Πάρε-Δώσε

Στα χνάρια του «προοδευτικού» πατέρα του ο Τζέφρι…

Πηγή: panosz.wordpress.com

Η τοιχογραφία «Μυστικός Δείπνος» του Λεονάρντο Ντα Βίντσι που βρίσκεται στο Μιλάνο (στην τραπεζαρία της μονής Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε, από τα τέλη του 15ου αιώνα), είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα τέχνης και συγχρόνως ένα από τα πιο μυστήρια. Μυστήρια, γιατί έκτοτε οι ιστορικοί καταπιάστηκαν να λύσουν έναν σωρό γρίφους που υποτίθεται ότι κρύβει το έργο. Έτσι οι σπαζοκεφαλιές ξεκινάνε απ’ το αν τα ψάρια που υπάρχουν στο τραπέζι, είναι ρέγγες ή χέλια, προσπαθούν να ερμηνεύσουν γιατί είναι πεσμένη ή αλατιέρα, ποιος κρατάει μαχαίρι και γιατί κ.ά.

Τα δυο βασικά ερωτήματα όμως ήταν και είναι δύο:
1. Γιατί υπάρχει μια «κινητικότητα» και μια «αναστάτωση» και τι την προκάλεσε;
2. Ποιος κάθεται στα δεξιά του Ιησού;

Η απάντηση που δίνεται στο πρώτο ερώτημα, είναι ότι ο Ιησούς εκείνη την στιγμή ανακοίνωσε ότι κάποιος θα τον προδώσει.
Η απάντηση που δίνουν οι μελετητές στο δεύτερο ερώτημα, είναι ότι στα δεξιά του Ιησού κάθεται ο απόστολος Ιωάννης.

Φυσικά, όσοι διαθέτουν στοιχειώδη όραση, βλέπουν στα δεξιά του Ιησού μια γυναίκα -προφανώς η Μαρία η Μαγδαληνή. Που βλέπουν οι ιστορικοί τον άνδρα, είναι πράγματι απορίας άξιον. Εκτός κι αν ο Ιωάννης ήταν ολίγον τι… Ξέρετε τώρα… Ας τον πούμε «γυναικωτό». Βέβαια, το επόμενο ερώτημα που προκύπτει, είναι πως είναι σε θέση να δίνουν ονόματα σε όσους σε όσους αναπαριστούνται στην τοιχογραφία, καθώς οι μορφές των αποστόλων είναι άγνωστες (οι Εβραίοι μπορεί στο εμπόριο και την απατεωνιά να ήταν και είναι «τσακάλια», αλλά με την τέχνη -και ειδικά με την ζωγραφική και την γλυπτική- ουδέποτε είχαν καλές σχέσεις). Εν πάση περιπτώσει, ένας καχύποπτος, θα υπέθετε ότι οι μελετητές θέλουν σώνει και καλά να κάνουν την γυναίκα άνδρα, γιατί διαφορετικά θα λείπει ένας μαθητής (συνολικά, με τον Ιησού καταμετρούνται 13 πρόσωπα) κι άντε να βρεις ποιος είναι και γιατί λείπει.

Ας μην το κουράζουμε άλλο όμως. Φυσικά και το άτομο που κάθεται στα δεξιά του Ιησού είναι γυναίκα. Είναι η Μαρία η Μαγδαληνή και δεν βρίσκεται τυχαία εκεί. Ο Ιησούς δεν ανακοίνωσε εκείνη τη στιγμή καμμία προδοσία. Οι μαθητές δεν είναι αναστατωμένοι γι’ αυτόν τον λόγο. Στην πραγματικότητα είναι απορημένοι. Και γιατί είναι απορημένοι; Γιατί ο Ιησούς, λόγω του ότι βρισκόταν όλοι μαζί για τελευταία φορά (την επόμενη είχε ραντεβού για «σταύρωση»), αποφάσισε να τους κάνει μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.

Αντίθετα με ότι πιστεύεται μέχρι σήμερα, στον Μυστικό Δείπνο, δεν επικρατούσε κατήφεια και λύπη. Κι αυτό μας φανερώνεται στα λεγόμενα «απόκρυφα» ευαγγέλια, των οποίων προφανώς είχε γνώση ο Ντα Βίντσι όταν ζωγράφιζε κι έναν δεύτερο πίνακα ταυτόχρονα με την τοιχογραφία, ανατρέποντας όλο το σκηνικό. Η Καθολική Εκκλησία όμως, για τους δικούς της λόγους, επιμένει να τον κρατάει κρυμμένο. Ουδέν κρυπτόν όμως υπό του ηλίου…

Ποια ήταν όμως η έκπληξη που ανακοίνωσε ο Ιησούς και προκάλεσε «σούσουρο» ανάμεσα στους μαθητές του (που μάλλον θα σκέφτηκαν «πάλι θαύμα θα κάνει;»), κάνοντας ταυτόχρονα την αγαπημένη του Μαγδαληνή να νιώσει συστολή και να χαμηλώσει ντροπαλά τα μάτια της;…

Η έκπληξη...

