Πάρε-Δώσε

Η εικόνα τα λέει όλα…

Πηγή: ermionh.blogspot.com

«Δώστε σ’ αυτόν τον άνθρωπο ένα μικρόφωνο ή έναν καλό στυλογράφο και θα κάνει τους Εβραίους να αυτοκτονήσουν από ενοχές».
Χάινριχ Χίμλερ (αρχηγός των SS) για τον Γκέμπελς

Μια χιονισμένη μέρα του Φεβρουαρίου 1924, ένας νέος, αδύνατος μελαχρινός άνδρας έκανε την εμφάνισή του στο μέγαρο Σούτσενχαουζ στην πόλη Ράιντ της Ρηνανίας. Στην αίθουσα επικρατούσε πολιτικός πυρετός, καθώς οι ρήτορες του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (DKP) αγόρευαν με πάθος και ένταση. Ο αδύνατος άνδρας με τα εκφραστικά μάτια και το φτηνό, μάλλινο παλτό ανέβηκε στην έδρα και υπέβαλλε κάποιες ερωτήσεις στους ομιλητές. Μερικοί από το ακροατήριο γέλασαν. Ένας κομμουνιστής τού επιτέθηκε, φωνάζοντας οργισμένος: «Εκμεταλλευτή της εργατικής τάξης, καπιταλιστή!». Ατάραχος ο νεαρός άνδρας, άρπαξε ενστικτωδώς την ευκαιρία που αναζητούσε. Απευθύνθηκε με κοφτή αλλά σταθερή φωνή προς τον «εκπρόσωπο της εργατικής τάξης» και είπε: «Θα παρακαλούσα τον κύριο που με αποκάλεσε δίχως ντροπή “εκμεταλλευτή και καπιταλιστή”, να έλθει στην έδρα και να αδειάσει το πορτοφόλι του. Τότε θα δούμε ποιος από τους δύο μας έχει τα περισσότερα χρήματα». Ολοκληρώνοντας την ομιλία του έβγαλε το πορτοφόλι του και άδειασε τα λιγοστά κέρματα που είχε, στην έδρα. Ο κόσμος γέλασε, αλλά χάρισε τη συμπάθειά του στον νεαρό. Έτσι άρχισε η πολιτική διαδρομή του Γιόζεφ Γκέμπελς, του «εγκέφαλου» του Γ’ Ράιχ …
Ανάγνωση ολόκληρου του θέματος »

Η «είδηση» που φαίνεται να ξεκίνησε σήμερα από το «Έθνος», την «άρπαξε» η «Ελευθεροτυπία» κι από κει στη συνέχεια έκανε τον γύρο του διαδικτύου, έχει ως εξής:

Αστυνομικός προσπαθούσε να…«συνετίσει» 14χρονο δικυκλιστή με απειλές μέσω ίντερνετ.

Αυτό το χωρίς προηγούμενο περιστατικό καταγγέλθηκε χθες το πρωί από τον πατέρα του 14χρονου μαθητή Γυμνασίου Γρηγόρη Μ.

 

Ο 14χρονος, ο οποίος εργάζεται τα απογεύματα σε συνεργείο δικύκλων και κατέχει δίκυκλο μοτοποδήλατο χωρίς ταυτόχρονα να διαθέτει το απαραίτητο δίπλωμα οδήγησης, δέχθηκε μια χωρίς προηγούμενο απειλητική παρενόχληση από αστυνομικό του Τμήματος Τροχαίας Μυτιλήνης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λέσβου. Ο συγκεκριμένος 35χρονος αστυνομικός μέσω των σελίδων του γνωστού διαδικτυακού Facebook, στο οποίο διαθέτει profile με «εικόνα» του την ελληνική σημαία(!!!), έγινε «φίλος» με τον 14χρονο. Οπότε και εξελίχθηκε μια χωρίς προηγούμενο συζήτηση. Μέσω αυτής, ο αστυφύλακας εξωθεσμικά και προφανέστατα αθέμιτα, αλλά και παράνομα, προσπάθησε να… «συνετίσει» τον ανήλικο μαθητή Γυμνασίου.

