε, ή σας φτύνουν κι εσείς νομίζετε ότι ψιχαλίζει;

Αφήνω τελευταίον και κλείνω μ’ αυτόν, τον Άκη…
Ποιον Άκη; Ελάτε ρε παιδιά… Ένας είναι ο Άκης, ο «ογκόλιθος» της «αντικειμενικής» ενημέρωσης. Αυτός που κάνει «πάρτι» κάθε φορά με τις αντοχές μας και τα νεύρα μας.
Τι είπε σήμερα ο πανμέγιστος;
«Οι αστυνομικοί με τις δηλώσεις τους, στοχοποίησαν τους δημοσιογράφους»!!! 😆

Έλεος βρε Άκη…
Ο γιατρός μου έχει πει να μην ταλαιπωρώ το στομάχι μου με ηχηρούς γέλωτες.
Θες και τα λες ή σου ξεφεύγουν;
Σε παρακαλώ λυπήσου μας. Όχι για μας… Για τις φουκαριάρες τις μάνες μας…

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια.
Η εικόνα μιλάει από μόνη της.
Δείτε που φτάνουν οι περιώνυμοι «δημοσιογράφοι», είτε διαστρεβλώνοντας σκόπιμα την αλήθεια, είτε καταπατώντας κάθε έννοια δεοντολογίας, ηθικής και σεβασμού.

Σε προηγούμενο θέμα, σχετικό με τα ΜΜΕ και την προπαγάνδα τους, έγραψα ότι Έλληνες έχουν ασθενή μνήμη.
Παρατηρώ το τελευταίο διάστημα, να γίνεται ένα απίστευτο «αβαντάρισμα» και διαφήμιση, από αρκετά ελληνικά ιστολόγια, σε δυο δημοσιογράφους, που την δεκαετία του 80, είχαν αφήσει εποχή με την «αντικειμενικότητα» και την «αμεροληψία» τους, εργαζόμενοι στην κρατική ΕΡΤ.
Μιλάω για τους Μάκη Γιομπαζολιά και Σπύρο Χατζάρα.
Ρε παιδιά, εντάξει είπαμε… Δημοκρατία έχουμε, κανένας δεν φιμώνεται, αλλά το να παρουσιάζονται ως «βαρυσήμαντες» κάποιες δημοσιεύσεις και «άρθρα» τους και να αναδημοσιεύονται σαν μανιτάρια (πολλοί αναδημοσιεύουν καθαρά μηχανικά), είναι και κάπως τραγελαφικό.
Πιτσιρικάς ήμουν, όταν έβλεπα στην ΕΡΤ τον Γιομπαζολιά να αφαιρεί ΣΤΗΝ ΨΥΧΡΑ ΚΑΙ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ τον λόγο από κάποιον συνδικαλιστή της ΟΛΜΕ (του ΚΚΕ ήταν, αλλά δεν θυμάμαι όνομα), σε κάποια τηλεοπτική συζήτηση για την Παιδεία, όταν είχε αρχίσει πολύ «ενοχλητικός» μ’ αυτά που έλεγε για την κυβέρνηση (του Ανδρέα Παπανδρέου).
Λίγο μεγαλύτερος ήμουν, όταν ο Χατζάρας είχε γίνει στην ουσία, γραφείο Τύπου του μετά-Χέρφιλντ Ανδρέα Παπανδρέου και «κατσάδιαζε» μέσα από το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ, εφημερίδα (τον Ελεύθερο Τύπο συγκεκριμένα), που τόλμησε να γράψει κάτι, που κατά τον «αντικειμενικό» δημοσιογράφο Χατζάρα, ήταν ανακριβές. Θυμάμαι αυτολεξεί την φράση που εκστόμισε (με ύφος φανερά υποτιμητικό): «Δημοσιογραφία, δεν είναι ασφαλώς η παραποίηση της αλήθειας».
Και προσέξτε, δεν μιλάμε για τα ιδιωτικά ΜΜΕ του σήμερα, που κάτι τέτοιο ακούγεται φυσικό.
Μιλάμε για δεκαετία 80 και κρατική τηλεόραση, που πέραν του γεγονότος ότι πάντα ήταν και κυβερνητική τηλεόραση, υποτίθεται όμως ότι υπήρχαν και κάποια όρια όσον αφορά τις προσωπικές πολιτικές θέσεις του εκάστοτε δημοσιογράφου, που σίγουρα δεν ήταν αποδεκτό και ηθικοπολιτικά επιτρεπτό να χρησιμοποιεί το κρατικό «γυαλί» για να δηλώσει την πολιτική του προτίμηση και συμπάθεια.
Τώρα αν λάβει υπ’ όψιν του κι αυτό εδώ (κοιτάξτε τον αριθμό 486), τι άλλο να πει κανείς;