Η ακόλουθη φωτογραφία προέρχεται από την ιστοσελίδα του γνωστού και μη εξαιρετέου «φιλέλληνα» Νικόλαου Στοΐδη (ή Στογιάνοφ· ας μην του αρνούμαστε την βουλγαρική καταγωγή του). Απεικονίζει μερικούς άνδρες ενός λόχου πεζικού του ελληνικού στρατού, στον οποίο ήταν επικεφαλής ο αξιωματικός Βασίλειος Γεννηματάς, μπροστά στον σιδηροδρομικό σταθμό Εδέσσης (πρώην Βοδενά) στις 18 Οκτωβρίου 1912. Είναι η ημέρα, που και τυπικά η πόλη απελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό, μετά από 530 χρόνια τουρκικής κυριαρχίας.

Παρατηρείτε όμως κάτι περίεργο στην φωτογραφία;
Λίγο…κακογραμμένη δεν είναι η επιγραφή του σιδηροδρομικού σταθμού;

Νικολιό παλικάρι μου, αφού δεν το κατέχεις το «άθλημα», άσ’ το να πάει στον διάολο. Δεν το ξέρεις ότι το ψέμα έχει κοντά ποδάρια; Και το ψέμα δεν είναι ότι η Έδεσσα λεγόταν Βοδενά τότε. Το ξέρουμε αυτό. Αλλά βρε αδελφέ παίζεις με την νοημοσύνη και την ιστορική άγνοια του κόσμου. Κατ’ αρχάς, όπως προαναφέρθηκε, η Έδεσσα βρισκόταν υπό τουρκική κυριαρχία και όχι υπό βουλγαρική, όπως θες να παρουσιάσεις ή να υπονοήσεις με το τσαπατσούλικο «VODENA» που έγραψες μόνος σου (αλήθεια, γιατί δεν το έγραψες με κυριλλικό αλφάβητο; [Воден]). Κατά δεύτερον, όπως είναι λογικό, οι επιγραφές μέχρι και το 1912 αναγράφονταν στα τούρκικα. Δηλαδή με αραβικούς χαρακτήρες (το νεοτουρκικό αλφάβητο δημιουργήθηκε το 1928). Επιπλέον, αναγράφονταν και στα γαλλικά (αν δεν κάνω λάθος, ως «Vodine»), λόγω του ότι, την κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου Θεσσαλονίκης-Μοναστηρίου, είχε αναλάβει η γαλλική εταιρεία «Societe de Construction de Chemin de Fer Salonique a Monastir», θυγατρική της «Societe de Construction et Exploitation de Chemin de Fer».

Για την ιστορία να αναφέρουμε, πως ουσιαστικά, την Έδεσσα δεν την απελευθέρωσε ο ελληνικός στρατός, καθώς οι Τούρκοι είχαν ήδη λακίσει 2-3 μέρες πριν την είσοδό του στην πόλη, όταν είδαν ότι πλησίαζε το μοιραίο.

Τι λες; Θα βάλεις την κανονική φωτογραφία τώρα, ή θα μας παιδέψεις μέχρι να βρούμε την απείραχτη;

«Το να ισχυρίζεται κανείς ότι η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο είναι τόσο εσφαλμένο όσο το να υποστηρίζει ότι ο Ιησούς δεν γεννήθηκε από παρθένο».
Ρομπέρτο Μπελαρμίνο (Καρδινάλιος και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας)

Ασφαλώς και ήταν παρθένος η Μαρία.
Ασφαλώς και ο Ιωσήφ ήταν «προστάτης» της, με την αθώα έννοια της λέξης.
Ασφαλώς και ο επισκέπτης της Μαρίας, δεν ήταν παρά «άγγελος κυρίου».
Ασφαλώς και η επίσκεψη αναλώθηκε με χαριτολογίες και όχι με τίποτε άλλο.
Ασφαλώς και αυτό που έδωσε ο επισκέπτης στην Μαρία, δεν ήταν παρά ένα κρίνο.

Η απορία είναι η εξής: Δύο χιλιάδες χρόνια πέρασαν, κι ακόμα δεν χόρτασε να τρώει κουτόχορτο η ανθρωπότητα;

Για την «ιστορία», ας συμπληρώσουμε, πως πουθενά στα Ευαγγέλια δεν γίνεται λόγος περί…κρίνου. Ο Ιωάννης και ο Μάρκος δεν κάνουν καν λόγο για…Ευαγγελισμό. Ο Ματθαίος απλά αναφέρει ότι η Μαρία, γκαστρώθηκε από το…Άγιο Πνεύμα και ο άγγελος εμφανίζεται στο όνειρο του Ιωσήφ για να τον καθησυχάσει (ήταν έτοιμος να την…«σουτάρει») και να του αναγγείλει τα…χαρμόσυνα νέα. Αντιθέτως, η περιγραφή της συνάντησης του άγγελου Γαβριήλ με την Παναγία, από τον Λουκά, μας οδηγεί σε άλλες, πιο…«πονηρές» σκέψεις…

Η εικόνα με τον κρίνο, είναι καθαρά επινόηση κάποιων ζωγράφων, των οποίων η «καλλιτεχνική άδεια»(;), ήταν και είναι απόλυτα βολική για όσους θέλουν μια πιο…εύπεπτη εξήγηση για το γκάστρωμα της «παρθένου» Εβραιοπούλας Μαριάμ…