Τελευταία έχει ξεσπάσει διαμάχη για τους bloggers και τα τεκταινόμενα στο «χώρο». Θα προσέξατε βέβαια ότι τη μεγάλη φασαρία την κάνουν άνθρωποι των ΜΜΕ.
Με τους bloggers σίγουρα δεν μπορείς να συμφωνήσεις σε όλα. Όμως σε ένα μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι. Η ελευθερία που προσφέρει προς το παρόν o «χώρος» και εκφράζεται από τους bloggers ενόχλησε πολλούς. Ουσιαστικά όμως δεν τους ενόχλησε ο λόγος, αλλά ο αντίλογος.
Μέχρι σήμερα τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ (μέσα μαζικής εξαθλίωσης) δεν είχαν αντίλογο…
Πάρτε για παράδειγμα τα κρατικοδίαιτα κανάλια, έντυπα, ραδιόφωνα και άλλα, όπου ο κάθε εγκάθετος κομματόσκυλος εφάρμοζε τη γραμμή τού εκάστοτε εξουσιαστή.
Μήπως θέλετε να μιλήσουμε για τα ιδιωτικά μέσα; Ο κακός χαμός και εκεί. Όλοι αυτοί λοιπόν έκαναν τη δουλίτσα τους χωρίς αντίλογο και ξαφνικά βρέθηκαν χιλιάδες φωνές που τους ξεβράκωσαν. Οι εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες των ιστοσελίδων δεν στέρησαν μόνο έσοδα από τους «παραδοσιακούς», υπάρχει και ο φόβος να «μην περάσει η γραμμή» από την οποία βγάζουνε το παντεσπάνι τους … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα για την υπάρχουσα κρίση.
Ο θλιβερός θάνατος του 15χρονου δεν είναι η αιτία αλλά η αφορμή των επεισοδίων.
Η αιτία της υπάρχουσας κρίσης είναι η μακρόχρονη ανοχή του ελληνικού κράτους σε κάθε είδους παρανομία. Είτε αυτή η παρανομία λέγεται καταπάτηση δασών, διπλοπαρκάρισμα, κατάλυση της δημοκρατίας, νόμος περί ευθύνης υπουργών, Εφραίμ & Co κτλ. Σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της ζωή μας πλέον η παραβίαση του νόμου είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Αυτό το απεχθές κλίμα έχουμε μάθει όλοι να το ανεχόμαστε, να γινόμαστε συνένοχοι και μέσα σε αυτό το περιβάλλον κοινωνικοποιούμε τις νέες γενιές των Ελλήνων.
Όλοι ξέρουμε για την ανικανότητα και ανοργανωσιά της ελληνικής αστυνομίας. Παρουσιάζει όλες τις παθογένειες που χαρακτηρίζουν το ελληνικό κράτος. Στην ανικανότητα και ανοργανωσιά μπορούμε να προσθέσουμε και την ανοχή στο έγκλημα και παραβατικότητα που είναι επίσημη πολιτική.
Τα ΜΜΕ ακολουθούν κοινή γραμμή και παρουσιάζουν τις κινητοποιήσεις των μαθητών ως μια πραγματική εκδήλωση αγανάκτησης. Αντίθετα οι μαθητές εκπληρώνουν με στρατιωτική πειθαρχία το ρόλο του επαναστάτη που τόσα χρόνια το εκπαιδευτικό σύστημα και τα ΜΜΕ τους έχουν διδάξει και επιβάλλει ως πρότυπο. Οι μαθητές σήμερα απλά εκπληρώνουν τους ρόλους και υιοθετούν τις αξίες που κάποιοι άλλοι έχουν αποφασίσει για αυτούς χωρίς αυτούς. Το ότι εκπληρώνουν αυτούς του ρόλους ξεπατικοσούρα, χρησιμοποιώντας τα συνθήματα μιας άλλης εποχής, αποδεικνύει πολλά περί πραγματικής αγανάκτησης κτλ.
Μπορεί ο θάνατος του 15χρονου να αποδειχτεί ότι ήταν δολοφονία αλλά έστω και αν είναι έτσι είναι σίγουρο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κύμα/επιδημία αστυνομικών δολοφονιών. Το γεγονός είναι μεμονωμένο.