Μήπως τους θυμηθήκατε κάποιοι τώρα;

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα ΜΜΕ παραμένουν αμετανόητα, συνεχίζοντας το βρώμικο παιχνίδι που παίζουν.
Και τι δεν έχουν ακούσει τ’ αυτάκια μας σε σχέση με την πρόσφατη δολοφονική επίθεση εναντίον του 21χρονου αστυνομικού Αδαμάντιου Μαντζούνη με αυτόματα όπλα.
Δεν περιμέναμε βέβαια, να δούμε δακρύβρεχτα μελό, ανάλογα μ’ αυτά του νεαρού Γρηγορόπουλου, αλλά θέλαμε να πιστεύουμε ότι τα ΜΜΕ, θα μπορούσαν να κρατήσουν τα προσχήματα και δεν θα έκαναν διαγωνισμό αθλιότητας.

Οι 31 σφαίρες που εισέπραξαν οι τρεις αστυνομικοί και τα εν δυνάμει θανάσιμα τραύματα που πήρε ως «σουβενίρ» ο ένας εξ αυτών, προφανώς δεν ήταν αρκετές, για αρκετούς «δημοσιογράφους».
Έτσι, ακούσαμε την κυρία Μάρω Λεονάρδου να προσπαθεί να παρουσιάσει την δολοφονική επίθεση σαν «εκφοβισμό» και την κυρία Τρέμη να διατηρεί αμφιβολίες και να ζητά από τον Πάνο Σόμπολο (ίσως ένας απ’ τους λίγους έντιμους και με ίχνη «τσίπας», δημοσιογράφος σήμερα) να της επιβεβαιώσει με την εμπειρία του αν «μιλάμε για δολοφονική επίθεση».
Είδαμε την κουτοπόνηρη προσπάθεια μερικών να αφαιρέσουν από τον 21χρονο αστυνομικό την αστυνομική του ιδιότητα, κάνοντας λόγο για «επίθεση σε ένα παιδί 21 ετών, των 700€», λες και η επίθεση, είχε σαν στόχο ένα οποιοδήποτε «παιδί» και όχι έναν αστυνομικό.
Άλλοι (στον Άλφα) επικέντρωσαν την προσοχή στο αλεξίσφαιρο γιλέκο που δεν φορούσε ο άτυχος αστυνομικός, δείχνοντας έτσι εσκεμμένα το δέντρο και χάνοντας «επιμελώς» το δάσος.

Είδαμε ακόμα, την επίμονη προσπάθεια, ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση, να δημιουργηθούν εντυπώσεις, προβάλλοντας στα βίντεο και εμβόλιμες σκηνές με «αγανακτισμένους νέους» και κάτοικους των Εξαρχείων, που «ανθίστανται» βρίζοντας τους «αυταρχικούς» αστυνομικούς που κάνουν το αυτονόητο: Φύλλο και φτερό όλη την περιοχή.

Βέβαια, η αξία της ανθρώπινης ζωής για τα ΜΜΕ, έχει σημασία σε σχέση με το ποιος την αφαιρεί, γι’ αυτό και δεν πέσαμε απ’ τα σύννεφα σήμερα, όταν ο Γ.Γ. των αστυνομικών Σπήλιος Κρικέτος, έφερε σε φανερή αμηχανία την κυρία Τρέμη, αναφέροντας ότι κατά τις ημέρες των ταραχών-βανδαλισμών, είχαν σταλεί στο Mega, βίντεο όπου εμφανίζονταν αστυνομικοί να δέρνονται ανηλεώς απ’ τα «οργισμένα νιάτα» και τα οποία βίντεο δεν προβλήθηκαν ποτέ, γιατί κατά την δήλωση αρμοδίου του τηλεοπτικού σταθμού, «οι μπάτσοι δεν πουλούσαν».

Ο νεαρός αστυνομικός, κυριολεκτικά είναι θύμα των «παλικαράδων» με τα Καλάσνικοφ. Ουσιαστικά όμως ποιος τον έβαλε μπροστά στο σκόπευτρό τους; Η απάντηση, μάλλον είναι προφανής…

Συνεχίστε παιδιά…
Σίγουρα μπορείτε να γίνετε ακόμα πιο αηδιαστικοί. Δεν έχετε αφήσει και κάτι το οποίο μπορεί να μας αφήσει «έκπληκτους» πλέον.

Ο Έλληνας έχει ασθενή μνήμη. Το έχει πει κι ο «Επίτιμος» άλλωστε.
Οπότε μπορείτε να βασίζεστε σ’ αυτό…