Σκεπτικισμός, κατά τον γενικό φιλοσοφικό ορισμό, είναι η αντιμετώπιση κάθε φιλοσοφικής θέσεως (πολλές φορές και μη φιλοσοφικής) με ορθολογική σκέψη και κριτική που ενέχουν αμφιβολία και αμφισβήτηση. Η λέξη προφανώς παράγεται από το ρήμα «σκέπτομαι» του οποίου η ενέργεια προκαλεί τη σκέψη (βάσει λογικής, τουλάχιστον στα προχωρημένα στάδια της) και εν συνεχεία την κρίση, την αμφιβολία, την αμφισβήτηση, και καταλήγει στην αποδοχή ή την απόρριψη μιας θέσης και ακόμα οδηγεί στην ταξινόμηση και τον διαχωρισμό διαφόρων θέσεων. Η διεργασία της σκέψης, λογικής, νόησης και συνείδησης αποτελεί τη μεγαλύτερη διαφορά του ανθρώπου από τα ζώα και είναι η μεγαλύτερη δημιουργός δύναμη του πολιτισμού. Και τα ζώα μπορούμε να πούμε πως, ως έναν βαθμό και ανάλογα του είδους των, έχουν συνείδηση. Όμως δεν έχουν την πλήρη συνείδηση που είναι «η συνείδηση της συνείδησης» την οποία διαθέτει μόνο ο άνθρωπος. Όλες αυτές οι διεργασίες βασίζονται σε λογικές διαδικασίες που απαρτίζουν το γενικότερο σύστημα της λογικής, γραπτής ή άγραφης, άνευ κοινής αποδοχής της οποίας καμία επικοινωνία, συνεργασία, επιστήμη ή τεχνολογία, πρόοδος και κρίση επί των πράξεών μας είναι δυνατή … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο Σαμ Χάρις είναι Αμερικανός συγγραφέας και επικριτής της θρησκείας. Εξ αιτίας της κριτικής που ασκεί, έχει δεχτεί ακόμη και απειλές θανάτου, τόσο από μουσουλμάνους, όσο κι από χριστιανούς.
Η ομιλία που θα παρακολουθήσετε, πραγματοποιήθηκε το 2007, στα πλαίσια εκδήλωσης ιδεών, στο Aspen των ΗΠΑ, με τίτλο: «Πιστεύοντας το απίστευτο: Η σύγκρουση μεταξύ πίστης και λογικής στον σύγχρονο κόσμο» … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
Ο μέγας Γερμανός διανοητής και φιλόσοφος, θαυμαστής του Ελληνικού Πολιτισμού ο ελληνίζωνFriedrichNietzsche, στο «Werke in drei Βänden»,(hg. von Κ. Schlechta, I I, 1914, Seite1234), γράφει (μετάφραση):
«Καταδικάζω τον Χριστιανισμό. Απαγγέλλω κατά της χριστιανικής Εκκλησίας την εσχάτη όλων των κατηγοριών. Τον θεωρώ ως την μεγαλύτερη διαφθορά … Μετέβαλε κάθε αξία σε απαξία, κάθε αλήθεια σε ψέμα, καθετί έντιμο σε αχρειότητα. Τον θεωρώ ως την μεγαλύτερη κατάρα και διαστροφή, το μεγαλύτερο εκδικητικό ένστικτο, που προκειμένου να επιβληθεί χρησιμοποίησε κάθε μηχανορραφία και υποχθόνιο μέσο, δεν εδίστασε μπροστά σε καμιά μικροπρέπεια. – Τον ονομάζω το ανεξίτηλο στίγμα της ανθρωπότητας…».
Αυτά τα συμπεράσματα τού Nietzsche περί Χριστιανισμού που αλλού τον κατονομάζει φοβερότερη ασθένεια και παρά φύση πειθαρχία, τα έχουν διατυπώσει ίδια ή πιο εμφατικά πολλοί και διάφοροι ανεξάρτητοι ερευνητές σε διάφορους τόπους και χρόνους!