 

«Δεν διαφωνώ ότι ο γιος μου παράνομα οδηγεί δίκυκλο μοτοποδήλατο, αλλά από αυτό το σημείο έως να εκτοξεύονται απειλές μέσω του ίντερνετ εναντίον του αντί να ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία υπάρχει μεγάλη διαφορά», υποστήριξε χθες ο πατέρας του ανήλικου που επρόκειτο να προσφύγει στην εισαγγελία ζητώντας την προστασία της Πολιτείας από την αστυνομική αυθαιρεσία.

 

Η όλη υπόθεση ξεκίνησε στις 3 το μεσημέρι της 15ης Δεκεμβρίου όταν ο αστυνομικός έστειλε σε «greeklish» (ελληνικά με λατινική γραφή) το παρακάτω κείμενο (τηρείται η σύνταξη που ακολουθήθηκε) με αφορμή τη διαπίστωση παραβατικής συμπεριφοράς από τον 14χρονο:
Αστυνομικός: «Γρηγοράκη κοίτα και συμμαζέψου γιατί η υπομονή και τα όρια. Τα στοιχεία σου τα έχω όλα. Αν θες να οπότε σε βλέπω να βεβαιώνω πρόστιμα πες το. Από αύριο αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου».
Γρηγόρης: «Δεν έχεις το δικαίωμα και εμένα δεν θα με απειλείς το κατάλαβες άντε στο διάολο λίγα με εμένα δεν είμαι από τα μωράκια που τα μιλάς και χέζονται και άντε μπράβο».
Αστυνομικός: «Οκ Γρηγοράκη περίμενε και θα δεις».
Γρηγόρης: «Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταία χα χα χα!».
Αστυνομικός: «Θα δούμε ποιος θα είναι αυτός που θα γελάσει…».

 

Κι ενώ άγνωστο είναι το πώς θα αντιδράσει στα παραπάνω η Ελληνική Αστυνομία αλλά και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ας σημειώσουμε ότι ο παραπάνω αστυνομικός στις 17 του περασμένου Φεβρουαρίου καταδικάστηκε από το Εφετείο σε πέντε μήνες φυλάκιση με αναστολή, γιατί σύμφωνα με τις σε βάρος του κατηγορίες είχε ξυλοκοπήσει στα τέλη Μαρτίου 2001 σε κέντρο της προκυμαίας της Μυτιλήνης αλλοδαπό-Αλβανό μετανάστη στην Ελλάδα. Ας σημειωθεί ότι η σε επίπεδο έφεσης καταδίκη του αστυνομικού βασίστηκε μόνο στις μαρτυρικές καταθέσεις των απουσιαζόντων Αλβανών. Όπως έγινε γνωστό χθες, μετά την καταδίκη του ο αστυνομικός ζήτησε την αναίρεση της απόφασης στον Άρειο Πάγο, στην εκδίκαση όμως δεν παρέστη με πιθανότατο αποτέλεσμα την τελεσίδικη πλέον καταδίκη του.

