Το ιστολόγιο «Τρωκτικό» σε χθεσινή ανάρτηση, αναλαμβάνει να μας πληροφορήσει για την απήχηση που είχαν οι βανδαλισμοί…εεε…συγγνώμη, οι «αυθόρμητες εξεγέρσεις» ήθελα να πω, στην Αυστρία.
Ως ατράνταχτο επιχείρημα, επισυνάπτει κι ένα δυσανάγνωστο πρωτοσέλιδο εφημερίδας.
Όπως μας (παρα)«πληροφορεί» το «Τρωκτικό», ο τίτλος της εφημερίδας είναι: «Το κράτος που όλοι θέλουν μόνον να λεηλατήσουν».
Μόνο που ο τίτλος (το μόνο ευανάγνωστο σημείο) του πρωτοσέλιδου της αυστριακής εφημερίδας, άλλα μας λέει…
Σε απλά ελληνικά, ο τίτλος της (γερμανόφωνης) εφημερίδας, μεταφράζεται σε: «Η ξεθωριασμένη επανάσταση»!
Τώρα, από που προκύπτει αυτή η «αισιοδοξία» και η «απήχηση» που αντιλαμβάνεται το «Τρωκτικό», δεν μπορώ να καταλάβω…
Εκτός κι αν αντιλαμβανόμαστε, ότι πραγματικά θα επιθυμούσαμε.
Τελικά είμαστε μπουρδέλο. Κι όποιος είχε αμφιβολίες μέχρι τις τελευταίες ημέρες, θα πρέπει τώρα να του διαλύθηκαν.
Ποιος περίμενε, πως εξαιτίας ενός ατυχούς και καταδικαστέου συμβάντος θα παρέλυε μια ολόκληρη χώρα και μαζί μ’ αυτή και η «κυβέρνηση» που έχουμε;
Σ’ αυτό το σημείο θα είμαι ωμός. Ο θάνατος του πιτσιρικά με άφησε αδιάφορο.
Ο μικρός πλήρωσε ένα «παιχνίδι» που δεν του βγήκε όπως θα περίμενε. Θεωρούσε δεδομένο (κι έτσι είναι δυστυχώς), πως το να πετάς μπουκάλια και να βρίζεις ένα όργανο της τάξης (ειδικά σε ώρες ταραχών), είναι ανώδυνο, μένει ατιμώρητο και συν τοις άλλοις θεωρείται «μαγκιά» και «αντίσταση» (εναντίον ποιου-ων άραγε;). Θεώρησε πως η χειρότερη περίπτωση, θα ήταν να τον προσαγάγουν στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων και μετά (κι από παρέμβαση της μαμάς), θα αφήνονταν ελεύθερος.
Δυστυχώς όμως γι’ αυτόν, οι κανόνες του «παιχνιδιού» άλλαξαν. Βρέθηκε μπροστά σε κάποιον που δεν ήταν διατεθειμένος να παίξει αυτό το «παιχνίδι».
Να εξηγούμαστε… Η ενέργεια του αστυνομικού δεν δικαιολογείται με τίποτα. Απ’ όποια πλευρά και να το δει κανείς, είναι άνανδρο αυτό που έκανε. Δεν αφαιρείται έτσι μια ανθρώπινη ζωή. Πήγαινε άνθρωπέ μου και τράβα του δυο χαστούκια, να ξεχάσει τ’ όνομά του… Όχι φόνο όμως.
Από κει και πέρα, αυτό που επακολουθεί, περιπαίζει την ανθρώπινη λογική και υποτιμά τον μέσο όρο νοημοσύνης. Από που ν’ αρχίσει και που να τελειώσει κανείς;
Το ατυχές συμβάν γίνεται βούτυρο στο ψωμί του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ και των αναρχικών που «περιθάλπει». Ο πιτσιρικάς, άθελά του, μετατρέπεται σε εθνικό «ήρωα» και δίνει το έναυσμα για «αυθόρμητες» διαδηλώσεις και ξέσπασμα «οργής».