Με αφορμή την παραχώρηση εκ μέρους του ελληνικού κράτους, δημόσιων χώρων στην Αθήνα στους μουσουλμάνους κατοίκους της για να προσευχηθούν και να εορτάσουν το «Μπαϊράμ» ή «Μπαϊράμι» (μια από τις μεγαλύτερες γιορτές του μουσουλμανικού κόσμου), γράφει η «Χρυσή Αυγή» στην ιστοσελίδα της:
Στο χώρο των Προπυλαίων, τον οποίο το κράτος παραχώρησε στους μουσουλμάνους να προσευχηθούν, υπάρχει ο Ανδριάντας του Γρηγορίου του Ε’, του Εθνομάρτυρα Πατριάρχη, ο οποίος απαγχονίστηκε με διαταγή του σουλτάνου, ο οποίος υπέγραψε την διαταγή εκτελέσεως σαν χαλίφης, δηλαδή μουσουλμάνος θρησκευτικός ηγέτης… Στο χώρο, δηλαδή, όπου υπάρχει το άγαλμα ενός μεγάλου Έλληνα, ο οποίος πέθανε για την πατρίδα με διαταγή ενός θρησκευτικού ηγέτη των μουσουλμάνων το κράτος επέτρεψε να γίνει προσευχή μουσουλμάνων!
Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για αυτούς που εξουσιάζουν σήμερα την χώρα, που δεν σέβονται τίποτε!».
Οι μουσουλμάνοι συχνά με ρωτούν γιατί έφυγα απ’ το Ισλάμ. Αυτό που με εντυπωσιάζει, είναι ότι οι μουσουλμάνοι δεν φαίνεται να κατανοούν ότι η απάρνηση του Ισλάμ είναι μια επιλογή που προσφέρεται σε όλους και ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να το πράξει. Θεωρούν ότι όποιος εγκαταλείπει το Ισλάμ είναι ένας πράκτορας ή κατάσκοπος κάποιου δυτικού κράτους, δηλαδή του εβραϊκού κράτους, και ότι πληρώνεται με δέσμες χρημάτων από τις κυβερνήσεις αυτών των χωρών και των μυστικών υπηρεσιών τους. Στην πραγματικότητα δεν κατανοούν ότι οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να σκέφτονται και να πιστεύουν σε ό, τι τους ταιριάζει καλύτερα.
Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να τονίσω με έμφαση, πως γράφοντας αυτό το άρθρο, δεν υπονοώ ότι ο Χριστιανισμός και ο Ιουδαϊσμός είναι καλύτερες θρησκείες από το Ισλάμ, και ο αναγνώστης δεν θα πρέπει ανοήτως να σκέφτεται ότι απορρίπτω μόνο το Ισλάμ μεταξύ των θρησκειών, καθώς για μένα, όλες είναι ένα σύνολο θρύλων που μας εμφυσούν στο μυαλό και ένας σωρός ανοησίες που ανταγωνίζονται μεταξύ τους, όσον αφορά την ηλιθιότητα. Πρώτα απ’ όλα, έπρεπε ν’ απεκδυθώ τον ιερό χιτώνα της Σαρία (ισλαμική δικαιοδοσία) με τον οποίον ήμουν περιβεβλημένος, έτσι ώστε ν’ αναρωτηθώ, ν’ αμφισβητήσω και να μελετήσω με την διαπεραστική ματιά του αναζητητή της αλήθειας και όχι των γενειοφόρων σεΐχηδων που προβαίνουν σε μαζική πλύση εγκεφάλου του ακροατηρίου τους, προωθώντας το Ισλάμ ως θρησκεία της ειρήνης, της αδελφοσύνης, του ελέους, της δικαιοσύνης και την ισότητας· μιας θρησκείας που έσωσε γυναίκες από μια θλιβερή μοίρα και τις έφερε σε μια καλύτερη κατάσταση, εφαρμόζοντας επιπλέον και την κοινωνική δικαιοσύνη.