Σχόλια:
1. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω τα τρία θαυμαστικά που έβαλε σε παρένθεση ο δημοσιογράφος (Στρατής Μπαλάσκας), για να δηλώσει την έκπληξή του, όταν διαπίστωσε ότι ο αστυνομικός, σαν προσωπική του φωτογραφία στη βλακεία που λέγεται Facebook, έβαλε την ελληνική σημαία. Τόσο εξωπραγματικό τού φαίνεται. Εκτός κι αν είναι πανάσχετος (που πολύ το υποψιάζομαι) με το θέμα Internet και Facebook. Διαφορετικά θα γνώριζε, ότι το Facebook έχει ξεφύγει από τον αρχικό του σκοπό, που ήταν ο εντοπισμός παλιών φίλων και γνωστών, βάσει των πραγματικών τους στοιχείων. Προφανώς ο δημοσιογράφος αυτός, δεν έχει δει στο Facebook προφίλ μελών, που όχι μόνο δεν έχουν πραγματικά στοιχεία, αλλά για προσωπική φωτογραφία, άλλος βάζει τον καλογυμνασμένο κώλο του κι άλλη το βυζί της.
2. Προσπαθώ ακόμα να δω που ακριβώς βρίσκεται η απειλή… Το «αν σε ξαναδώ χωρίς πινακίδα και εξάτμιση θα κάνω τη δουλειά μου», είναι απειλή ή προειδοποίηση προς κάποιον που παρανομεί ολοφάνερα; Από πότε η «υπόσχεση» για εκτέλεση τού καθήκοντος θεωρείται απειλή;
3. Προσέξτε το ύφος τού πιτσιρικά και την αυθάδειά του. Ουδείς «δημοσιογράφος» σχολιάζει το «Δεν έχεις το δικαίωμα» (να τον γράψει επειδή δεν έχει δίπλωμα και πινακίδες!!!) και το «άντε στο διάολο, λίγα με εμένα». Θυμάμαι τον εαυτό μου, στα χρόνια του πιτσιρικά, που βλέπαμε αστυνομικό και, καθ’ υπερβολήν, κλάναμε μέντες! Όχι να τού την βγαίνουμε με κόκκινο κιόλας. Και σήμερα τα πιτσιρίκια τούς ρίχνουν σφαλιάρες. Και προσέξτε, η εστίαση δεν γίνεται μόνο στον αστυνομικό (θα μπορούσε να ήταν οποιοσδήποτε άλλος), λόγω της ιδιότητάς του, αλλά στον «Γρηγοράκη», ένα 14χρονο χαϊβάνι που ο σεβασμός στον μεγαλύτερο (ακόμα κι αν ίσως δεν τον αξίζει) δείχνει να είναι άγνωστη λέξη. Είναι παράξενη η συμπεριφορά τού παιδιού; Όχι, και γι’ αυτό δεν σχολιάζεται από κανέναν. Μετά την δαιμονοποίηση των αστυνομικών, που έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ, καταστώντας τους περίγελους και άξιους χλευασμού από το κάθε νιάνιαρο, η συμπεριφορά του «Γρηγοράκη» κρίνεται απόλυτα φυσιολογική και θεμιτή.
4. Απορία: Αν οι «απειλές» (λέγε, λέγε, θα το πιστέψουμε σε λίγο), δεν γινόταν στο Facebook, αλλά μέσα στον δρόμο, θα υπήρχε θέμα; Θα υπήρχε κάποια διαφορά; Το ότι έγιναν «φίλοι», με την έγκριση του νεαρού, δεν μαρτυρά κάτι; Ας το πω ξανά… Αυτή η βλακεία που λέγεται Facebook έχει υπερτιμηθεί τόσο πολύ, που έχει φτάσει στο σημείο, κάποιες φορές, να εξουσιάζει και ζωές. Όλη η ζωή σήμερα του λοβοτομημένου Έλληνα είναι ένας ψεύτικος κόσμος, με ψεύτικους φίλους. Ζήτω η εικονική πραγματικότητα!
5. Προσέξτε την αντίδραση του πατέρα. Ενώ παραδέχεται κι ίδιος ότι ο γιος του παρανομεί (προφανώς κι εν γνώσει δική του), εν τούτοις διαφωνεί με την…διαδικασία. Για την ταμπακιέρα, ουδόλως ανησυχεί και ενδιαφέρεται. Είναι φυσιολογικό, το «καμάρι» του να κυκλοφορεί παράνομα και να είναι εν δυνάμει δημόσιος κίνδυνος.
6. Προφανώς, ο δημοσιογράφος κατανοεί ότι γράφει μαλακίες (συγγνώμη κύριε Μπαλάσκα, αλλά το πληκτρολόγιό μου, «αρνείται» να γράψει οτιδήποτε άλλο γι’ αυτή την περίπτωση), και γι’ αυτό προσπαθεί να ενισχύσει το βλακώδες, γκεμπελίστικο κείμενό του και το εξαγώμενο συμπέρασμα (αστυνομικοί=μπάτσοι, γουρούνια και οι «απέναντι» πάντα οι καλοί κι αδικημένοι), ανατρέχοντας στο «βρόμικο» υπηρεσιακό παρελθόν του αστυνομικού. Λες κι αυτό εξωραΐζει το θράσος του πιτσιρικά και την ευθύνη του κηδεμόνα του, ή αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο για την συγκεκριμένη περίπτωση.