Φυσικά, είναι αφελής κάποιος αν πιστεύει, πως η «οργή» πήρε οργανωμένη μορφή μέσω ενός SMS (έντεχνα γραμμένου και ορθογραφημένου, για έναν μέσο Έλληνα μαθητή) και μέσα σε λίγες ώρες η «οργή» διαδόθηκε, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Είχαμε τόσους «επαναστάτες» (και μάλιστα 12χρονους, αλλά και αλλοδαπούς πλιατσικολόγους) και δεν το γνωρίζαμε;
Αν δεχτούμε την εκδοχή του SMS, τότε υποβαθμίζουμε τον ρόλο του Indymedia (με ότι εκφράζει κι εκπροσωπεί), που ως γνωστόν χρηματοδοτείται απ’ τον γνωστό «φιλέλληνα» Τζορτζ Σόρος.
Υποβαθμίζουμε ακόμα και τον ρόλο των ελληνικών ΜΜΕ…
Τι να πρωτοπεί κανείς σ’ αυτό το σημείο; Το ότι τα ΜΜΕ και οι «μεγαλοδημοσιογράφοι» έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τα αίσχη που επακολούθησαν; Αυτό είναι αναμφίβολο.
Είναι αυτά που κατά κύριον λόγο ηρωοποίησαν (μόνο στο κυνήγι της τηλεθέασης άραγε;) τον πιτσιρικά κι έδωσαν το άλλοθι σε κάθε λογής ταραχοποιό στοιχείο για να να τα κάνει λίμπα. Ο Μάνεσης του Άλφα μάλιστα, δημιούργησε και ειδικό e-mail για την περίσταση, στη διεύθυνση orgi@alphatv.gr (αν τη θυμάμαι καλά).
Οργή, ναι… Ποιανών οργή όμως; των αποβρασμάτων, ή των κατεστραμμένων κι ανέργων που δημιουργήθηκαν απ’ τους πρώτους;
Και κοντά σ’ αυτό να έχεις και τον ανεκδιήγητο (το ότι είναι γραφικός, το παραβλέπουμε) «δημοσιογράφο» που λέγεται Βερύκιος, ο οποίος (άκουσον άκουσον) απαιτούσε να βγει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να ζητήσει συγγνώμη και να «καλμάρει» τους αναρχικούς. Κι απ’ όσους βρίσκονταν εκεί, αν εξαιρέσει κανείς τον Γιώργο Κύρτσο, δεν βρέθηκε κάποιος να του πει «τι λες άνθρωπέ μου; επικοινωνείς με το περιβάλλον;».
Κάποια άλλη «δημοσιογράφος» (μου διαφεύγει το όνομά της) ζήτησε την κεφαλή του αστυνομικού «επί πίνακι», το συντομότερο δυνατόν μάλιστα. Ξέρετε ποιο είναι το «ωραίο»; σύμφωνα με τις (αδιασταύρωτες) πληροφορίες που διαρρέουν από την ιατροδικαστική έρευνα, είναι πιθανόν, ότι η σφαίρα όντως να εξοστρακίστηκε και σφηνώθηκε στο σώμα του μικρού. Αλλά κι έτσι να μην είναι, τι ζητάς κυρία μου; να παρακαμφθούν οι νόμιμες διαδικασίες της δικαιοσύνης για να κορέσεις «οργή» σου; αυτό μας λες;
Θα παραμείνω σ’ αυτό το κανάλι, καθώς δεν μπορώ να βγάλω απ’ το μυαλό μου την προπαγάνδα που έκανε. Η άλλη «δημοσιογραφάρα», ο Σρόιντερ, διαφήμιζε στο δελτίο του επί σχεδόν μια ώρα, την «παρέμβαση» Λαζόπουλου.