Το ότι μια νεολαία, και γενικότερα μια κοινωνία, παραμένει βουβή και μάλλον αδιάφορη για τον άδικο θάνατο 80 ατόμων (βλέπε Σάμινα) ή 65 ατόμων (πυρκαγιές 2007) και μετά καίει το σύμπαν πριν ακόμη εξακριβωθούν οι συνθήκες κατά τις οποίες πεθαίνει ένας, αυτό υποδεικνύει την ιδεολογική πλύση εγκεφάλου στην οποία έχει υποβληθεί αυτή η κοινωνία. Και στις δυο παραπάνω περιπτώσεις (Σαμίνα, πυρκαγιές) η θανατηφόρα αποτυχία του κράτους και η αποτυχία της δικαιοσύνης στο να τιμωρήσει ενόχους ήταν οφθαλμοφανής. Αλλά ποτέ δεν άνοιξε μύτη.
Τα ΜΜΕ παρομοιάζουν τα καλοθρεμμένα και κακομαθημένα Ελληνάκια με τους μαύρους του γκέτο την δεκαετία του 60 στις ΗΠΑ, ένας παραλληλισμός που θα ήταν απόλυτα ξεκαρδιστικός αν δεν γινόταν υπό τις υπάρχουσες τραγικές συνθήκες.
Από όλη την κάλυψη των γεγονότων λείπει παντελώς το γεγονός ότι αστυνομικά τμήματα γίνονται εδώ και μήνες στόχοι επιθέσεων από τους γνωστούς/άγνωστους. Ότι αυτοί οι γνωστοί/άγνωστοι είναι επί σειρά ετών υπεράνω του νόμου και έχουν επιβάλλει καθεστώς βίας στην πανεπιστημιακή κοινότητα.
Κάθε φορά που γίνεται μια κατάληψη σε ένα σχολείο και το κράτος δεν κάνει τίποτα για να επαναφέρει την έννομη τάξη, μια νέα γενιά Ελλήνων θα διδάσκεται ότι η βία αποτελεί δικαιωματικό μέσο για την ικανοποίηση του όποιου αιτήματος. Επίσης θα μαθαίνει ότι το κράτος δικαίου ηττάται από τον όχλο. Δεν είναι τυχαίο που τόσο χρόνια πιστεύοντας ότι η ανοχή και η ανεκτικότητα στην βία θα ξεθυμάνει τα ζωώδη ένστικτα κάποιον τμημάτων της νεολαίας τώρα έχουμε καταφέρει να μαζικοποιήσουμε τέτοιους είδους συμπεριφορές.
Για μια ακόμη φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας δείχνει ανίκανη να αντιμετώπισει μια κρίση. Δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη αφού με την την στάση της δημιούργησε την υπάρχουσα κατάσταση. Η μόνη πλέον ελπίδα για κάτι καλύτερο απομένει η σιωπηρή πλειοψηφία που μέχρι τώρα έχει μείνει άφωνη και άπρακτη.
Τα απαράδεκτα φαινόμενα θα εκλείψουν από την χώρα μας μόνο όταν χάσουν την ηθική νομιμοποίηση που απολαύουν και επίσης όταν το κράτος αποφασίσει να επιβάλλει τον νόμο και την τάξη. Το ξέρω ότι το νόμος και τάξη είναι σχεδόν παράνομοι όροι σήμερα, αλλά τι να κάνουμε, έτσι λειτουργούν οι πολιτισμένες κοινωνίες.
(Στη φωτογραφία η σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη από την RealNews) Η χυδαιότητα των ΜΜΕ και των “νταβατζήδων” τους δεν έχει όρια. Η βαλλιστική που εξέτασε την σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη έδειξε ξεκάθαρα ότι υπήρξε εποστρακισμός σε επιφάνεια τσιμέντου.
Ο περιγραφόμενος ως “ράμπο” και πρώην καταδρομέας ειδικός φρουρός,…προφανώς θα μπορούσε να στοχεύσει στην καρδιά του εχθρού του εφόσον ο σκοπός ήταν η δολοφονία (από τις λέξεις ΔΟΛΟΣ και ΦΟΝΟΣ). Η φωτογραφία της σφαίρας που δημοσίευσε η εφημερίδα REAL news …ΔΕΝ έγινε πρώτη είδηση. Οι περισσότεροι Έλληνες ΔΕΝ είδαν τη σφαίρα σε κανένα Δελτίο Ειδήσεων παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν σε χιλιάδες πολίτες εξαιτίας της.