Υ.Γ. Προλαβαίνω τον όποιο καλοθελητή, και δηλώνω, πως ουδεμία σχέση έχω με αστυνομία και αστυνομικό.

Καθώς τα τελευταία χρόνια, με την εκρηκτική άνοδο του διαδικτύου και την απρόσκοπτη διάδοση της πληροφορίας, οι συζητήσεις περί θρησκείας, Εκκλησίας, Χριστιανισμού κ.λπ. δίνουν και παίρνουν, ουκ ολίγες φορές έχει τεθεί το ερώτημα: Θα πρέπει οι άθεοι, άθρησκοι κ.ά. να μπαίνουν στην διαδικασία να απαντούν στους σύγχρονους χριστιανούς απολογητές, απ’ τη στιγμή που γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να πειστούν για την απάτη που πιστεύουν και ερμηνεύουν τις «ιερές γραφές» κατά το δοκούν; Μήπως θα ήταν καλύτερα να γίνονται παράλληλοι μονόλογοι;

Η (προσωπική) απάντηση είναι ναι, πως θα πρέπει να αντικρούεται κάθε θέση και κάθε επιχείρημα των απολογητών, ακόμα και αν ο διάλογος είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Και η αιτιολόγηση:
Το βασικό ζητούμενο, δεν είναι πειστούν οι απολογητές, γιατί αυτοί βρίσκονται σε «διατεταγμένη υπηρεσία». Ο αντικειμενικούς σκοπός είναι, αν όχι να πειστεί, τουλάχιστον να προβληματιστεί το αναγνωστικό κοινό. Δηλαδή εσύ αγαπητέ αναγνώστη.

Εώς τώρα, οι επαγγελματίες της θρησκείας χαίρονταν το σκότος και την άγνοια που είχαν επιβάλλει. Η διακίνηση της πληροφορίας, σε σχέση με ότι τους αφορούσε τουλάχιστον, ήταν ελεγχόμενη. Ειδικά στην Ελλάδα, με το θεοκρατικό καθεστώς που την διέπει, το έργο τους ήταν και εξακολουθεί να είναι σχετικά εύκολο. Στο διαδίκτυο όμως τα βρήκαν «μπαστούνια». Γιατί εδώ έχουν να κάνουν με Λερναία Ύδρα. Ακόμα κι αν φιμώσουν μια φωνή, θα ξεπηδήσουν άλλες δέκα στη θέση της.

Βρέθηκαν ως εκ τούτου, στην πολύ δυσάρεστη θέση, όπου πλέον θα έπρεπε να δίνουν απαντήσεις σ’ αυτούς που δεν ενστερνίστηκαν το «πίστευε και μη ερεύνα» και σε όσους γενικότερα αποκάλυπταν τα διαχρονικά ψεύδη και τις χριστιανικές απάτες, που η Εκκλησία ενίοτε επέβαλλε με την βία και την τρομοκρατία, ως «υπέρτατη αλήθεια».

Αν λοιπόν αφήνονται αναπάντητα τα θρησκευτικά ψεύδη και γενικότερα η θρησκευτική (κι εν προκειμένω η χριστιανική) προπαγάνδα, τότε δημιουργούνται εντυπώσεις. Η απουσία απάντησης, εκλαμβάνεται ως αδυναμία θέσεων και επιχειρημάτων. «Δόξα τω Θεώ» (που δεν πιστεύω) όμως, η ίδια η «Αγία Γραφή» παρέχει πλούσιο υλικό που καταρρίπτει την «υπέρτατη αλήθεια».