Μάλιστα… Ο Λαζόπουλος τιμητής των πάντων (όπως κι ο Τριανταφυλλόπουλος στο Άλτερ). Και τι έκανε ο Λαζόπουλος; Προέτρεψε στα ίσα, τα αποβράσματα, να συνεχίσουν τον «αγώνα» τους. Δηλαδή να συνεχίσουν να καταστρέφουν και να καταλύουν κάθε έννοια δημοκρατίας. Και δεν βρέθηκε ένας εισαγγελέας να τον βουτήξει αυτόν τον τύπο…
Βέβαια, έχω την απορία… Γιατί ο Λαζόπουλος δεν προέτρεψε τα «οργισμένα νιάτα», να ξεκινήσουν τον «αγώνα» τους απ’ το θέατρό του; Θα έδινε το καλό παράδειγμα, γιατί κι αυτός πλέον έχει εξελιχθεί σε κατεστημένο… Κατεστημένο, έντεχνα μπογιατισμένης, προπαγάνδας.
Όσο για τον άλλο «δημοσιογράφο», τον Αυτιά, δεν ένιωσα και μεγάλη έκπληξη. Ο λαϊκισμός αποτελεί σήμα κατατεθέν του.
Δεν το κρύβω όμως, ότι ένιωσα έκπληξη με έναν άλλο δημοσιογράφο, τον Γιώργο Παπαδάκη του Αντέννα. Κι εσύ τέκνον Βρούτε; Μπήκες κι εσύ στο φτηνιάρικο κι ανίερο κυνήγι της τηλεθέασης, «εκφράζοντας» την «λαϊκή οργή»;
Κάνοντας ένα σύντομο πέρασμα απ’ το Άλτερ, δεν μπορώ παρά να μην εκφράσω την απορία μου: Θα τον μαζέψει κάποιος επιτέλους αυτόν τον Παυλόπουλο;
Ο γκεμπελισμός του δεν σταμάτησε, ούτε ακόμα κι όταν ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας έγινε στάχτη και μπούρμπερη.
Θα περάσω στο Mega. Αυτή η τηλεοπτική συχνότητα, μ’ έκανε να θέλω να σπάσω την τηλεόρασή μου. Θα μείνω μόνο σε δυο ονόματα: Νίκος Στραβελάκης και Γιώργος Οικονομέας. Αυτοί οι δυο, πέραν του ότι «οργίασαν» κι ενθάρρυναν με τον τρόπο τους σ’ αυτό που επακολούθησε, έδωσαν σάρκα και οστά σ’ αυτό που ονομάζεται «τηλεδικαστήριο». Ειδικά ο Οικονομέας, μόνο «Εδώ Πολυτεχνείο!» δεν φώναξε.
Το ύφος τους ήταν άκρως προκλητικό. Ήταν θλιβερή εικόνα το να βλέπει κανείς, τους εκπροσώπους της αστυνομίας (όπου κι αν εμφανίστηκαν) να καταδικάζουν ξεκάθαρα κι απερίφραστα την απαράδεκτη ενέργεια του συναδέλφου τους και παρ’ όλα αυτά να αντιμετωπίζονται απαξιωτικά και σαν σκουπίδια, ενώ η όλη στάση τους (των δημοσιογράφων) μεταφράζονταν σε «τι να την κάνουμε τη συγνώμη σου ρε;».
Φυσικά όταν η κατάσταση ξέφυγε(;) από κάθε έλεγχο(;), όλοι αυτοί οι λάβροι «δημοσιογράφοι», άρχισαν σιγά σιγά να συνειδητοποιούν το τι κακό έχουν προκαλέσει.
Άρχισαν να εγκαταλείπουν τον «ήρωα» Αλέξη και να εστιάζουν στο πραγματικό πρόβλημα που δημιουργήθηκε και για το οποίο είναι συνυπεύθυνοι: στις τεράστιες καταστροφές και το κλίμα τρόμου που επικράτησε.
Για να το πω πιο λαϊκά: Τη επόμενη μέρα εμφανίστηκαν σαν κλαμμένα μουνιά.
Και ρωτάω τώρα εγώ: τους άνεργους που δημιούργησαν η ηλιθιότητα και η επιπολαιότητά σας (θα προσπαθήσω να δεχτώ ότι δεν είστε καθοδηγούμενοι), ποιος θα τους πληρώσει; εσείς; ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α που υποτίθεται πως κύριο μέλημά του είναι οι εργαζόμενοι και σπεκουλάρει πάνω τους; το εξαφανισμένο Κ.Κ.Ε. (στο οποίο τουλάχιστον θα αναγνωρίσω ότι καταλόγισε ευθέως στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α την ευθύνη των ταραχών);
Δεν κάνω λόγο για τους κατεστραμμένους επιχειρηματίες, καθώς λογικά έχουν ασφάλειες και θα έχουν λιγότερες απώλειες.