Ο θάνατος του Αλέξη συνεχίζει να περιγράφεται δραματικά ως…”ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ”, που υποδεικνύει δόλο, κι όχι ως ατυχές γεγονός από τον εποστρακισμό της σφαίρας. Κι αυτός είναι ο λόγος που ο ειδικός φρουρός έφυγε αμέριμνος από τον τόπο του συμβάντος. Από πίσω του κάποιοι τον φώναζαν “ΔΟΛΟΦΟΝΟ” αλλά αυτό του συμβαίνει χωρίς λόγο από τότε που έγινε αστυνομικός οπότε είναι επίσης λογικό το ότι δεν κατάλαβε ότι κάποιος πέθανε πίσω του, έστω και από εξοστρακισμό. Σε κάποια ιστοσελίδα διαβάσαμε ότι ο αστυνομικός πριν πυροβολήσει…έτριψε τη σφαίρα στο πεζοδρόμιο για να φαίνεται ότι εξοστρακίστηκε. Αυτό όμως είναι μία γελοία υπόθεση δεδομένου ότι ΠΡΩΤΗ φορά έκανε χρήση του όπλου του και η φωτογραφία της σφάιρας δείχνει παραμόρφωση που δεν γίνεται με το χέρι σε καμία περίπτωση.
Αξίζει να προσέξει κανείς ,κάτω αριστερά, την αναφορά της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ στον εποστρακισμό με πολύ μικρά γράμματα, την λέξη “ΑΛΛΑ…” που επακολουθεί και με μεγάλα γράμματα το γεγονός ότι το εργαστήριο της βαλλιστικής δεν μπορεί αποφανθεί για την ακριβή πορεία της σφαίρας. Και φυσικά η πρώτη είδηση ΔΕΝ είναι η σφαίρα που αποτέλεσε την πρόφαση για να γίνουν στάχτη 50.000.000 ευρώ.
Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ στέλνει το μήνυμα ότι η νέα σφαίρα πρέπει να αποτελέσει το φυτίλι για ΕΚΡΗΞΗ άρα για περισσότερα χρήματα στις τσέπες των “νταβατζήδων”.
Η συνέχιση των επεισοδίων στους δρόμους είναι απαραίτητη και για την αύξηση των εσόδων από διαφήμιση. Τα επεισόδια θα μπορούσαν να ρίξουν την κυβέρνηση ώστε να αναλάβει το ΠΑΣΟΚ που βολεύει περισσότερο τους “νταβατζήδες”, το ΝΑΤΟ, τα Σκόπια, και τις Αμερικάνικες πετρελαϊκές εταιρίες.
Είναι γεγονός ότι η κοινωνία μας έχει μετατραπεί σε ζούγκλα. Ο θάνατός σου…η ζωή μου. Τον θάνατο του Αλέξη…τα κανάλια τον μετέτρεψαν σε μετρητά και διαφήμιση. Οι εφημερίδες ανέβασαν τις πωλήσεις φύλλων. Δημιουργήθηκε ένας τεράστιος τζίρος εκατομμυρίων ευρώ γύρω από ένα ατυχές γεγονός…το οποίο “φούσκωσαν” και φόρτωσαν με ένα σωρό πλαστά δραματικά στοιχεία και υπερβολές για να καθηλώσουν τον κόσμο μπροστά στην TV. Η αδικαιολόγητη, ίσως και σκόπιμη, καθυστέρηση της βαλλιστικής ήταν βούτυρο στο ψωμί των κοράκων της τηλεόρασης. Κι όταν βγήκε το πόρισμα που έδειχνε τελικά μία λιγότερο δραματική αιτία θανάτου του Αλέξη…τα κανάλια σώπασαν. Το πόρισμα ΔΕΝ είναι εντυπωσιακό, ΔΕΝ βγάζει τους αναρχικούς στο δρόμο να κάψουν και να ρημάξουν ώστε να γίνουν δραματικές απευθείας συνδέσεις από τον τόπο της καταστροφής. Η καταστροφή του κέντρου της Αθήνας και των εμπόρων … έκανε σαφώς πλουσιότερους τους “νταβατζήδες”. Αν δεν καιγόταν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη εκατομμύρια Έλληνες, αντί να βλέπουν τηλεόραση θα έκαναν χίλια δυο άλλα πράγματα πιο δημιουργικά. Οι “νταβατζήδες” των ΜΜΕ θα σκότωναν για να ανεβάσουν το μερίδιο τους στην AGB.Δεν νοιάζονται ούτε για το οικονομικό κόστος που επωμίσθηκαν οι πληγέντες, ούτε για τις εικόνες βίας και την τρομοκρατία με την οποία πότισαν τις ψυχές των μικρών παιδιών.