Άρα θα πρέπει να δίνονται απαντήσεις, ακόμα και στις πιο εξωφρενικές θέσεις των απολογητών, ακόμα κι αν αυτοί εβρισκόμενοι μπροστά σε αδιέξοδο ή θέλοντας να αποφύγουν «σκοπέλους», είτε καταφεύγουν στο στερεότυπο «δεν μπορείτε να αντιληφθείτε το πραγματικό νόημα του λόγου του Θεού, γιατί δεν πιστεύετε σ’ αυτόν», είτε καταφεύγουν σε ύβρεις, προσβλητικούς και μειωτικούς χαρακτηρισμούς (συνηθισμένη πρακτική των ηθικολόγων χριστιανών), επιβεβαιώνοντας την ρήση του Γκάντι: «Πρώτα προσπαθούν να σε αγνοήσουν, μετά να σε γελοιοποιήσουν, μετά να σε πολεμήσουν και μετά τους νικάς». Μια άλλη τακτική των απολογητών, όταν τα βρίσκουν σκούρα, είναι να αποπροσανατολίζουν τη συζήτηση, είτε ανταπαντώντας με άλλο ερώτημα (συνήθως άσχετο με το θέμα), είτε δίνοντας άσχετες απαντήσεις. Σκόπιμο είναι λοιπόν να «επαναφέρονται στην τάξη» και στην επικέντρωση του αρχικού ερωτήματος.

Συμπερασματικά λοιπόν, αν οι διάφοροι προπαγανδιστές εξακολουθούν ν’ «αλωνίζουν» ανενόχλητοι, χωρίς να δίνονται απαντήσεις στην προπαγάνδα τους, τότε ο Τερτυλλιανός θα εξακολουθεί να είναι επίκαιρος: «Αν γνωρίζετε ό,τι πρέπει να γνωρίζετε, είναι συμφέρον να αγνοείτε τα υπόλοιπα, από φόβο μη μάθετε αυτά που δεν πρέπει καθόλου να γνωρίζετε».

Σε κάποια ΜΜΕ και ειδικά σε κάποιες μεγαλοεφημερίδες, ως φαίνεται, δεν έχουν κατανοήσει ακόμα ότι το διαδίκτυο είναι ανεξάντλητη πηγή πληροφόρησης, αλλά και γνώσης, παρ’ όλο που και οι ίδιες «εκπέμπουν» πλέον ηλεκτρονικά (ενίοτε για να παραπληροφορούν). Οι κακές συνήθειες όμως δεν κόβονται εύκολα. Εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν ακόμα την προπαγάνδα τους, παραποιώντας ή αποκρύπτοντας την αλήθεια, έχοντας την εντύπωση ότι απευθύνονται σε ηλίθιους.
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο, που δημοσιεύτηκε στα Νέα, την Τρίτη 9 Ιουνίου 2009 και στην συνέχεια θα ακολουθήσει και η «αποκωδικοποίηση»:

«Απίστευτο κι όμως αληθινό! Την Τρίτη 16 Ιουνίου 2009 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται μια φωτεινή δασκάλα, η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου, για δράσεις του σχολείου που είχε συναποφασίσει με τον σύλλογο διδασκόντων και που σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους.

Το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στεγάζεται στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας. Περισσότερο από το 75% των μαθητών του είναι αλλόγλωσσοι, προερχόμενοι από διαφορετικές εθνότητες. Λίγα χρόνια πριν, η μαθητική διαρροή κινούνταν σε υψηλά επίπεδα, ενώ φαινόμενα ρατσισμού και ξενοφοβίας ήταν συχνά. Η διευθύντρια του σχολείου, Στέλλα Πρωτονοταρίου και ο σύλλογος διδασκόντων αντιμετώπισαν συλλογικά το πρόβλημα, προχωρώντας σε μια σειρά παιδαγωγικών παρεμβάσεων, με στόχο την αντιστροφή της κατάστασης. Στα πλαίσια αυτά διοργάνωσαν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και μαθήματα μητρικής γλώσσας σε αλλοδαπούς μαθητές (αλβανικής και αραβικής καταγωγής), εξέδιδαν τις ανακοινώσεις του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) και ανέλαβαν πλήθος άλλων πρωτοβουλιών με σκοπό πάντα την εξυπηρέτηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών τους. Πολύ σύντομα εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών, η μαθητική διαρροή σχεδόν μηδενίστηκε, τα κρούσματα βίας εξαφανίστηκαν, οι μαθητές βελτίωσαν τις επιδόσεις τους και οι Έλληνες και οι μετανάστες γονείς ξεπέρασαν τις αναστολές και τις φοβίες τους και συμμετείχαν ενεργά στη ζωή του σχολείου.