Δεν φταίνε όμως αυτοί, ή μόνο αυτοί. Φταίνε κι αυτοί λακέδες που λέγονται πολιτικοί (ανεξαρτήτως κόμματος), οι οποίοι έτρεξαν αμέσως να καταθέσουν τα «δάκρυά» τους για τον αδικοχαμένο Αλέξη και να κάνουν συνάμα διαγωνισμό πολιτικής σπέκουλας.
Εδώ ο Στυλιανίδης, τον οποίο μέχρι λίγο καιρό πριν, τον θεωρούσα ανοιχτόμυαλο και υγιές στοιχείο της πολιτικής σκηνής, έσπευσε να κλείσει όλα τα σχολεία της χώρας σε ένδειξη πένθους.
Κι ερωτώ: Με ποιο σκεπτικό κύριε υπουργέ; Ο πιτσιρικάς σκοτώθηκε σε κάποιο σχολείο; σκοτώθηκε στα πλαίσια κάποιας μαθητικής διαδήλωσης; Σε ίντερνετ καφέ ήταν και διασκέδαζε! Θα μας τρελάνετε;
Όσο για την κυβέρνηση…
Ναι… Μπορώ να πω ότι πείστηκα τελικά, πως ο Καραμανλής κάθε άλλο παρά στιβαρός κι άτεγκτος είναι. Αποδείχθηκε κατά πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Δυστυχώς, δεν είναι μόνο άτολμος (θα αποφύγω να τον πω δειλό), αλλά κάνει τον Σημίτη του 96, να φαντάζει «εθνάρχης». Ο άνθρωπος, εκ των πραγμάτων, αποδείχθηκε ανίκανος να διαχειριστεί μια σοβαρή κρίση κι ως εκ τούτου, είναι επικίνδυνος. Δεν μπορώ να διανοηθώ επίσης, ότι υπάρχει πρωθυπουργός που προκαταλαμβάνει την δικαιοσύνη, κάνοντας λόγο ουσιαστικά για καταδίκη των αστυνομικών, πριν ακόμα ξεκινήσει η δίκη και καταρρίπτοντας το τεκμήριο της αθωότητας που ισχύει για κάθε κατηγορούμενο.
Θα κλείσω το σχόλιό μου, με μια εικόνα. Μια εικόνα που δεν αντιλήφθηκα να την σχολιάζει κανείς, ούτε «δημοσιογράφος», ούτε «πολιτικός»…
Παρακολουθώντας τα ακόλουθα βίντεο ο υποψιασμένος τηλεθεατής, ενδεχομένως να μην «πέσει απ’ τα σύννεφα». Γνωρίζει ότι ο κόσμος των ΜΜΕ, δεν είναι αγγελικά πλασμένος και η τηλεθέαση καθορίζει και την στρατηγική τους. Θα πάρει όμως μια γεύση από τις «μαϊμουδιές» που επινοούν διάφορα «έγκυροι» και ευφάνταστοι δημοσιογράφοι (νεόκοποι και μη) για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Κι ως γνωστόν Εντυπώσεις=Τηλεθέαση=Διαφημίσεις=Χρήμα=Και πολλά άλλα.
Τα παρακάτω βίντεο δημοσίευσε στο YouTube πρώην συνεργάτης των εκπομπών «Αποδείξεις» και «Τετ α τετ» του Νίκου Ευαγγελάτου. Το υλικό δεν περιορίζεται μόνο στα «κατορθώματα» του Ν. Ευαγγελάτου και των συνεργατών του, αλλά και σε άλλες «ενημερωτικές» εκπομπές. Όσο για τα κίνητρα του πρώην συνεργάτη του Ευαγγελάτου, να «ξεβρακώσει» αυτόν και τους υπόλοιπους συναδέλφους του, είναι άγνωστα. Για τον ίδιο λόγο έχει ανοίξει και μια ιστοσελίδα. Η περιγραφή και τα σχόλια των βίντεο, ανήκουν στον συνεργάτη που τα ανέβασε.