Η «μάχη» της κατινιάς στην αγορά της τηλεθέασης αποκαλείται σάτιρα!
Πάνε να μας επιβάλουν ως σάτιρα την αρρωστημένη διάθεση και το ανακάτεμα του βούρκου που πουλιέται στη διαφημιστική αγορά του ιδεολογικού ολοκληρωτισμού των καναλιών.
Όπως σε όλα τα ζητήματα, έτσι και στα ζητήματα της αισθητικής οι έννοιες έχουν αναποδογυριστεί, συνακόλουθα η ιστορία και η θεωρία της τέχνης έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων.
Έτσι, η σάτιρα από το ανηλεές μαστίγωμα της εξουσίας έγινε η εξουσία που μαστιγώνει τα θύματά της, τα «ψώνια» και τα «νούμερα» που η ίδια δημιουργεί. Ο «νέος Αριστοφάνης» είναι ο τηλεοπτικός αστέρας της εξουσίας των καναλιών ο οποίος «διδάσκει» θορυβωδώς την αυτοϊκανοποίηση του νοσηρού ατομικισμού, ανακυκλώνει τον βούρκο και «ηδονίζεται» με αυτή την ανακύκλωση. Και αυτή την πολτοποίηση της σκέψης και της αισθητικής την αποκαλεί το ιερατείο της «προόδου», σάτιρα.
Αυτό βεβαίως που λησμονούν όλοι αυτοί οι νέοι «θεωρητικοί» της τέχνης είναι ότι η «σκέψη» και η «αισθητική» της τηλεοπτικής αγοράς δεν μπορεί να παράγει κανένα απολύτως καλλιτεχνικό δημιούργημα, ούτε να δώσει ζωή στη σάτιρα. Αντίθετα καταστρέφει αδυσώπητα και τη σκέψη και την αισθητική και τις ευαισθησίες και τα συναισθήματα, κάθε καλλιτεχνικό ταλέντο. Η «αισθητική» και οι «ευαισθησίες» του τηλεθεάματος είναι υποταγμένες πλήρως στο αδηφάγο κεφάλαιο, υπαγορεύονται από την αγορά της αχαλίνωτης ακροαματικής κερδοφορίας … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Βλέπουμε πώς κατέγραψαν τα «μεγάλα» ελληνικά κανάλια τον θάνατο του Τάσσου Παπαδόπουλου στις 12 Δεκεμβρίου 2008:
Άλφα – καμία αναφορά στο δελτίο των 8.
Αντέννα – αναφορά 40″ ως τελευταία είδηση πριν τα αθλητικά.
Άλτερ – αναφορά μισού λεπτού προς το τέλος των ειδήσεων.
Μέγκα – αναφορά 50″ ως προτελευταία είδηση, πριν το δίλεπτο ρεπορτάζ για την ποινή του δικαστηρίου σε οπαδό του Ολυμπιακού που σκότωσε οπαδό του Παναθηναϊκού μετά από αγώνα βόλεϊ το 2007.
Κρατικά κανάλια – καμία αναφορά στο μεγάλο «Όχι».
Ίσως η Κύπρια χρυσή Παραολυμπιονίκης του 2004, Καρολίνα Πελεντρίτου, εξέφρασε καλύτερα αυτό που προσέφερε ο Τάσσος Παπαδόπουλος στον ελληνισμό: Τον ευχαρίστησε, γιατί χάρη σ’ αυτόν ακούστηκε ο ελληνικός Εθνικός Ύμνος κατά την απονομή του μεταλλίου της!
Πιστεύουμε ότι ο σωτήρας της Κύπρου από την Πλεκτάνη Ανάν άξιζε πολύ καλύτερης μεταχείρισης από τα ελλαδικά τηλεοπτικά κανάλια.
Η Ελληνική Ιστορία θα γράψει με χρυσά γράμματα το όνομα ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.
27/12/2008 | 
Σχολιασμός 
Τελευταία έχει ξεσπάσει διαμάχη για τους bloggers και τα τεκταινόμενα στο «χώρο». Θα προσέξατε βέβαια ότι τη μεγάλη φασαρία την κάνουν άνθρωποι των ΜΜΕ.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα για την υπάρχουσα κρίση.
Η «μάχη» της κατινιάς στην αγορά της τηλεθέασης αποκαλείται σάτιρα!