Σύμφωνα όμως με το ΥΠΕΠΘ, η ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών των μαθητών δεν αποτελεί πρωταρχικό κριτήριο για τη στάση του απέναντι στις πρωτοβουλίες των εκπαιδευτικών, γι΄ αυτό την προηγούμενη σχολική χρονιά η Στέλλα Πρωτονοταρίου απομακρύνθηκε από το 132ο Δημοτικό Σχολείο. Η νέα διοίκηση επέβαλε τη διακοπή όλων των προαναφερθεισών παιδαγωγικών παρεμβάσεων, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους δασκάλους και τους γονείς, καθώς και από το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, συνδικαλιστικούς, πολιτικούς φορείς και πανεπιστημιακούς.

Η δίωξη
Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.

Στο πλευρό της οι εκπαιδευτικοί
Η ΣΤΕΛΛΑ Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της, καθώς πιστεύουν ότι “η επίθεση που γίνεται στη συγκεκριμένη δασκάλα είναι επίθεση απέναντι σε κάθε σύλλογο διδασκόντων και κάθε εκπαιδευτικό που με τις παιδαγωγικές του πρωτοβουλίες ξεπερνάει την κρατική παιδαγωγική και παλεύει για την ικανοποίηση των μορφωτικών αναγκών όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από την κοινωνική ή εθνική τους προέλευση”.»
Τα Νέα (Χρήστος Κάτσικας)

ΣΧΟΛΙΑ:
1. Το 75% των αλλοδαπών μαθητών, μάλλον θα πρέπει να κρίνεται απολύτως φυσιολογικό για να περνάει «αβρόχοις ποσίν» στο άρθρο.
2. Η αναφορά στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων απουσιάζει παντελώς από το κείμενο και προκαλεί ερωτηματικά -για τους μη γνωρίζοντες- η απουσία του απ’ αυτούς που στηρίζουν τη δασκάλα (έχει σημασία αυτό).
3. Η έκδοση ανακοινώσεων ενός ελληνικού(;) σχολείου σε 3 γλώσσες, είναι ομολογουμένως κάτι «πρωτοποριακό». Αναρωτιέμαι μόνο, σε ποια άλλη χώρα γίνεται αυτό.
4. Η «δυσκοιλιότητα» στους ρυθμούς εκπαίδευσης που παρατηρείται σε σχολεία όπου συνυπάρχουν Έλληνες και αλλοδαποί μαθητές (και ειδικά ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, με το πρόβλημα της γλώσσας να είναι το μεγαλύτερο αγκάθι), μένει επίσης ασχολίαστη. Αντί λοιπόν να γίνει εστίαση στο πρόβλημα των Ελλήνων μαθητών (ελληνικό δεν υποτίθεται πως είναι το σχολείο;), το βάρος δίνεται στην δυσκολία προσαρμογής των ξένων μαθητών.
5. Τελευταίο και καλύτερο: Η εφημερίδα αποσιωπά, παριστάνοντας την «έκπληκτη» για τον «σκοταδισμό» του ελληνικού κράτους, τον πραγματικό λόγο της απομάκρυνσής της, η οποία οφείλεται σε καταγγελία που έγινε αρχικά από τον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του συγκεκριμένου σχολικού συγκροτήματος (που έφτασε μέχρι τη Βουλή). Και ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος; Όπως δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου 2008, στην εφημερίδα «Το Παρόν» (και αναδημοσιεύτηκε κι εδώ), η κυρία Πρωτονοταρίου παραήταν «προοδευτική» και «φωτεινή δασκάλα», αφού δίδασκε παρατύπως σε Αλβανούς μετανάστες μαθητές, το επίσημο αλβανικό βιβλίο της ιστορίας, το οποίο εμφανίζει τους Έλληνες ως αδίστακτους φονιάδες των κατατρεγμένων Αλβανών! Και ποιων Αλβανών; Των Τσάμηδων!!!