Παρακολουθήστε αυτή την ταινία μικρού μήκους (12′) που γυρίστηκε το 1994 από τον Γερμανό σκηνοθέτη Pepe Danquart, με τον τίτλο «Schwarzfahrer» (Ο μαύρος επιβάτης).
Η ιστορία της ταινίας με λίγα λόγια είναι η εξής: Ένας μαύρος ανεβαίνει στο λεωφορείο και κάθεται δίπλα σε μια ηλικιωμένη κυρία. Καθ’ όλη την διάρκεια της διαδρομής, η ηλικιωμένη που δυσανασχετεί, μουρμουρίζει για να την ακούει ο μαύρος συνεπιβάτης της (χωρίς καν να τον κοιτάζει) εκφράζοντας τον ρατσισμό που έχει μέσα της, αλλά και την αγανάκτησή της για την ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Ο μαύρος δείχνει να αδιαφορεί για τα όσα ακούει, ενώ οι άλλοι συνεπιβάτες δείχνουν να αδιαφορούν, ή να δυσανασχετούν με τον ρατσιστικό μονόλογο της ηλικιωμένης κυρίας.
Σε κάποια από τις επόμενες στάσεις μπαίνει στο λεωφορείο ένας ελεγκτής και ζητά τα εισιτήρια των επιβατών. Ο μαύρος επιβάτης βγάζει το εισιτήριό του και το κρατά στα χέρια του. Το ίδιο και η ηλικιωμένη κυρία.
Τότε ξαφνικά, ο μαύρος επιβάτης αρπάζει το εισιτήριο της ηλικιωμένης και το…τρώει!
Όταν ο ελεγκτής της ζητά το εισιτήριό της, εκείνη του λέει αμήχανη, ότι το…έφαγε ο μαύρος (που εν τω μεταξύ χαμογελά με ικανοποίηση για την εκδίκηση που πήρε, όπως και οι γύρω επιβάτες που δεν τον «προδίδουν»). Ο ελεγκτής φυσικά δεν την πιστεύει και την κατεβάζει από το λεωφορείο για τα περαιτέρω.
Κάπου εδώ αρχίζει και το «σπασμένο τηλέφωνο», η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση, όπως αποκάλυψε το karsilamas.blogspot.com.
Το έξυπνο σενάριο της ταινίας, το παίρνει αρχικά ο Αλβανός Γκασμέντ Καπλάνι (ένας «επαγγελματίας» μετανάστης, που είναι ταυτόχρονα και συνεργάτης δημοσιογράφος των Νέων) και το δημοσιεύει στο blog του, στις 6 Φεβρουαρίου 2008, σαν αληθινή ιστορία που συνέβη «κάπου στην Αθήνα»!
Κι εντάξει, ο Γκασμέντ Καπλάνι ανεξαρτήτως των κινήτρων του, άντε να πούμε ότι δικαιολογείται, μιας και το «πραγματικό γεγονός» έφτασε στα χέρια του από ανώνυμο e-mail (έτσι ισχυρίζεται τουλάχιστον).
Τι να πει όμως κανείς για το Βήμα και την «Πανδώρα» το κυρίου Γιάννη Πρετεντέρη που στις 17 Απριλίου 2008, παρουσιάζει εκ νέου την υπόθεση της ταινίας σαν πραγματικό γεγονός που συνέβη «στο λεωφορείο που περνά από την οδό Παπαδιαμαντοπούλου με τελικό προορισμό το Γαλάτσι»!;!;!;!
Ο κύριος Πρετεντέρης μάλιστα, δεν δημοσιεύει το όνομα της επιστολογράφου για να την προστατεύσει. Εσένα όμως και πολύ περισσότερο τους αναγνώστες, ποιος θα τους προστατεύσει από την «πατάτα» που έγραψες κύριε Πρετεντέρη μου;
Με το ζόρι δηλαδή ρατσιστές οι Έλληνες…
Να κλάψει ή να γελάσει κανείς;
Αν κάνετε στο Google αναζήτηση του όρου «Macedonia», ή «Μακεδονία», θα διαπιστώσετε ότι μεταξύ των πρώτων αποτελεσμάτων υπάρχει και μια ιστοσελίδα με τον ελληνικό τίτλο «Βουλγαρικά ανθρώπινα δικαιώματα στην Μακεδονία – Επίσημη Ιστοσελίδα- Bulgarian human rights in Macedonia – Η Βουλγαρία είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο που συνορεύει με τον εαυτό της, την Μακεδονία».
Η ιστοσελίδα αυτή ανήκει στον Ελληνο-Βούλγαρο Νικόλαο Στοΐδη (Στογιάνοφ). Ο Στοΐδης ήταν μεταλλειολόγος της ΔΕΗ, με τόπο διαμονής την Έδεσσα. Το ωραίο με αυτή την σελίδα είναι ότι προστατεύεται από τον ελληνικό νόμο σαν ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση), καθώς όπως αναγράφεται στο υποσέλιδο της ιστοσελίδας «λειτουργεί νόμιμα στην “Μακεδονία του Αιγαίου”, κάτω από τον ελληνικό νόμο 59/1974 ». Σε απλά ελληνικά, αντιμετωπίζεται από το ελληνικό κράτος ως κοινωφελής οργάνωση! Ο Στοΐδης ουσιαστικά αρνείται ακόμη και την ύπαρξη του ελληνικού έθνους (θέσης του Αύστρο-Ουγγαρού Εβραίου Φαλμεράιερ).
Ρίξτε μια ματιά εδώ για να δείτε τι πιστεύει για τους Έλληνες και την Μακεδονία. Ολόκληρος ο βίος και η πολιτεία του, καθώς και της οργάνωσης που συμμετέχει εδώ.
Η βουλγαρική ιστοσελίδα υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια. Αρχικά φιλοξενούνταν σε δωρεάν σέρβερ και κατόπιν απέκτησε το δικό της domain (bulgarmak.org).
Την αποκάλυψη έκανε πρώτη η ελληνική ιστοσελίδα Aegean Times. Παρ’ ότι δεν είναι σαφές το ποιος αντέγραψε ποιον, εν τούτοις το γεγονός ότι η προπαγάνδα που προωθεί το boulgarmak.org υπάρχει ταυτόχρονα και σε ελληνική δημοσιογραφική σελίδα (πόσο μάλλον το αντίστροφο, που είναι πιο πιθανό, καθώς γίνονται αναφορές σε παλιότερα δημοσιεύματα της «Ελευθεροτυπίας»), γεννά πλήθος ερωτηματικών. Για να χαριτολογήσουμε κιόλας, «άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς»; Αν και για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, μερικά ελάχιστα σημεία του άρθρου της βουλγαρικής ιστοσελίδας δείχνουν αληθοφανή, ή σηκώνουν συζήτηση (όπως τα περί Βαρντάσκα και ελληνικής μειονότητας).
Για δική σας διευκόλυνση, τα δυο «άρθρα» αντιπαραβάλλονται στον ακόλουθο πίνακα, ανά «μύθο» και παράγραφο με παράγραφο: … Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »
16/12/2008 | 
Σχολιασμός 
Παρακολουθώντας τα ακόλουθα βίντεο ο υποψιασμένος τηλεθεατής, ενδεχομένως να μην «πέσει απ’ τα σύννεφα». Γνωρίζει ότι ο κόσμος των ΜΜΕ, δεν είναι αγγελικά πλασμένος και η τηλεθέαση καθορίζει και την στρατηγική τους. Θα πάρει όμως μια γεύση από τις «μαϊμουδιές» που επινοούν διάφορα «έγκυροι» και ευφάνταστοι δημοσιογράφοι (νεόκοποι και μη) για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Κι ως γνωστόν Εντυπώσεις=Τηλεθέαση=Διαφημίσεις=Χρήμα=Και πολλά άλλα.
Αν κάνετε στο Google αναζήτηση του όρου «
